Atos 9

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Te Saulo chi máni cáhán de jeē cáhni de tāca ñáyuu cácandíje i máá Jítoho yō, te jeē yúcuan ní jehēn de nuū sutú cujéhnu ga.
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Te ni jicān de carta jeē cahán jeē quihín de tācá vehe iī sinagoga ñuu Damasco te cuhni de tēe ñahan jeē cácandíje i Jesús, quiji de jíín i ñuu Jerusalén nuú.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Te ni quihin de ichi cuahān de. Te cuacuyajni de ñuu Damasco, te sanaa‑ni te ichi ándɨvɨ́ ní stíndēé ɨɨn luz nuū de.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Te ni cotúú‑ni de nuū ñúhun, te ni jini sōho de ɨɨn jnūhun cáhán jiín de:
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Te ni cahān maá de:
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Te máá de chi quɨ́sɨ i de jeē yūhú de, te ni cahān de:
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Te tēe cuangoo jíín Saulo, ni canaa ndasɨ́ ni de cájini sōho de ndusu jeē cahán, te tu ní cájito cuɨtɨ de nuū jeē cahán un.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Yūcuán na te ni ndocuɨñɨ̄ Saulo. Te ni nducú de coto de, te tuá cúu coto de, te ni cajnɨɨ tēe ún ndaha de ni jinūcoo jíín de nde ini ñuu Damasco.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Te yūcuan ní condee de unī quɨvɨ̄. Te tu ní cúu cuɨtɨ coto de, ni tú na vé ni yéji de, ni tú na vé ni jíhi de.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Te ñuu Damasco néne ɨɨn tēe cándíje, nání de Ananías. Te máá Jítoho yō ni steén ndijin ya maá yá nuū de te ni cahān yā jiín de:
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Te ni cahān maá Jítoho yō jiín de:
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Te nájnūhun ni jito ndijin de jeē maá ró, Ananías, ni jinū rō, te ni soó ró ndaha ró xínī de, te ni nanune tɨnūú de, áchí yá.
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Yūcuán na te ni cahān Ananías:
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Te vijna ni quee de yāhá, chi sutū cácujéhnu ni catejníñu de vēji de jnɨɨ de tāca ñáyuu cácahān ndahú i jíín ní, áchí de.
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Te ni cahān maá Jítoho yō jiín de:
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Chi stéén rī nuū de jeē cánuú ndoho de cuehē jnūndóho jeē sɨquɨ́ rī, achí yá.
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Yūcuán na te cuahān Ananías. Te ni quɨ̄vɨ de ini vehe nuū néne Saulo, te ni soó de ndaha de xinī Saulo, te ni cahān de:
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Te ni nanune‑ni tɨnūu Saulo, chi ni nungoo‑ni nájnūhun soō chācá ní condihyū tɨnūú de ún. Te ni ndocuɨñɨ̄ de ni jendute de.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Yūcuán na te ni nacaji de staā, te ni nanihīn ni de. Te ni condee de jecu quɨvɨ̄ jiín tée cácandíje jeē cáyūcú ini ñuu Damasco.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Te ni quejéé‑ni de nácani de jnūhun Jesús ini tācá vehe iī sinagoga, áchí de jeē Jesús cúu Sēhe Yaā Dios.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Te tāca ñáyuu ni cajini sōho jnūhun cáhán de ni canaa ni i, te ni cacahān i:
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Te víhyá gā ni nacani Saulo jnūhun ya, te ni steén cají de jeē Jesús cúu Cristo, Yaā ní jeni Yaā Dios jeē jnáma ya yohó. Te tēe hebreo jeē cáyūcú ñuu Damasco, tu ní cánihīn de modo cahān de jeē tu íyó ndáā jeē cahán Saulo.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Te ni yāha cuehē quɨvɨ̄. Te jnáhan de hebreo ni casquíjnáhan jnūhun de jeē cáhni de Saulo.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Te ni nihīn Saulo jnūhun jeē cándīto de nduú ñuú táca yéhyɨ́ pared jeē ní condúū ndihyú ñuu ún.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Yūcuán na te ɨɨn jecuáā te tēe cácandíje ni caquihin de Saulo, te ini ɨɨn jīca cáhnu ni cascúun de Saulo jicā pared ún, te súcuan ni cācu de.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Te nuū ní najinū de ñuu Jerusalén, te cúní de najnáhan de jíín tée cácandíje. Te ni cayūhu tée un ní cajito de Saulo, chi tu ní cácandíje de jeē ní nduu Saulo tēe cándíje nuū Jesús.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Te Bernabé cuahān de jíín Saulo nuū cáyūcu tée apóstol, te ni nacani de jnūhun nuū tée ún ndese ni jini Saulo nuū maá Jítoho yō ichi nuū cuahán de, jíín jéē ni cáhān yā jiín de, jíín jéē jéhnu‑ni ni nacani de jnūhun Jesús ini ñuu Damasco.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Te ni condee Saulo ñuu Jerusalén ni jica de jíín táca tée apóstol.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Te jéhnu‑ni ni nacani de jnūhun máá Jítoho yō. Te jnáhan ñuu de hebreo jeē cácahān yuhu griego, ni castáhān jnáhan jíín de, te máá tée un cácuni de cahni de Saulo.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Te ni cajini tācá hermano cácandíje, te ni cajendēca de Saulo nde ñuu Cesarea. Te yūcuan ní canatají de Saulo cuanuhun de nde ñuu de Tarso.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Te ñayuu cácandíje Jesús jeē cáyūcú Judea jiín Galilea jiín Samaria, tuá ni cájito xeēn ñayuu i. Te ni ije ga i jíín jnúhun ya, te cándīso īyo i nuū maá Jítoho yō. Te Espíritu Santo ni chindéé ñáhán yá i te ni nducuehē gā i.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Te tāca lado jécondēhe Pedro ñayuu cácandíje, te suni ni jecondēhé de ñayuu cácandíje cáyūcú ñuu Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Te yūcuan ní jini de nuū ɨ́ɨn tēe nání Eneas jeē ní cuu unā cuiyā cáa de chi ni ījin de.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Te ni cahān Pedro jiín de:
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Te tāca ñáyuu cáyūcú ñuu Lida jiín ndúhvā Sarón ni cajito i jeē ní nacaca Eneas, te ni casquéndōo i tāca jnúhun jeē tu íyó ndáā te ni cacandíje i máá Jítoho yō.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Te nde ñuu Jope ni īyo ɨɨn ñahan cándíje, nání ña Tabita, te nuū yúhu griego nání ña Dorcas. Te ñahan yáha máni jniñu váha ni sáha ña, te ni sáha ña caridad ni chindéé ñáhán ña ñayuu cúmanī nuū.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Te tiempo yúcuan ní quejéé cuéhyɨ̄ jiín ña, te ni jihī ña. Te ni cascúchi i ndɨ̄yɨ ún, te ni cajequin i ndɨ̄yɨ un ndé ini cuarto xinī véhe.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Te yajni íne ñuu Lida jiín ñuu Jope, te tēe cácandíje ñuu Jope ni cajini jnūhun de jeē néne Pedro ñuu Lida, te ni catají de uū tēe cuacana de Pedro, te ni cacahān de:
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Yūcuán na te ni quihin Pedro ichi cuahān de jíín tée ún. Te nuū ni jínū de, te ni cacoo tēe un jíín de nde xinī véhe nuū catú ndɨ́yɨ ún. Te tācá ñahan viuda ni candicó ndúū ña de cándahyū ña, te cástéén ña tācá sahma jíín tɨ́cāchi jéē ni sáha Dorcas te ni saja ña nde na técu ña.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Yūcuán na te ni ndacu Pedro jniñu jeē na quéndacoo ndɨhɨ ñayuu ún quingoo i nde yatā véhe. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de ni jicān tahú de, te ni nandió cóto de nuū catú ndɨ́yɨ ún, te ni cahān de:
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Te ni jnɨɨ de ndaha ña, te ni ndonehen de ña. Yūcuán na te ni nacana de xinī ñáyuu cácandíje nde jiín ñahan viuda ni ndɨ̄vɨcoo i, te ni steén de ña nuū i jeē ní natecu ña.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Te ni jitē jnūhun jniñu yáha nɨ́ɨ́ ñuu Jope cuahān, te cuehē ñayuu ni cacandíje i jnūhun máá Jítoho yō.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Te cuehē quɨvɨ̄ ni ndōo Pedro ini ñuu Jope, néne de vehe ɨɨn tēe sáha curtir ñɨɨ, nání de Simón.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.