Atos 16

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yūcuán na te sáá te ni jinū Pablo jiín Silas ñuu Derbe jiín ñuu Listra. Te yūcuan néne ɨɨn tēe suchí cándíje, nání i Timoteo. Sēhe yɨɨ́ ɨɨn ñahan hebrea cúu i, te ñahan cándíje cúu ña. Te tátá i chi tēe griego cúu de.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Te tācá hermano ñuu Listra jiín ñuu Iconio cájejnúhún de Timoteo.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Te cúní Pablo condeca de Timoteo quihīn de jíín i. Te ni cahān Pablo jeē quihín i cuu i circuncidar, chi tu cúní Pablo jeē cahān ñayuu hebreo jeē tu ní squícu Timoteo costumbre un, chi ndɨhɨ ñayuu cájini i jeē tée griego cúu tátá i.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Te tācá ñuu nuū cuángoo de te ni cacastūhún de nuū ñáyuu cácandíje jeē na squícu i máá jniñu jeē ní casándaā tēe apóstol jiín táca tée jéhnu cáyūcú ñuu Jerusalén jeē cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Te ñayuu cácandíje ni cahije ga ni i. Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ni cacandíje cuehē gā ñayuu.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Te tu ní jéhe Espíritu Santo yā jnūhun jeē nácani de jnūhun ya nɨ́ɨ́ Asia. Jeē yúcuan ní cayāha de ichi Frigia jiín Galacia cuangoo de.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Te ni jinūcoo de nuū quijnáhan Misia jiín Bitinia. Te cácuni de quingoo de Bitinia, te máá Espíritu Jesús tu ní jéhe ya jnūhun quingoo de.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Te ni cayāha de ɨɨn lado Misia cuangoo de ñuu Troas jeē íne yajni yumar.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Te ɨɨn jecuáā te nájnūhun ɨɨn jēni ni jito ndijin Pablo, te ni jito de jeē índichi ɨɨn tēe ñuu Macedonia nuū de cáhán ndahú jíín de: Nehen ní ñuu ná Macedonia te chindéé ñáhán ní sāña jíjnáhan ná, áchí.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Te súcuan ni jito ndijin de. Yūcuán na te sāña, Lucas, ni quijnáhan ná jíín de. Te ni casátūhva ná jíín de jíjnáhan de jeē quíngoo ná Macedonia, chi ni cajini cají ná jeē maá Yáā Dios tájí yá sāña jíjnáhan ná jéē castūhun ná nuū ñáyuu yūcuan jnúhun jnama ya i.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Te jíín barco ni quendacoo ná ñuu Troas, te cuangoo ndaā‑ni ná ndé Samotracia, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte. Te ɨnga quɨvɨ̄ ni jinūcoo ná ñuu Neápolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Te yūcuan ní quendacoo ná, te ni jinūcoo ná ñuu Filipos jeē cúu ñuu cujéhnu ga íne Macedonia, chi máá ñáyuu ñuu Roma ni casáha i ñuu i ún. Te ni coyūcu ná ñuu Filipos jecu quɨvɨ̄.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ndétātu ní quendacoo ná ñuu ún, te ni jengoo ná ɨɨn yuyúte, chi yūcuan cúu ɨɨn lugar nuū cájicān tahú ñayuu. Te ni cacucōo ná, te ni canacani ná jnúhun ya nuū tācá ñahan ní canataca yūcuán.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Te ɨɨn ña nání Lidia jeē véji ña ñuu Tiatira, xíco ña sahma ndihí jéē yáhu ga ndeé. Te máá ña níní chíñúhún ña Yaā Dios. Te ni jini sōho ña jnūhun cánacani ná, te máá Jítoho yō Jesús ni sáha ya jeē ní candíje ña jnūhun jnáma ya ña jeē ni cáhān Pablo.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Te ni jendute ña nde jiín ñáyuu cáyūcú vehe ña, te ni cahān ndahú ña jíín ná:
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Te ɨɨn quɨvɨ̄ te cuangoo tucu ná suu lugar nuū jéngoo ñayuu cájicān tahú. Te ni canajnáhan ná jíín ɨɨn sūchi sɨ́hɨ́ jéē ñúhun tachī ini i, te máá un sáha jeē cahán i tācá ndese coo te cúndaā jeē cahán i. Te sūchí un ní cajeen patrón i, návāha nihīn de cuehē xūhun sɨ́quɨ̄ jeē cástūhún i nuū ɨɨn ɨɨn ñayuu ndese coo ichi núú.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Te sūchí un ndíquín i sāña jíjnáhan ná cána jee i:
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Te cuehē quɨvɨ̄ ni cuu súcuan te nde ni jnaniní ni Pablo. Te ni ndió cóto de nuū i, te ni cahān de jíín táchī ún:
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Yūcuán na te ni cajini patrón i jeē ma níhín gā i xūhún cuu de, te jeē yúcuan ní cajnɨɨ de Pablo jiín Silas cuangoo jíín de nde vehe juzgado nuū cáyūcu tóhō.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Te ni cajeni ún de nuū juez, tēe cásándaā jniñu, te ni cacahān:
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Te cájequin de ɨnga costumbre jeē ma cúu cuatáhú cuɨtɨ yō, ni ma cúu sáha yó, chi tu jéhe ley nación yō jnūhun, chi ñayuu nación Roma cácuu yó, áchí.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Te suni ni candonda ñayuu sɨquɨ̄ Pablo jiín Silas. Te tēe cácuu juez ni candacu de jniñu jeē na quénda sahma ndɨndúú de te cani yujnu sɨquɨ̄ de.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Te nuū ni jínu ni cacani téyɨ́ un de, te ni casquɨ́vɨ de vecāa. Te ni candacu jniñu nuū tée ndíto vecāa jeē na cóndito ndasɨ́ de jeē ma cácu ndɨndúú tée ún.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Te jeē súcuan ni tahū jniñu nuū tée ndíto vecāa te ni squɨ́vɨ de Pablo jiín Silas nde ichi íni gā, te ni squɨ́vɨ jehē de tɨ̄sɨn yujnu ndéé yaū te ni cajihni de.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Te nuū ní cuu sava ñuú, te cájicān tahú Pablo jiín Silas, te cájita de yaa iī nuū maá Yáā Dios. Te ñayuu cáhīin jíín de vecāa un ní cajini nahín i.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Te sanaa‑ni te ni jnāa nīhin téyɨ́, te nde nuū cimiento vecāa un ní canda. Te ni canune‑ni yéhyɨ́ vécāa ún, te ni canandajī‑ni cadena jeē cánuhnī tāca ñáyuu ún.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Te ni natahū ni tēe ndíto vecāa, te ni jito de jeē núne yéhyɨ́ vécāa ún. Te ni tava de espada jeē cáhni de máá de núú, chi ni jeni ni de jeē ndɨvii cuɨtɨ ñayuu cáhīin vecāa un cuángoo i.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Te ni cana jee Pablo:
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Yūcuán na te máá tée ndíto vecāa ni cana de jeē na quíndeca i ñuhūn, te yachī ni quɨ̄vɨ de ini vecāa. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū Pablo jiín Silas, te quɨ́sɨ i de jeē yūhú de.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Te ni quenehen de Pablo jiín Silas, te ni cajnūhún de:
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Te ni cacahān de jíín tée ún:
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Te ni canacani de jnūhun máá Jítoho yō nuū tée un jíín núū táca ñáyuu cáyūcú vehe de.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Te suu máá jecuáā yúcuan ní nacate tēe ndíto vecāa un núū ní catujī Pablo jiín Silas jeē ní cacani yujnu sɨquɨ̄ de. Yūcuán na te ni jendute de jíín ndɨhɨ ñayuu cáyūcú vehe de.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Te ni jeca de Pablo jiín Silas cuahān de jíín vehe de, te ni jēhe de staā ni cayeji de, te cácusɨɨ̄ ni ndɨhɨ de vehe de jeē ní cacandíje de Yaā Dios.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Te nuū ní cundijin, te tēe cácuu juez ni catají de policía cuangoo jíín jnúhun jeē na siáá tēe ndíto vecāa un Pablo jiín Silas quingoo de.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Te tēe ndíto vecāa un ní castūhún de jnūhun yáha núū Pablo:
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Te ni cahān Pablo jiín policía:
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Te ni canandió cóo policía ni castūhún de jnūhun yáha núū tée cácuu juez, te ni cayūhú de jeē ní cajini sōho de jnūhun jeē séhe nación Roma cácuu Pablo jiín Silas.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Te ni quecoo tēe cácuu juez ún, te yōhyo ni cacahān ndahú jíín Pablo jiín Silas jeē na cóne cáhnu ni de. Te ni caquenehen de vecāa ún, te ni cacahān ndahú jíín de jeē na quéndacoo de ñuu un quíngoo de.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Yūcuán na te ni quendacoo de vecāa, te ni jengoo tucu de vehe Lidia, te ni cacahān de jnūhun ndeyɨ́ ni jiín táca hermano. Te ni caquihin de ichi cuangoo de.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.