Atos 15
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Yūcuán na te jecu tēe Judea ni quijicoo de ñuu Antioquía, te ni castéén de nuū tācá hermano jeē núu tu sáha i circuncidar, nájnūhun cáhán ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés, te tú na modo cācu i.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Te Pablo jiín Bernabé ni catejnáhan de jíín tée ún, te tu ní cúndaā. Te jeē yúcuan ní candajnūhún de jeē quíngoo Pablo jiín Bernabé jiín jecu gā tēe cácandíje un ndé ñuu Jerusalén, te yūcuán ndajnūhún de sɨquɨ̄ jnúhun yáha jíín tée cácuu apóstol jiín tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje yūcuán.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Te ñayuu cácandíje un ní canachuhun íchí i de. Te ni cayāha de ichi Fenicia jiín Samaria, te cánacani de jnūhun jeē suni ñayuu tāca gá nación jeē tu ní cájini i jnūhun ya, ni castóo i jniñu jeē tu íyó ndáā te ni cacandíje i Yaā Dios. Te yōhyo ni cacusɨɨ̄ ni tācá hermano jeē ní canihīn de jnūhun jeē súcuan ni cacandíje ñayuu ún.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Te ni najinūcoo de ñuu Jerusalén, te ñayuu cácandíje yūcuan jíín tée apóstol jiín tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu un, ní cacusɨɨ̄ ni de jeē ní najinūcoo jnáhan de ún. Te Pablo jiín Bernabé ni canacani de tāca jnúhun ndese cuehē jeē váha ni sáha ya sɨquɨ̄ jníñu jeē ní canacani de jnūhun ya.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Te sava tēe grupo fariseo jeē cácandíje ni candocuɨñɨ̄ te ni cacahān:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Te tāca tée apóstol jiín táca tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje, ni candutútú de junta návāha ndajnūhún de te sándaā de sɨquɨ̄ jnúhun yáha.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Te tācá de ni cacahān de ndese cájeni ni de. Yūcuán na te ni ndocuɨñɨ̄ Pedro, te ni cahān de:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Te Yaā Dios chi jíní yā ndese cáa ánuá ndɨhɨ ñayuu, te ni steén yā jeē jetáhú yá i, chi suni ni jēhe ya Espíritu Santo nuū i jíjnáhan i, nájnūhun ni jēhe ya nuū maá yó.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Te ɨnuú‑ni sáha ya jiín yó jiín máá i, chi sɨquɨ̄ jeē suni ni cacandíje i jnūhun jeē jnáma ya i, te jeē yúcuan ní sándoo ya anuá i nuū tāca cuéchi i.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Te vijna ¿naun cácuni ní ndacu ní jniñu jeē na squícu i ley un? Chi tu nújnahan ni Yaā Dios jeē súcuan. Chi cácuni ní tee ní jniñu yɨɨ́ yáha sɨ́quɨ̄ ñáyuu cácandíje ún, te ni tāca jíí yō tu ní cácundeyɨ́ de squícu de, te ni máá yó.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Chi sa suhva cácandíje yó jéē jnáma ya yohó súcuan‑ni sɨquɨ̄ jeē yóhyo vāha ni maá Jítoho yō Jesús jiín yó, te suni súcuan‑ni jnáma ya maá i, nasūu sɨ́quɨ̄ jeē squícu i ley un, áchí de.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Yūcuán na te tēe cuehē un ní cacuu nayúú de, te ni cajini nahín de jnūhun cácahān Bernabé jiín Pablo. Chi ni cacastūhún de jeē ni jéhe ya poder jeē ní casáha de tācá jniñu jéhnu jeē steén jeē cujéhnu ya, ni cajito ñayuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ya.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Te nuū ni jínu ni cacahān Pablo jiín Bernabé, te ni cahān Jacobo:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Ni nacani Simón Pedro jnūhun ndese ni quejéé nuú jniñu jeē jnáma Yaā Dios ñayuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ya, chi suni mēhñu máá i nácāji ya ñayuu jeē ndúu i ñayuu maá yá.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Te quíjnáhan jnūhun ni cahān de yāha jíín jnúhun ni catee tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán jeē yosó núū tútu iī:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Achí Yáā Dios:
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Súcuan sáha ri návāha tāca gá ñayuu na nánducú i ruhū
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Súcuan cáhán maá Jítoho yō, te nde jenahán ní steén yā jnūhun yáha núū ñáyuu.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 ’Jeē yúcuan jéni ni na jéē ñáyuu tāca gá nación jeē ní castóo i jniñu jeē tu íyó ndáā te ni cacandíje i máá Yáā Dios, ma stáhān yō i jeē ndácu yó jniñu jeē squícu i ley Moisés.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Chi sa suhva na tée yó carta quihīn nuū i jeē ma cáji i ndeyu jeē ni sócō nuū ídolo, te ma cáca jnéní i, te ma cáji i cūñu quɨtɨ jeē jihí jeē tu jétɨ nɨñɨ̄ tɨ̄, te ni ma cáji i nɨñɨ̄.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Jnūhun yáha‑ni tee yó quíhīn nuū i nájnūhun je cástéén nde jenahán. Chi nde jenahán je íyó tée cástéén jnūhun ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés, te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ndétātu cácahu de ley un ini vehe iī sinagoga tācá ñuu, áchí Jacobo.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Yūcuán na te tēe apóstol, jiín tée jéhnu cándīso jníñu, jíín ndɨvii ñayuu cácandíje, ni cacundaā ni de jeē nácāji de tēe quingoo jíín Pablo jiín Bernabé nde ñuu Antioquía. Te tēe ni canacāji de un cácuu Silas jiín Judas, te ɨnga sɨhvɨ́ de cúu Barsabás. Te cándīso jníñu de nuū tācá hermano cácandíje.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Te ni cajendēca de carta jeē cahán suhva:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ni cajini jnūhun ná jéē ní quendacoo sava jnáhan ná yáha ní jengoo nuū ní, te jíín jnúhun jeē ní cacahān de te ni casáha jeē ní canacani ndasɨ́ ni ní, te ni cacuxií ni ní, chi cándacu de jniñu jeē sáha ní circuncidar jiín jéē squícu ní jniñu cáhán ley jenahán jéē ni jéhe ya nuū Moisés. Te nasūu sáña ní cátají tée un jéē jeé de nuū ní.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Jeē yúcuan ní cajeni ni ná, te ɨnuú‑ni ni cacundaā ni ná, te ni nacāji ná tée cuajēcoo nuū ni jíín úū hermano yō jeē maní yō jiín, cúu Bernabé jiín Pablo.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Te ndɨndúú de je ni catana de máá de nuū jnúndóho vēsú na cúū de jeē sɨquɨ́ jnūhun Jitoho yō Jesucristo.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Núu súcuan te cátají ná Judas jiín Silas jeē nuū ní, te suni nájnūhun cáhán carta yáha suni súcuan castūhún de nuū ni jíjnáhan ní.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Chi máá Espíritu Santo ni steén yā ɨɨn modo jeē ní cacundaā ni na jéē ma tée ná táca jniñu yɨɨ́ ley Moisés sɨquɨ̄ ní, chi máá‑ni jniñu yáha jéē cánuú gá:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Ma cáji ni táca jéē ní casocō nuū ídolo, ni ma cáji ni nɨ́ñɨ̄ ni quɨtɨ jeē jihí jeē tu jétɨ nɨñɨ̄ tɨ̄, te ma cáca jnéní ní. Te vāha squícu ní núu tuá sáha ní táca jéē yáha. Súcuan na cóo te sándeyɨ́ ni ní, áchí carta.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Yūcuán na te tēe quingoo un cuángoo de nde ñuu Antioquía. Te ni cacana de xinī ñáyuu cácandíje ni candutútú de junta, te ni cajēhe de carta un núū i.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Te ni cacahu i, te ni candusɨɨ̄ ni i jeē ni níhīn i jnūhun ndeyɨ́ ni nuū carta ún.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Te suni tēe cánacani jnūhun Yaā Dios cácuu Judas jiín Silas, te jíín cuéhē jnūhun ni cacahān de te ni candundeyɨ́ ni tācá hermano un, te ni cahije ga ni i jíín jnúhun ya.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Te ni coyūcú de yūcuán jecu quɨvɨ̄. Yūcuán na te hermano yúcuan ní canacuatáhú i nuū de jeē quinuhun de nuū tée jeē ní catají de.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Te Silas ni nujnahan ni de ni quendōo de yūcuán.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Te suni ni caquendōo Pablo jiín Bernabé ñuu Antioquía, te máá de jíín sava ga tēe ni castéén de te ni canacani de jnūhun vāha máá Jítoho yō.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Te ni cuu ga quɨvɨ̄, te ni cahān Pablo jiín Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Te Juan jeē suni nání de Marcos, cúní Bernabé jeē quihín tēe un jíín de.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Te tu ní cúní Pablo jeē quihín tēe un jíín de, chi nde Panfilia ni cusɨ́ɨn Marcos nuū Pablo jiín Bernabé, chi tuá ni chindéé ñáhán de ndɨndúú tée un sɨ́quɨ̄ jníñu ya nde saá.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Te nahán ní candajnūhun Pablo jiín Bernabé, te tu ní cácundaā ni de sɨquɨ̄ Marcos, te ni cacusɨ́ɨn de. Te Bernabé ni jeca de Marcos, te ni quɨ̄vɨcoo de barco cuangoo de nde Chipre, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Te Pablo ni nacāji de Silas quihīn jiín de. Te tācá hermano cácandíje ni cajicān tahú de nuū maá Jítoho yō jeē sɨquɨ̄ jeē váha ni yā te na chíndéé ñáhán yá Pablo. Te cuahān Silas jiín Pablo.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Te ni cajica cuu de nɨ́ɨ́ Siria jiín Cilicia. Te tāca grupo ñayuu cácandíje ni cahije ga ni i jíín jnúhun ya ni casáha de.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.