Atos 16
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NAA
1 Yūcuán na te sáá te ni jinū Pablo jiín Silas ñuu Derbe jiín ñuu Listra. Te yūcuan néne ɨɨn tēe suchí cándíje, nání i Timoteo. Sēhe yɨɨ́ ɨɨn ñahan hebrea cúu i, te ñahan cándíje cúu ña. Te tátá i chi tēe griego cúu de.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Te tācá hermano ñuu Listra jiín ñuu Iconio cájejnúhún de Timoteo.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Te cúní Pablo condeca de Timoteo quihīn de jíín i. Te ni cahān Pablo jeē quihín i cuu i circuncidar, chi tu cúní Pablo jeē cahān ñayuu hebreo jeē tu ní squícu Timoteo costumbre un, chi ndɨhɨ ñayuu cájini i jeē tée griego cúu tátá i.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Te tācá ñuu nuū cuángoo de te ni cacastūhún de nuū ñáyuu cácandíje jeē na squícu i máá jniñu jeē ní casándaā tēe apóstol jiín táca tée jéhnu cáyūcú ñuu Jerusalén jeē cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Te ñayuu cácandíje ni cahije ga ni i. Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ni cacandíje cuehē gā ñayuu.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Te tu ní jéhe Espíritu Santo yā jnūhun jeē nácani de jnūhun ya nɨ́ɨ́ Asia. Jeē yúcuan ní cayāha de ichi Frigia jiín Galacia cuangoo de.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Te ni jinūcoo de nuū quijnáhan Misia jiín Bitinia. Te cácuni de quingoo de Bitinia, te máá Espíritu Jesús tu ní jéhe ya jnūhun quingoo de.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Te ni cayāha de ɨɨn lado Misia cuangoo de ñuu Troas jeē íne yajni yumar.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Te ɨɨn jecuáā te nájnūhun ɨɨn jēni ni jito ndijin Pablo, te ni jito de jeē índichi ɨɨn tēe ñuu Macedonia nuū de cáhán ndahú jíín de: Nehen ní ñuu ná Macedonia te chindéé ñáhán ní sāña jíjnáhan ná, áchí.
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Te súcuan ni jito ndijin de. Yūcuán na te sāña, Lucas, ni quijnáhan ná jíín de. Te ni casátūhva ná jíín de jíjnáhan de jeē quíngoo ná Macedonia, chi ni cajini cají ná jeē maá Yáā Dios tájí yá sāña jíjnáhan ná jéē castūhun ná nuū ñáyuu yūcuan jnúhun jnama ya i.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Te jíín barco ni quendacoo ná ñuu Troas, te cuangoo ndaā‑ni ná ndé Samotracia, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte. Te ɨnga quɨvɨ̄ ni jinūcoo ná ñuu Neápolis.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Te yūcuan ní quendacoo ná, te ni jinūcoo ná ñuu Filipos jeē cúu ñuu cujéhnu ga íne Macedonia, chi máá ñáyuu ñuu Roma ni casáha i ñuu i ún. Te ni coyūcu ná ñuu Filipos jecu quɨvɨ̄.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ndétātu ní quendacoo ná ñuu ún, te ni jengoo ná ɨɨn yuyúte, chi yūcuan cúu ɨɨn lugar nuū cájicān tahú ñayuu. Te ni cacucōo ná, te ni canacani ná jnúhun ya nuū tācá ñahan ní canataca yūcuán.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Te ɨɨn ña nání Lidia jeē véji ña ñuu Tiatira, xíco ña sahma ndihí jéē yáhu ga ndeé. Te máá ña níní chíñúhún ña Yaā Dios. Te ni jini sōho ña jnūhun cánacani ná, te máá Jítoho yō Jesús ni sáha ya jeē ní candíje ña jnūhun jnáma ya ña jeē ni cáhān Pablo.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Te ni jendute ña nde jiín ñáyuu cáyūcú vehe ña, te ni cahān ndahú ña jíín ná:
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Te ɨɨn quɨvɨ̄ te cuangoo tucu ná suu lugar nuū jéngoo ñayuu cájicān tahú. Te ni canajnáhan ná jíín ɨɨn sūchi sɨ́hɨ́ jéē ñúhun tachī ini i, te máá un sáha jeē cahán i tācá ndese coo te cúndaā jeē cahán i. Te sūchí un ní cajeen patrón i, návāha nihīn de cuehē xūhun sɨ́quɨ̄ jeē cástūhún i nuū ɨɨn ɨɨn ñayuu ndese coo ichi núú.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Te sūchí un ndíquín i sāña jíjnáhan ná cána jee i:
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Te cuehē quɨvɨ̄ ni cuu súcuan te nde ni jnaniní ni Pablo. Te ni ndió cóto de nuū i, te ni cahān de jíín táchī ún:
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Yūcuán na te ni cajini patrón i jeē ma níhín gā i xūhún cuu de, te jeē yúcuan ní cajnɨɨ de Pablo jiín Silas cuangoo jíín de nde vehe juzgado nuū cáyūcu tóhō.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Te ni cajeni ún de nuū juez, tēe cásándaā jniñu, te ni cacahān:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Te cájequin de ɨnga costumbre jeē ma cúu cuatáhú cuɨtɨ yō, ni ma cúu sáha yó, chi tu jéhe ley nación yō jnūhun, chi ñayuu nación Roma cácuu yó, áchí.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Te suni ni candonda ñayuu sɨquɨ̄ Pablo jiín Silas. Te tēe cácuu juez ni candacu de jniñu jeē na quénda sahma ndɨndúú de te cani yujnu sɨquɨ̄ de.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Te nuū ni jínu ni cacani téyɨ́ un de, te ni casquɨ́vɨ de vecāa. Te ni candacu jniñu nuū tée ndíto vecāa jeē na cóndito ndasɨ́ de jeē ma cácu ndɨndúú tée ún.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Te jeē súcuan ni tahū jniñu nuū tée ndíto vecāa te ni squɨ́vɨ de Pablo jiín Silas nde ichi íni gā, te ni squɨ́vɨ jehē de tɨ̄sɨn yujnu ndéé yaū te ni cajihni de.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Te nuū ní cuu sava ñuú, te cájicān tahú Pablo jiín Silas, te cájita de yaa iī nuū maá Yáā Dios. Te ñayuu cáhīin jíín de vecāa un ní cajini nahín i.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Te sanaa‑ni te ni jnāa nīhin téyɨ́, te nde nuū cimiento vecāa un ní canda. Te ni canune‑ni yéhyɨ́ vécāa ún, te ni canandajī‑ni cadena jeē cánuhnī tāca ñáyuu ún.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Te ni natahū ni tēe ndíto vecāa, te ni jito de jeē núne yéhyɨ́ vécāa ún. Te ni tava de espada jeē cáhni de máá de núú, chi ni jeni ni de jeē ndɨvii cuɨtɨ ñayuu cáhīin vecāa un cuángoo i.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Te ni cana jee Pablo:
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Yūcuán na te máá tée ndíto vecāa ni cana de jeē na quíndeca i ñuhūn, te yachī ni quɨ̄vɨ de ini vecāa. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū Pablo jiín Silas, te quɨ́sɨ i de jeē yūhú de.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Te ni quenehen de Pablo jiín Silas, te ni cajnūhún de:
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Te ni cacahān de jíín tée ún:
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Te ni canacani de jnūhun máá Jítoho yō nuū tée un jíín núū táca ñáyuu cáyūcú vehe de.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Te suu máá jecuáā yúcuan ní nacate tēe ndíto vecāa un núū ní catujī Pablo jiín Silas jeē ní cacani yujnu sɨquɨ̄ de. Yūcuán na te ni jendute de jíín ndɨhɨ ñayuu cáyūcú vehe de.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Te ni jeca de Pablo jiín Silas cuahān de jíín vehe de, te ni jēhe de staā ni cayeji de, te cácusɨɨ̄ ni ndɨhɨ de vehe de jeē ní cacandíje de Yaā Dios.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Te nuū ní cundijin, te tēe cácuu juez ni catají de policía cuangoo jíín jnúhun jeē na siáá tēe ndíto vecāa un Pablo jiín Silas quingoo de.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Te tēe ndíto vecāa un ní castūhún de jnūhun yáha núū Pablo:
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Te ni cahān Pablo jiín policía:
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Te ni canandió cóo policía ni castūhún de jnūhun yáha núū tée cácuu juez, te ni cayūhú de jeē ní cajini sōho de jnūhun jeē séhe nación Roma cácuu Pablo jiín Silas.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Te ni quecoo tēe cácuu juez ún, te yōhyo ni cacahān ndahú jíín Pablo jiín Silas jeē na cóne cáhnu ni de. Te ni caquenehen de vecāa ún, te ni cacahān ndahú jíín de jeē na quéndacoo de ñuu un quíngoo de.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Yūcuán na te ni quendacoo de vecāa, te ni jengoo tucu de vehe Lidia, te ni cacahān de jnūhun ndeyɨ́ ni jiín táca hermano. Te ni caquihin de ichi cuangoo de.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.