Atos 22
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVI
1 Ndɨhɨ níhín jeē cácuu ní jnáhan ñuu yō jiín ndɨhɨ níhín jeē cácujéhnu ní núū ñúū yō, cuni sōho ní jnúhun cahān na jéhē maá ná, achí de.
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Te ni cajini sōho i jeē cahán Pablo yuhu hebreo jeē cúu yuhu ñúū i, te víhyá gā ni cacunahín i. Te ni cahān Pablo:
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 Máá ná cúu jnáhan ñuu yō hebreo, te ni cacu ná ini ñuu Tarso ndañúū Cilicia. Te ini ñuu Jerusalén yāha ní jehnu ná, te ni cutūhva ná núū Gamaliel, te ni steén de nuū ná ndɨhɨ sɨquɨ̄ ley jeē ni jéhe ya nuū jií yō. Te nde jiín ini jiín ánuá na ní nducú ndéyɨ́ ná squícu ná súcuan nuū Yaā Dios, nájnūhun cásáha máá ní vijna.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Te ni jito xeēn na ñáyuu cácandíje i jnūhun Jesús te nde cuní na jéē na cúū ndɨhɨ i núú. Chi cúu tēe cúu ñahan ni jnɨɨ ná ni chuhun ná vecāa.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Te sutū cujéhnu ga jiín táca tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñúū yō, cácuu de testigo jeē súcuan ni sáha ná, te suni máá de ni cajēhe de tɨjnɨ carta cuahān na jíín jéē cuáha na núū tāca jnáhan yó cáyūcú ñuu Damasco. Chi cuahān ná ñuu un jéē jnɨɨ ná ñáyuu cácandíje i Jesús te quindeca ná i ñuu Jerusalén yāha, návāha ndoho i núú.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 ’Te ni quihin ná ichi cuahān ná, te cuacuyajni ná ñuu Damasco, te nájnūhun caxū cúu. Te ichi ándɨvɨ́ ní quiji ɨɨn nduva ní ndindēé ndaxín núū ná.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Te ni cotúú‑ni ná núū ñúhun, te ni jini sōho ná ɨɨn jnūhun cáhán jiín ná: Saulo, Saulo, ¿najehē jíto xeēn rō ruhū? achí.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Yūcuán na te ni cahān ná: ¿Na nihín cúu jeē cahán, Tátā? achí ná. Te ni cahān yā jiín ná: Máá rí cúu Jesús jeē ní jehnu ñuu Nazaret, te jeē jíto xeēn rō ñayuu cácandíje i ruhū cúu jeē jíto xeēn rō ruhū, achí yá.
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Te tēe cuangoo jíín ná ni cajini ndije de jeē ndíndēé, te ni cayūhú de, te tu ní cájini sōho de ndese ni cahān yā jiín ná.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Yūcuán na te ni cahān ná: Tátā, ¿na vé cuní ni jéē sáha ná? áchí ná. Te ni cahān maá Jítoho yō jiín ná: Ndocuɨñɨ̄ te quihīn rō ñuu Damasco, te yūcuan íyó ɨɨn tēe jeē cachi nuū rō na vé cúu jeē cánuú sáha ró, áchí yá jiín ná.
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Te jeē ní ndindēé un ní sacuáá núū ná, te tēe cuangoo jíín ná un ní cajnɨɨ de ndaha ná cuángoo de jíín ná ní jinūcoo ná ndé ñuu Damasco.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 ’Te yūcuan ní condee ɨɨn tēe nání Ananías, te tāca jnáhan yó hebreo yūcuan cácahān jeē tée vāha cúu Ananías, chi vāha squícu de ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Te ni quee tēe un núū néne ná, te ni cahān de jíín ná: Hermano Saulo, na ndúndijin tɨnūu ní, achí de. Te ni ndundijin‑ni tɨnūu ná, te ni jito ná núū de.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Te ni cahān Ananías: Máá Yáā Dios tāca jíí yō, je ni nacāji ya nihín návāha cuni ní na vé cuní yā jeē sáha ní, te coto ní núū maá Cristo, Yaā ndaā, te cuni sōho ni jnúhun jeē cahán yā.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Te nacani ní jnúhun ya nuū ndɨvii ñayuu tāca jéē ní jito ní jíín jéē ní jini sōho ní.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Ma cúhuun ni ni núu súcuan. Ndocuɨñɨ̄ ní, te cuandute ní te cahān ndahú ní jiín máá Jítoho yō, návāha nacate ya anuá ni núū cuéchi, áchí de jíín ná.
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 ’Te ni nandió cóo na ní ndee ná ñuu Jerusalén. Te jícán tahú na ini templo, te ni sáha máá Jítoho yō jeē ní jito ndijin ná.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Te ni jini na núū yā ni cahān yā jiín ná: Yachī quenda ró ñuu Jerusalén yāhá, chi ma cuatáhú ñáyuu yáha jéē nácani ró jnúhun ri nuū i, áchí yá.
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Te ni cahān na jíín yá: Tuú, chi cuatáhú i, Tátā, chi je cájini i jeē ni quɨ́vɨ ná ndɨjnahan vehe iī sinagoga ni jnɨɨ ná táca ñáyuu cácandíje i níhín, te ni cani ná i, te ni chuhun ná i vecāa.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Te je cájini i jeē quɨvɨ̄ ní cajehni i Esteban, tēe ni nacani cájí jnúhun ní, suni ni indichi na yúcuan, te ni jejnúhún ná jeē na cúū de, chi ni condito ná sahma tēe ni cajehni Esteban, áchí ná jiín yá.
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Te ni cahān yā jiín ná: Cuáhán, chi máá rí tají rí rohó quíhīn jicá ró nde nuū ñáyuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ri, achí yá jiín ná. Achí Pablo.
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Te tāca ñáyuu ún vāha‑ni ni cajini sōho i te nde jnūhun sandɨ̄hɨ yáha jéē ní tají yá de nuū ñáyuu tāca gá nación. Yūcuán na te ni cacuvaā i, te ni cacahān jee i:
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Te súcuan cácana jee i, te ni cascándoó i tɨcāchí i, te ni cascánda i tɨcachā. Te súcuan cástéén i jeē cáquɨtɨ̄ xeēn ni i.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Te ni ndacu general jniñu jeē na quɨ́vɨ Pablo ini cuartel, te ni cahān de jeē na stíchí soldado Pablo nde jiín cuarta ñɨɨ, návāha cujnúní ni general na sɨquɨ̄ cúu jeē ní candonda ñayuu un sɨ́quɨ̄ de.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Te ni cajihni de Pablo návāha súcuan te cani de. Te ni cahān Pablo jiín capitán jeē índichi tūhva:
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Te ni jini sōho capitán jnūhun yáha, te ni jecahān jiín general:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Yūcuán na te ni jinū general nuū Pablo, te ni cajnūhún de:
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Te ni cahān general:
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Yūcuán na te tāca tée jeē cácuni cani Pablo nuú, ni cacujiyo‑ni cuangoo, te suni nde general ni yūhú de, chi ni stɨ́vɨ de jeē ní jihni de Pablo, chi tu íyó váha sáha súcuan jíín séhe nación Roma.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Te ɨnga quɨvɨ̄ un cúní general cundaā vāha ni de na sɨquɨ̄ cúu jeē ní candonda tēe hebreo sɨquɨ̄ Pablo. Te ni ndají de cadena jeē nuhní Pablo, te ni ndacu de jniñu ni cacutútú táca sútū cácujéhnu jíín táca tée cásáha junta cujéhnu ga, te ni quenehen de Pablo, te ni jeni de nuū tée ni candutútú un.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.