Atos 19
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NAA
1 Te níní néne Apolos ñuu Corinto, te ni yāha Pablo ichi sɨ́quɨ́ ñuu Efeso, te ni nanuu de ni jinū de máá ñuu ún. Te yūcuan ní nijnáhan de jíín tɨjnɨ tēe cácandíje.
1 Aconteceu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso. Encontrando ali alguns discípulos,
2 Te ni cajnūhún de tēe ún:
2 perguntou-lhes: — Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? Ao que eles responderam: — Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Yūcuán na te ni cahān Pablo:
3 Paulo perguntou: — Então que batismo vocês receberam? Eles responderam: — O batismo de João.
4 Te ni cahān Pablo:
4 Paulo explicou: — João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois dele, a saber, em Jesus.
5 Te nuū ní cajini sōho tēe un jnúhun yáha, te ni cajendute de jeē ní cacandíje de máá Jítoho yō Jesús.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 Te ni soó Pablo ndɨndúú ndaha de xinī tāca tée ún, te ni quɨ̄vɨ ni Espíritu Santo ini anuá de jíjnáhan de, te ni cacahān de sɨ́ɨn sɨ́ɨn yuhu te ni canacani de jnūhun ya.
6 E, quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo veio sobre eles, e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Te ni īyo nájnūhun uxī uū jnahán tēe.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Te unī yoō ni jehēn jehēn Pablo vehe iī sinagoga. Te jéhnu ni nacani de jnūhun ya, te ni nducú ndéyɨ́ de jeē na cándíje ñayuu jnūhun ndese ndácu Yaā Dios jniñu.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, discutindo e persuadindo a respeito do Reino de Deus.
9 Yūcuán na te sava i ni cacunīhni ni i te tu ní cácandíje i, chi sa ni cacahān neé i sɨquɨ̄ jnúhun vāha Yaā Dios jiín ñáyuu cánataca. Jeē yúcuan ní cujiyo‑ni Pablo nuū ñáyuu ún, te ñayuu cácandíje cuangoo i jíín de. Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ni steén de nuū ñáyuu ún ini escuela ɨɨn tēe nání Tiranno.
9 Mas como alguns deles se mostravam teimosos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo se afastou deles. E, levando consigo os discípulos, passou a falar diariamente na escola de Tirano.
10 Te súcuan ni sáha de uū cuiyā, te tāca ñáyuu cáyūcu Asia, cúu ñayuu hebreo cúu ñayuu tāca gá nación, ni cajini sōho i jnūhun máá Jítoho yō Jesús.
10 Paulo fez isso durante dois anos, de modo que todos os habitantes da província da Ásia ouviram a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Te ni jēhe Yaā Dios poder nuū Pablo jeē sáha de cuehē jniñu jéhnu téyɨ́.
11 Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Te nde pañú jiín sahma jeē ní jnɨɨ de ni cajengoo jíín núū ñáyuu cácuhū, te ni canduvāha‑ni i cuehyɨ̄ cándoho i, te ni quendacoo tachī ini i cuangoo.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Te jecu tēe hebreo cájica cuu de jeē quénehen de tachī ini ñayuu, te ni cajeni sɨquɨ́ ni de jeē suni jíín poder maá Jítoho yō Jesús quenehen de tachī, te suhva ni cacahān de jíín táca táchī:
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre pessoas possuídas de espíritos malignos, dizendo: — Ordeno que saiam pelo poder de Jesus, a quem Paulo prega.
14 Te súcuan ni casáha uxā sēhe yɨɨ́ ɨɨn tēe hebreo nání Esceva, cúu de ɨɨn sutū cujéhnu.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Te ná ni casáha de, te ni cahān‑ni tachī ún:
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: — Conheço Jesus e sei quem é Paulo; mas vocês, quem são?
16 Te tēe ndóho tachī un ní ndonda de, te ni cundeyɨ́ de sɨquɨ̄ ndɨhúxá tēe ún. Te ni sáha xeēn ndasɨ́ de jíín ndé ni catujī te ni cacuvichí lɨ́ɨ ni quendacoo vehe un ní cajinu cuangoo.
16 E o possuído do espírito maligno saltou sobre eles, dominando a todos e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Te jnūhun yáha ní cajini tāca ñáyuu cáyūcú ini ñuu Efeso, cúu ñayuu hebreo cúu ñayuu tāca gá nación, te yōhyo ni cayūhú i, te ni cacahān i jeē yóhyo cújéhnu máá Jítoho yō Jesús.
17 Este fato chegou ao conhecimento de todos os moradores de Éfeso, tanto judeus como gregos. Veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Te cuehē ñayuu jeē ní cacandíje ni quijicoo i nuū Pablo ni nacani ndaā i jnūhun tācá jniñu neé ní casáha i.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Te cuehē i jeē ní casáha jniñu tásɨ́ ní jinūcoo i cándīso i tutu i, te ni cajehmu i tutu un jíto nuū tāca ñáyuu. Te ni catava i cuenta nasaa ndéé tutu ni cáyū ún, te ni cajini i jeē uú xico uxī mil xūhun plata cúu.
19 Também muitos dos que haviam praticado magia, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculado o valor dos livros, verificaram que chegava a cinquenta mil denários.
20 Te ni jitē jnūhun máá Jítoho yō cuahān, te ndɨhɨ ñayuu ni cajini i jeē cujéhnu ndasɨ́ jnúhun ya.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Te nuū ní ndɨhɨ tācá jniñu yáha, te jéni téyɨ́ ni Pablo jeē quihīn de Macedonia jiín Acaya, te sáá te najinū de ñuu Jerusalén. Te ni cahān de jeē na nájinū de ñuu Jerusalén, yūcuán na te jíni ñúhún quíhīn de nde ñuu Roma.
21 Depois destas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia. Ele dizia: — Depois de passar por Jerusalém, preciso ir também a Roma.
22 Te uū tēe jeē cáchindéé ñáhán jíín Pablo cúu Timoteo jiín Erasto, te ni scándu de ndɨndúú tée yāhá cuángoo de nde Macedonia, te ni quendōo máá de Asia jecu gā quɨvɨ̄.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que o ajudavam, a saber, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na província da Ásia.
23 Te suu quɨvɨ̄ ún yōhyo ni candonda ñayuu sɨquɨ̄ jnúhun ya.
23 Por esse tempo, houve grande tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Chi ni īyo ɨɨn tēe sájniñu sɨquɨ̄ plata, nání de Demetrio. Te máá de jíín ndɨhɨ tēe cásájniñu jíín de, cánihīn de cuehē xūhún, chi jíín plata casáha de vehe lulí jéē modo veñūhun ídolo i jeē cúu yaā Diana.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia modelos de prata do templo de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Te Demetrio ni nastútú de tēe cásájniñu jíín de jíín táca gá tēe jeē suni jniñu yúcuan cásáha, te ni cahān de:
25 convocando-os juntamente com outros do mesmo ofício, disse-lhes: — Senhores, vocês sabem que a nossa prosperidade vem deste ofício.
26 Te cájito ní te cájini sōho ní jéē ɨɨn tēe nání Pablo chi cáhán de jeē násūu yáā cácuu jeē casáha ñayuu. Te je ni scandíje de cuehē ñayuu, nasūu máá ɨɨn‑ni ñuu Efeso yāhá chi nɨ́ɨ́ cáhnu Asia.
26 E agora vocês estão vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a província da Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade.
27 Te quíyūhú ni na jéē cahān ñayuu jeē tu ndé jéjníñu jeē casáha yó. Te sanaa te suni súcuan cahān i coto i máá veñūhun yaā sɨhɨ́ Diana jeē cujéhnu, te suni sájéē ni i nuū yaā Diana, te ma cúu ga cujéhnu ya vēsú ndɨvii ñayuu Asia jiín ñáyuu nɨɨ́ cáhnu ñayɨ̄vɨ́ cáchiñúhún i ya vijna, áchí de.
27 Não somente há o perigo de que o nosso negócio caia em descrédito, como também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja considerado sem valor, e que até venha a ser destruída a majestade daquela que toda a província da Ásia e o mundo adoram.
28 Súcuan ni cajini sōho de jnūhun yáha te yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni de, te ni cacana jee de:
28 Ouvindo isto, ficaram furiosos e começaram a gritar: — Grande é a Diana dos efésios!
29 Te ñayuu ñuu Efeso ni cacuvaā i, te ɨɨn cáhnu‑ni ni candonda i ni cajnɨɨ i Gayo jiín Aristarco cuangoo i jíín de nde vehe nuū cándutútú ñáyuu casáha i junta. Te ndɨndúú tée un cácuu tēe Macedonia, te cájica de jíín Pablo.
29 A confusão se espalhou pela cidade, e todos juntos foram correndo para o teatro, arrastando consigo os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Te cúní Pablo quɨ̄vɨ de nuū ñáyuu cuehē un cáhān de jíín i, te ñayuu cácandíje tu ní cájēhe i jnūhun quihīn de.
30 Quando Paulo quis apresentar-se ao povo, os discípulos não o permitiram.
31 Te suni sava tohō jeē cácuu amigo de cáyūcu Asia, ni catají jnúhun cuahān nuū de, cácahān ndahú jíín de jeē ma quihín de nuū ní cacutútú ñáyuu ún.
31 Também algumas autoridades da província, que eram amigos de Paulo, mandaram um recado, pedindo que ele não se arriscasse indo ao teatro.
32 Te ñayuu ní cacutútú un, sava i ni cacana jee i ɨɨn jnūhun te sava ga i ɨnga jnūhun, te súcuan ni cacuvaā teyɨ́ i, te cuehē i ni tu cájini cuɨtɨ i na sɨquɨ̄ cúu jeē ní cacutútú i.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia tinha virado uma confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Te sava tēe hebreo ni cajeni de ɨɨn jnáhan de jeē naní Alejandro nuū ñáyuu cuehē ún, te ni cacastūhún de nuū tée ún na sɨquɨ̄ cúu jeē cácuvaā i. Yūcuán na te Alejandro ni sáha de seña jiín ndaha de jeē na cúnayúú ñáyuu, chi cúní de cahān de jíín i jeē násūu cuéchi tāca ñáyuu hebreo cúu.
33 Então tiraram Alexandre do meio da multidão, e os judeus o empurraram para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Te ni canacuni ñayuu un jéē tée hebreo cúu de, te jeē yúcuan ní cacana jee téyɨ́ gá i nájnūhun uū hora:
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram durante quase duas horas: — Grande é a Diana dos efésios!
35 Yūcuán na te ni cacunahín ñáyuu ni sáha tēe cúu secretario ñuu ún, te ni cahān de:
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: — Senhores efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu do céu?
36 Te ni ɨɨn chi ma cúu cahān jeē tú ndaā jnūhun yáha. Núu súcuan te vāha ga na cásɨ ní yuhu ní, te ma sáha yachī ní ɨɨn jeē tu ní nácani vāha ni ni sɨ́quɨ̄.
36 Ora, não podendo isto ser contestado, convém que vocês se mantenham calmos e não façam nada de forma precipitada;
37 Chi tēe yáha ní caquindeca ní de yāhá vēsú tu ní cásáha de ni ɨɨn cuēchi sɨquɨ̄ Diana yō, ni tu ní cácahān ndevāha de ni ɨɨn jnūhun sɨquɨ̄.
37 porque estes homens que vocês trouxeram para cá não profanaram o templo, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Te Demetrio jiín táca gá tēe jeē ɨ́ɨn‑ni jniñu cásáha jíín de, núu cácuni de cahān de cuēchi sɨquɨ̄ ɨɨn tēe, te na quíngoo de nde vehe juzgado nuū cáyūcu juez, tēe cásándaā jniñu, te yūcuán cundaā sɨquɨ̄ de jíjnáhan de.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, saibam que existem os tribunais e os procônsules; que se acusem uns aos outros ali.
39 Te núu íyó jnúhun jeē ma cúu cundaā yūcuán, te jíni ñúhún cundaā nuū ɨɨn junta nájnūhun tájnúní ley.
39 Mas, se vocês estão pleiteando alguma outra coisa, isso será decidido em assembleia regular.
40 Chi yúhú ná jeē sanaa te cahān tāca tóhō Roma jeē sɨquɨ́ gobierno de ni candonda yó, chi ma nihín yō jnūhun castūhun yó na sɨquɨ̄ cúu jeē ní cacutútú yó ni cacuvaā yō vijna, áchí de.
40 Porque também corremos o risco de sermos, hoje, acusados de revolta, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Te nuū ní ndɨhɨ ni cahān secretario jnūhun yáha, te ni cajitē ñayuu un cuángoo.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.