Hebreus 11
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVI
1 Te jeē candíje yó, suu cúu jeē cúndaā ndije ni yō jeē nihín yō tāca jéē ñúhun ni yō, jiín jéē jiní vāha yó jéē iyó ndije tāca jéē tu cájito yó núū vijna.
1 Ora, a fé é a certeza daquilo que esperamos e a prova das coisas que não vemos.
2 Te ñayuu jenahán chi ni jejnúhún yá i sɨquɨ̄ jeē súcuan ni cacandíje nīhin i.
2 Pois foi por meio dela que os antigos receberam bom testemunho.
3 Sɨquɨ̄ jeē candíje yó cúu jeē jécūhun ni yō jeē ni sáha Yaā Dios ñayɨ̄vɨ jíín jnúhun ni cahān‑ni ya. Te jíín poder Yaā Dios jeē tu jíto yó núū, ni jecōo tāca jéē jíto yó núū.
3 Pela fé entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de modo que o que se vê não foi feito do que é visível.
4 Ni candíje Abel jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní socō de jeē váha ga nuū Yaā Dios vēsú Caín. Te jeē yúcuan ní jejnúhún yá jeē iyó ndáā de, chi ni jetáhú yá jeē ni sócō de quɨtɨ nuū yā. Te vēsú ni jihī de, te cáhán gā ejemplo de jíín yó nde vijna, chi ni candíje ndaā de.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Pela fé ele foi reconhecido como justo, quando Deus aprovou as suas ofertas. Embora esteja morto, por meio da fé ainda fala.
5 Ni candíje Enoc jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní naquihin ya de cuahān de andɨvɨ́, te tu ní jíhí de. Te tu ní cánanihīn ñayuu de, chi ni ndoñúhún‑ni de ni sáha ya. Te áchí tutu jeē nde ná tu naquihin ya de te ni cusɨɨ̄ ni yā jiín táca jéē ni sáha de.
5 Pela fé Enoque foi arrebatado, de modo que não experimentou a morte; "ele já não foi encontrado porque Deus o havia arrebatado", pois antes de ser arrebatado recebeu testemunho de que tinha agradado a Deus.
6 Te núu tu cándíje yó jéē sáha ya jehē yō, te tú na modo cusɨɨ̄ ni Yaā Dios jiín yó. Chi ñayuu jeē cuní quɨ̄vɨcoo ndaha ya, cánuú jéē candíje ndaā i jeē iyó yá jiín jéē cuáha ya tahū nuū ñáyuu jeē nducú i candíje i ya.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus, pois quem dele se aproxima precisa crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Te Noé ni candíje de jeē sáha Yaā Dios jehē de, ná ni castūhun yá nuū de jeē coo jnūndóho jeē ná tu coto de jeē coo. Te jeē yúcuan ní jendetū de ni sáha de barco cáhnu jeē naní arca, návāha cācu de jíín nɨ́ɨ́ vehe de. Te jeē súcuan ni candíje de, te ni cane cuēchi sɨquɨ̄ ñayuu jeē tu ní cándíje i ya. Te ni ndahva yā cuēchi de sɨquɨ̄ jeē ní candíje de jeē sáha ya jehē de.
7 Pela fé Noé, quando avisado a respeito de coisas que ainda não se viam, movido por santo temor, construiu uma arca para salvar sua família. Por meio da fé ele condenou o mundo e tornou-se herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Te Abraham ni candíje de jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní jetáhú de ná ni cahān yā jiín de jeē quihín de ɨɨn lugar nuū cuáha ya cuu tahū de. Te ni quenda de cuahān de, vēsú tu jíní de ndé nuū quihín de.
8 Pela fé Abraão, quando chamado, obedeceu e dirigiu-se a um lugar que mais tarde receberia como herança, embora não soubesse para onde estava indo.
9 Ni candíje de jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní condee tatú de nuū ñúhun jeē ni jéjnūhun ya jeē cuáha ya nuū de. Te ni condee de vehe ñɨɨ, te suni súcuan Isaac jiín Jacob, chi sēhe de ún suni ɨnuú níhīn tahū i jíín de jeē ni jéjnūhun ya.
9 Pela fé peregrinou na terra prometida como se estivesse em terra estranha; viveu em tendas, bem como Isaque e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Chi ni ñuhun ni de condee de máá ñuu andɨvɨ́ jéē iyó cutú cimiento, te máá Yaā Dios ni jequin yā ni sama ya ñuu ún.
10 Pois ele esperava a cidade que tem alicerces, cujo arquiteto e edificador é Deus.
11 Te suni ni candíje máá Sara jeē sáha ya jehē ña, te jeē yúcuan ní nihīn ña fuerza jeē ní jecūhun sēhe ña. Chi nde ná ni yāha ndasɨ́ cuíyā ña, te ni cacu ɨɨn sēhe yɨɨ́ ña, chi ni candíje ña jeē squícu Yaā Dios jeē ni jéjnūhun ya.
11 Pela fé, Abraão — e também a própria Sara, apesar de estéril e avançada em idade — recebeu poder para gerar um filho, porque considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Te súcuan ni cuu jeē ni táhū cuehē ñayuu ni sáha ɨɨn‑ni Abraham, vēsú je jéhnu ndasɨ́ de. Te yucūn de ni nducuehē ndasɨ́, nájnūhun quɨ̄mɨ andɨvɨ́, jíín ñɨ́tɨ yumar, jeē ma cúu cuɨtɨ cahu yó.
12 Assim, daquele homem já sem vitalidade originaram-se descendentes tão numerosos como as estrelas do céu e tão incontáveis como a areia da praia do mar.
13 Te tāca tée cándíje un, ní cajihī de. Te vēsú tu ní cájito de jeē ni jéjnūhun ya, te ni cajini vāha de jeē cóo, te ni cacusɨɨ̄ ni de jeē cóto de ɨnga tiempo. Te súcuan ni cacahān de jeē ñáyuu ñuu jicá ñáyuu tatú cácuu de ini ñayɨ̄vɨ yáha.
13 Todos estes ainda viveram pela fé, e morreram sem receber o que tinha sido prometido; viram-nas de longe e de longe as saudaram, reconhecendo que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Te tāca tée jeē cahán súcuan, chi stéén cají de jeē nducú de ɨɨn ñuu jeē cúu andɨvɨ́ núū cúu ñuu maá de.
14 Os que assim falam mostram que estão buscando uma pátria.
15 Chi núu jeē cánacani ni de sɨquɨ̄ ñúū nuū ní quendacoo de, te íyó modo jeē nándicó cóo de te núu jeē cácuni de núú.
15 Se estivessem pensando naquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Te tuú chi ni cacuu ndasɨ́ ni de coyūcú de ɨnga ñuu váha ga jeē cúu ñuu andɨvɨ́. Jeē yúcuan tu cúcanu Yaā Dios jeē naní yá Yaā Dios de jíjnáhan de, chi je ni sátūhva ya ɨɨn ñuu nuū cóyūcú de.
16 Em vez disso, esperavam eles uma pátria melhor, isto é, a pátria celestial. Por essa razão Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois preparou-lhes uma cidade.
17 Ni candíje Abraham jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní jehēn de jíín Isaac jeē socó de i, ná ni jito ndee ya de. Te ni īyo tūhva de jeē socó de sēhe de un jéē mañúhún ni i nuū de, vēsú ni nihīn de jnūhun jeē ni jéjnūhun ya suhva sɨquɨ̄ i:
17 Pela fé Abraão, quando Deus o pôs à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Aquele que havia recebido as promessas estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Isaac cúu tēe jeē squejéé rí yucūn rō quihīn, achí jnúhun ni jejnūhun ya.
18 embora Deus lhe tivesse dito: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
19 Te ni sáha de cuenta jeē cúu nastécu Yaā Dios i. Te nájnūhun súcuan ni cuu, chi cuu cahān yō jeē nájnūhun ni jihī i te ni natecu i nuū de, chi ni jesɨ‑ni ya jeē ma cáhni de i.
19 Abraão levou em conta que Deus pode ressuscitar os mortos; e, figuradamente, recebeu Isaque de volta dentre os mortos.
20 Ni candíje Isaac jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní cahān de jeē vāha tahū nihīn sēhe de Jacob jiín Esaú tiempo quiji.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú com respeito ao futuro deles.
21 Te suni súcuan ni candíje Jacob, te jeē yúcuan, náa je yajni cuu de te ni cahān de jeē vāha tahū nihīn ndɨndúú séhe yɨɨ́ José. Te yɨ́tuu de vara de, ni chiñúhún de Yaā Dios.
21 Pela fé Jacó, à beira da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou a Deus, apoiado na extremidade do seu bordão.
22 Te suni súcuan ni candíje José, te jeē yúcuan, náa cuacuyajni cuu de, te ni cahān de jeē tāca yúcūn Israel, ɨɨn quɨvɨ̄ quendacoo i nación Egipto. Te ni ndacu de jniñu jeē chíndūji i yɨquɨ de ñuu nuū quɨ́vɨcoo i.
22 Pela fé José, no fim da vida, fez menção do êxodo dos israelitas do Egito e deu instruções acerca dos seus próprios ossos.
23 Te ná ni cacu Moisés, te tátá i náná i ni cacandíje de jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní cacondito sāhí de i unī yoō. Chi ni cajito de jeē lúu cáa i, te tu ní cáyūhú de sɨquɨ̄ acta jeē ni sáha rey jeē na cúū tāca súchi yɨ́ɨ́.
23 Pela fé Moisés, recém-nascido, foi escondido durante três meses por seus pais, pois estes viram que ele não era uma criança comum, e não temeram o decreto do rei.
24 Te suni súcuan ni candíje Moisés, te jeē yúcuan ná ni jehnu de te tuá ni jéhe de jnūhun cuu de sēhe ñahan cúu sēhe sɨ́hɨ́ rey Egipto.
24 Pela fé Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Chi sa ni cuu ni de ndoho de jíín táca jnáhan de ñayuu Yaā Dios, nasūu jéē cusɨɨ̄ ni de jecu‑ni tiempo jiín cuéchi.
25 preferindo ser maltratado com o povo de Deus a desfrutar os prazeres do pecado durante algum tempo.
26 Chi ni sáha de cuenta jeē núu cahān neé ñayuu sɨquɨ̄ de jeē sɨquɨ́ Cristo, te yūcuan sáha jeē cucá ndasɨ́ gá de ndɨhɨ jeē ndíso jnūhun Yaā Dios, vēsú jeē nihín de ndɨhɨ ndajníñu cúcá íyó nación Egipto. Chi ni ñuhun ni de jeē cuáha ya tahū de.
26 Por amor de Cristo, considerou a desonra riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a sua recompensa.
27 Te jeē súcuan ni candíje de, jeē yúcuan ní quenda de nación Egipto cuahān de. Te tu ní yúhú de jeē quɨtɨ́ ni rey nuū de. Chi ni īin nīhin de sɨquɨ̄ jniñu sáha de, chi ni sáha de cuenta jeē je jíto de nuū Yaā jeē tu cúu coto yó núū vijna.
27 Pela fé saiu do Egito, não temendo a ira do rei, e perseverou, porque via aquele que é invisível.
28 Te jeē súcuan ni candíje de, te jeē yúcuan ní cahān de jeē na cáhni ñayuu londe pascua. Te ni ndacu de jniñu jeē na cósó yuyú i nɨñɨ̄ tɨ̄ yehyɨ́ i, návāha núu na quíji ndajéhé jeē cáhni yā tāca séhe nuú ñáyuu Egipto, te ma cáhni yā sēhe nuú ñáyuu Israel.
28 Pela fé celebrou a Páscoa e fez a aspersão do sangue, para que o destruidor não tocasse nos fihos mais velhos dos israelitas.
29 Te sɨquɨ̄ jeē ní cacandíje ñayuu Israel jeē sáha ya jehē i, te ni cayāha‑ni i mēhñu Mar Rojo, chi ni nune ya te ni natūu‑ni ñuhun íchi. Te suni súcuan ni cacuni tēe Egipto yāha de núú, te ni nandihyū‑ni ndute sɨquɨ̄ de ni cajihī de.
29 Pela fé o povo atravessou o mar Vermelho como em terra seca; mas, quando os egípcios tentaram fazê-lo, morreram afogados.
30 Ni cacandíje soldado jeē sáha ya jehē de, te jeē yúcuan ní cotúú jeē ní condúū ndihyú ñuu Jericó, ná ni cajicó ndúū de uxā quɨvɨ̄.
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, depois de serem rodeados durante sete dias.
31 Te Rahab, vēsú ñahan tɨ́jnɨ ni ni cuu ña, te ni candíje ña jeē sáha ya jehē ña. Te ni chindéé ñáhán ña tēe Israel jeē ní quijicoo ni condēhé yuhu ndese íyó ñuu ña. Te jeē yúcuan tu ní jíhí ña jíín ñáyuu nīhni ni ñuu ña ún.
31 Pela fé a prostituta Raabe, por ter acolhido os espiões, não foi morta com os que haviam sido desobedientes.
32 ¿Te ndé jnúhun ga cahān rī núu súcuan? Chi tuá na tiempo jeē nácani ga rī jnūhun Gedeón jiín Barac jiín Sansón jiín Jefté jiín David jiín Samuel jiín táca tée ni canacani jnūhun ya nde jenahán.
32 Que mais direi? Não tenho tempo para falar de Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas,
33 Ni cacandíje de jeē sáha ya jehē de jíjnáhan de, te jeē yúcuan ní cacundeyɨ́ de ni canajnɨɨ de tācá ñuu náhnu, te vāha ni candacu de jniñu nuū, te ni chindéé ñáhán yá de nájnūhun ni jejnūhun ya. Te nuū sava de ni jesɨ Yaā Dios yuhu ndɨ́caha jeē tu ní cáyeji tɨ̄ de.
33 os quais pela fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, alcançaram o cumprimento de promessas, fecharam a boca de leões,
34 Te sava de tu ní cáyú de sáha ñuhūn jeē cayú xeēn. Te sava de ni cācu de jeē tu ní jíhí de jíín espada. Te sava de ni nanihīn ni de náa tuá fuerza de núú, te ndacuī teyɨ́ ní īyo de nuū guerra, te ni cacundeyɨ́ de sɨquɨ̄ soldado tācá ñuu jicá jéē jíto uhū ún de.
34 apagaram o poder do fogo e escaparam do fio da espada; da fraqueza tiraram força, tornaram-se poderosos na batalha e puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Te sava ñahan ni natecu sēhe ña jeē ni jíhī i.
35 Houve mulheres que, pela ressurreição, tiveram de volta os seus mortos. Alguns foram torturados e recusaram ser libertados, para poderem alcançar uma ressurreição superior.
36 Te sava ga i ni casácatā ñayuu nuū i, te ni cacani ñayuu i, te nde ni caconuhnī cadena i ni cahīin i vecāa.
36 Outros enfrentaram zombaria e açoites, outros ainda foram acorrentados e colocados na prisão,
37 Te ni cajēhe yuū xinī i, te ni cajehnde i jíín sierra, te ni cajito ndee i jíín jnúndóho, te ni cajehni i jíín espada. Ni cajica cuu i cháha chúcuan, te máá ñɨɨ lánchi máá ñɨɨ ndíxúhú ní cañuhun i. Ni candoho ndáhú i, ni cajito i jnūndóho, ni castóho ñayuu i.
37 apedrejados, serrados ao meio, postos à prova, mortos ao fio da espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Vāha ndasɨ́ ñáyuu ni cacuu i jeē tú cuɨtɨ ñayuu ñayɨ̄vɨ súcuan, te vēsú súcuan te ni casáha ñayuu jeē ní cajica cuu i nuū ñúhun téhé jíín chíji yucu, ni cahīin i yaū cava jíín yáū ñuhun.
38 O mundo não era digno deles. Vagaram pelos desertos e montes, pelas cavernas e grutas.
39 Te tāca ñáyuu yáha, vēsú ni jejnúhún yá i jeē ní cacandíje nīhin i jeē sáha ya jehē i, te tu ní cájito i nuū jeē ni jéjnūhun ya.
39 Todos estes receberam bom testemunho por meio da fé; no entanto, nenhum deles recebeu o que havia sido prometido.
40 Chi ni sátūhva Yaā Dios ɨɨn jniñu váha ga, te suu cúu jeē sáha Cristo jiín yó, návāha ɨɨn cáhnu‑ni nihīn yō tahū yō jiín i, te jeē yúcuan cúu jeē ná tu nihīn i ndɨhɨ tahū i.
40 Deus havia planejado algo melhor para nós, para que conosco fossem eles aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.