Atos 9
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Te Saulo chi máni cáhán de jeē cáhni de tāca ñáyuu cácandíje i máá Jítoho yō, te jeē yúcuan ní jehēn de nuū sutú cujéhnu ga.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Te ni jicān de carta jeē cahán jeē quihín de tācá vehe iī sinagoga ñuu Damasco te cuhni de tēe ñahan jeē cácandíje i Jesús, quiji de jíín i ñuu Jerusalén nuú.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Te ni quihin de ichi cuahān de. Te cuacuyajni de ñuu Damasco, te sanaa‑ni te ichi ándɨvɨ́ ní stíndēé ɨɨn luz nuū de.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Te ni cotúú‑ni de nuū ñúhun, te ni jini sōho de ɨɨn jnūhun cáhán jiín de:
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Te ni cahān maá de:
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Te máá de chi quɨ́sɨ i de jeē yūhú de, te ni cahān de:
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Te tēe cuangoo jíín Saulo, ni canaa ndasɨ́ ni de cájini sōho de ndusu jeē cahán, te tu ní cájito cuɨtɨ de nuū jeē cahán un.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Yūcuán na te ni ndocuɨñɨ̄ Saulo. Te ni nducú de coto de, te tuá cúu coto de, te ni cajnɨɨ tēe ún ndaha de ni jinūcoo jíín de nde ini ñuu Damasco.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Te yūcuan ní condee de unī quɨvɨ̄. Te tu ní cúu cuɨtɨ coto de, ni tú na vé ni yéji de, ni tú na vé ni jíhi de.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Te ñuu Damasco néne ɨɨn tēe cándíje, nání de Ananías. Te máá Jítoho yō ni steén ndijin ya maá yá nuū de te ni cahān yā jiín de:
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Te ni cahān maá Jítoho yō jiín de:
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Te nájnūhun ni jito ndijin de jeē maá ró, Ananías, ni jinū rō, te ni soó ró ndaha ró xínī de, te ni nanune tɨnūú de, áchí yá.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Yūcuán na te ni cahān Ananías:
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Te vijna ni quee de yāhá, chi sutū cácujéhnu ni catejníñu de vēji de jnɨɨ de tāca ñáyuu cácahān ndahú i jíín ní, áchí de.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Te ni cahān maá Jítoho yō jiín de:
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Chi stéén rī nuū de jeē cánuú ndoho de cuehē jnūndóho jeē sɨquɨ́ rī, achí yá.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Yūcuán na te cuahān Ananías. Te ni quɨ̄vɨ de ini vehe nuū néne Saulo, te ni soó de ndaha de xinī Saulo, te ni cahān de:
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Te ni nanune‑ni tɨnūu Saulo, chi ni nungoo‑ni nájnūhun soō chācá ní condihyū tɨnūú de ún. Te ni ndocuɨñɨ̄ de ni jendute de.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Yūcuán na te ni nacaji de staā, te ni nanihīn ni de. Te ni condee de jecu quɨvɨ̄ jiín tée cácandíje jeē cáyūcú ini ñuu Damasco.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Te ni quejéé‑ni de nácani de jnūhun Jesús ini tācá vehe iī sinagoga, áchí de jeē Jesús cúu Sēhe Yaā Dios.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Te tāca ñáyuu ni cajini sōho jnūhun cáhán de ni canaa ni i, te ni cacahān i:
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Te víhyá gā ni nacani Saulo jnūhun ya, te ni steén cají de jeē Jesús cúu Cristo, Yaā ní jeni Yaā Dios jeē jnáma ya yohó. Te tēe hebreo jeē cáyūcú ñuu Damasco, tu ní cánihīn de modo cahān de jeē tu íyó ndáā jeē cahán Saulo.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Te ni yāha cuehē quɨvɨ̄. Te jnáhan de hebreo ni casquíjnáhan jnūhun de jeē cáhni de Saulo.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Te ni nihīn Saulo jnūhun jeē cándīto de nduú ñuú táca yéhyɨ́ pared jeē ní condúū ndihyú ñuu ún.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Yūcuán na te ɨɨn jecuáā te tēe cácandíje ni caquihin de Saulo, te ini ɨɨn jīca cáhnu ni cascúun de Saulo jicā pared ún, te súcuan ni cācu de.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Te nuū ní najinū de ñuu Jerusalén, te cúní de najnáhan de jíín tée cácandíje. Te ni cayūhu tée un ní cajito de Saulo, chi tu ní cácandíje de jeē ní nduu Saulo tēe cándíje nuū Jesús.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Te Bernabé cuahān de jíín Saulo nuū cáyūcu tée apóstol, te ni nacani de jnūhun nuū tée ún ndese ni jini Saulo nuū maá Jítoho yō ichi nuū cuahán de, jíín jéē ni cáhān yā jiín de, jíín jéē jéhnu‑ni ni nacani de jnūhun Jesús ini ñuu Damasco.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Te ni condee Saulo ñuu Jerusalén ni jica de jíín táca tée apóstol.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Te jéhnu‑ni ni nacani de jnūhun máá Jítoho yō. Te jnáhan ñuu de hebreo jeē cácahān yuhu griego, ni castáhān jnáhan jíín de, te máá tée un cácuni de cahni de Saulo.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Te ni cajini tācá hermano cácandíje, te ni cajendēca de Saulo nde ñuu Cesarea. Te yūcuan ní canatají de Saulo cuanuhun de nde ñuu de Tarso.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Te ñayuu cácandíje Jesús jeē cáyūcú Judea jiín Galilea jiín Samaria, tuá ni cájito xeēn ñayuu i. Te ni ije ga i jíín jnúhun ya, te cándīso īyo i nuū maá Jítoho yō. Te Espíritu Santo ni chindéé ñáhán yá i te ni nducuehē gā i.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Te tāca lado jécondēhe Pedro ñayuu cácandíje, te suni ni jecondēhé de ñayuu cácandíje cáyūcú ñuu Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Te yūcuan ní jini de nuū ɨ́ɨn tēe nání Eneas jeē ní cuu unā cuiyā cáa de chi ni ījin de.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Te ni cahān Pedro jiín de:
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Te tāca ñáyuu cáyūcú ñuu Lida jiín ndúhvā Sarón ni cajito i jeē ní nacaca Eneas, te ni casquéndōo i tāca jnúhun jeē tu íyó ndáā te ni cacandíje i máá Jítoho yō.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Te nde ñuu Jope ni īyo ɨɨn ñahan cándíje, nání ña Tabita, te nuū yúhu griego nání ña Dorcas. Te ñahan yáha máni jniñu váha ni sáha ña, te ni sáha ña caridad ni chindéé ñáhán ña ñayuu cúmanī nuū.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Te tiempo yúcuan ní quejéé cuéhyɨ̄ jiín ña, te ni jihī ña. Te ni cascúchi i ndɨ̄yɨ ún, te ni cajequin i ndɨ̄yɨ un ndé ini cuarto xinī véhe.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Te yajni íne ñuu Lida jiín ñuu Jope, te tēe cácandíje ñuu Jope ni cajini jnūhun de jeē néne Pedro ñuu Lida, te ni catají de uū tēe cuacana de Pedro, te ni cacahān de:
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Yūcuán na te ni quihin Pedro ichi cuahān de jíín tée ún. Te nuū ni jínū de, te ni cacoo tēe un jíín de nde xinī véhe nuū catú ndɨ́yɨ ún. Te tācá ñahan viuda ni candicó ndúū ña de cándahyū ña, te cástéén ña tācá sahma jíín tɨ́cāchi jéē ni sáha Dorcas te ni saja ña nde na técu ña.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Yūcuán na te ni ndacu Pedro jniñu jeē na quéndacoo ndɨhɨ ñayuu ún quingoo i nde yatā véhe. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de ni jicān tahú de, te ni nandió cóto de nuū catú ndɨ́yɨ ún, te ni cahān de:
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Te ni jnɨɨ de ndaha ña, te ni ndonehen de ña. Yūcuán na te ni nacana de xinī ñáyuu cácandíje nde jiín ñahan viuda ni ndɨ̄vɨcoo i, te ni steén de ña nuū i jeē ní natecu ña.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Te ni jitē jnūhun jniñu yáha nɨ́ɨ́ ñuu Jope cuahān, te cuehē ñayuu ni cacandíje i jnūhun máá Jítoho yō.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Te cuehē quɨvɨ̄ ni ndōo Pedro ini ñuu Jope, néne de vehe ɨɨn tēe sáha curtir ñɨɨ, nání de Simón.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.