Atos 22
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB
1 Ndɨhɨ níhín jeē cácuu ní jnáhan ñuu yō jiín ndɨhɨ níhín jeē cácujéhnu ní núū ñúū yō, cuni sōho ní jnúhun cahān na jéhē maá ná, achí de.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Te ni cajini sōho i jeē cahán Pablo yuhu hebreo jeē cúu yuhu ñúū i, te víhyá gā ni cacunahín i. Te ni cahān Pablo:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 Máá ná cúu jnáhan ñuu yō hebreo, te ni cacu ná ini ñuu Tarso ndañúū Cilicia. Te ini ñuu Jerusalén yāha ní jehnu ná, te ni cutūhva ná núū Gamaliel, te ni steén de nuū ná ndɨhɨ sɨquɨ̄ ley jeē ni jéhe ya nuū jií yō. Te nde jiín ini jiín ánuá na ní nducú ndéyɨ́ ná squícu ná súcuan nuū Yaā Dios, nájnūhun cásáha máá ní vijna.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Te ni jito xeēn na ñáyuu cácandíje i jnūhun Jesús te nde cuní na jéē na cúū ndɨhɨ i núú. Chi cúu tēe cúu ñahan ni jnɨɨ ná ni chuhun ná vecāa.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Te sutū cujéhnu ga jiín táca tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñúū yō, cácuu de testigo jeē súcuan ni sáha ná, te suni máá de ni cajēhe de tɨjnɨ carta cuahān na jíín jéē cuáha na núū tāca jnáhan yó cáyūcú ñuu Damasco. Chi cuahān ná ñuu un jéē jnɨɨ ná ñáyuu cácandíje i Jesús te quindeca ná i ñuu Jerusalén yāha, návāha ndoho i núú.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 ’Te ni quihin ná ichi cuahān ná, te cuacuyajni ná ñuu Damasco, te nájnūhun caxū cúu. Te ichi ándɨvɨ́ ní quiji ɨɨn nduva ní ndindēé ndaxín núū ná.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Te ni cotúú‑ni ná núū ñúhun, te ni jini sōho ná ɨɨn jnūhun cáhán jiín ná: Saulo, Saulo, ¿najehē jíto xeēn rō ruhū? achí.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Yūcuán na te ni cahān ná: ¿Na nihín cúu jeē cahán, Tátā? achí ná. Te ni cahān yā jiín ná: Máá rí cúu Jesús jeē ní jehnu ñuu Nazaret, te jeē jíto xeēn rō ñayuu cácandíje i ruhū cúu jeē jíto xeēn rō ruhū, achí yá.
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Te tēe cuangoo jíín ná ni cajini ndije de jeē ndíndēé, te ni cayūhú de, te tu ní cájini sōho de ndese ni cahān yā jiín ná.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Yūcuán na te ni cahān ná: Tátā, ¿na vé cuní ni jéē sáha ná? áchí ná. Te ni cahān maá Jítoho yō jiín ná: Ndocuɨñɨ̄ te quihīn rō ñuu Damasco, te yūcuan íyó ɨɨn tēe jeē cachi nuū rō na vé cúu jeē cánuú sáha ró, áchí yá jiín ná.
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Te jeē ní ndindēé un ní sacuáá núū ná, te tēe cuangoo jíín ná un ní cajnɨɨ de ndaha ná cuángoo de jíín ná ní jinūcoo ná ndé ñuu Damasco.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 ’Te yūcuan ní condee ɨɨn tēe nání Ananías, te tāca jnáhan yó hebreo yūcuan cácahān jeē tée vāha cúu Ananías, chi vāha squícu de ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Te ni quee tēe un núū néne ná, te ni cahān de jíín ná: Hermano Saulo, na ndúndijin tɨnūu ní, achí de. Te ni ndundijin‑ni tɨnūu ná, te ni jito ná núū de.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Te ni cahān Ananías: Máá Yáā Dios tāca jíí yō, je ni nacāji ya nihín návāha cuni ní na vé cuní yā jeē sáha ní, te coto ní núū maá Cristo, Yaā ndaā, te cuni sōho ni jnúhun jeē cahán yā.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Te nacani ní jnúhun ya nuū ndɨvii ñayuu tāca jéē ní jito ní jíín jéē ní jini sōho ní.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ma cúhuun ni ni núu súcuan. Ndocuɨñɨ̄ ní, te cuandute ní te cahān ndahú ní jiín máá Jítoho yō, návāha nacate ya anuá ni núū cuéchi, áchí de jíín ná.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Te ni nandió cóo na ní ndee ná ñuu Jerusalén. Te jícán tahú na ini templo, te ni sáha máá Jítoho yō jeē ní jito ndijin ná.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Te ni jini na núū yā ni cahān yā jiín ná: Yachī quenda ró ñuu Jerusalén yāhá, chi ma cuatáhú ñáyuu yáha jéē nácani ró jnúhun ri nuū i, áchí yá.
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Te ni cahān na jíín yá: Tuú, chi cuatáhú i, Tátā, chi je cájini i jeē ni quɨ́vɨ ná ndɨjnahan vehe iī sinagoga ni jnɨɨ ná táca ñáyuu cácandíje i níhín, te ni cani ná i, te ni chuhun ná i vecāa.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Te je cájini i jeē quɨvɨ̄ ní cajehni i Esteban, tēe ni nacani cájí jnúhun ní, suni ni indichi na yúcuan, te ni jejnúhún ná jeē na cúū de, chi ni condito ná sahma tēe ni cajehni Esteban, áchí ná jiín yá.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Te ni cahān yā jiín ná: Cuáhán, chi máá rí tají rí rohó quíhīn jicá ró nde nuū ñáyuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ri, achí yá jiín ná. Achí Pablo.
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Te tāca ñáyuu ún vāha‑ni ni cajini sōho i te nde jnūhun sandɨ̄hɨ yáha jéē ní tají yá de nuū ñáyuu tāca gá nación. Yūcuán na te ni cacuvaā i, te ni cacahān jee i:
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Te súcuan cácana jee i, te ni cascándoó i tɨcāchí i, te ni cascánda i tɨcachā. Te súcuan cástéén i jeē cáquɨtɨ̄ xeēn ni i.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Te ni ndacu general jniñu jeē na quɨ́vɨ Pablo ini cuartel, te ni cahān de jeē na stíchí soldado Pablo nde jiín cuarta ñɨɨ, návāha cujnúní ni general na sɨquɨ̄ cúu jeē ní candonda ñayuu un sɨ́quɨ̄ de.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Te ni cajihni de Pablo návāha súcuan te cani de. Te ni cahān Pablo jiín capitán jeē índichi tūhva:
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Te ni jini sōho capitán jnūhun yáha, te ni jecahān jiín general:
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Yūcuán na te ni jinū general nuū Pablo, te ni cajnūhún de:
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Te ni cahān general:
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Yūcuán na te tāca tée jeē cácuni cani Pablo nuú, ni cacujiyo‑ni cuangoo, te suni nde general ni yūhú de, chi ni stɨ́vɨ de jeē ní jihni de Pablo, chi tu íyó váha sáha súcuan jíín séhe nación Roma.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Te ɨnga quɨvɨ̄ un cúní general cundaā vāha ni de na sɨquɨ̄ cúu jeē ní candonda tēe hebreo sɨquɨ̄ Pablo. Te ni ndají de cadena jeē nuhní Pablo, te ni ndacu de jniñu ni cacutútú táca sútū cácujéhnu jíín táca tée cásáha junta cujéhnu ga, te ni quenehen de Pablo, te ni jeni de nuū tée ni candutútú un.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.