Atos 15

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yūcuán na te jecu tēe Judea ni quijicoo de ñuu Antioquía, te ni castéén de nuū tācá hermano jeē núu tu sáha i circuncidar, nájnūhun cáhán ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés, te tú na modo cācu i.
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Te Pablo jiín Bernabé ni catejnáhan de jíín tée ún, te tu ní cúndaā. Te jeē yúcuan ní candajnūhún de jeē quíngoo Pablo jiín Bernabé jiín jecu gā tēe cácandíje un ndé ñuu Jerusalén, te yūcuán ndajnūhún de sɨquɨ̄ jnúhun yáha jíín tée cácuu apóstol jiín tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje yūcuán.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Te ñayuu cácandíje un ní canachuhun íchí i de. Te ni cayāha de ichi Fenicia jiín Samaria, te cánacani de jnūhun jeē suni ñayuu tāca gá nación jeē tu ní cájini i jnūhun ya, ni castóo i jniñu jeē tu íyó ndáā te ni cacandíje i Yaā Dios. Te yōhyo ni cacusɨɨ̄ ni tācá hermano jeē ní canihīn de jnūhun jeē súcuan ni cacandíje ñayuu ún.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Te ni najinūcoo de ñuu Jerusalén, te ñayuu cácandíje yūcuan jíín tée apóstol jiín tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu un, ní cacusɨɨ̄ ni de jeē ní najinūcoo jnáhan de ún. Te Pablo jiín Bernabé ni canacani de tāca jnúhun ndese cuehē jeē váha ni sáha ya sɨquɨ̄ jníñu jeē ní canacani de jnūhun ya.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Te sava tēe grupo fariseo jeē cácandíje ni candocuɨñɨ̄ te ni cacahān:
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Te tāca tée apóstol jiín táca tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje, ni candutútú de junta návāha ndajnūhún de te sándaā de sɨquɨ̄ jnúhun yáha.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Te tācá de ni cacahān de ndese cájeni ni de. Yūcuán na te ni ndocuɨñɨ̄ Pedro, te ni cahān de:
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Te Yaā Dios chi jíní yā ndese cáa ánuá ndɨhɨ ñayuu, te ni steén yā jeē jetáhú yá i, chi suni ni jēhe ya Espíritu Santo nuū i jíjnáhan i, nájnūhun ni jēhe ya nuū maá yó.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Te ɨnuú‑ni sáha ya jiín yó jiín máá i, chi sɨquɨ̄ jeē suni ni cacandíje i jnūhun jeē jnáma ya i, te jeē yúcuan ní sándoo ya anuá i nuū tāca cuéchi i.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Te vijna ¿naun cácuni ní ndacu ní jniñu jeē na squícu i ley un? Chi tu nújnahan ni Yaā Dios jeē súcuan. Chi cácuni ní tee ní jniñu yɨɨ́ yáha sɨ́quɨ̄ ñáyuu cácandíje ún, te ni tāca jíí yō tu ní cácundeyɨ́ de squícu de, te ni máá yó.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Chi sa suhva cácandíje yó jéē jnáma ya yohó súcuan‑ni sɨquɨ̄ jeē yóhyo vāha ni maá Jítoho yō Jesús jiín yó, te suni súcuan‑ni jnáma ya maá i, nasūu sɨ́quɨ̄ jeē squícu i ley un, áchí de.
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Yūcuán na te tēe cuehē un ní cacuu nayúú de, te ni cajini nahín de jnūhun cácahān Bernabé jiín Pablo. Chi ni cacastūhún de jeē ni jéhe ya poder jeē ní casáha de tācá jniñu jéhnu jeē steén jeē cujéhnu ya, ni cajito ñayuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ya.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Te nuū ni jínu ni cacahān Pablo jiín Bernabé, te ni cahān Jacobo:
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Ni nacani Simón Pedro jnūhun ndese ni quejéé nuú jniñu jeē jnáma Yaā Dios ñayuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ya, chi suni mēhñu máá i nácāji ya ñayuu jeē ndúu i ñayuu maá yá.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Te quíjnáhan jnūhun ni cahān de yāha jíín jnúhun ni catee tēe ni canacani jnūhun Yaā Dios nde jenahán jeē yosó núū tútu iī:
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Achí Yáā Dios:
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 Súcuan sáha ri návāha tāca gá ñayuu na nánducú i ruhū
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Súcuan cáhán maá Jítoho yō, te nde jenahán ní steén yā jnūhun yáha núū ñáyuu.
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 ’Jeē yúcuan jéni ni na jéē ñáyuu tāca gá nación jeē ní castóo i jniñu jeē tu íyó ndáā te ni cacandíje i máá Yáā Dios, ma stáhān yō i jeē ndácu yó jniñu jeē squícu i ley Moisés.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Chi sa suhva na tée yó carta quihīn nuū i jeē ma cáji i ndeyu jeē ni sócō nuū ídolo, te ma cáca jnéní i, te ma cáji i cūñu quɨtɨ jeē jihí jeē tu jétɨ nɨñɨ̄ tɨ̄, te ni ma cáji i nɨñɨ̄.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Jnūhun yáha‑ni tee yó quíhīn nuū i nájnūhun je cástéén nde jenahán. Chi nde jenahán je íyó tée cástéén jnūhun ley jeē ni jéhe ya nuū Moisés, te ndɨjnahan quɨvɨ̄ ndétātu cácahu de ley un ini vehe iī sinagoga tācá ñuu, áchí Jacobo.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Yūcuán na te tēe apóstol, jiín tée jéhnu cándīso jníñu, jíín ndɨvii ñayuu cácandíje, ni cacundaā ni de jeē nácāji de tēe quingoo jíín Pablo jiín Bernabé nde ñuu Antioquía. Te tēe ni canacāji de un cácuu Silas jiín Judas, te ɨnga sɨhvɨ́ de cúu Barsabás. Te cándīso jníñu de nuū tācá hermano cácandíje.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Te ni cajendēca de carta jeē cahán suhva:
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Ni cajini jnūhun ná jéē ní quendacoo sava jnáhan ná yáha ní jengoo nuū ní, te jíín jnúhun jeē ní cacahān de te ni casáha jeē ní canacani ndasɨ́ ni ní, te ni cacuxií ni ní, chi cándacu de jniñu jeē sáha ní circuncidar jiín jéē squícu ní jniñu cáhán ley jenahán jéē ni jéhe ya nuū Moisés. Te nasūu sáña ní cátají tée un jéē jeé de nuū ní.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Jeē yúcuan ní cajeni ni ná, te ɨnuú‑ni ni cacundaā ni ná, te ni nacāji ná tée cuajēcoo nuū ni jíín úū hermano yō jeē maní yō jiín, cúu Bernabé jiín Pablo.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Te ndɨndúú de je ni catana de máá de nuū jnúndóho vēsú na cúū de jeē sɨquɨ́ jnūhun Jitoho yō Jesucristo.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Núu súcuan te cátají ná Judas jiín Silas jeē nuū ní, te suni nájnūhun cáhán carta yáha suni súcuan castūhún de nuū ni jíjnáhan ní.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Chi máá Espíritu Santo ni steén yā ɨɨn modo jeē ní cacundaā ni na jéē ma tée ná táca jniñu yɨɨ́ ley Moisés sɨquɨ̄ ní, chi máá‑ni jniñu yáha jéē cánuú gá:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Ma cáji ni táca jéē ní casocō nuū ídolo, ni ma cáji ni nɨ́ñɨ̄ ni quɨtɨ jeē jihí jeē tu jétɨ nɨñɨ̄ tɨ̄, te ma cáca jnéní ní. Te vāha squícu ní núu tuá sáha ní táca jéē yáha. Súcuan na cóo te sándeyɨ́ ni ní, áchí carta.
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Yūcuán na te tēe quingoo un cuángoo de nde ñuu Antioquía. Te ni cacana de xinī ñáyuu cácandíje ni candutútú de junta, te ni cajēhe de carta un núū i.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Te ni cacahu i, te ni candusɨɨ̄ ni i jeē ni níhīn i jnūhun ndeyɨ́ ni nuū carta ún.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Te suni tēe cánacani jnūhun Yaā Dios cácuu Judas jiín Silas, te jíín cuéhē jnūhun ni cacahān de te ni candundeyɨ́ ni tācá hermano un, te ni cahije ga ni i jíín jnúhun ya.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Te ni coyūcú de yūcuán jecu quɨvɨ̄. Yūcuán na te hermano yúcuan ní canacuatáhú i nuū de jeē quinuhun de nuū tée jeē ní catají de.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 Te Silas ni nujnahan ni de ni quendōo de yūcuán.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Te suni ni caquendōo Pablo jiín Bernabé ñuu Antioquía, te máá de jíín sava ga tēe ni castéén de te ni canacani de jnūhun vāha máá Jítoho yō.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Te ni cuu ga quɨvɨ̄, te ni cahān Pablo jiín Bernabé:
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Te Juan jeē suni nání de Marcos, cúní Bernabé jeē quihín tēe un jíín de.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Te tu ní cúní Pablo jeē quihín tēe un jíín de, chi nde Panfilia ni cusɨ́ɨn Marcos nuū Pablo jiín Bernabé, chi tuá ni chindéé ñáhán de ndɨndúú tée un sɨ́quɨ̄ jníñu ya nde saá.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Te nahán ní candajnūhun Pablo jiín Bernabé, te tu ní cácundaā ni de sɨquɨ̄ Marcos, te ni cacusɨ́ɨn de. Te Bernabé ni jeca de Marcos, te ni quɨ̄vɨcoo de barco cuangoo de nde Chipre, ñuhun jeē íne sɨ́ɨn nuū ndúte.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Te Pablo ni nacāji de Silas quihīn jiín de. Te tācá hermano cácandíje ni cajicān tahú de nuū maá Jítoho yō jeē sɨquɨ̄ jeē váha ni yā te na chíndéé ñáhán yá Pablo. Te cuahān Silas jiín Pablo.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Te ni cajica cuu de nɨ́ɨ́ Siria jiín Cilicia. Te tāca grupo ñayuu cácandíje ni cahije ga ni i jíín jnúhun ya ni casáha de.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.