Hebreus 11
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Te jeē candíje yó, suu cúu jeē cúndaā ndije ni yō jeē nihín yō tāca jéē ñúhun ni yō, jiín jéē jiní vāha yó jéē iyó ndije tāca jéē tu cájito yó núū vijna.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Te ñayuu jenahán chi ni jejnúhún yá i sɨquɨ̄ jeē súcuan ni cacandíje nīhin i.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Sɨquɨ̄ jeē candíje yó cúu jeē jécūhun ni yō jeē ni sáha Yaā Dios ñayɨ̄vɨ jíín jnúhun ni cahān‑ni ya. Te jíín poder Yaā Dios jeē tu jíto yó núū, ni jecōo tāca jéē jíto yó núū.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Ni candíje Abel jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní socō de jeē váha ga nuū Yaā Dios vēsú Caín. Te jeē yúcuan ní jejnúhún yá jeē iyó ndáā de, chi ni jetáhú yá jeē ni sócō de quɨtɨ nuū yā. Te vēsú ni jihī de, te cáhán gā ejemplo de jíín yó nde vijna, chi ni candíje ndaā de.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Ni candíje Enoc jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní naquihin ya de cuahān de andɨvɨ́, te tu ní jíhí de. Te tu ní cánanihīn ñayuu de, chi ni ndoñúhún‑ni de ni sáha ya. Te áchí tutu jeē nde ná tu naquihin ya de te ni cusɨɨ̄ ni yā jiín táca jéē ni sáha de.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Te núu tu cándíje yó jéē sáha ya jehē yō, te tú na modo cusɨɨ̄ ni Yaā Dios jiín yó. Chi ñayuu jeē cuní quɨ̄vɨcoo ndaha ya, cánuú jéē candíje ndaā i jeē iyó yá jiín jéē cuáha ya tahū nuū ñáyuu jeē nducú i candíje i ya.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Te Noé ni candíje de jeē sáha Yaā Dios jehē de, ná ni castūhun yá nuū de jeē coo jnūndóho jeē ná tu coto de jeē coo. Te jeē yúcuan ní jendetū de ni sáha de barco cáhnu jeē naní arca, návāha cācu de jíín nɨ́ɨ́ vehe de. Te jeē súcuan ni candíje de, te ni cane cuēchi sɨquɨ̄ ñayuu jeē tu ní cándíje i ya. Te ni ndahva yā cuēchi de sɨquɨ̄ jeē ní candíje de jeē sáha ya jehē de.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Te Abraham ni candíje de jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní jetáhú de ná ni cahān yā jiín de jeē quihín de ɨɨn lugar nuū cuáha ya cuu tahū de. Te ni quenda de cuahān de, vēsú tu jíní de ndé nuū quihín de.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 Ni candíje de jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní condee tatú de nuū ñúhun jeē ni jéjnūhun ya jeē cuáha ya nuū de. Te ni condee de vehe ñɨɨ, te suni súcuan Isaac jiín Jacob, chi sēhe de ún suni ɨnuú níhīn tahū i jíín de jeē ni jéjnūhun ya.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Chi ni ñuhun ni de condee de máá ñuu andɨvɨ́ jéē iyó cutú cimiento, te máá Yaā Dios ni jequin yā ni sama ya ñuu ún.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Te suni ni candíje máá Sara jeē sáha ya jehē ña, te jeē yúcuan ní nihīn ña fuerza jeē ní jecūhun sēhe ña. Chi nde ná ni yāha ndasɨ́ cuíyā ña, te ni cacu ɨɨn sēhe yɨɨ́ ña, chi ni candíje ña jeē squícu Yaā Dios jeē ni jéjnūhun ya.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Te súcuan ni cuu jeē ni táhū cuehē ñayuu ni sáha ɨɨn‑ni Abraham, vēsú je jéhnu ndasɨ́ de. Te yucūn de ni nducuehē ndasɨ́, nájnūhun quɨ̄mɨ andɨvɨ́, jíín ñɨ́tɨ yumar, jeē ma cúu cuɨtɨ cahu yó.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Te tāca tée cándíje un, ní cajihī de. Te vēsú tu ní cájito de jeē ni jéjnūhun ya, te ni cajini vāha de jeē cóo, te ni cacusɨɨ̄ ni de jeē cóto de ɨnga tiempo. Te súcuan ni cacahān de jeē ñáyuu ñuu jicá ñáyuu tatú cácuu de ini ñayɨ̄vɨ yáha.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Te tāca tée jeē cahán súcuan, chi stéén cají de jeē nducú de ɨɨn ñuu jeē cúu andɨvɨ́ núū cúu ñuu maá de.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Chi núu jeē cánacani ni de sɨquɨ̄ ñúū nuū ní quendacoo de, te íyó modo jeē nándicó cóo de te núu jeē cácuni de núú.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Te tuú chi ni cacuu ndasɨ́ ni de coyūcú de ɨnga ñuu váha ga jeē cúu ñuu andɨvɨ́. Jeē yúcuan tu cúcanu Yaā Dios jeē naní yá Yaā Dios de jíjnáhan de, chi je ni sátūhva ya ɨɨn ñuu nuū cóyūcú de.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 Ni candíje Abraham jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní jehēn de jíín Isaac jeē socó de i, ná ni jito ndee ya de. Te ni īyo tūhva de jeē socó de sēhe de un jéē mañúhún ni i nuū de, vēsú ni nihīn de jnūhun jeē ni jéjnūhun ya suhva sɨquɨ̄ i:
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 Isaac cúu tēe jeē squejéé rí yucūn rō quihīn, achí jnúhun ni jejnūhun ya.
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Te ni sáha de cuenta jeē cúu nastécu Yaā Dios i. Te nájnūhun súcuan ni cuu, chi cuu cahān yō jeē nájnūhun ni jihī i te ni natecu i nuū de, chi ni jesɨ‑ni ya jeē ma cáhni de i.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Ni candíje Isaac jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní cahān de jeē vāha tahū nihīn sēhe de Jacob jiín Esaú tiempo quiji.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Te suni súcuan ni candíje Jacob, te jeē yúcuan, náa je yajni cuu de te ni cahān de jeē vāha tahū nihīn ndɨndúú séhe yɨɨ́ José. Te yɨ́tuu de vara de, ni chiñúhún de Yaā Dios.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Te suni súcuan ni candíje José, te jeē yúcuan, náa cuacuyajni cuu de, te ni cahān de jeē tāca yúcūn Israel, ɨɨn quɨvɨ̄ quendacoo i nación Egipto. Te ni ndacu de jniñu jeē chíndūji i yɨquɨ de ñuu nuū quɨ́vɨcoo i.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Te ná ni cacu Moisés, te tátá i náná i ni cacandíje de jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní cacondito sāhí de i unī yoō. Chi ni cajito de jeē lúu cáa i, te tu ní cáyūhú de sɨquɨ̄ acta jeē ni sáha rey jeē na cúū tāca súchi yɨ́ɨ́.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Te suni súcuan ni candíje Moisés, te jeē yúcuan ná ni jehnu de te tuá ni jéhe de jnūhun cuu de sēhe ñahan cúu sēhe sɨ́hɨ́ rey Egipto.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Chi sa ni cuu ni de ndoho de jíín táca jnáhan de ñayuu Yaā Dios, nasūu jéē cusɨɨ̄ ni de jecu‑ni tiempo jiín cuéchi.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 Chi ni sáha de cuenta jeē núu cahān neé ñayuu sɨquɨ̄ de jeē sɨquɨ́ Cristo, te yūcuan sáha jeē cucá ndasɨ́ gá de ndɨhɨ jeē ndíso jnūhun Yaā Dios, vēsú jeē nihín de ndɨhɨ ndajníñu cúcá íyó nación Egipto. Chi ni ñuhun ni de jeē cuáha ya tahū de.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Te jeē súcuan ni candíje de, jeē yúcuan ní quenda de nación Egipto cuahān de. Te tu ní yúhú de jeē quɨtɨ́ ni rey nuū de. Chi ni īin nīhin de sɨquɨ̄ jniñu sáha de, chi ni sáha de cuenta jeē je jíto de nuū Yaā jeē tu cúu coto yó núū vijna.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Te jeē súcuan ni candíje de, te jeē yúcuan ní cahān de jeē na cáhni ñayuu londe pascua. Te ni ndacu de jniñu jeē na cósó yuyú i nɨñɨ̄ tɨ̄ yehyɨ́ i, návāha núu na quíji ndajéhé jeē cáhni yā tāca séhe nuú ñáyuu Egipto, te ma cáhni yā sēhe nuú ñáyuu Israel.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Te sɨquɨ̄ jeē ní cacandíje ñayuu Israel jeē sáha ya jehē i, te ni cayāha‑ni i mēhñu Mar Rojo, chi ni nune ya te ni natūu‑ni ñuhun íchi. Te suni súcuan ni cacuni tēe Egipto yāha de núú, te ni nandihyū‑ni ndute sɨquɨ̄ de ni cajihī de.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Ni cacandíje soldado jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní cotúú jeē ní condúū ndihyú ñuu Jericó, ná ni cajicó ndúū de uxā quɨvɨ̄.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Te Rahab, vēsú ñahan tɨ́jnɨ ni ni cuu ña, te ni candíje ña jeē sáha ya jehē ña. Te ni chindéé ñáhán ña tēe Israel jeē ní quijicoo ni condēhé yuhu ndese íyó ñuu ña. Te jeē yúcuan tu ní jíhí ña jíín ñáyuu nīhni ni ñuu ña ún.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 ¿Te ndé jnúhun ga cahān rī núu súcuan? Chi tuá na tiempo jeē nácani ga rī jnūhun Gedeón jiín Barac jiín Sansón jiín Jefté jiín David jiín Samuel jiín táca tée ni canacani jnūhun ya nde jenahán.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Ni cacandíje de jeē sáha ya jehē de jíjnáhan de, te jeē yúcuan ní cacundeyɨ́ de ni canajnɨɨ de tācá ñuu náhnu, te vāha ni candacu de jniñu nuū, te ni chindéé ñáhán yá de nájnūhun ni jejnūhun ya. Te nuū sava de ni jesɨ Yaā Dios yuhu ndɨ́caha jeē tu ní cáyeji tɨ̄ de.
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 Te sava de tu ní cáyú de sáha ñuhūn jeē cayú xeēn. Te sava de ni cācu de jeē tu ní jíhí de jíín espada. Te sava de ni nanihīn ni de náa tuá fuerza de núú, te ndacuī teyɨ́ ní īyo de nuū guerra, te ni cacundeyɨ́ de sɨquɨ̄ soldado tācá ñuu jicá jéē jíto uhū ún de.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Te sava ñahan ni natecu sēhe ña jeē ni jíhī i.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Te sava ga i ni casácatā ñayuu nuū i, te ni cacani ñayuu i, te nde ni caconuhnī cadena i ni cahīin i vecāa.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Te ni cajēhe yuū xinī i, te ni cajehnde i jíín sierra, te ni cajito ndee i jíín jnúndóho, te ni cajehni i jíín espada. Ni cajica cuu i cháha chúcuan, te máá ñɨɨ lánchi máá ñɨɨ ndíxúhú ní cañuhun i. Ni candoho ndáhú i, ni cajito i jnūndóho, ni castóho ñayuu i.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Vāha ndasɨ́ ñáyuu ni cacuu i jeē tú cuɨtɨ ñayuu ñayɨ̄vɨ súcuan, te vēsú súcuan te ni casáha ñayuu jeē ní cajica cuu i nuū ñúhun téhé jíín chíji yucu, ni cahīin i yaū cava jíín yáū ñuhun.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Te tāca ñáyuu yáha, vēsú ni jejnúhún yá i jeē ní cacandíje nīhin i jeē sáha ya jehē i, te tu ní cájito i nuū jeē ni jéjnūhun ya.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Chi ni sátūhva Yaā Dios ɨɨn jniñu váha ga, te suu cúu jeē sáha Cristo jiín yó, návāha ɨɨn cáhnu‑ni nihīn yō tahū yō jiín i, te jeē yúcuan cúu jeē ná tu nihīn i ndɨhɨ tahū i.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.