Hebreus 12

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Te íyó cuéhē ndasɨ́ ñáyuu un jéē ní cacandíje nīhin i jeē sáha ya jehē i, te nájnūhun ni jicó ndúū i yóhó, cástéén gā i nuū yō nde vijna jeē suni súcuan na cándíje yó. Núu súcuan te suni máá yó, na téjiyo yó táca jéē sajnéñu jíín cuéchi jeē ni cáan yó jíín. Te na cuándeyɨ́ ni yō cunu yó jíín carrera jeē ni jéhe ya jeē cunu yó.
1 Portanto, nós também, pois, que estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço e o pecado que tão de perto nos rodeia e corramos, com paciência, a carreira que nos está proposta,
2 Te na cócunuū vāha yó Jesús, Yaā jeē ni scándíje yóhó te sáha ya jeē íje vāha yó jíín jnúhun ya nde jīnu ije yó. Chi máá yá ni jendeyɨ́ ni yā ni ndoho ya jicā cruz. Te vēsú jnūhun canu cúu jeē súcuan cuu yā, te tu ní sáha ya cuenta. Chi ni ñuhun ni yā jeē sa cusɨɨ̄ ndasɨ́ ni yā ná ni cuu ni ndoho ya. Yūcuán na te ni cucōo ya lado váha mesa nuū ndácu Yaā Dios jniñu.
2 olhando para Jesus, autor e consumador da fé, o qual, pelo gozo que lhe estava proposto, suportou a cruz, desprezando a afronta, e assentou-se à destra do trono de Deus.
3 Te na nácani ni rō ndese ni jendeyɨ́ ni yā ni ndoho ya jeē ni sáha ndevāha ñayuu iyó cuéchi jíín yá. Te súcuan te ma cuíta ró ni ma ndínuu ni rō jiín jnúndóho.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, para que não enfraqueçais, desfalecendo em vossos ânimos.
4 Chi ni ná tu ndoho ró jéē ndé cuu rō jeē cánducú ndéyɨ́ ró snáā rō cuēchi.
4 Ainda não resististes até ao sangue, combatendo contra o pecado.
5 Te sanaa te je ni canaa ni rō jnūhun cáhán tutu iī, jeē stɨhvɨ́ ni Yaā Dios rohó jéē cácuu ró séhe ya:
5 E já vos esquecestes da exortação que argumenta convosco como filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor e não desmaies quando, por ele, fores repreendido;
6 Chi Jitoho yō snáhnú yā ñayuu jeē maní yā jiín,
6 porque o Senhor corrige o que ama e açoita a qualquer que recebe por filho.
7 Núu súcuan te na cuándeyɨ́ ni rō jeē snahnú Yaā Dios rohó, chi sáha ya jiín ró nájnūhun sáha tátá jiín séhe. Chi tú na sēhe íyó jéē tu snáhnú tatá i.
7 Se suportais a correção, Deus vos trata como filhos; porque que filho há a quem o pai não corrija?
8 Te núu ma snahnú yā rohó, nájnūhun ndóho tāca séhe, núu súcuan te nájnūhun sēhe ndáhú cácuu ró, nasūu séhe ndije ya.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos são feitos participantes, sois, então, bastardos e não filhos.
9 Te tátá yō ñayɨ̄vɨ yáha, suni ni snahnú de yóhó, te ni īyo yɨ́ñúhún yó jíín de. Te nagā ni cuu jeē ma cuándetū yō nuū maá Tátá yō andɨvɨ́ jeē snahnú yā yohó, te cotecu yō nɨɨ́ cáni.
9 Além do que, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e nós os reverenciamos; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, para vivermos?
10 Te ndaā chi máá de ni casnáhnú de yóhó jecu‑ni quɨvɨ̄, ndese ni cuu ni maá de. Te máá yá chi snáhnú yā yohó ɨɨn modo jeē quéndōo vāha ga yō, návāha coo ndoo yó nájnūhun íyó ndoo máá yá.
10 Porque aqueles, na verdade, por um pouco de tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Te ndaā chi tu cácusɨɨ̄ ni yō maá hora jeē ndóho yó castigo, chi sa cúcuíhyá ni yō. Te cúcuéé gá te cuni yō jeē ní quendōo ndaā yō te coo ndeyɨ́ sɨ́ɨ̄ ni yō jeē ni snáhnú yā yohó.
11 E, na verdade, toda correção, ao presente, não parece ser de gozo, senão de tristeza, mas, depois, produz um fruto pacífico de justiça nos exercitados por ela.
12 Núu súcuan te ma cóo ró nájnūhun tēe ni cuīta íī ndaha te quɨ́sɨ i xinī yɨtɨ́, chi sa ndacuī na sáha ró máá ró nuū jnúndóho.
12 Portanto, tornai a levantar as mãos cansadas e os joelhos desconjuntados,
13 Te sáha ró ichi ndóó caca ndaā rō, návāha nduvāha róhó jéē tu fuerza ini, jeē cácuu ró nájnūhun tēe chácuá jeē tu cúu caca vāha.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que manqueja se não desvie inteiramente; antes, seja sarado.
14 Te na cóndɨhvɨ̄ ni rō jeē condee manī rō jiín táca ñáyuu, jíín jéē cóo ndoo coo iī rō nuū yā. Chi ma cúu coto ni ɨɨn ñayuu nuū maá Jítoho yō te núu tu íyó ndoo i.
14 Segui a paz com todos e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Te coto má cáca yátá ni ɨɨn ró te scuíta ró jnúhun jeē sáha Yaā Dios jeē váha róhó, návāha tú cuu ró nájnūhun ɨɨn yucū uvuá jeē stɨ́vɨ te sáha daño jiín cuéhē ñayuu.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem.
16 Te ni ɨɨn ró ma cáca jnéní. Te ni ma cóo jéē ni rō nuū Yaā Dios, nájnūhun ni īyo Esaú. Chi máá ɨɨn cohō ndeyu ni jicān de nuū ñáni de, ni sama de jíín derecho de jeē cúu de sūchi núú, te súcuan ni xīcó de derecho de.
16 E ninguém seja fornicador ou profano, como Esaú, que, por um manjar, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Te cájini rō jeē cucuéé gá te ni cuni de jeē na cáhán tatá de jeē váha tahū nihīn de, te tu ní cúu, chi tuá ni táñúhún Yaā Dios de. Chi tu ní níhīn jníñu jeē ní nacani ni de, vēsú ni nducú ndéyɨ́ de te nde ndahyú de.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou lugar de arrependimento, ainda que, com lágrimas, o buscou.
18 Te róhó jíjnáhan ró tu ní quíjicoo ró núū íyo cúu, nájnūhun īyo ni cuu máá yucu nuū ni jéhe ya ley yā nuū ñáyuu Israel. Chi ni cane yáñuhūn yucu Sinaí, te nee lúchi jnúú jíto, te quée tachī xeén.
18 Porque não chegastes ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Te ni jecu trompeta, te ni cahān Yaā Dios. Te ñayuu jeē ní cajini sōho jeē cahán yā, ni cacahān ndahú i jeē ma cahán gā yā jiín i.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual, os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais;
20 Chi tu ní cúndeyɨ́ i jíín jnúhun jeē ní ndacu ya jniñu nuū i, chi ni cahān yā: Vēsú ɨɨn quɨtɨ‑ni núu quɨ̄vɨ tɨ yucu yáha, jíni ñúhún cuu tɨ̄ jiín yúū chí jíín lanza, achí yá.
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Te sɨquɨ̄ jeē íyo ndasɨ́ cúu jeē cájito i ún, te ni cahān Moisés: Quɨ́sɨ i ruhū jeē yuhú rí, achí de.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo assombrado e tremendo.
22 Te vijna róhó jéē cácandíje, tu ní quíjicoo ró núū yúcu yúcuan. Chi sa suhva nuū maá yucu Sion jiín núū maá ñuu Yaā Dios, Yaā técu, ni quɨ̄vɨcoo ró. Te ñuu un cúu Jerusalén jeē iyó andɨvɨ́, nuū cáhīyo tútú cuéhē ndasɨ́ mil ndajéhé cáchiñúhún Yaā Dios.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e aos muitos milhares de anjos,
23 Te ni quɨ̄vɨcoo ró núū cáyūcu tútú ñáyuu cácandíje jeē cácuu sēhe Yaā Dios, jeē iyó lista i andɨvɨ́. Te ni quɨ̄vɨcoo ró núū Yaā Dios, Yaā sándaā jniñu ndɨhɨ ñayuu, jiín núū cáhīyo ánuá ñayuu vāha jeē jé ni squéndōo ndaā yā i.
23 à universal assembleia e igreja dos primogênitos, que estão inscritos nos céus, e a Deus, o Juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Te suni nuū maá Jesús, Yaā ndíso jníñu sɨquɨ̄ contrato jeé ní quɨ̄vɨcoo ró. Te yahu ndasɨ́ gá jniñu sáha nɨñɨ̄ yā jeē ni jétɨ jeē ndáhva cuēchi yó, nasūu nɨ́ñɨ̄ Abel jeē ni jícān cuēchi.
24 e a Jesus, o Mediador de uma nova aliança, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Núu súcuan te coto má squéhichī rō jnūhun jeē cahán yā jiín ró jijnáhan ró. Chi ñayuu jeē tu ní cájetáhú ná ni cahān yā jiín i ñayɨ̄vɨ yáha, tu ní cácācu i. Te xeēn gā ndoho yóhó te núu ma cuatáhú yó nuū yā jeē cahán yā nde ichi ándɨvɨ́ núu súcuan.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles que rejeitaram o que na terra os advertia, muito menos nós, se nos desviarmos daquele que é dos céus,
26 Te nde saá ní quɨsɨ i ñayɨ̄vɨ jéē ni cáhān yā. Te vijna chi cáhán yā: Ɨɨn na jínu quɨsɨ ri ñayɨ̄vɨ́, te nasūu máá‑ni ñayɨ̄vɨ́, chi suni tāca jéē íin andɨvɨ́, áchí yá.
26 a voz do qual moveu, então, a terra, mas, agora, anunciou, dizendo: Ainda uma vez comoverei, não só a terra, senão também o céu.
27 Te jnūhun yáha jéē cahán, ɨɨn na jínu, chi cúní cahān jeē téjiyo ya tāca jéē tu íyó cutú, suu jeē ní cuvāha, návāha na quéndōo jeē cóo cutú nɨ́ɨ́ cáni.
27 E esta palavra: Ainda uma vez, mostra a mudança das coisas móveis, como coisas feitas, para que as imóveis permaneçam.
28 Núu súcuan te cuāha Yaā Dios ɨɨn ñuu nuū yō jeē cóo cutú nɨ́ɨ́ cáni. Te jeē yúcuan, na nácuatáhú yó nuū yā, te na chíñúhún yó yā, te na cóo yɨ́ñúhún yó, návāha cusɨɨ̄ ni yā jiín yó.
28 Pelo que, tendo recebido um Reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente com reverência e piedade;
29 Chi Yaā Dios maá yó cúu nájnūhun ɨɨn ñuhūn jeē snáā ndɨhɨ jeē neé.
29 porque o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.