Hebreus 11
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Te jeē candíje yó, suu cúu jeē cúndaā ndije ni yō jeē nihín yō tāca jéē ñúhun ni yō, jiín jéē jiní vāha yó jéē iyó ndije tāca jéē tu cájito yó núū vijna.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Te ñayuu jenahán chi ni jejnúhún yá i sɨquɨ̄ jeē súcuan ni cacandíje nīhin i.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Sɨquɨ̄ jeē candíje yó cúu jeē jécūhun ni yō jeē ni sáha Yaā Dios ñayɨ̄vɨ jíín jnúhun ni cahān‑ni ya. Te jíín poder Yaā Dios jeē tu jíto yó núū, ni jecōo tāca jéē jíto yó núū.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Ni candíje Abel jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní socō de jeē váha ga nuū Yaā Dios vēsú Caín. Te jeē yúcuan ní jejnúhún yá jeē iyó ndáā de, chi ni jetáhú yá jeē ni sócō de quɨtɨ nuū yā. Te vēsú ni jihī de, te cáhán gā ejemplo de jíín yó nde vijna, chi ni candíje ndaā de.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Ni candíje Enoc jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní naquihin ya de cuahān de andɨvɨ́, te tu ní jíhí de. Te tu ní cánanihīn ñayuu de, chi ni ndoñúhún‑ni de ni sáha ya. Te áchí tutu jeē nde ná tu naquihin ya de te ni cusɨɨ̄ ni yā jiín táca jéē ni sáha de.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Te núu tu cándíje yó jéē sáha ya jehē yō, te tú na modo cusɨɨ̄ ni Yaā Dios jiín yó. Chi ñayuu jeē cuní quɨ̄vɨcoo ndaha ya, cánuú jéē candíje ndaā i jeē iyó yá jiín jéē cuáha ya tahū nuū ñáyuu jeē nducú i candíje i ya.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Te Noé ni candíje de jeē sáha Yaā Dios jehē de, ná ni castūhun yá nuū de jeē coo jnūndóho jeē ná tu coto de jeē coo. Te jeē yúcuan ní jendetū de ni sáha de barco cáhnu jeē naní arca, návāha cācu de jíín nɨ́ɨ́ vehe de. Te jeē súcuan ni candíje de, te ni cane cuēchi sɨquɨ̄ ñayuu jeē tu ní cándíje i ya. Te ni ndahva yā cuēchi de sɨquɨ̄ jeē ní candíje de jeē sáha ya jehē de.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Te Abraham ni candíje de jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní jetáhú de ná ni cahān yā jiín de jeē quihín de ɨɨn lugar nuū cuáha ya cuu tahū de. Te ni quenda de cuahān de, vēsú tu jíní de ndé nuū quihín de.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Ni candíje de jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní condee tatú de nuū ñúhun jeē ni jéjnūhun ya jeē cuáha ya nuū de. Te ni condee de vehe ñɨɨ, te suni súcuan Isaac jiín Jacob, chi sēhe de ún suni ɨnuú níhīn tahū i jíín de jeē ni jéjnūhun ya.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Chi ni ñuhun ni de condee de máá ñuu andɨvɨ́ jéē iyó cutú cimiento, te máá Yaā Dios ni jequin yā ni sama ya ñuu ún.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Te suni ni candíje máá Sara jeē sáha ya jehē ña, te jeē yúcuan ní nihīn ña fuerza jeē ní jecūhun sēhe ña. Chi nde ná ni yāha ndasɨ́ cuíyā ña, te ni cacu ɨɨn sēhe yɨɨ́ ña, chi ni candíje ña jeē squícu Yaā Dios jeē ni jéjnūhun ya.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Te súcuan ni cuu jeē ni táhū cuehē ñayuu ni sáha ɨɨn‑ni Abraham, vēsú je jéhnu ndasɨ́ de. Te yucūn de ni nducuehē ndasɨ́, nájnūhun quɨ̄mɨ andɨvɨ́, jíín ñɨ́tɨ yumar, jeē ma cúu cuɨtɨ cahu yó.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Te tāca tée cándíje un, ní cajihī de. Te vēsú tu ní cájito de jeē ni jéjnūhun ya, te ni cajini vāha de jeē cóo, te ni cacusɨɨ̄ ni de jeē cóto de ɨnga tiempo. Te súcuan ni cacahān de jeē ñáyuu ñuu jicá ñáyuu tatú cácuu de ini ñayɨ̄vɨ yáha.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Te tāca tée jeē cahán súcuan, chi stéén cají de jeē nducú de ɨɨn ñuu jeē cúu andɨvɨ́ núū cúu ñuu maá de.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Chi núu jeē cánacani ni de sɨquɨ̄ ñúū nuū ní quendacoo de, te íyó modo jeē nándicó cóo de te núu jeē cácuni de núú.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Te tuú chi ni cacuu ndasɨ́ ni de coyūcú de ɨnga ñuu váha ga jeē cúu ñuu andɨvɨ́. Jeē yúcuan tu cúcanu Yaā Dios jeē naní yá Yaā Dios de jíjnáhan de, chi je ni sátūhva ya ɨɨn ñuu nuū cóyūcú de.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Ni candíje Abraham jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní jehēn de jíín Isaac jeē socó de i, ná ni jito ndee ya de. Te ni īyo tūhva de jeē socó de sēhe de un jéē mañúhún ni i nuū de, vēsú ni nihīn de jnūhun jeē ni jéjnūhun ya suhva sɨquɨ̄ i:
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Isaac cúu tēe jeē squejéé rí yucūn rō quihīn, achí jnúhun ni jejnūhun ya.
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Te ni sáha de cuenta jeē cúu nastécu Yaā Dios i. Te nájnūhun súcuan ni cuu, chi cuu cahān yō jeē nájnūhun ni jihī i te ni natecu i nuū de, chi ni jesɨ‑ni ya jeē ma cáhni de i.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Ni candíje Isaac jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní cahān de jeē vāha tahū nihīn sēhe de Jacob jiín Esaú tiempo quiji.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Te suni súcuan ni candíje Jacob, te jeē yúcuan, náa je yajni cuu de te ni cahān de jeē vāha tahū nihīn ndɨndúú séhe yɨɨ́ José. Te yɨ́tuu de vara de, ni chiñúhún de Yaā Dios.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Te suni súcuan ni candíje José, te jeē yúcuan, náa cuacuyajni cuu de, te ni cahān de jeē tāca yúcūn Israel, ɨɨn quɨvɨ̄ quendacoo i nación Egipto. Te ni ndacu de jniñu jeē chíndūji i yɨquɨ de ñuu nuū quɨ́vɨcoo i.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Te ná ni cacu Moisés, te tátá i náná i ni cacandíje de jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní cacondito sāhí de i unī yoō. Chi ni cajito de jeē lúu cáa i, te tu ní cáyūhú de sɨquɨ̄ acta jeē ni sáha rey jeē na cúū tāca súchi yɨ́ɨ́.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Te suni súcuan ni candíje Moisés, te jeē yúcuan ná ni jehnu de te tuá ni jéhe de jnūhun cuu de sēhe ñahan cúu sēhe sɨ́hɨ́ rey Egipto.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Chi sa ni cuu ni de ndoho de jíín táca jnáhan de ñayuu Yaā Dios, nasūu jéē cusɨɨ̄ ni de jecu‑ni tiempo jiín cuéchi.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Chi ni sáha de cuenta jeē núu cahān neé ñayuu sɨquɨ̄ de jeē sɨquɨ́ Cristo, te yūcuan sáha jeē cucá ndasɨ́ gá de ndɨhɨ jeē ndíso jnūhun Yaā Dios, vēsú jeē nihín de ndɨhɨ ndajníñu cúcá íyó nación Egipto. Chi ni ñuhun ni de jeē cuáha ya tahū de.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Te jeē súcuan ni candíje de, jeē yúcuan ní quenda de nación Egipto cuahān de. Te tu ní yúhú de jeē quɨtɨ́ ni rey nuū de. Chi ni īin nīhin de sɨquɨ̄ jniñu sáha de, chi ni sáha de cuenta jeē je jíto de nuū Yaā jeē tu cúu coto yó núū vijna.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Te jeē súcuan ni candíje de, te jeē yúcuan ní cahān de jeē na cáhni ñayuu londe pascua. Te ni ndacu de jniñu jeē na cósó yuyú i nɨñɨ̄ tɨ̄ yehyɨ́ i, návāha núu na quíji ndajéhé jeē cáhni yā tāca séhe nuú ñáyuu Egipto, te ma cáhni yā sēhe nuú ñáyuu Israel.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Te sɨquɨ̄ jeē ní cacandíje ñayuu Israel jeē sáha ya jehē i, te ni cayāha‑ni i mēhñu Mar Rojo, chi ni nune ya te ni natūu‑ni ñuhun íchi. Te suni súcuan ni cacuni tēe Egipto yāha de núú, te ni nandihyū‑ni ndute sɨquɨ̄ de ni cajihī de.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Ni cacandíje soldado jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní cotúú jeē ní condúū ndihyú ñuu Jericó, ná ni cajicó ndúū de uxā quɨvɨ̄.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Te Rahab, vēsú ñahan tɨ́jnɨ ni ni cuu ña, te ni candíje ña jeē sáha ya jehē ña. Te ni chindéé ñáhán ña tēe Israel jeē ní quijicoo ni condēhé yuhu ndese íyó ñuu ña. Te jeē yúcuan tu ní jíhí ña jíín ñáyuu nīhni ni ñuu ña ún.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 ¿Te ndé jnúhun ga cahān rī núu súcuan? Chi tuá na tiempo jeē nácani ga rī jnūhun Gedeón jiín Barac jiín Sansón jiín Jefté jiín David jiín Samuel jiín táca tée ni canacani jnūhun ya nde jenahán.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Ni cacandíje de jeē sáha ya jehē de jíjnáhan de, te jeē yúcuan ní cacundeyɨ́ de ni canajnɨɨ de tācá ñuu náhnu, te vāha ni candacu de jniñu nuū, te ni chindéé ñáhán yá de nájnūhun ni jejnūhun ya. Te nuū sava de ni jesɨ Yaā Dios yuhu ndɨ́caha jeē tu ní cáyeji tɨ̄ de.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Te sava de tu ní cáyú de sáha ñuhūn jeē cayú xeēn. Te sava de ni cācu de jeē tu ní jíhí de jíín espada. Te sava de ni nanihīn ni de náa tuá fuerza de núú, te ndacuī teyɨ́ ní īyo de nuū guerra, te ni cacundeyɨ́ de sɨquɨ̄ soldado tācá ñuu jicá jéē jíto uhū ún de.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Te sava ñahan ni natecu sēhe ña jeē ni jíhī i.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Te sava ga i ni casácatā ñayuu nuū i, te ni cacani ñayuu i, te nde ni caconuhnī cadena i ni cahīin i vecāa.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Te ni cajēhe yuū xinī i, te ni cajehnde i jíín sierra, te ni cajito ndee i jíín jnúndóho, te ni cajehni i jíín espada. Ni cajica cuu i cháha chúcuan, te máá ñɨɨ lánchi máá ñɨɨ ndíxúhú ní cañuhun i. Ni candoho ndáhú i, ni cajito i jnūndóho, ni castóho ñayuu i.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Vāha ndasɨ́ ñáyuu ni cacuu i jeē tú cuɨtɨ ñayuu ñayɨ̄vɨ súcuan, te vēsú súcuan te ni casáha ñayuu jeē ní cajica cuu i nuū ñúhun téhé jíín chíji yucu, ni cahīin i yaū cava jíín yáū ñuhun.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Te tāca ñáyuu yáha, vēsú ni jejnúhún yá i jeē ní cacandíje nīhin i jeē sáha ya jehē i, te tu ní cájito i nuū jeē ni jéjnūhun ya.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Chi ni sátūhva Yaā Dios ɨɨn jniñu váha ga, te suu cúu jeē sáha Cristo jiín yó, návāha ɨɨn cáhnu‑ni nihīn yō tahū yō jiín i, te jeē yúcuan cúu jeē ná tu nihīn i ndɨhɨ tahū i.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.