Atos 9
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA
1 Te Saulo chi máni cáhán de jeē cáhni de tāca ñáyuu cácandíje i máá Jítoho yō, te jeē yúcuan ní jehēn de nuū sutú cujéhnu ga.
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Te ni jicān de carta jeē cahán jeē quihín de tācá vehe iī sinagoga ñuu Damasco te cuhni de tēe ñahan jeē cácandíje i Jesús, quiji de jíín i ñuu Jerusalén nuú.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Te ni quihin de ichi cuahān de. Te cuacuyajni de ñuu Damasco, te sanaa‑ni te ichi ándɨvɨ́ ní stíndēé ɨɨn luz nuū de.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Te ni cotúú‑ni de nuū ñúhun, te ni jini sōho de ɨɨn jnūhun cáhán jiín de:
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Te ni cahān maá de:
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Te máá de chi quɨ́sɨ i de jeē yūhú de, te ni cahān de:
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Te tēe cuangoo jíín Saulo, ni canaa ndasɨ́ ni de cájini sōho de ndusu jeē cahán, te tu ní cájito cuɨtɨ de nuū jeē cahán un.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Yūcuán na te ni ndocuɨñɨ̄ Saulo. Te ni nducú de coto de, te tuá cúu coto de, te ni cajnɨɨ tēe ún ndaha de ni jinūcoo jíín de nde ini ñuu Damasco.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Te yūcuan ní condee de unī quɨvɨ̄. Te tu ní cúu cuɨtɨ coto de, ni tú na vé ni yéji de, ni tú na vé ni jíhi de.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Te ñuu Damasco néne ɨɨn tēe cándíje, nání de Ananías. Te máá Jítoho yō ni steén ndijin ya maá yá nuū de te ni cahān yā jiín de:
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Te ni cahān maá Jítoho yō jiín de:
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Te nájnūhun ni jito ndijin de jeē maá ró, Ananías, ni jinū rō, te ni soó ró ndaha ró xínī de, te ni nanune tɨnūú de, áchí yá.
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Yūcuán na te ni cahān Ananías:
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Te vijna ni quee de yāhá, chi sutū cácujéhnu ni catejníñu de vēji de jnɨɨ de tāca ñáyuu cácahān ndahú i jíín ní, áchí de.
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Te ni cahān maá Jítoho yō jiín de:
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Chi stéén rī nuū de jeē cánuú ndoho de cuehē jnūndóho jeē sɨquɨ́ rī, achí yá.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Yūcuán na te cuahān Ananías. Te ni quɨ̄vɨ de ini vehe nuū néne Saulo, te ni soó de ndaha de xinī Saulo, te ni cahān de:
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Te ni nanune‑ni tɨnūu Saulo, chi ni nungoo‑ni nájnūhun soō chācá ní condihyū tɨnūú de ún. Te ni ndocuɨñɨ̄ de ni jendute de.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Yūcuán na te ni nacaji de staā, te ni nanihīn ni de. Te ni condee de jecu quɨvɨ̄ jiín tée cácandíje jeē cáyūcú ini ñuu Damasco.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Te ni quejéé‑ni de nácani de jnūhun Jesús ini tācá vehe iī sinagoga, áchí de jeē Jesús cúu Sēhe Yaā Dios.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Te tāca ñáyuu ni cajini sōho jnūhun cáhán de ni canaa ni i, te ni cacahān i:
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Te víhyá gā ni nacani Saulo jnūhun ya, te ni steén cají de jeē Jesús cúu Cristo, Yaā ní jeni Yaā Dios jeē jnáma ya yohó. Te tēe hebreo jeē cáyūcú ñuu Damasco, tu ní cánihīn de modo cahān de jeē tu íyó ndáā jeē cahán Saulo.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Te ni yāha cuehē quɨvɨ̄. Te jnáhan de hebreo ni casquíjnáhan jnūhun de jeē cáhni de Saulo.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Te ni nihīn Saulo jnūhun jeē cándīto de nduú ñuú táca yéhyɨ́ pared jeē ní condúū ndihyú ñuu ún.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Yūcuán na te ɨɨn jecuáā te tēe cácandíje ni caquihin de Saulo, te ini ɨɨn jīca cáhnu ni cascúun de Saulo jicā pared ún, te súcuan ni cācu de.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Te nuū ní najinū de ñuu Jerusalén, te cúní de najnáhan de jíín tée cácandíje. Te ni cayūhu tée un ní cajito de Saulo, chi tu ní cácandíje de jeē ní nduu Saulo tēe cándíje nuū Jesús.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Te Bernabé cuahān de jíín Saulo nuū cáyūcu tée apóstol, te ni nacani de jnūhun nuū tée ún ndese ni jini Saulo nuū maá Jítoho yō ichi nuū cuahán de, jíín jéē ni cáhān yā jiín de, jíín jéē jéhnu‑ni ni nacani de jnūhun Jesús ini ñuu Damasco.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Te ni condee Saulo ñuu Jerusalén ni jica de jíín táca tée apóstol.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Te jéhnu‑ni ni nacani de jnūhun máá Jítoho yō. Te jnáhan ñuu de hebreo jeē cácahān yuhu griego, ni castáhān jnáhan jíín de, te máá tée un cácuni de cahni de Saulo.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Te ni cajini tācá hermano cácandíje, te ni cajendēca de Saulo nde ñuu Cesarea. Te yūcuan ní canatají de Saulo cuanuhun de nde ñuu de Tarso.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Te ñayuu cácandíje Jesús jeē cáyūcú Judea jiín Galilea jiín Samaria, tuá ni cájito xeēn ñayuu i. Te ni ije ga i jíín jnúhun ya, te cándīso īyo i nuū maá Jítoho yō. Te Espíritu Santo ni chindéé ñáhán yá i te ni nducuehē gā i.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Te tāca lado jécondēhe Pedro ñayuu cácandíje, te suni ni jecondēhé de ñayuu cácandíje cáyūcú ñuu Lida.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Te yūcuan ní jini de nuū ɨ́ɨn tēe nání Eneas jeē ní cuu unā cuiyā cáa de chi ni ījin de.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Te ni cahān Pedro jiín de:
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Te tāca ñáyuu cáyūcú ñuu Lida jiín ndúhvā Sarón ni cajito i jeē ní nacaca Eneas, te ni casquéndōo i tāca jnúhun jeē tu íyó ndáā te ni cacandíje i máá Jítoho yō.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Te nde ñuu Jope ni īyo ɨɨn ñahan cándíje, nání ña Tabita, te nuū yúhu griego nání ña Dorcas. Te ñahan yáha máni jniñu váha ni sáha ña, te ni sáha ña caridad ni chindéé ñáhán ña ñayuu cúmanī nuū.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Te tiempo yúcuan ní quejéé cuéhyɨ̄ jiín ña, te ni jihī ña. Te ni cascúchi i ndɨ̄yɨ ún, te ni cajequin i ndɨ̄yɨ un ndé ini cuarto xinī véhe.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Te yajni íne ñuu Lida jiín ñuu Jope, te tēe cácandíje ñuu Jope ni cajini jnūhun de jeē néne Pedro ñuu Lida, te ni catají de uū tēe cuacana de Pedro, te ni cacahān de:
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Yūcuán na te ni quihin Pedro ichi cuahān de jíín tée ún. Te nuū ni jínū de, te ni cacoo tēe un jíín de nde xinī véhe nuū catú ndɨ́yɨ ún. Te tācá ñahan viuda ni candicó ndúū ña de cándahyū ña, te cástéén ña tācá sahma jíín tɨ́cāchi jéē ni sáha Dorcas te ni saja ña nde na técu ña.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Yūcuán na te ni ndacu Pedro jniñu jeē na quéndacoo ndɨhɨ ñayuu ún quingoo i nde yatā véhe. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de ni jicān tahú de, te ni nandió cóto de nuū catú ndɨ́yɨ ún, te ni cahān de:
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Te ni jnɨɨ de ndaha ña, te ni ndonehen de ña. Yūcuán na te ni nacana de xinī ñáyuu cácandíje nde jiín ñahan viuda ni ndɨ̄vɨcoo i, te ni steén de ña nuū i jeē ní natecu ña.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Te ni jitē jnūhun jniñu yáha nɨ́ɨ́ ñuu Jope cuahān, te cuehē ñayuu ni cacandíje i jnūhun máá Jítoho yō.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Te cuehē quɨvɨ̄ ni ndōo Pedro ini ñuu Jope, néne de vehe ɨɨn tēe sáha curtir ñɨɨ, nání de Simón.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.