Atos 4
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB
1 Te Pedro jiín Juan níní cácahān gā de jíín ñáyuu ún te ni quecoo tāca sútū jiín tée grupo saduceo, jiín tée cácujéhnu nuū tée cándīto templo.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Te yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni de sɨquɨ̄ jeē castéén Pedro jiín Juan nuū ñáyuu, jíín jéē cánacani de jnūhun jeē nátecu ndɨ̄yɨ chi je ni natecu Jesús.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Te ni cajnɨɨ ún de, te ni cachuhun ún de vecāa cone de nde cundijin ɨnga quɨvɨ̄, chi je ni ini.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Te cuehē ñayuu jeē ní cajini sōho jnūhun ni cacahān Pedro jiín Juan ni cacandíje i. Te ni nduu nájnūhun uhūn mil jeē maá nene tēe jeē ní cacandíje.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Te jeē ní cundijin ɨnga quɨvɨ̄ ún, te tēe cácujéhnu nuū ñáyuu hebreo jiín tée jéhnu cándīso jníñu jíín tée cástéén jnūhun tutu ley yā, ni candutútú de ini ñuu Jerusalén.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Te suni ni candutútú de jíín Anás jeē cúu sutū cujéhnu ga, jiín Caifás jiín Juan jiín Alejandro jiín táca gá jeē cácuu jnáhan sutū cujéhnu ga ún.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Te ni candacu jniñu jeē na quíjicoo Pedro jiín Juan condichi de mēhñú, te ni cacajnūhún de:
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Yūcuán na te Pedro chi ni cunuú maá Espíritu Santo jiín de, te jíín poder yā ni cahān de jíín táca tée ún:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 vijna te cástíchí ni sáña sɨ́quɨ̄ ɨɨn jniñu váha ní casáha ná jéē ní nduvāha tēe cúhú yāhá.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Te na cástūhun ná nuū nihín jéē cácujéhnu ní, návāha suni cuni ndɨhɨ jnáhan ñuu yō Israel jeē jiín poder maá Jesucristo, Yaā ní jehnu ñuu Nazaret, ni nduvāha tēe índichi nuū ni yáha. Te suu ya cúu Yaā jeē ní cajehni ni jícā cruz, te ni sáha Yaā Dios jeē ní natecu yā.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Jesús cúu nájnūhun yuū cimiento jeē quítuu vehe. Te máá ní jijnáhan ní cácuu nájnūhun tēe cásáha vehe, te ni casquéhichī ni yá nájnūhun jeē cátejiyo ní yúū, chi tu ní cácandíje ní yá. Te ni sáha Yaā Dios jeē cúu ya nájnūhun yuū cánuú gá jeē quítuu vehe.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Te tú cuɨtɨ ɨnga jeē cúu jnama yóhó, chi tuá na ɨnga jeē cujéhnu ní jéni Yaā Dios ini ñayɨ̄vɨ yáha jéē cúu jnama yóhó, áchí Pedro.
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Yūcuán na te ni cajini un jéē Pedro jiín Juan jéhnu‑ni cácahān de. Te je cájini jeē tú tūhva de, chi tēe súcuan‑ni cácuu de. Te ni canaa ni cájito nuū de, te ni casáha cuenta jeē ní cajica de jíín Jesús.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Te cándēhe núū tée ni nduvāha un, índichi de jíín Pedro jiín Juan, te tu ní cánihīn gā modo ndese ga cahān.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Yūcuán na te ni candacu jniñu jeē na quéndacoo sɨ́ɨn de yatā véhe juzgado te ndajnūhun máá jíjnáhan.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Te ni cacahān:
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Te návāha ma cuité ga jnūhun yáha, na cúxeēn yō nuū de jeē ma cahán cuɨtɨ gā de jnūhun Jesús nuū ní ɨɨn ñayuu, áchí.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Te ni cacana ún de, te ni cacahān nīhin jíín de jeē ma cahán cuɨtɨ gā de jnūhun Jesús ni ma steén gā de jnūhun un núū ní ɨɨn ñayuu.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Yūcuán na te ni cacahān Pedro jiín Juan:
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Chi ma cúu stóo ná jniñu jeē nácani ná jnúhun ní cajini sōho ná jíín jniñu ní cajito ná, áchí de.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Yūcuán na te tēe ni cacutútú un ní cacuxeēn tucu de nuū Pedro jiín Juan. Te ni casiáá de cuangoo de, chi tú cuɨtɨ na modo stóho de chi cáyūhu cájito ñayuu, chi sɨquɨ̄ jníñu jéhnu ni cuu ún te ndɨhɨ i cácahān i jeē yóhyo cújéhnu Yaā Dios.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Chi tēe jeē ní sáha ya jniñu jéhnu jíín de jeē ní nduvāha de, víhyá gā uū xico cuiyā de.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Te ná ni casiáá un Pedro jiín Juan cuangoo de, te ni najinūcoo de nuū tāca gá jnáhan de, te ni cacachi de ndese ni cacahān sutū cácujéhnu jíín tée jéhnu cándīso jníñu.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Te jeē ní cajini sōho de jnūhun yúcuan, te ɨnuú‑ni ni cajicān tahú de nuū Yaā Dios:
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Te jeē jiín Espíritu Santo te ni sáha ní jéē ni cáhān mozo ní David nde jenahán:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Ni cacutútú jéē cácuu rey ñayɨ̄vɨ jíjnáhan,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ’Te jendaá chi Herodes jiín Poncio Pilato jiín táca tée ñuu yō Israel jiín tée tāca gá nación, ni cacutútú de ini ñuu yáha ní candonda de sɨquɨ̄ Séhe iī ní Jesús, Yaā ní jeni ní.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Te súcuan ni cuu návāha squícu tācá jniñu jeē jiín poder ni ní cundaā ni ni ndé jenahán jéē súcuan coo.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Te vijna, Tátā, coto ní ndese cácahān xeēn de nuū na jíjnáhan ná, te cuāha ni fuerza ni núū na jéē cácuu ná mozo ni, návāha jéhnu‑ni nacani ná jnúhun máá ní.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Te jíín poder ní nasávāha ni ñáyuu cácuhū, te sáha ní jniñu jéhnu jeē steén jeē cujéhnu ní. Te tāca jéē yáha sáha ní jíín poder Sēhe iī ní Jesús, áchí i jíjnáhan i.
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Te nuū ní ndɨhɨ ni cajicān tahú i, te nuū cáyūcu tútú i un ní sáha ya jeē ni jnáa. Te ndɨhɨ i ni cunuú Espíritu Santo jiín i, te ni jēhe ya fuerza te jéhnu‑ni ni canacani i jnūhun Yaā Dios.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Te ñayuu cuehē jeē ní cacandíje chi ɨnuú cáhīyo ni i jíjnáhan i. Te tú ni ɨɨn i ní cáhán jeē ndajníñu jeē névāha máá i cuu máá‑ni i, chi tācá ndajníñu ni canevāha cáhnu i.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Te nīhin cánacani apóstol jnūhun jeē ní cajito de jeē ní natecu Jitoho yō Jesús. Te yōhyo ni chindéé ñáhán yá ñayuu cácandíje.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Chi tú cuɨtɨ ni ɨɨn i ní ndóho jeē cumanī nuū i, chi tāca ñáyuu cánevāha cuehē ñuhun chí vehe, ni caxīcó i sava te ni caquindeca i xūhún un.
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Te ni cajēhe i xūhún un núū tée apóstol, te ni casaja tēe apóstol nuū ñáyuu cácandíje núu ndese jíni ñúhún ɨɨn ɨɨn i.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Te íyó ɨɨn tēe nání José jeē cúu yucūn Leví, ni cacu de Chipre, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte. Te tēe apóstol ni casnání de tēe ún Bernabé, jeē cuní cahān: tēe cáhán jnūhun ndeyɨ́ ni.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Te ni xīcó de ɨɨn ñuhun de, te ndáhá de xūhún un ní jēhe de nuū tée apóstol.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.