Atos 12

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te suu tiempo un ní quejéé rey Herodes jíto xeēn de sava ñayuu cácandíje.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 Te ni ndacu de jniñu jeē jiín espada na cáhni i Jacobo ñani Juan.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Te ni jini de jeē ní cacusɨɨ̄ ni tēe hebreo jeē ni sáha de súcuan, te jeē yúcuan suni ni jnɨɨ de Pedro. Te máá quɨ́vɨ̄ un ní cuu vico jeē yéji ñayuu pan jeē tu yɨ́hɨ levadura.
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Te nuū ní jnɨɨ de Pedro, te ni chune de vecāa, te ni jeni de cuūn grupo soldado jeē cóndito Pedro, cuūn cuūn soldado cúu jeē ɨ́ɨn ɨɨn grupo. Chi cúní Herodes jeē na yáha vico un jéē cúu vico pascua te quenehen de Pedro vecāa un stéén de nuū ñáyuu cuehē.
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Te súcuan íne Pedro vecāa, te cándīto soldado un de. Te ñayuu cácandíje chi nīhin ni cajicān tahú i jehē Pedro nuū Yaā Dios jeē na cácu de.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Te jéni ni Herodes jeē na cúndijin ɨnga quɨvɨ̄ te quenehen de Pedro vecāa, te stéén de nuū ñáyuu un núú. Te núhní Pedro jiín úū cadena, cátú de quíxí de mēhñu úū soldado jecuáā ún, te suni cáhīin ga soldado cándīto yéhyɨ́ vécāa ún.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Te suu jecuáā ún te sanaa‑ni te ni jinū ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō, te ni ndindēé ini vecāa. Te ni squɨ́hɨ ya Pedro, te ni natahū ni de. Te ni cahān yā:
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Te ni cahān ndajéhé yā jiín de:
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Te ni quenda de ndíquín de ya cuahān de jíín yá, te jéni ni de jeē násūu jéndaá cúu jeē sáha ndajéhé yā jiín de, chi jéni ni de jeē ɨɨn jeē ni stéén yā jíto ndijin de cúu.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Te ni yāha ya jiín de uū nuū cándīto soldado. Te ni jinū yā jiín de yéhyɨ́ cáa nuū quénda de caca de calle, te yéhyɨ́ un ní nune iī‑ni máá. Te ni quenda ya jiín de, te ni yāha de ɨɨn calle cuahān de. Yūcuán na te ni cujiyo‑ni ndajéhé yā nuū de cuahān yā.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Te ni nducájí ni Pedro te ni cahān maá ní cahān ɨɨn de:
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 Te nuū ní jini de jeē ni cácu ndije de, te ni quihin de ichi cuahān de vehe María naná Juan jeē suni nání de Marcos. Te yūcuan cáhīin tútú cuéhē ñayuu cájicān tahú i jehē Pedro.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Te cáhán Pedro ni jinū de yéhyɨ́ fuera, te ɨɨn sūchi sɨ́hɨ́ nání Rode cuahān i jeē cúni i núu ndé ɨɨn cúu jeē cahán.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Te ni nacuni i tachī Pedro, te jeē ní cusɨɨ̄ ni i te tu ní núne i yéhyɨ́ un, chi ni nandió cóo i te jínu i ni ndɨ̄vɨ i ini cuarto. Te ni castūhún i jeē ní quee Pedro índichi de yéhyɨ́ fuera.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Te ni cacahān jiín i:
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Te víhyá gā cahán Pedro. Yūcuán na te ni canune i yéhyɨ́, te ni canacuni i nuū de, te nahán ní canaa ni i cájito i.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Te máá de ni sáha de ndaha de jeē ma cúvaā gā i, te ni castūhún de ndese ni quenehen máá Jítoho yō de vecāa. Te ni cahān de:
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Te nuū ní cundijin, te ni cacuvaā teyɨ́ soldado jeē tuá Pedro.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Te ni ndacu Herodes jniñu jeē na nánducú váha i Pedro. Te tu ní cánanihīn i de, te nuū ní cuu ni stichí de soldado jijnáhan, te ni ndacu de jniñu jeē na cúū. Yūcuán na te ni quenda Herodes Judea cuahān de ñuu Cesarea, te ni condee de yūcuán.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Te yōhyo ni quɨtɨ̄ ni rey Herodes nuū ñáyuu ñuu Tiro jiín ñuu Sidón. Te ñayuu un ní candajnūhún i jeē ɨnuú‑ni quɨ̄vɨcoo ndɨhɨ i nuū rey un. Te ni casáha i amigo i jíín Blasto, tēe cújéhnu jéjníñu nuū rey un. Te ni cacahān ndahú i jíín de jeē na cáhán ndahú de jíín rey un jéē na ndéē ni de jíín i. Chi nde ñuu maá rey un cájeen i jeē cáyeji i.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Te ni jeni Herodes ɨɨn quɨvɨ̄. Te ni nucūhun de sahma yɨ́ñúhún de, te ni cucōo de mesa nuū ndácu de jniñu, te ni cahān de ɨɨn jnūhun jehū ni cajini sōho i.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Te ñayuu un ní caquejéé i cácahān jee i jnūhun yɨ́ñúhún jíín de:
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Te máá hora un ní sáha‑ni ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō jeē ní jnɨɨ ɨɨn cuehyɨ̄ xeēn rey Herodes, te ni cayeji tɨndācú de, te ni jihī de, chi ni sandúxí‑ni de máá de te tu ní cáhán de jeē Yaā Dios cúu jeē cujéhnu.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Te ni jitē gā jnūhun máá Jítoho yō, te cuehē ndasɨ́ ñáyuu ni cacandíje i tācá‑ni lugar.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Te ni jīnu jniñu jeē ní quindeca Bernabé jiín Saulo jeē cótecu ñayuu Judea. Te ni quendacoo de Jerusalén cuanungoo de Antioquía, te cándēca de Juan jeē suni nání de Marcos cuahān jiín de.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.