Atos 19
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB
1 Te níní néne Apolos ñuu Corinto, te ni yāha Pablo ichi sɨ́quɨ́ ñuu Efeso, te ni nanuu de ni jinū de máá ñuu ún. Te yūcuan ní nijnáhan de jíín tɨjnɨ tēe cácandíje.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Te ni cajnūhún de tēe ún:
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Yūcuán na te ni cahān Pablo:
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Te ni cahān Pablo:
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Te nuū ní cajini sōho tēe un jnúhun yáha, te ni cajendute de jeē ní cacandíje de máá Jítoho yō Jesús.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Te ni soó Pablo ndɨndúú ndaha de xinī tāca tée ún, te ni quɨ̄vɨ ni Espíritu Santo ini anuá de jíjnáhan de, te ni cacahān de sɨ́ɨn sɨ́ɨn yuhu te ni canacani de jnūhun ya.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Te ni īyo nájnūhun uxī uū jnahán tēe.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Te unī yoō ni jehēn jehēn Pablo vehe iī sinagoga. Te jéhnu ni nacani de jnūhun ya, te ni nducú ndéyɨ́ de jeē na cándíje ñayuu jnūhun ndese ndácu Yaā Dios jniñu.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Yūcuán na te sava i ni cacunīhni ni i te tu ní cácandíje i, chi sa ni cacahān neé i sɨquɨ̄ jnúhun vāha Yaā Dios jiín ñáyuu cánataca. Jeē yúcuan ní cujiyo‑ni Pablo nuū ñáyuu ún, te ñayuu cácandíje cuangoo i jíín de. Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ni steén de nuū ñáyuu ún ini escuela ɨɨn tēe nání Tiranno.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Te súcuan ni sáha de uū cuiyā, te tāca ñáyuu cáyūcu Asia, cúu ñayuu hebreo cúu ñayuu tāca gá nación, ni cajini sōho i jnūhun máá Jítoho yō Jesús.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Te ni jēhe Yaā Dios poder nuū Pablo jeē sáha de cuehē jniñu jéhnu téyɨ́.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Te nde pañú jiín sahma jeē ní jnɨɨ de ni cajengoo jíín núū ñáyuu cácuhū, te ni canduvāha‑ni i cuehyɨ̄ cándoho i, te ni quendacoo tachī ini i cuangoo.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Te jecu tēe hebreo cájica cuu de jeē quénehen de tachī ini ñayuu, te ni cajeni sɨquɨ́ ni de jeē suni jíín poder maá Jítoho yō Jesús quenehen de tachī, te suhva ni cacahān de jíín táca táchī:
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Te súcuan ni casáha uxā sēhe yɨɨ́ ɨɨn tēe hebreo nání Esceva, cúu de ɨɨn sutū cujéhnu.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Te ná ni casáha de, te ni cahān‑ni tachī ún:
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Te tēe ndóho tachī un ní ndonda de, te ni cundeyɨ́ de sɨquɨ̄ ndɨhúxá tēe ún. Te ni sáha xeēn ndasɨ́ de jíín ndé ni catujī te ni cacuvichí lɨ́ɨ ni quendacoo vehe un ní cajinu cuangoo.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Te jnūhun yáha ní cajini tāca ñáyuu cáyūcú ini ñuu Efeso, cúu ñayuu hebreo cúu ñayuu tāca gá nación, te yōhyo ni cayūhú i, te ni cacahān i jeē yóhyo cújéhnu máá Jítoho yō Jesús.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Te cuehē ñayuu jeē ní cacandíje ni quijicoo i nuū Pablo ni nacani ndaā i jnūhun tācá jniñu neé ní casáha i.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Te cuehē i jeē ní casáha jniñu tásɨ́ ní jinūcoo i cándīso i tutu i, te ni cajehmu i tutu un jíto nuū tāca ñáyuu. Te ni catava i cuenta nasaa ndéé tutu ni cáyū ún, te ni cajini i jeē uú xico uxī mil xūhun plata cúu.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Te ni jitē jnūhun máá Jítoho yō cuahān, te ndɨhɨ ñayuu ni cajini i jeē cujéhnu ndasɨ́ jnúhun ya.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Te nuū ní ndɨhɨ tācá jniñu yáha, te jéni téyɨ́ ni Pablo jeē quihīn de Macedonia jiín Acaya, te sáá te najinū de ñuu Jerusalén. Te ni cahān de jeē na nájinū de ñuu Jerusalén, yūcuán na te jíni ñúhún quíhīn de nde ñuu Roma.
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Te uū tēe jeē cáchindéé ñáhán jíín Pablo cúu Timoteo jiín Erasto, te ni scándu de ndɨndúú tée yāhá cuángoo de nde Macedonia, te ni quendōo máá de Asia jecu gā quɨvɨ̄.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Te suu quɨvɨ̄ ún yōhyo ni candonda ñayuu sɨquɨ̄ jnúhun ya.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Chi ni īyo ɨɨn tēe sájniñu sɨquɨ̄ plata, nání de Demetrio. Te máá de jíín ndɨhɨ tēe cásájniñu jíín de, cánihīn de cuehē xūhún, chi jíín plata casáha de vehe lulí jéē modo veñūhun ídolo i jeē cúu yaā Diana.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Te Demetrio ni nastútú de tēe cásájniñu jíín de jíín táca gá tēe jeē suni jniñu yúcuan cásáha, te ni cahān de:
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Te cájito ní te cájini sōho ní jéē ɨɨn tēe nání Pablo chi cáhán de jeē násūu yáā cácuu jeē casáha ñayuu. Te je ni scandíje de cuehē ñayuu, nasūu máá ɨɨn‑ni ñuu Efeso yāhá chi nɨ́ɨ́ cáhnu Asia.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Te quíyūhú ni na jéē cahān ñayuu jeē tu ndé jéjníñu jeē casáha yó. Te sanaa te suni súcuan cahān i coto i máá veñūhun yaā sɨhɨ́ Diana jeē cujéhnu, te suni sájéē ni i nuū yaā Diana, te ma cúu ga cujéhnu ya vēsú ndɨvii ñayuu Asia jiín ñáyuu nɨɨ́ cáhnu ñayɨ̄vɨ́ cáchiñúhún i ya vijna, áchí de.
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Súcuan ni cajini sōho de jnūhun yáha te yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni de, te ni cacana jee de:
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Te ñayuu ñuu Efeso ni cacuvaā i, te ɨɨn cáhnu‑ni ni candonda i ni cajnɨɨ i Gayo jiín Aristarco cuangoo i jíín de nde vehe nuū cándutútú ñáyuu casáha i junta. Te ndɨndúú tée un cácuu tēe Macedonia, te cájica de jíín Pablo.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Te cúní Pablo quɨ̄vɨ de nuū ñáyuu cuehē un cáhān de jíín i, te ñayuu cácandíje tu ní cájēhe i jnūhun quihīn de.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Te suni sava tohō jeē cácuu amigo de cáyūcu Asia, ni catají jnúhun cuahān nuū de, cácahān ndahú jíín de jeē ma quihín de nuū ní cacutútú ñáyuu ún.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Te ñayuu ní cacutútú un, sava i ni cacana jee i ɨɨn jnūhun te sava ga i ɨnga jnūhun, te súcuan ni cacuvaā teyɨ́ i, te cuehē i ni tu cájini cuɨtɨ i na sɨquɨ̄ cúu jeē ní cacutútú i.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Te sava tēe hebreo ni cajeni de ɨɨn jnáhan de jeē naní Alejandro nuū ñáyuu cuehē ún, te ni cacastūhún de nuū tée ún na sɨquɨ̄ cúu jeē cácuvaā i. Yūcuán na te Alejandro ni sáha de seña jiín ndaha de jeē na cúnayúú ñáyuu, chi cúní de cahān de jíín i jeē násūu cuéchi tāca ñáyuu hebreo cúu.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Te ni canacuni ñayuu un jéē tée hebreo cúu de, te jeē yúcuan ní cacana jee téyɨ́ gá i nájnūhun uū hora:
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Yūcuán na te ni cacunahín ñáyuu ni sáha tēe cúu secretario ñuu ún, te ni cahān de:
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Te ni ɨɨn chi ma cúu cahān jeē tú ndaā jnūhun yáha. Núu súcuan te vāha ga na cásɨ ní yuhu ní, te ma sáha yachī ní ɨɨn jeē tu ní nácani vāha ni ni sɨ́quɨ̄.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Chi tēe yáha ní caquindeca ní de yāhá vēsú tu ní cásáha de ni ɨɨn cuēchi sɨquɨ̄ Diana yō, ni tu ní cácahān ndevāha de ni ɨɨn jnūhun sɨquɨ̄.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Te Demetrio jiín táca gá tēe jeē ɨ́ɨn‑ni jniñu cásáha jíín de, núu cácuni de cahān de cuēchi sɨquɨ̄ ɨɨn tēe, te na quíngoo de nde vehe juzgado nuū cáyūcu juez, tēe cásándaā jniñu, te yūcuán cundaā sɨquɨ̄ de jíjnáhan de.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Te núu íyó jnúhun jeē ma cúu cundaā yūcuán, te jíni ñúhún cundaā nuū ɨɨn junta nájnūhun tájnúní ley.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Chi yúhú ná jeē sanaa te cahān tāca tóhō Roma jeē sɨquɨ́ gobierno de ni candonda yó, chi ma nihín yō jnūhun castūhun yó na sɨquɨ̄ cúu jeē ní cacutútú yó ni cacuvaā yō vijna, áchí de.
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 Te nuū ní ndɨhɨ ni cahān secretario jnūhun yáha, te ni cajitē ñayuu un cuángoo.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.