Atos 15

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yūcuán na te jecu tēe Judea ni quijicoo de ñuu Antioquía, te ni castéén de nuū tācá hermano jeē núu tu sáha i circuncidar, nájnūhun cáhán ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés, te tú na modo cācu i.
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Te Pablo jiín Bernabé ni catejnáhan de jíín tée ún, te tu ní cúndaā. Te jeē yúcuan ní candajnūhún de jeē quíngoo Pablo jiín Bernabé jiín jecu gā tēe cácandíje un ndé ñuu Jerusalén, te yūcuán ndajnūhún de sɨquɨ̄ jnúhun yáha jíín tée cácuu apóstol jiín tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje yūcuán.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Te ñayuu cácandíje un ní canachuhun íchí i de. Te ni cayāha de ichi Fenicia jiín Samaria, te cánacani de jnūhun jeē suni ñayuu tāca gá nación jeē tu ní cájini i jnūhun ya, ni castóo i jniñu jeē tu íyó ndáā te ni cacandíje i Yaā Dios. Te yōhyo ni cacusɨɨ̄ ni tācá hermano jeē ní canihīn de jnūhun jeē súcuan ni cacandíje ñayuu ún.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Te ni najinūcoo de ñuu Jerusalén, te ñayuu cácandíje yūcuan jíín tée apóstol jiín tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu un, ní cacusɨɨ̄ ni de jeē ní najinūcoo jnáhan de ún. Te Pablo jiín Bernabé ni canacani de tāca jnúhun ndese cuehē jeē váha ni sáha ya sɨquɨ̄ jníñu jeē ní canacani de jnūhun ya.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Te sava tēe grupo fariseo jeē cácandíje ni candocuɨñɨ̄ te ni cacahān:
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Te tāca tée apóstol jiín táca tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje, ni candutútú de junta návāha ndajnūhún de te sándaā de sɨquɨ̄ jnúhun yáha.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Te tācá de ni cacahān de ndese cájeni ni de. Yūcuán na te ni ndocuɨñɨ̄ Pedro, te ni cahān de:
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Te Yaā Dios chi jíní yā ndese cáa ánuá ndɨhɨ ñayuu, te ni steén yā jeē jetáhú yá i, chi suni ni jēhe ya Espíritu Santo nuū i jíjnáhan i, nájnūhun ni jēhe ya nuū maá yó.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Te ɨnuú‑ni sáha ya jiín yó jiín máá i, chi sɨquɨ̄ jeē suni ni cacandíje i jnūhun jeē jnáma ya i, te jeē yúcuan ní sándoo ya anuá i nuū tāca cuéchi i.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Te vijna ¿naun cácuni ní ndacu ní jniñu jeē na squícu i ley un? Chi tu nújnahan ni Yaā Dios jeē súcuan. Chi cácuni ní tee ní jniñu yɨɨ́ yáha sɨ́quɨ̄ ñáyuu cácandíje ún, te ni tāca jíí yō tu ní cácundeyɨ́ de squícu de, te ni máá yó.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Chi sa suhva cácandíje yó jéē jnáma ya yohó súcuan‑ni sɨquɨ̄ jeē yóhyo vāha ni maá Jítoho yō Jesús jiín yó, te suni súcuan‑ni jnáma ya maá i, nasūu sɨ́quɨ̄ jeē squícu i ley un, áchí de.
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Yūcuán na te tēe cuehē un ní cacuu nayúú de, te ni cajini nahín de jnūhun cácahān Bernabé jiín Pablo. Chi ni cacastūhún de jeē ni jéhe ya poder jeē ní casáha de tācá jniñu jéhnu jeē steén jeē cujéhnu ya, ni cajito ñayuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ya.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Te nuū ni jínu ni cacahān Pablo jiín Bernabé, te ni cahān Jacobo:
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Ni nacani Simón Pedro jnūhun ndese ni quejéé nuú jniñu jeē jnáma Yaā Dios ñayuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ya, chi suni mēhñu máá i nácāji ya ñayuu jeē ndúu i ñayuu maá yá.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Te quíjnáhan jnūhun ni cahān de yāha jíín jnúhun ni catee tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán jeē yosó núū tútu iī:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Achí Yáā Dios:
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 Súcuan sáha ri návāha tāca gá ñayuu na nánducú i ruhū
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 Súcuan cáhán maá Jítoho yō, te nde jenahán ní steén yā jnūhun yáha núū ñáyuu.
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 ’Jeē yúcuan jéni ni na jéē ñáyuu tāca gá nación jeē ní castóo i jniñu jeē tu íyó ndáā te ni cacandíje i máá Yáā Dios, ma stáhān yō i jeē ndácu yó jniñu jeē squícu i ley Moisés.
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Chi sa suhva na tée yó carta quihīn nuū i jeē ma cáji i ndeyu jeē ni sócō nuū ídolo, te ma cáca jnéní i, te ma cáji i cūñu quɨtɨ jeē jihí jeē tu jétɨ nɨñɨ̄ tɨ̄, te ni ma cáji i nɨñɨ̄.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Jnūhun yáha‑ni tee yó quíhīn nuū i nájnūhun je cástéén nde jenahán. Chi nde jenahán je íyó tée cástéén jnūhun ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés, te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ndétātu cácahu de ley un ini vehe iī sinagoga tācá ñuu, áchí Jacobo.
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Yūcuán na te tēe apóstol, jiín tée jéhnu cándīso jníñu, jíín ndɨvii ñayuu cácandíje, ni cacundaā ni de jeē nácāji de tēe quingoo jíín Pablo jiín Bernabé nde ñuu Antioquía. Te tēe ni canacāji de un cácuu Silas jiín Judas, te ɨnga sɨhvɨ́ de cúu Barsabás. Te cándīso jníñu de nuū tācá hermano cácandíje.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Te ni cajendēca de carta jeē cahán suhva:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Ni cajini jnūhun ná jéē ní quendacoo sava jnáhan ná yáha ní jengoo nuū ní, te jíín jnúhun jeē ní cacahān de te ni casáha jeē ní canacani ndasɨ́ ni ní, te ni cacuxií ni ní, chi cándacu de jniñu jeē sáha ní circuncidar jiín jéē squícu ní jniñu cáhán ley jenahán jéē ni jéhe ya nuū Moisés. Te nasūu sáña ní cátají tée un jéē jeé de nuū ní.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Jeē yúcuan ní cajeni ni ná, te ɨnuú‑ni ni cacundaā ni ná, te ni nacāji ná tée cuajēcoo nuū ni jíín úū hermano yō jeē maní yō jiín, cúu Bernabé jiín Pablo.
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Te ndɨndúú de je ni catana de máá de nuū jnúndóho vēsú na cúū de jeē sɨquɨ́ jnūhun Jitoho yō Jesucristo.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Núu súcuan te cátají ná Judas jiín Silas jeē nuū ní, te suni nájnūhun cáhán carta yáha suni súcuan castūhún de nuū ni jíjnáhan ní.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Chi máá Espíritu Santo ni steén yā ɨɨn modo jeē ní cacundaā ni na jéē ma tée ná táca jniñu yɨɨ́ ley Moisés sɨquɨ̄ ní, chi máá‑ni jniñu yáha jéē cánuú gá:
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Ma cáji ni táca jéē ní casocō nuū ídolo, ni ma cáji ni nɨ́ñɨ̄ ni quɨtɨ jeē jihí jeē tu jétɨ nɨñɨ̄ tɨ̄, te ma cáca jnéní ní. Te vāha squícu ní núu tuá sáha ní táca jéē yáha. Súcuan na cóo te sándeyɨ́ ni ní, áchí carta.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Yūcuán na te tēe quingoo un cuángoo de nde ñuu Antioquía. Te ni cacana de xinī ñáyuu cácandíje ni candutútú de junta, te ni cajēhe de carta un núū i.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Te ni cacahu i, te ni candusɨɨ̄ ni i jeē ni níhīn i jnūhun ndeyɨ́ ni nuū carta ún.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Te suni tēe cánacani jnūhun Yaā Dios cácuu Judas jiín Silas, te jíín cuéhē jnūhun ni cacahān de te ni candundeyɨ́ ni tācá hermano un, te ni cahije ga ni i jíín jnúhun ya.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Te ni coyūcú de yūcuán jecu quɨvɨ̄. Yūcuán na te hermano yúcuan ní canacuatáhú i nuū de jeē quinuhun de nuū tée jeē ní catají de.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 Te Silas ni nujnahan ni de ni quendōo de yūcuán.
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Te suni ni caquendōo Pablo jiín Bernabé ñuu Antioquía, te máá de jíín sava ga tēe ni castéén de te ni canacani de jnūhun vāha máá Jítoho yō.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Te ni cuu ga quɨvɨ̄, te ni cahān Pablo jiín Bernabé:
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Te Juan jeē suni nání de Marcos, cúní Bernabé jeē quihín tēe un jíín de.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Te tu ní cúní Pablo jeē quihín tēe un jíín de, chi nde Panfilia ni cusɨ́ɨn Marcos nuū Pablo jiín Bernabé, chi tuá ni chindéé ñáhán de ndɨndúú tée un sɨ́quɨ̄ jníñu ya nde saá.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Te nahán ní candajnūhun Pablo jiín Bernabé, te tu ní cácundaā ni de sɨquɨ̄ Marcos, te ni cacusɨ́ɨn de. Te Bernabé ni jeca de Marcos, te ni quɨ̄vɨcoo de barco cuangoo de nde Chipre, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Te Pablo ni nacāji de Silas quihīn jiín de. Te tācá hermano cácandíje ni cajicān tahú de nuū maá Jítoho yō jeē sɨquɨ̄ jeē váha ni yā te na chíndéé ñáhán yá Pablo. Te cuahān Silas jiín Pablo.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Te ni cajica cuu de nɨ́ɨ́ Siria jiín Cilicia. Te tāca grupo ñayuu cácandíje ni cahije ga ni i jíín jnúhun ya ni casáha de.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.