Atos 22

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ndɨhɨ níhín jeē cácuu ní jnáhan ñuu yō jiín ndɨhɨ níhín jeē cácujéhnu ní núū ñúū yō, cuni sōho ní jnúhun cahān na jéhē maá ná, achí de.
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Te ni cajini sōho i jeē cahán Pablo yuhu hebreo jeē cúu yuhu ñúū i, te víhyá gā ni cacunahín i. Te ni cahān Pablo:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 Máá ná cúu jnáhan ñuu yō hebreo, te ni cacu ná ini ñuu Tarso ndañúū Cilicia. Te ini ñuu Jerusalén yāha ní jehnu ná, te ni cutūhva ná núū Gamaliel, te ni steén de nuū ná ndɨhɨ sɨquɨ̄ ley jeē ni jéhe ya nuū jií yō. Te nde jiín ini jiín ánuá na ní nducú ndéyɨ́ ná squícu ná súcuan nuū Yaā Dios, nájnūhun cásáha máá ní vijna.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 Te ni jito xeēn na ñáyuu cácandíje i jnūhun Jesús te nde cuní na jéē na cúū ndɨhɨ i núú. Chi cúu tēe cúu ñahan ni jnɨɨ ná ni chuhun ná vecāa.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Te sutū cujéhnu ga jiín táca tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñúū yō, cácuu de testigo jeē súcuan ni sáha ná, te suni máá de ni cajēhe de tɨjnɨ carta cuahān na jíín jéē cuáha na núū tāca jnáhan yó cáyūcú ñuu Damasco. Chi cuahān ná ñuu un jéē jnɨɨ ná ñáyuu cácandíje i Jesús te quindeca ná i ñuu Jerusalén yāha, návāha ndoho i núú.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ’Te ni quihin ná ichi cuahān ná, te cuacuyajni ná ñuu Damasco, te nájnūhun caxū cúu. Te ichi ándɨvɨ́ ní quiji ɨɨn nduva ní ndindēé ndaxín núū ná.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Te ni cotúú‑ni ná núū ñúhun, te ni jini sōho ná ɨɨn jnūhun cáhán jiín ná: Saulo, Saulo, ¿najehē jíto xeēn rō ruhū? achí.
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Yūcuán na te ni cahān ná: ¿Na nihín cúu jeē cahán, Tátā? achí ná. Te ni cahān yā jiín ná: Máá rí cúu Jesús jeē ní jehnu ñuu Nazaret, te jeē jíto xeēn rō ñayuu cácandíje i ruhū cúu jeē jíto xeēn rō ruhū, achí yá.
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Te tēe cuangoo jíín ná ni cajini ndije de jeē ndíndēé, te ni cayūhú de, te tu ní cájini sōho de ndese ni cahān yā jiín ná.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Yūcuán na te ni cahān ná: Tátā, ¿na vé cuní ni jéē sáha ná? áchí ná. Te ni cahān maá Jítoho yō jiín ná: Ndocuɨñɨ̄ te quihīn rō ñuu Damasco, te yūcuan íyó ɨɨn tēe jeē cachi nuū rō na vé cúu jeē cánuú sáha ró, áchí yá jiín ná.
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Te jeē ní ndindēé un ní sacuáá núū ná, te tēe cuangoo jíín ná un ní cajnɨɨ de ndaha ná cuángoo de jíín ná ní jinūcoo ná ndé ñuu Damasco.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 ’Te yūcuan ní condee ɨɨn tēe nání Ananías, te tāca jnáhan yó hebreo yūcuan cácahān jeē tée vāha cúu Ananías, chi vāha squícu de ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Te ni quee tēe un núū néne ná, te ni cahān de jíín ná: Hermano Saulo, na ndúndijin tɨnūu ní, achí de. Te ni ndundijin‑ni tɨnūu ná, te ni jito ná núū de.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Te ni cahān Ananías: Máá Yáā Dios tāca jíí yō, je ni nacāji ya nihín návāha cuni ní na vé cuní yā jeē sáha ní, te coto ní núū maá Cristo, Yaā ndaā, te cuni sōho ni jnúhun jeē cahán yā.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Te nacani ní jnúhun ya nuū ndɨvii ñayuu tāca jéē ní jito ní jíín jéē ní jini sōho ní.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ma cúhuun ni ni núu súcuan. Ndocuɨñɨ̄ ní, te cuandute ní te cahān ndahú ní jiín máá Jítoho yō, návāha nacate ya anuá ni núū cuéchi, áchí de jíín ná.
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 ’Te ni nandió cóo na ní ndee ná ñuu Jerusalén. Te jícán tahú na ini templo, te ni sáha máá Jítoho yō jeē ní jito ndijin ná.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Te ni jini na núū yā ni cahān yā jiín ná: Yachī quenda ró ñuu Jerusalén yāhá, chi ma cuatáhú ñáyuu yáha jéē nácani ró jnúhun ri nuū i, áchí yá.
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Te ni cahān na jíín yá: Tuú, chi cuatáhú i, Tátā, chi je cájini i jeē ni quɨ́vɨ ná ndɨjnahan vehe iī sinagoga ni jnɨɨ ná táca ñáyuu cácandíje i níhín, te ni cani ná i, te ni chuhun ná i vecāa.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Te je cájini i jeē quɨvɨ̄ ní cajehni i Esteban, tēe ni nacani cájí jnúhun ní, suni ni indichi na yúcuan, te ni jejnúhún ná jeē na cúū de, chi ni condito ná sahma tēe ni cajehni Esteban, áchí ná jiín yá.
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 Te ni cahān yā jiín ná: Cuáhán, chi máá rí tají rí rohó quíhīn jicá ró nde nuū ñáyuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ri, achí yá jiín ná. Achí Pablo.
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Te tāca ñáyuu ún vāha‑ni ni cajini sōho i te nde jnūhun sandɨ̄hɨ yáha jéē ní tají yá de nuū ñáyuu tāca gá nación. Yūcuán na te ni cacuvaā i, te ni cacahān jee i:
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Te súcuan cácana jee i, te ni cascándoó i tɨcāchí i, te ni cascánda i tɨcachā. Te súcuan cástéén i jeē cáquɨtɨ̄ xeēn ni i.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Te ni ndacu general jniñu jeē na quɨ́vɨ Pablo ini cuartel, te ni cahān de jeē na stíchí soldado Pablo nde jiín cuarta ñɨɨ, návāha cujnúní ni general na sɨquɨ̄ cúu jeē ní candonda ñayuu un sɨ́quɨ̄ de.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Te ni cajihni de Pablo návāha súcuan te cani de. Te ni cahān Pablo jiín capitán jeē índichi tūhva:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Te ni jini sōho capitán jnūhun yáha, te ni jecahān jiín general:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Yūcuán na te ni jinū general nuū Pablo, te ni cajnūhún de:
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Te ni cahān general:
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Yūcuán na te tāca tée jeē cácuni cani Pablo nuú, ni cacujiyo‑ni cuangoo, te suni nde general ni yūhú de, chi ni stɨ́vɨ de jeē ní jihni de Pablo, chi tu íyó váha sáha súcuan jíín séhe nación Roma.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Te ɨnga quɨvɨ̄ un cúní general cundaā vāha ni de na sɨquɨ̄ cúu jeē ní candonda tēe hebreo sɨquɨ̄ Pablo. Te ni ndají de cadena jeē nuhní Pablo, te ni ndacu de jniñu ni cacutútú táca sútū cácujéhnu jíín táca tée cásáha junta cujéhnu ga, te ni quenehen de Pablo, te ni jeni de nuū tée ni candutútú un.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.