Atos 16

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yūcuán na te sáá te ni jinū Pablo jiín Silas ñuu Derbe jiín ñuu Listra. Te yūcuan néne ɨɨn tēe suchí cándíje, nání i Timoteo. Sēhe yɨɨ́ ɨɨn ñahan hebrea cúu i, te ñahan cándíje cúu ña. Te tátá i chi tēe griego cúu de.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Te tācá hermano ñuu Listra jiín ñuu Iconio cájejnúhún de Timoteo.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Te cúní Pablo condeca de Timoteo quihīn de jíín i. Te ni cahān Pablo jeē quihín i cuu i circuncidar, chi tu cúní Pablo jeē cahān ñayuu hebreo jeē tu ní squícu Timoteo costumbre un, chi ndɨhɨ ñayuu cájini i jeē tée griego cúu tátá i.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Te tācá ñuu nuū cuángoo de te ni cacastūhún de nuū ñáyuu cácandíje jeē na squícu i máá jniñu jeē ní casándaā tēe apóstol jiín táca tée jéhnu cáyūcú ñuu Jerusalén jeē cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Te ñayuu cácandíje ni cahije ga ni i. Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ni cacandíje cuehē gā ñayuu.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Te tu ní jéhe Espíritu Santo yā jnūhun jeē nácani de jnūhun ya nɨ́ɨ́ Asia. Jeē yúcuan ní cayāha de ichi Frigia jiín Galacia cuangoo de.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Te ni jinūcoo de nuū quijnáhan Misia jiín Bitinia. Te cácuni de quingoo de Bitinia, te máá Espíritu Jesús tu ní jéhe ya jnūhun quingoo de.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Te ni cayāha de ɨɨn lado Misia cuangoo de ñuu Troas jeē íne yajni yumar.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Te ɨɨn jecuáā te nájnūhun ɨɨn jēni ni jito ndijin Pablo, te ni jito de jeē índichi ɨɨn tēe ñuu Macedonia nuū de cáhán ndahú jíín de: Nehen ní ñuu ná Macedonia te chindéé ñáhán ní sāña jíjnáhan ná, áchí.
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Te súcuan ni jito ndijin de. Yūcuán na te sāña, Lucas, ni quijnáhan ná jíín de. Te ni casátūhva ná jíín de jíjnáhan de jeē quíngoo ná Macedonia, chi ni cajini cají ná jeē maá Yáā Dios tájí yá sāña jíjnáhan ná jéē castūhun ná nuū ñáyuu yūcuan jnúhun jnama ya i.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Te jíín barco ni quendacoo ná ñuu Troas, te cuangoo ndaā‑ni ná ndé Samotracia, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte. Te ɨnga quɨvɨ̄ ni jinūcoo ná ñuu Neápolis.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Te yūcuan ní quendacoo ná, te ni jinūcoo ná ñuu Filipos jeē cúu ñuu cujéhnu ga íne Macedonia, chi máá ñáyuu ñuu Roma ni casáha i ñuu i ún. Te ni coyūcu ná ñuu Filipos jecu quɨvɨ̄.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ndétātu ní quendacoo ná ñuu ún, te ni jengoo ná ɨɨn yuyúte, chi yūcuan cúu ɨɨn lugar nuū cájicān tahú ñayuu. Te ni cacucōo ná, te ni canacani ná jnúhun ya nuū tācá ñahan ní canataca yūcuán.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Te ɨɨn ña nání Lidia jeē véji ña ñuu Tiatira, xíco ña sahma ndihí jéē yáhu ga ndeé. Te máá ña níní chíñúhún ña Yaā Dios. Te ni jini sōho ña jnūhun cánacani ná, te máá Jítoho yō Jesús ni sáha ya jeē ní candíje ña jnūhun jnáma ya ña jeē ni cáhān Pablo.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Te ni jendute ña nde jiín ñáyuu cáyūcú vehe ña, te ni cahān ndahú ña jíín ná:
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Te ɨɨn quɨvɨ̄ te cuangoo tucu ná suu lugar nuū jéngoo ñayuu cájicān tahú. Te ni canajnáhan ná jíín ɨɨn sūchi sɨ́hɨ́ jéē ñúhun tachī ini i, te máá un sáha jeē cahán i tācá ndese coo te cúndaā jeē cahán i. Te sūchí un ní cajeen patrón i, návāha nihīn de cuehē xūhun sɨ́quɨ̄ jeē cástūhún i nuū ɨɨn ɨɨn ñayuu ndese coo ichi núú.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Te sūchí un ndíquín i sāña jíjnáhan ná cána jee i:
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Te cuehē quɨvɨ̄ ni cuu súcuan te nde ni jnaniní ni Pablo. Te ni ndió cóto de nuū i, te ni cahān de jíín táchī ún:
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Yūcuán na te ni cajini patrón i jeē ma níhín gā i xūhún cuu de, te jeē yúcuan ní cajnɨɨ de Pablo jiín Silas cuangoo jíín de nde vehe juzgado nuū cáyūcu tóhō.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Te ni cajeni ún de nuū juez, tēe cásándaā jniñu, te ni cacahān:
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Te cájequin de ɨnga costumbre jeē ma cúu cuatáhú cuɨtɨ yō, ni ma cúu sáha yó, chi tu jéhe ley nación yō jnūhun, chi ñayuu nación Roma cácuu yó, áchí.
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Te suni ni candonda ñayuu sɨquɨ̄ Pablo jiín Silas. Te tēe cácuu juez ni candacu de jniñu jeē na quénda sahma ndɨndúú de te cani yujnu sɨquɨ̄ de.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Te nuū ni jínu ni cacani téyɨ́ un de, te ni casquɨ́vɨ de vecāa. Te ni candacu jniñu nuū tée ndíto vecāa jeē na cóndito ndasɨ́ de jeē ma cácu ndɨndúú tée ún.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Te jeē súcuan ni tahū jniñu nuū tée ndíto vecāa te ni squɨ́vɨ de Pablo jiín Silas nde ichi íni gā, te ni squɨ́vɨ jehē de tɨ̄sɨn yujnu ndéé yaū te ni cajihni de.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Te nuū ní cuu sava ñuú, te cájicān tahú Pablo jiín Silas, te cájita de yaa iī nuū maá Yáā Dios. Te ñayuu cáhīin jíín de vecāa un ní cajini nahín i.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Te sanaa‑ni te ni jnāa nīhin téyɨ́, te nde nuū cimiento vecāa un ní canda. Te ni canune‑ni yéhyɨ́ vécāa ún, te ni canandajī‑ni cadena jeē cánuhnī tāca ñáyuu ún.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Te ni natahū ni tēe ndíto vecāa, te ni jito de jeē núne yéhyɨ́ vécāa ún. Te ni tava de espada jeē cáhni de máá de núú, chi ni jeni ni de jeē ndɨvii cuɨtɨ ñayuu cáhīin vecāa un cuángoo i.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Te ni cana jee Pablo:
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Yūcuán na te máá tée ndíto vecāa ni cana de jeē na quíndeca i ñuhūn, te yachī ni quɨ̄vɨ de ini vecāa. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū Pablo jiín Silas, te quɨ́sɨ i de jeē yūhú de.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Te ni quenehen de Pablo jiín Silas, te ni cajnūhún de:
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Te ni cacahān de jíín tée ún:
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Te ni canacani de jnūhun máá Jítoho yō nuū tée un jíín núū táca ñáyuu cáyūcú vehe de.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Te suu máá jecuáā yúcuan ní nacate tēe ndíto vecāa un núū ní catujī Pablo jiín Silas jeē ní cacani yujnu sɨquɨ̄ de. Yūcuán na te ni jendute de jíín ndɨhɨ ñayuu cáyūcú vehe de.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Te ni jeca de Pablo jiín Silas cuahān de jíín vehe de, te ni jēhe de staā ni cayeji de, te cácusɨɨ̄ ni ndɨhɨ de vehe de jeē ní cacandíje de Yaā Dios.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Te nuū ní cundijin, te tēe cácuu juez ni catají de policía cuangoo jíín jnúhun jeē na siáá tēe ndíto vecāa un Pablo jiín Silas quingoo de.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Te tēe ndíto vecāa un ní castūhún de jnūhun yáha núū Pablo:
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Te ni cahān Pablo jiín policía:
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Te ni canandió cóo policía ni castūhún de jnūhun yáha núū tée cácuu juez, te ni cayūhú de jeē ní cajini sōho de jnūhun jeē séhe nación Roma cácuu Pablo jiín Silas.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Te ni quecoo tēe cácuu juez ún, te yōhyo ni cacahān ndahú jíín Pablo jiín Silas jeē na cóne cáhnu ni de. Te ni caquenehen de vecāa ún, te ni cacahān ndahú jíín de jeē na quéndacoo de ñuu un quíngoo de.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Yūcuán na te ni quendacoo de vecāa, te ni jengoo tucu de vehe Lidia, te ni cacahān de jnūhun ndeyɨ́ ni jiín táca hermano. Te ni caquihin de ichi cuangoo de.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.