Atos 4

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te Pedro jiín Juan níní cácahān gā de jíín ñáyuu ún te ni quecoo tāca sútū jiín tée grupo saduceo, jiín tée cácujéhnu nuū tée cándīto templo.
1 Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.
2 Te yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni de sɨquɨ̄ jeē castéén Pedro jiín Juan nuū ñáyuu, jíín jéē cánacani de jnūhun jeē nátecu ndɨ̄yɨ chi je ni natecu Jesús.
2 Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.
3 Te ni cajnɨɨ ún de, te ni cachuhun ún de vecāa cone de nde cundijin ɨnga quɨvɨ̄, chi je ni ini.
3 Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.
4 Te cuehē ñayuu jeē ní cajini sōho jnūhun ni cacahān Pedro jiín Juan ni cacandíje i. Te ni nduu nájnūhun uhūn mil jeē maá nene tēe jeē ní cacandíje.
4 Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.
5 Te jeē ní cundijin ɨnga quɨvɨ̄ ún, te tēe cácujéhnu nuū ñáyuu hebreo jiín tée jéhnu cándīso jníñu jíín tée cástéén jnūhun tutu ley yā, ni candutútú de ini ñuu Jerusalén.
5 No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.
6 Te suni ni candutútú de jíín Anás jeē cúu sutū cujéhnu ga, jiín Caifás jiín Juan jiín Alejandro jiín táca gá jeē cácuu jnáhan sutū cujéhnu ga ún.
6 Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.
7 Te ni candacu jniñu jeē na quíjicoo Pedro jiín Juan condichi de mēhñú, te ni cacajnūhún de:
7 Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.
8 Yūcuán na te Pedro chi ni cunuú maá Espíritu Santo jiín de, te jíín poder yā ni cahān de jíín táca tée ún:
8 Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,
9 vijna te cástíchí ni sáña sɨ́quɨ̄ ɨɨn jniñu váha ní casáha ná jéē ní nduvāha tēe cúhú yāhá.
9 estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.
10 Te na cástūhun ná nuū nihín jéē cácujéhnu ní, návāha suni cuni ndɨhɨ jnáhan ñuu yō Israel jeē jiín poder maá Jesucristo, Yaā ní jehnu ñuu Nazaret, ni nduvāha tēe índichi nuū ni yáha. Te suu ya cúu Yaā jeē ní cajehni ni jícā cruz, te ni sáha Yaā Dios jeē ní natecu yā.
10 Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.
11 Jesús cúu nájnūhun yuū cimiento jeē quítuu vehe. Te máá ní jijnáhan ní cácuu nájnūhun tēe cásáha vehe, te ni casquéhichī ni yá nájnūhun jeē cátejiyo ní yúū, chi tu ní cácandíje ní yá. Te ni sáha Yaā Dios jeē cúu ya nájnūhun yuū cánuú gá jeē quítuu vehe.
11 Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.
12 Te tú cuɨtɨ ɨnga jeē cúu jnama yóhó, chi tuá na ɨnga jeē cujéhnu ní jéni Yaā Dios ini ñayɨ̄vɨ yáha jéē cúu jnama yóhó, áchí Pedro.
12 Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.
13 Yūcuán na te ni cajini un jéē Pedro jiín Juan jéhnu‑ni cácahān de. Te je cájini jeē tú tūhva de, chi tēe súcuan‑ni cácuu de. Te ni canaa ni cájito nuū de, te ni casáha cuenta jeē ní cajica de jíín Jesús.
13 Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.
14 Te cándēhe núū tée ni nduvāha un, índichi de jíín Pedro jiín Juan, te tu ní cánihīn gā modo ndese ga cahān.
14 Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.
15 Yūcuán na te ni candacu jniñu jeē na quéndacoo sɨ́ɨn de yatā véhe juzgado te ndajnūhun máá jíjnáhan.
15 Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.
16 Te ni cacahān:
16 “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.
17 Te návāha ma cuité ga jnūhun yáha, na cúxeēn yō nuū de jeē ma cahán cuɨtɨ gā de jnūhun Jesús nuū ní ɨɨn ñayuu, áchí.
17 Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”
18 Te ni cacana ún de, te ni cacahān nīhin jíín de jeē ma cahán cuɨtɨ gā de jnūhun Jesús ni ma steén gā de jnūhun un núū ní ɨɨn ñayuu.
18 Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Yūcuán na te ni cacahān Pedro jiín Juan:
19 Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?
20 Chi ma cúu stóo ná jniñu jeē nácani ná jnúhun ní cajini sōho ná jíín jniñu ní cajito ná, áchí de.
20 Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.
21 Yūcuán na te tēe ni cacutútú un ní cacuxeēn tucu de nuū Pedro jiín Juan. Te ni casiáá de cuangoo de, chi tú cuɨtɨ na modo stóho de chi cáyūhu cájito ñayuu, chi sɨquɨ̄ jníñu jéhnu ni cuu ún te ndɨhɨ i cácahān i jeē yóhyo cújéhnu Yaā Dios.
21 Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,
22 Chi tēe jeē ní sáha ya jniñu jéhnu jíín de jeē ní nduvāha de, víhyá gā uū xico cuiyā de.
22 pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Te ná ni casiáá un Pedro jiín Juan cuangoo de, te ni najinūcoo de nuū tāca gá jnáhan de, te ni cacachi de ndese ni cacahān sutū cácujéhnu jíín tée jéhnu cándīso jníñu.
23 Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.
24 Te jeē ní cajini sōho de jnūhun yúcuan, te ɨnuú‑ni ni cajicān tahú de nuū Yaā Dios:
24 Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,
25 Te jeē jiín Espíritu Santo te ni sáha ní jéē ni cáhān mozo ní David nde jenahán:
25 falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?
26 Ni cacutútú jéē cácuu rey ñayɨ̄vɨ jíjnáhan,
26 Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.
27 ’Te jendaá chi Herodes jiín Poncio Pilato jiín táca tée ñuu yō Israel jiín tée tāca gá nación, ni cacutútú de ini ñuu yáha ní candonda de sɨquɨ̄ Séhe iī ní Jesús, Yaā ní jeni ní.
27 “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.
28 Te súcuan ni cuu návāha squícu tācá jniñu jeē jiín poder ni ní cundaā ni ni ndé jenahán jéē súcuan coo.
28 Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.
29 Te vijna, Tátā, coto ní ndese cácahān xeēn de nuū na jíjnáhan ná, te cuāha ni fuerza ni núū na jéē cácuu ná mozo ni, návāha jéhnu‑ni nacani ná jnúhun máá ní.
29 E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.
30 Te jíín poder ní nasávāha ni ñáyuu cácuhū, te sáha ní jniñu jéhnu jeē steén jeē cujéhnu ní. Te tāca jéē yáha sáha ní jíín poder Sēhe iī ní Jesús, áchí i jíjnáhan i.
30 Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.
31 Te nuū ní ndɨhɨ ni cajicān tahú i, te nuū cáyūcu tútú i un ní sáha ya jeē ni jnáa. Te ndɨhɨ i ni cunuú Espíritu Santo jiín i, te ni jēhe ya fuerza te jéhnu‑ni ni canacani i jnūhun Yaā Dios.
31 Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.
32 Te ñayuu cuehē jeē ní cacandíje chi ɨnuú cáhīyo ni i jíjnáhan i. Te tú ni ɨɨn i ní cáhán jeē ndajníñu jeē névāha máá i cuu máá‑ni i, chi tācá ndajníñu ni canevāha cáhnu i.
32 Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.
33 Te nīhin cánacani apóstol jnūhun jeē ní cajito de jeē ní natecu Jitoho yō Jesús. Te yōhyo ni chindéé ñáhán yá ñayuu cácandíje.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.
34 Chi tú cuɨtɨ ni ɨɨn i ní ndóho jeē cumanī nuū i, chi tāca ñáyuu cánevāha cuehē ñuhun chí vehe, ni caxīcó i sava te ni caquindeca i xūhún un.
34 Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu
35 Te ni cajēhe i xūhún un núū tée apóstol, te ni casaja tēe apóstol nuū ñáyuu cácandíje núu ndese jíni ñúhún ɨɨn ɨɨn i.
35 e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.
36 Te íyó ɨɨn tēe nání José jeē cúu yucūn Leví, ni cacu de Chipre, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte. Te tēe apóstol ni casnání de tēe ún Bernabé, jeē cuní cahān: tēe cáhán jnūhun ndeyɨ́ ni.
36 José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.
37 Te ni xīcó de ɨɨn ñuhun de, te ndáhá de xūhún un ní jēhe de nuū tée apóstol.
37 Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.