Hebreus 11
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH
1 Te jeē candíje yó, suu cúu jeē cúndaā ndije ni yō jeē nihín yō tāca jéē ñúhun ni yō, jiín jéē jiní vāha yó jéē iyó ndije tāca jéē tu cájito yó núū vijna.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Te ñayuu jenahán chi ni jejnúhún yá i sɨquɨ̄ jeē súcuan ni cacandíje nīhin i.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Sɨquɨ̄ jeē candíje yó cúu jeē jécūhun ni yō jeē ni sáha Yaā Dios ñayɨ̄vɨ jíín jnúhun ni cahān‑ni ya. Te jíín poder Yaā Dios jeē tu jíto yó núū, ni jecōo tāca jéē jíto yó núū.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Ni candíje Abel jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní socō de jeē váha ga nuū Yaā Dios vēsú Caín. Te jeē yúcuan ní jejnúhún yá jeē iyó ndáā de, chi ni jetáhú yá jeē ni sócō de quɨtɨ nuū yā. Te vēsú ni jihī de, te cáhán gā ejemplo de jíín yó nde vijna, chi ni candíje ndaā de.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Ni candíje Enoc jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní naquihin ya de cuahān de andɨvɨ́, te tu ní jíhí de. Te tu ní cánanihīn ñayuu de, chi ni ndoñúhún‑ni de ni sáha ya. Te áchí tutu jeē nde ná tu naquihin ya de te ni cusɨɨ̄ ni yā jiín táca jéē ni sáha de.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Te núu tu cándíje yó jéē sáha ya jehē yō, te tú na modo cusɨɨ̄ ni Yaā Dios jiín yó. Chi ñayuu jeē cuní quɨ̄vɨcoo ndaha ya, cánuú jéē candíje ndaā i jeē iyó yá jiín jéē cuáha ya tahū nuū ñáyuu jeē nducú i candíje i ya.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Te Noé ni candíje de jeē sáha Yaā Dios jehē de, ná ni castūhun yá nuū de jeē coo jnūndóho jeē ná tu coto de jeē coo. Te jeē yúcuan ní jendetū de ni sáha de barco cáhnu jeē naní arca, návāha cācu de jíín nɨ́ɨ́ vehe de. Te jeē súcuan ni candíje de, te ni cane cuēchi sɨquɨ̄ ñayuu jeē tu ní cándíje i ya. Te ni ndahva yā cuēchi de sɨquɨ̄ jeē ní candíje de jeē sáha ya jehē de.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Te Abraham ni candíje de jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní jetáhú de ná ni cahān yā jiín de jeē quihín de ɨɨn lugar nuū cuáha ya cuu tahū de. Te ni quenda de cuahān de, vēsú tu jíní de ndé nuū quihín de.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Ni candíje de jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní condee tatú de nuū ñúhun jeē ni jéjnūhun ya jeē cuáha ya nuū de. Te ni condee de vehe ñɨɨ, te suni súcuan Isaac jiín Jacob, chi sēhe de ún suni ɨnuú níhīn tahū i jíín de jeē ni jéjnūhun ya.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Chi ni ñuhun ni de condee de máá ñuu andɨvɨ́ jéē iyó cutú cimiento, te máá Yaā Dios ni jequin yā ni sama ya ñuu ún.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Te suni ni candíje máá Sara jeē sáha ya jehē ña, te jeē yúcuan ní nihīn ña fuerza jeē ní jecūhun sēhe ña. Chi nde ná ni yāha ndasɨ́ cuíyā ña, te ni cacu ɨɨn sēhe yɨɨ́ ña, chi ni candíje ña jeē squícu Yaā Dios jeē ni jéjnūhun ya.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Te súcuan ni cuu jeē ni táhū cuehē ñayuu ni sáha ɨɨn‑ni Abraham, vēsú je jéhnu ndasɨ́ de. Te yucūn de ni nducuehē ndasɨ́, nájnūhun quɨ̄mɨ andɨvɨ́, jíín ñɨ́tɨ yumar, jeē ma cúu cuɨtɨ cahu yó.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Te tāca tée cándíje un, ní cajihī de. Te vēsú tu ní cájito de jeē ni jéjnūhun ya, te ni cajini vāha de jeē cóo, te ni cacusɨɨ̄ ni de jeē cóto de ɨnga tiempo. Te súcuan ni cacahān de jeē ñáyuu ñuu jicá ñáyuu tatú cácuu de ini ñayɨ̄vɨ yáha.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Te tāca tée jeē cahán súcuan, chi stéén cají de jeē nducú de ɨɨn ñuu jeē cúu andɨvɨ́ núū cúu ñuu maá de.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Chi núu jeē cánacani ni de sɨquɨ̄ ñúū nuū ní quendacoo de, te íyó modo jeē nándicó cóo de te núu jeē cácuni de núú.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Te tuú chi ni cacuu ndasɨ́ ni de coyūcú de ɨnga ñuu váha ga jeē cúu ñuu andɨvɨ́. Jeē yúcuan tu cúcanu Yaā Dios jeē naní yá Yaā Dios de jíjnáhan de, chi je ni sátūhva ya ɨɨn ñuu nuū cóyūcú de.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Ni candíje Abraham jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní jehēn de jíín Isaac jeē socó de i, ná ni jito ndee ya de. Te ni īyo tūhva de jeē socó de sēhe de un jéē mañúhún ni i nuū de, vēsú ni nihīn de jnūhun jeē ni jéjnūhun ya suhva sɨquɨ̄ i:
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 Isaac cúu tēe jeē squejéé rí yucūn rō quihīn, achí jnúhun ni jejnūhun ya.
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Te ni sáha de cuenta jeē cúu nastécu Yaā Dios i. Te nájnūhun súcuan ni cuu, chi cuu cahān yō jeē nájnūhun ni jihī i te ni natecu i nuū de, chi ni jesɨ‑ni ya jeē ma cáhni de i.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Ni candíje Isaac jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní cahān de jeē vāha tahū nihīn sēhe de Jacob jiín Esaú tiempo quiji.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Te suni súcuan ni candíje Jacob, te jeē yúcuan, náa je yajni cuu de te ni cahān de jeē vāha tahū nihīn ndɨndúú séhe yɨɨ́ José. Te yɨ́tuu de vara de, ni chiñúhún de Yaā Dios.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Te suni súcuan ni candíje José, te jeē yúcuan, náa cuacuyajni cuu de, te ni cahān de jeē tāca yúcūn Israel, ɨɨn quɨvɨ̄ quendacoo i nación Egipto. Te ni ndacu de jniñu jeē chíndūji i yɨquɨ de ñuu nuū quɨ́vɨcoo i.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Te ná ni cacu Moisés, te tátá i náná i ni cacandíje de jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní cacondito sāhí de i unī yoō. Chi ni cajito de jeē lúu cáa i, te tu ní cáyūhú de sɨquɨ̄ acta jeē ni sáha rey jeē na cúū tāca súchi yɨ́ɨ́.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Te suni súcuan ni candíje Moisés, te jeē yúcuan ná ni jehnu de te tuá ni jéhe de jnūhun cuu de sēhe ñahan cúu sēhe sɨ́hɨ́ rey Egipto.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Chi sa ni cuu ni de ndoho de jíín táca jnáhan de ñayuu Yaā Dios, nasūu jéē cusɨɨ̄ ni de jecu‑ni tiempo jiín cuéchi.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Chi ni sáha de cuenta jeē núu cahān neé ñayuu sɨquɨ̄ de jeē sɨquɨ́ Cristo, te yūcuan sáha jeē cucá ndasɨ́ gá de ndɨhɨ jeē ndíso jnūhun Yaā Dios, vēsú jeē nihín de ndɨhɨ ndajníñu cúcá íyó nación Egipto. Chi ni ñuhun ni de jeē cuáha ya tahū de.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Te jeē súcuan ni candíje de, jeē yúcuan ní quenda de nación Egipto cuahān de. Te tu ní yúhú de jeē quɨtɨ́ ni rey nuū de. Chi ni īin nīhin de sɨquɨ̄ jniñu sáha de, chi ni sáha de cuenta jeē je jíto de nuū Yaā jeē tu cúu coto yó núū vijna.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Te jeē súcuan ni candíje de, te jeē yúcuan ní cahān de jeē na cáhni ñayuu londe pascua. Te ni ndacu de jniñu jeē na cósó yuyú i nɨñɨ̄ tɨ̄ yehyɨ́ i, návāha núu na quíji ndajéhé jeē cáhni yā tāca séhe nuú ñáyuu Egipto, te ma cáhni yā sēhe nuú ñáyuu Israel.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Te sɨquɨ̄ jeē ní cacandíje ñayuu Israel jeē sáha ya jehē i, te ni cayāha‑ni i mēhñu Mar Rojo, chi ni nune ya te ni natūu‑ni ñuhun íchi. Te suni súcuan ni cacuni tēe Egipto yāha de núú, te ni nandihyū‑ni ndute sɨquɨ̄ de ni cajihī de.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Ni cacandíje soldado jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní cotúú jeē ní condúū ndihyú ñuu Jericó, ná ni cajicó ndúū de uxā quɨvɨ̄.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Te Rahab, vēsú ñahan tɨ́jnɨ ni ni cuu ña, te ni candíje ña jeē sáha ya jehē ña. Te ni chindéé ñáhán ña tēe Israel jeē ní quijicoo ni condēhé yuhu ndese íyó ñuu ña. Te jeē yúcuan tu ní jíhí ña jíín ñáyuu nīhni ni ñuu ña ún.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 ¿Te ndé jnúhun ga cahān rī núu súcuan? Chi tuá na tiempo jeē nácani ga rī jnūhun Gedeón jiín Barac jiín Sansón jiín Jefté jiín David jiín Samuel jiín táca tée ni canacani jnūhun ya nde jenahán.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Ni cacandíje de jeē sáha ya jehē de jíjnáhan de, te jeē yúcuan ní cacundeyɨ́ de ni canajnɨɨ de tācá ñuu náhnu, te vāha ni candacu de jniñu nuū, te ni chindéé ñáhán yá de nájnūhun ni jejnūhun ya. Te nuū sava de ni jesɨ Yaā Dios yuhu ndɨ́caha jeē tu ní cáyeji tɨ̄ de.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Te sava de tu ní cáyú de sáha ñuhūn jeē cayú xeēn. Te sava de ni cācu de jeē tu ní jíhí de jíín espada. Te sava de ni nanihīn ni de náa tuá fuerza de núú, te ndacuī teyɨ́ ní īyo de nuū guerra, te ni cacundeyɨ́ de sɨquɨ̄ soldado tācá ñuu jicá jéē jíto uhū ún de.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Te sava ñahan ni natecu sēhe ña jeē ni jíhī i.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Te sava ga i ni casácatā ñayuu nuū i, te ni cacani ñayuu i, te nde ni caconuhnī cadena i ni cahīin i vecāa.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Te ni cajēhe yuū xinī i, te ni cajehnde i jíín sierra, te ni cajito ndee i jíín jnúndóho, te ni cajehni i jíín espada. Ni cajica cuu i cháha chúcuan, te máá ñɨɨ lánchi máá ñɨɨ ndíxúhú ní cañuhun i. Ni candoho ndáhú i, ni cajito i jnūndóho, ni castóho ñayuu i.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Vāha ndasɨ́ ñáyuu ni cacuu i jeē tú cuɨtɨ ñayuu ñayɨ̄vɨ súcuan, te vēsú súcuan te ni casáha ñayuu jeē ní cajica cuu i nuū ñúhun téhé jíín chíji yucu, ni cahīin i yaū cava jíín yáū ñuhun.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Te tāca ñáyuu yáha, vēsú ni jejnúhún yá i jeē ní cacandíje nīhin i jeē sáha ya jehē i, te tu ní cájito i nuū jeē ni jéjnūhun ya.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Chi ni sátūhva Yaā Dios ɨɨn jniñu váha ga, te suu cúu jeē sáha Cristo jiín yó, návāha ɨɨn cáhnu‑ni nihīn yō tahū yō jiín i, te jeē yúcuan cúu jeē ná tu nihīn i ndɨhɨ tahū i.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.