Atos 19

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te níní néne Apolos ñuu Corinto, te ni yāha Pablo ichi sɨ́quɨ́ ñuu Efeso, te ni nanuu de ni jinū de máá ñuu ún. Te yūcuan ní nijnáhan de jíín tɨjnɨ tēe cácandíje.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Te ni cajnūhún de tēe ún:
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Yūcuán na te ni cahān Pablo:
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Te ni cahān Pablo:
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Te nuū ní cajini sōho tēe un jnúhun yáha, te ni cajendute de jeē ní cacandíje de máá Jítoho yō Jesús.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Te ni soó Pablo ndɨndúú ndaha de xinī tāca tée ún, te ni quɨ̄vɨ ni Espíritu Santo ini anuá de jíjnáhan de, te ni cacahān de sɨ́ɨn sɨ́ɨn yuhu te ni canacani de jnūhun ya.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Te ni īyo nájnūhun uxī uū jnahán tēe.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Te unī yoō ni jehēn jehēn Pablo vehe iī sinagoga. Te jéhnu ni nacani de jnūhun ya, te ni nducú ndéyɨ́ de jeē na cándíje ñayuu jnūhun ndese ndácu Yaā Dios jniñu.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Yūcuán na te sava i ni cacunīhni ni i te tu ní cácandíje i, chi sa ni cacahān neé i sɨquɨ̄ jnúhun vāha Yaā Dios jiín ñáyuu cánataca. Jeē yúcuan ní cujiyo‑ni Pablo nuū ñáyuu ún, te ñayuu cácandíje cuangoo i jíín de. Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ni steén de nuū ñáyuu ún ini escuela ɨɨn tēe nání Tiranno.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Te súcuan ni sáha de uū cuiyā, te tāca ñáyuu cáyūcu Asia, cúu ñayuu hebreo cúu ñayuu tāca gá nación, ni cajini sōho i jnūhun máá Jítoho yō Jesús.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Te ni jēhe Yaā Dios poder nuū Pablo jeē sáha de cuehē jniñu jéhnu téyɨ́.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Te nde pañú jiín sahma jeē ní jnɨɨ de ni cajengoo jíín núū ñáyuu cácuhū, te ni canduvāha‑ni i cuehyɨ̄ cándoho i, te ni quendacoo tachī ini i cuangoo.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Te jecu tēe hebreo cájica cuu de jeē quénehen de tachī ini ñayuu, te ni cajeni sɨquɨ́ ni de jeē suni jíín poder maá Jítoho yō Jesús quenehen de tachī, te suhva ni cacahān de jíín táca táchī:
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Te súcuan ni casáha uxā sēhe yɨɨ́ ɨɨn tēe hebreo nání Esceva, cúu de ɨɨn sutū cujéhnu.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Te ná ni casáha de, te ni cahān‑ni tachī ún:
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Te tēe ndóho tachī un ní ndonda de, te ni cundeyɨ́ de sɨquɨ̄ ndɨhúxá tēe ún. Te ni sáha xeēn ndasɨ́ de jíín ndé ni catujī te ni cacuvichí lɨ́ɨ ni quendacoo vehe un ní cajinu cuangoo.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Te jnūhun yáha ní cajini tāca ñáyuu cáyūcú ini ñuu Efeso, cúu ñayuu hebreo cúu ñayuu tāca gá nación, te yōhyo ni cayūhú i, te ni cacahān i jeē yóhyo cújéhnu máá Jítoho yō Jesús.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Te cuehē ñayuu jeē ní cacandíje ni quijicoo i nuū Pablo ni nacani ndaā i jnūhun tācá jniñu neé ní casáha i.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Te cuehē i jeē ní casáha jniñu tásɨ́ ní jinūcoo i cándīso i tutu i, te ni cajehmu i tutu un jíto nuū tāca ñáyuu. Te ni catava i cuenta nasaa ndéé tutu ni cáyū ún, te ni cajini i jeē uú xico uxī mil xūhun plata cúu.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Te ni jitē jnūhun máá Jítoho yō cuahān, te ndɨhɨ ñayuu ni cajini i jeē cujéhnu ndasɨ́ jnúhun ya.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Te nuū ní ndɨhɨ tācá jniñu yáha, te jéni téyɨ́ ni Pablo jeē quihīn de Macedonia jiín Acaya, te sáá te najinū de ñuu Jerusalén. Te ni cahān de jeē na nájinū de ñuu Jerusalén, yūcuán na te jíni ñúhún quíhīn de nde ñuu Roma.
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Te uū tēe jeē cáchindéé ñáhán jíín Pablo cúu Timoteo jiín Erasto, te ni scándu de ndɨndúú tée yāhá cuángoo de nde Macedonia, te ni quendōo máá de Asia jecu gā quɨvɨ̄.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Te suu quɨvɨ̄ ún yōhyo ni candonda ñayuu sɨquɨ̄ jnúhun ya.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Chi ni īyo ɨɨn tēe sájniñu sɨquɨ̄ plata, nání de Demetrio. Te máá de jíín ndɨhɨ tēe cásájniñu jíín de, cánihīn de cuehē xūhún, chi jíín plata casáha de vehe lulí jéē modo veñūhun ídolo i jeē cúu yaā Diana.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Te Demetrio ni nastútú de tēe cásájniñu jíín de jíín táca gá tēe jeē suni jniñu yúcuan cásáha, te ni cahān de:
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Te cájito ní te cájini sōho ní jéē ɨɨn tēe nání Pablo chi cáhán de jeē násūu yáā cácuu jeē casáha ñayuu. Te je ni scandíje de cuehē ñayuu, nasūu máá ɨɨn‑ni ñuu Efeso yāhá chi nɨ́ɨ́ cáhnu Asia.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Te quíyūhú ni na jéē cahān ñayuu jeē tu ndé jéjníñu jeē casáha yó. Te sanaa te suni súcuan cahān i coto i máá veñūhun yaā sɨhɨ́ Diana jeē cujéhnu, te suni sájéē ni i nuū yaā Diana, te ma cúu ga cujéhnu ya vēsú ndɨvii ñayuu Asia jiín ñáyuu nɨɨ́ cáhnu ñayɨ̄vɨ́ cáchiñúhún i ya vijna, áchí de.
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Súcuan ni cajini sōho de jnūhun yáha te yōhyo ni caquɨtɨ̄ ni de, te ni cacana jee de:
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Te ñayuu ñuu Efeso ni cacuvaā i, te ɨɨn cáhnu‑ni ni candonda i ni cajnɨɨ i Gayo jiín Aristarco cuangoo i jíín de nde vehe nuū cándutútú ñáyuu casáha i junta. Te ndɨndúú tée un cácuu tēe Macedonia, te cájica de jíín Pablo.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Te cúní Pablo quɨ̄vɨ de nuū ñáyuu cuehē un cáhān de jíín i, te ñayuu cácandíje tu ní cájēhe i jnūhun quihīn de.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Te suni sava tohō jeē cácuu amigo de cáyūcu Asia, ni catají jnúhun cuahān nuū de, cácahān ndahú jíín de jeē ma quihín de nuū ní cacutútú ñáyuu ún.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Te ñayuu ní cacutútú un, sava i ni cacana jee i ɨɨn jnūhun te sava ga i ɨnga jnūhun, te súcuan ni cacuvaā teyɨ́ i, te cuehē i ni tu cájini cuɨtɨ i na sɨquɨ̄ cúu jeē ní cacutútú i.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Te sava tēe hebreo ni cajeni de ɨɨn jnáhan de jeē naní Alejandro nuū ñáyuu cuehē ún, te ni cacastūhún de nuū tée ún na sɨquɨ̄ cúu jeē cácuvaā i. Yūcuán na te Alejandro ni sáha de seña jiín ndaha de jeē na cúnayúú ñáyuu, chi cúní de cahān de jíín i jeē násūu cuéchi tāca ñáyuu hebreo cúu.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Te ni canacuni ñayuu un jéē tée hebreo cúu de, te jeē yúcuan ní cacana jee téyɨ́ gá i nájnūhun uū hora:
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Yūcuán na te ni cacunahín ñáyuu ni sáha tēe cúu secretario ñuu ún, te ni cahān de:
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Te ni ɨɨn chi ma cúu cahān jeē tú ndaā jnūhun yáha. Núu súcuan te vāha ga na cásɨ ní yuhu ní, te ma sáha yachī ní ɨɨn jeē tu ní nácani vāha ni ni sɨ́quɨ̄.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Chi tēe yáha ní caquindeca ní de yāhá vēsú tu ní cásáha de ni ɨɨn cuēchi sɨquɨ̄ Diana yō, ni tu ní cácahān ndevāha de ni ɨɨn jnūhun sɨquɨ̄.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Te Demetrio jiín táca gá tēe jeē ɨ́ɨn‑ni jniñu cásáha jíín de, núu cácuni de cahān de cuēchi sɨquɨ̄ ɨɨn tēe, te na quíngoo de nde vehe juzgado nuū cáyūcu juez, tēe cásándaā jniñu, te yūcuán cundaā sɨquɨ̄ de jíjnáhan de.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Te núu íyó jnúhun jeē ma cúu cundaā yūcuán, te jíni ñúhún cundaā nuū ɨɨn junta nájnūhun tájnúní ley.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Chi yúhú ná jeē sanaa te cahān tāca tóhō Roma jeē sɨquɨ́ gobierno de ni candonda yó, chi ma nihín yō jnūhun castūhun yó na sɨquɨ̄ cúu jeē ní cacutútú yó ni cacuvaā yō vijna, áchí de.
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Te nuū ní ndɨhɨ ni cahān secretario jnūhun yáha, te ni cajitē ñayuu un cuángoo.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.