Atos 19

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te níní néne Apolos ñuu Corinto, te ni yāha Pablo ichi sɨ́quɨ́ ñuu Efeso, te ni nanuu de ni jinū de máá ñuu ún. Te yūcuan ní nijnáhan de jíín tɨjnɨ tēe cácandíje.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Te ni cajnūhún de tēe ún:
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Yūcuán na te ni cahān Pablo:
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Te ni cahān Pablo:
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Te nuū ní cajini sōho tēe un jnúhun yáha, te ni cajendute de jeē ní cacandíje de máá Jítoho yō Jesús.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Te ni soó Pablo ndɨndúú ndaha de xinī tāca tée ún, te ni quɨ̄vɨ ni Espíritu Santo ini anuá de jíjnáhan de, te ni cacahān de sɨ́ɨn sɨ́ɨn yuhu te ni canacani de jnūhun ya.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Te ni īyo nájnūhun uxī uū jnahán tēe.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Te unī yoō ni jehēn jehēn Pablo vehe iī sinagoga. Te jéhnu ni nacani de jnūhun ya, te ni nducú ndéyɨ́ de jeē na cándíje ñayuu jnūhun ndese ndácu Yaā Dios jniñu.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Yūcuán na te sava i ni cacunīhni ni i te tu ní cácandíje i, chi sa ni cacahān neé i sɨquɨ̄ jnúhun vāha Yaā Dios jiín ñáyuu cánataca. Jeē yúcuan ní cujiyo‑ni Pablo nuū ñáyuu ún, te ñayuu cácandíje cuangoo i jíín de. Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ni steén de nuū ñáyuu ún ini escuela ɨɨn tēe nání Tiranno.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Te súcuan ni sáha de uū cuiyā, te tāca ñáyuu cáyūcu Asia, cúu ñayuu hebreo cúu ñayuu tāca gá nación, ni cajini sōho i jnūhun máá Jítoho yō Jesús.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Te ni jēhe Yaā Dios poder nuū Pablo jeē sáha de cuehē jniñu jéhnu téyɨ́.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Te nde pañú jiín sahma jeē ní jnɨɨ de ni cajengoo jíín núū ñáyuu cácuhū, te ni canduvāha‑ni i cuehyɨ̄ cándoho i, te ni quendacoo tachī ini i cuangoo.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Te jecu tēe hebreo cájica cuu de jeē quénehen de tachī ini ñayuu, te ni cajeni sɨquɨ́ ni de jeē suni jíín poder maá Jítoho yō Jesús quenehen de tachī, te suhva ni cacahān de jíín táca táchī:
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Te súcuan ni casáha uxā sēhe yɨɨ́ ɨɨn tēe hebreo nání Esceva, cúu de ɨɨn sutū cujéhnu.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Te ná ni casáha de, te ni cahān‑ni tachī ún:
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Te tēe ndóho tachī un ní ndonda de, te ni cundeyɨ́ de sɨquɨ̄ ndɨhúxá tēe ún. Te ni sáha xeēn ndasɨ́ de jíín ndé ni catujī te ni cacuvichí lɨ́ɨ ni quendacoo vehe un ní cajinu cuangoo.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Te jnūhun yáha ní cajini tāca ñáyuu cáyūcú ini ñuu Efeso, cúu ñayuu hebreo cúu ñayuu tāca gá nación, te yōhyo ni cayūhú i, te ni cacahān i jeē yóhyo cújéhnu máá Jítoho yō Jesús.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Te cuehē ñayuu jeē ní cacandíje ni quijicoo i nuū Pablo ni nacani ndaā i jnūhun tācá jniñu neé ní casáha i.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Te cuehē i jeē ní casáha jniñu tásɨ́ ní jinūcoo i cándīso i tutu i, te ni cajehmu i tutu un jíto nuū tāca ñáyuu. Te ni catava i cuenta nasaa ndéé tutu ni cáyū ún, te ni cajini i jeē uú xico uxī mil xūhun plata cúu.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Te ni jitē jnūhun máá Jítoho yō cuahān, te ndɨhɨ ñayuu ni cajini i jeē cujéhnu ndasɨ́ jnúhun ya.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Te nuū ní ndɨhɨ tācá jniñu yáha, te jéni téyɨ́ ni Pablo jeē quihīn de Macedonia jiín Acaya, te sáá te najinū de ñuu Jerusalén. Te ni cahān de jeē na nájinū de ñuu Jerusalén, yūcuán na te jíni ñúhún quíhīn de nde ñuu Roma.
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Te uū tēe jeē cáchindéé ñáhán jíín Pablo cúu Timoteo jiín Erasto, te ni scándu de ndɨndúú tée yāhá cuángoo de nde Macedonia, te ni quendōo máá de Asia jecu gā quɨvɨ̄.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Te suu quɨvɨ̄ ún yōhyo ni candonda ñayuu sɨquɨ̄ jnúhun ya.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Chi ni īyo ɨɨn tēe sájniñu sɨquɨ̄ plata, nání de Demetrio. Te máá de jíín ndɨhɨ tēe cásájniñu jíín de, cánihīn de cuehē xūhún, chi jíín plata casáha de vehe lulí jéē modo veñūhun ídolo i jeē cúu yaā Diana.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Te Demetrio ni nastútú de tēe cásájniñu jíín de jíín táca gá tēe jeē suni jniñu yúcuan cásáha, te ni cahān de:
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Te cájito ní te cájini sōho ní jéē ɨɨn tēe nání Pablo chi cáhán de jeē násūu yáā cácuu jeē casáha ñayuu. Te je ni scandíje de cuehē ñayuu, nasūu máá ɨɨn‑ni ñuu Efeso yāhá chi nɨ́ɨ́ cáhnu Asia.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Te quíyūhú ni na jéē cahān ñayuu jeē tu ndé jéjníñu jeē casáha yó. Te sanaa te suni súcuan cahān i coto i máá veñūhun yaā sɨhɨ́ Diana jeē cujéhnu, te suni sájéē ni i nuū yaā Diana, te ma cúu ga cujéhnu ya vēsú ndɨvii ñayuu Asia jiín ñáyuu nɨɨ́ cáhnu ñayɨ̄vɨ́ cáchiñúhún i ya vijna, áchí de.
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Súcuan ni cajini sōho de jnūhun yáha te yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni de, te ni cacana jee de:
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Te ñayuu ñuu Efeso ni cacuvaā i, te ɨɨn cáhnu‑ni ni candonda i ni cajnɨɨ i Gayo jiín Aristarco cuangoo i jíín de nde vehe nuū cándutútú ñáyuu casáha i junta. Te ndɨndúú tée un cácuu tēe Macedonia, te cájica de jíín Pablo.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Te cúní Pablo quɨ̄vɨ de nuū ñáyuu cuehē un cáhān de jíín i, te ñayuu cácandíje tu ní cájēhe i jnūhun quihīn de.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Te suni sava tohō jeē cácuu amigo de cáyūcu Asia, ni catají jnúhun cuahān nuū de, cácahān ndahú jíín de jeē ma quihín de nuū ní cacutútú ñáyuu ún.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Te ñayuu ní cacutútú un, sava i ni cacana jee i ɨɨn jnūhun te sava ga i ɨnga jnūhun, te súcuan ni cacuvaā teyɨ́ i, te cuehē i ni tu cájini cuɨtɨ i na sɨquɨ̄ cúu jeē ní cacutútú i.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Te sava tēe hebreo ni cajeni de ɨɨn jnáhan de jeē naní Alejandro nuū ñáyuu cuehē ún, te ni cacastūhún de nuū tée ún na sɨquɨ̄ cúu jeē cácuvaā i. Yūcuán na te Alejandro ni sáha de seña jiín ndaha de jeē na cúnayúú ñáyuu, chi cúní de cahān de jíín i jeē násūu cuéchi tāca ñáyuu hebreo cúu.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Te ni canacuni ñayuu un jéē tée hebreo cúu de, te jeē yúcuan ní cacana jee téyɨ́ gá i nájnūhun uū hora:
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Yūcuán na te ni cacunahín ñáyuu ni sáha tēe cúu secretario ñuu ún, te ni cahān de:
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Te ni ɨɨn chi ma cúu cahān jeē tú ndaā jnūhun yáha. Núu súcuan te vāha ga na cásɨ ní yuhu ní, te ma sáha yachī ní ɨɨn jeē tu ní nácani vāha ni ni sɨ́quɨ̄.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Chi tēe yáha ní caquindeca ní de yāhá vēsú tu ní cásáha de ni ɨɨn cuēchi sɨquɨ̄ Diana yō, ni tu ní cácahān ndevāha de ni ɨɨn jnūhun sɨquɨ̄.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Te Demetrio jiín táca gá tēe jeē ɨ́ɨn‑ni jniñu cásáha jíín de, núu cácuni de cahān de cuēchi sɨquɨ̄ ɨɨn tēe, te na quíngoo de nde vehe juzgado nuū cáyūcu juez, tēe cásándaā jniñu, te yūcuán cundaā sɨquɨ̄ de jíjnáhan de.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Te núu íyó jnúhun jeē ma cúu cundaā yūcuán, te jíni ñúhún cundaā nuū ɨɨn junta nájnūhun tájnúní ley.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Chi yúhú ná jeē sanaa te cahān tāca tóhō Roma jeē sɨquɨ́ gobierno de ni candonda yó, chi ma nihín yō jnūhun castūhun yó na sɨquɨ̄ cúu jeē ní cacutútú yó ni cacuvaā yō vijna, áchí de.
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Te nuū ní ndɨhɨ ni cahān secretario jnūhun yáha, te ni cajitē ñayuu un cuángoo.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.