Atos 16
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Yūcuán na te sáá te ni jinū Pablo jiín Silas ñuu Derbe jiín ñuu Listra. Te yūcuan néne ɨɨn tēe suchí cándíje, nání i Timoteo. Sēhe yɨɨ́ ɨɨn ñahan hebrea cúu i, te ñahan cándíje cúu ña. Te tátá i chi tēe griego cúu de.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Te tācá hermano ñuu Listra jiín ñuu Iconio cájejnúhún de Timoteo.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Te cúní Pablo condeca de Timoteo quihīn de jíín i. Te ni cahān Pablo jeē quihín i cuu i circuncidar, chi tu cúní Pablo jeē cahān ñayuu hebreo jeē tu ní squícu Timoteo costumbre un, chi ndɨhɨ ñayuu cájini i jeē tée griego cúu tátá i.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Te tācá ñuu nuū cuángoo de te ni cacastūhún de nuū ñáyuu cácandíje jeē na squícu i máá jniñu jeē ní casándaā tēe apóstol jiín táca tée jéhnu cáyūcú ñuu Jerusalén jeē cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Te ñayuu cácandíje ni cahije ga ni i. Te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ni cacandíje cuehē gā ñayuu.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Te tu ní jéhe Espíritu Santo yā jnūhun jeē nácani de jnūhun ya nɨ́ɨ́ Asia. Jeē yúcuan ní cayāha de ichi Frigia jiín Galacia cuangoo de.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Te ni jinūcoo de nuū quijnáhan Misia jiín Bitinia. Te cácuni de quingoo de Bitinia, te máá Espíritu Jesús tu ní jéhe ya jnūhun quingoo de.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Te ni cayāha de ɨɨn lado Misia cuangoo de ñuu Troas jeē íne yajni yumar.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Te ɨɨn jecuáā te nájnūhun ɨɨn jēni ni jito ndijin Pablo, te ni jito de jeē índichi ɨɨn tēe ñuu Macedonia nuū de cáhán ndahú jíín de: Nehen ní ñuu ná Macedonia te chindéé ñáhán ní sāña jíjnáhan ná, áchí.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Te súcuan ni jito ndijin de. Yūcuán na te sāña, Lucas, ni quijnáhan ná jíín de. Te ni casátūhva ná jíín de jíjnáhan de jeē quíngoo ná Macedonia, chi ni cajini cají ná jeē maá Yáā Dios tájí yá sāña jíjnáhan ná jéē castūhun ná nuū ñáyuu yūcuan jnúhun jnama ya i.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Te jíín barco ni quendacoo ná ñuu Troas, te cuangoo ndaā‑ni ná ndé Samotracia, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte. Te ɨnga quɨvɨ̄ ni jinūcoo ná ñuu Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Te yūcuan ní quendacoo ná, te ni jinūcoo ná ñuu Filipos jeē cúu ñuu cujéhnu ga íne Macedonia, chi máá ñáyuu ñuu Roma ni casáha i ñuu i ún. Te ni coyūcu ná ñuu Filipos jecu quɨvɨ̄.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Te ɨɨn quɨvɨ̄ ndétātu ní quendacoo ná ñuu ún, te ni jengoo ná ɨɨn yuyúte, chi yūcuan cúu ɨɨn lugar nuū cájicān tahú ñayuu. Te ni cacucōo ná, te ni canacani ná jnúhun ya nuū tācá ñahan ní canataca yūcuán.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Te ɨɨn ña nání Lidia jeē véji ña ñuu Tiatira, xíco ña sahma ndihí jéē yáhu ga ndeé. Te máá ña níní chíñúhún ña Yaā Dios. Te ni jini sōho ña jnūhun cánacani ná, te máá Jítoho yō Jesús ni sáha ya jeē ní candíje ña jnūhun jnáma ya ña jeē ni cáhān Pablo.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Te ni jendute ña nde jiín ñáyuu cáyūcú vehe ña, te ni cahān ndahú ña jíín ná:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Te ɨɨn quɨvɨ̄ te cuangoo tucu ná suu lugar nuū jéngoo ñayuu cájicān tahú. Te ni canajnáhan ná jíín ɨɨn sūchi sɨ́hɨ́ jéē ñúhun tachī ini i, te máá un sáha jeē cahán i tācá ndese coo te cúndaā jeē cahán i. Te sūchí un ní cajeen patrón i, návāha nihīn de cuehē xūhun sɨ́quɨ̄ jeē cástūhún i nuū ɨɨn ɨɨn ñayuu ndese coo ichi núú.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Te sūchí un ndíquín i sāña jíjnáhan ná cána jee i:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Te cuehē quɨvɨ̄ ni cuu súcuan te nde ni jnaniní ni Pablo. Te ni ndió cóto de nuū i, te ni cahān de jíín táchī ún:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Yūcuán na te ni cajini patrón i jeē ma níhín gā i xūhún cuu de, te jeē yúcuan ní cajnɨɨ de Pablo jiín Silas cuangoo jíín de nde vehe juzgado nuū cáyūcu tóhō.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Te ni cajeni ún de nuū juez, tēe cásándaā jniñu, te ni cacahān:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Te cájequin de ɨnga costumbre jeē ma cúu cuatáhú cuɨtɨ yō, ni ma cúu sáha yó, chi tu jéhe ley nación yō jnūhun, chi ñayuu nación Roma cácuu yó, áchí.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Te suni ni candonda ñayuu sɨquɨ̄ Pablo jiín Silas. Te tēe cácuu juez ni candacu de jniñu jeē na quénda sahma ndɨndúú de te cani yujnu sɨquɨ̄ de.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Te nuū ni jínu ni cacani téyɨ́ un de, te ni casquɨ́vɨ de vecāa. Te ni candacu jniñu nuū tée ndíto vecāa jeē na cóndito ndasɨ́ de jeē ma cácu ndɨndúú tée ún.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Te jeē súcuan ni tahū jniñu nuū tée ndíto vecāa te ni squɨ́vɨ de Pablo jiín Silas nde ichi íni gā, te ni squɨ́vɨ jehē de tɨ̄sɨn yujnu ndéé yaū te ni cajihni de.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Te nuū ní cuu sava ñuú, te cájicān tahú Pablo jiín Silas, te cájita de yaa iī nuū maá Yáā Dios. Te ñayuu cáhīin jíín de vecāa un ní cajini nahín i.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Te sanaa‑ni te ni jnāa nīhin téyɨ́, te nde nuū cimiento vecāa un ní canda. Te ni canune‑ni yéhyɨ́ vécāa ún, te ni canandajī‑ni cadena jeē cánuhnī tāca ñáyuu ún.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Te ni natahū ni tēe ndíto vecāa, te ni jito de jeē núne yéhyɨ́ vécāa ún. Te ni tava de espada jeē cáhni de máá de núú, chi ni jeni ni de jeē ndɨvii cuɨtɨ ñayuu cáhīin vecāa un cuángoo i.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Te ni cana jee Pablo:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Yūcuán na te máá tée ndíto vecāa ni cana de jeē na quíndeca i ñuhūn, te yachī ni quɨ̄vɨ de ini vecāa. Te ni jecuɨñɨ̄ yɨtɨ́ de nuū Pablo jiín Silas, te quɨ́sɨ i de jeē yūhú de.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Te ni quenehen de Pablo jiín Silas, te ni cajnūhún de:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Te ni cacahān de jíín tée ún:
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Te ni canacani de jnūhun máá Jítoho yō nuū tée un jíín núū táca ñáyuu cáyūcú vehe de.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Te suu máá jecuáā yúcuan ní nacate tēe ndíto vecāa un núū ní catujī Pablo jiín Silas jeē ní cacani yujnu sɨquɨ̄ de. Yūcuán na te ni jendute de jíín ndɨhɨ ñayuu cáyūcú vehe de.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Te ni jeca de Pablo jiín Silas cuahān de jíín vehe de, te ni jēhe de staā ni cayeji de, te cácusɨɨ̄ ni ndɨhɨ de vehe de jeē ní cacandíje de Yaā Dios.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Te nuū ní cundijin, te tēe cácuu juez ni catají de policía cuangoo jíín jnúhun jeē na siáá tēe ndíto vecāa un Pablo jiín Silas quingoo de.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Te tēe ndíto vecāa un ní castūhún de jnūhun yáha núū Pablo:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Te ni cahān Pablo jiín policía:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Te ni canandió cóo policía ni castūhún de jnūhun yáha núū tée cácuu juez, te ni cayūhú de jeē ní cajini sōho de jnūhun jeē séhe nación Roma cácuu Pablo jiín Silas.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Te ni quecoo tēe cácuu juez ún, te yōhyo ni cacahān ndahú jíín Pablo jiín Silas jeē na cóne cáhnu ni de. Te ni caquenehen de vecāa ún, te ni cacahān ndahú jíín de jeē na quéndacoo de ñuu un quíngoo de.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Yūcuán na te ni quendacoo de vecāa, te ni jengoo tucu de vehe Lidia, te ni cacahān de jnūhun ndeyɨ́ ni jiín táca hermano. Te ni caquihin de ichi cuangoo de.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.