Atos 4
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Te Pedro jiín Juan níní cácahān gā de jíín ñáyuu ún te ni quecoo tāca sútū jiín tée grupo saduceo, jiín tée cácujéhnu nuū tée cándīto templo.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Te yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni de sɨquɨ̄ jeē castéén Pedro jiín Juan nuū ñáyuu, jíín jéē cánacani de jnūhun jeē nátecu ndɨ̄yɨ chi je ni natecu Jesús.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Te ni cajnɨɨ ún de, te ni cachuhun ún de vecāa cone de nde cundijin ɨnga quɨvɨ̄, chi je ni ini.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Te cuehē ñayuu jeē ní cajini sōho jnūhun ni cacahān Pedro jiín Juan ni cacandíje i. Te ni nduu nájnūhun uhūn mil jeē maá nene tēe jeē ní cacandíje.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Te jeē ní cundijin ɨnga quɨvɨ̄ ún, te tēe cácujéhnu nuū ñáyuu hebreo jiín tée jéhnu cándīso jníñu jíín tée cástéén jnūhun tutu ley yā, ni candutútú de ini ñuu Jerusalén.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Te suni ni candutútú de jíín Anás jeē cúu sutū cujéhnu ga, jiín Caifás jiín Juan jiín Alejandro jiín táca gá jeē cácuu jnáhan sutū cujéhnu ga ún.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Te ni candacu jniñu jeē na quíjicoo Pedro jiín Juan condichi de mēhñú, te ni cacajnūhún de:
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Yūcuán na te Pedro chi ni cunuú maá Espíritu Santo jiín de, te jíín poder yā ni cahān de jíín táca tée ún:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 vijna te cástíchí ni sáña sɨ́quɨ̄ ɨɨn jniñu váha ní casáha ná jéē ní nduvāha tēe cúhú yāhá.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Te na cástūhun ná nuū nihín jéē cácujéhnu ní, návāha suni cuni ndɨhɨ jnáhan ñuu yō Israel jeē jiín poder maá Jesucristo, Yaā ní jehnu ñuu Nazaret, ni nduvāha tēe índichi nuū ni yáha. Te suu ya cúu Yaā jeē ní cajehni ni jícā cruz, te ni sáha Yaā Dios jeē ní natecu yā.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Jesús cúu nájnūhun yuū cimiento jeē quítuu vehe. Te máá ní jijnáhan ní cácuu nájnūhun tēe cásáha vehe, te ni casquéhichī ni yá nájnūhun jeē cátejiyo ní yúū, chi tu ní cácandíje ní yá. Te ni sáha Yaā Dios jeē cúu ya nájnūhun yuū cánuú gá jeē quítuu vehe.
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Te tú cuɨtɨ ɨnga jeē cúu jnama yóhó, chi tuá na ɨnga jeē cujéhnu ní jéni Yaā Dios ini ñayɨ̄vɨ yáha jéē cúu jnama yóhó, áchí Pedro.
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Yūcuán na te ni cajini un jéē Pedro jiín Juan jéhnu‑ni cácahān de. Te je cájini jeē tú tūhva de, chi tēe súcuan‑ni cácuu de. Te ni canaa ni cájito nuū de, te ni casáha cuenta jeē ní cajica de jíín Jesús.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Te cándēhe núū tée ni nduvāha un, índichi de jíín Pedro jiín Juan, te tu ní cánihīn gā modo ndese ga cahān.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Yūcuán na te ni candacu jniñu jeē na quéndacoo sɨ́ɨn de yatā véhe juzgado te ndajnūhun máá jíjnáhan.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Te ni cacahān:
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Te návāha ma cuité ga jnūhun yáha, na cúxeēn yō nuū de jeē ma cahán cuɨtɨ gā de jnūhun Jesús nuū ní ɨɨn ñayuu, áchí.
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Te ni cacana ún de, te ni cacahān nīhin jíín de jeē ma cahán cuɨtɨ gā de jnūhun Jesús ni ma steén gā de jnūhun un núū ní ɨɨn ñayuu.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Yūcuán na te ni cacahān Pedro jiín Juan:
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Chi ma cúu stóo ná jniñu jeē nácani ná jnúhun ní cajini sōho ná jíín jniñu ní cajito ná, áchí de.
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Yūcuán na te tēe ni cacutútú un ní cacuxeēn tucu de nuū Pedro jiín Juan. Te ni casiáá de cuangoo de, chi tú cuɨtɨ na modo stóho de chi cáyūhu cájito ñayuu, chi sɨquɨ̄ jníñu jéhnu ni cuu ún te ndɨhɨ i cácahān i jeē yóhyo cújéhnu Yaā Dios.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Chi tēe jeē ní sáha ya jniñu jéhnu jíín de jeē ní nduvāha de, víhyá gā uū xico cuiyā de.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Te ná ni casiáá un Pedro jiín Juan cuangoo de, te ni najinūcoo de nuū tāca gá jnáhan de, te ni cacachi de ndese ni cacahān sutū cácujéhnu jíín tée jéhnu cándīso jníñu.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Te jeē ní cajini sōho de jnūhun yúcuan, te ɨnuú‑ni ni cajicān tahú de nuū Yaā Dios:
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Te jeē jiín Espíritu Santo te ni sáha ní jéē ni cáhān mozo ní David nde jenahán:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Ni cacutútú jéē cácuu rey ñayɨ̄vɨ jíjnáhan,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 ’Te jendaá chi Herodes jiín Poncio Pilato jiín táca tée ñuu yō Israel jiín tée tāca gá nación, ni cacutútú de ini ñuu yáha ní candonda de sɨquɨ̄ Séhe iī ní Jesús, Yaā ní jeni ní.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Te súcuan ni cuu návāha squícu tācá jniñu jeē jiín poder ni ní cundaā ni ni ndé jenahán jéē súcuan coo.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Te vijna, Tátā, coto ní ndese cácahān xeēn de nuū na jíjnáhan ná, te cuāha ni fuerza ni núū na jéē cácuu ná mozo ni, návāha jéhnu‑ni nacani ná jnúhun máá ní.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Te jíín poder ní nasávāha ni ñáyuu cácuhū, te sáha ní jniñu jéhnu jeē steén jeē cujéhnu ní. Te tāca jéē yáha sáha ní jíín poder Sēhe iī ní Jesús, áchí i jíjnáhan i.
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Te nuū ní ndɨhɨ ni cajicān tahú i, te nuū cáyūcu tútú i un ní sáha ya jeē ni jnáa. Te ndɨhɨ i ni cunuú Espíritu Santo jiín i, te ni jēhe ya fuerza te jéhnu‑ni ni canacani i jnūhun Yaā Dios.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Te ñayuu cuehē jeē ní cacandíje chi ɨnuú cáhīyo ni i jíjnáhan i. Te tú ni ɨɨn i ní cáhán jeē ndajníñu jeē névāha máá i cuu máá‑ni i, chi tācá ndajníñu ni canevāha cáhnu i.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Te nīhin cánacani apóstol jnūhun jeē ní cajito de jeē ní natecu Jitoho yō Jesús. Te yōhyo ni chindéé ñáhán yá ñayuu cácandíje.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Chi tú cuɨtɨ ni ɨɨn i ní ndóho jeē cumanī nuū i, chi tāca ñáyuu cánevāha cuehē ñuhun chí vehe, ni caxīcó i sava te ni caquindeca i xūhún un.
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 Te ni cajēhe i xūhún un núū tée apóstol, te ni casaja tēe apóstol nuū ñáyuu cácandíje núu ndese jíni ñúhún ɨɨn ɨɨn i.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Te íyó ɨɨn tēe nání José jeē cúu yucūn Leví, ni cacu de Chipre, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte. Te tēe apóstol ni casnání de tēe ún Bernabé, jeē cuní cahān: tēe cáhán jnūhun ndeyɨ́ ni.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Te ni xīcó de ɨɨn ñuhun de, te ndáhá de xūhún un ní jēhe de nuū tée apóstol.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.