Atos 12
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVI
1 Te suu tiempo un ní quejéé rey Herodes jíto xeēn de sava ñayuu cácandíje.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 Te ni ndacu de jniñu jeē jiín espada na cáhni i Jacobo ñani Juan.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Te ni jini de jeē ní cacusɨɨ̄ ni tēe hebreo jeē ni sáha de súcuan, te jeē yúcuan suni ni jnɨɨ de Pedro. Te máá quɨ́vɨ̄ un ní cuu vico jeē yéji ñayuu pan jeē tu yɨ́hɨ levadura.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Te nuū ní jnɨɨ de Pedro, te ni chune de vecāa, te ni jeni de cuūn grupo soldado jeē cóndito Pedro, cuūn cuūn soldado cúu jeē ɨ́ɨn ɨɨn grupo. Chi cúní Herodes jeē na yáha vico un jéē cúu vico pascua te quenehen de Pedro vecāa un stéén de nuū ñáyuu cuehē.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Te súcuan íne Pedro vecāa, te cándīto soldado un de. Te ñayuu cácandíje chi nīhin ni cajicān tahú i jehē Pedro nuū Yaā Dios jeē na cácu de.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Te jéni ni Herodes jeē na cúndijin ɨnga quɨvɨ̄ te quenehen de Pedro vecāa, te stéén de nuū ñáyuu un núú. Te núhní Pedro jiín úū cadena, cátú de quíxí de mēhñu úū soldado jecuáā ún, te suni cáhīin ga soldado cándīto yéhyɨ́ vécāa ún.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Te suu jecuáā ún te sanaa‑ni te ni jinū ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō, te ni ndindēé ini vecāa. Te ni squɨ́hɨ ya Pedro, te ni natahū ni de. Te ni cahān yā:
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Te ni cahān ndajéhé yā jiín de:
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Te ni quenda de ndíquín de ya cuahān de jíín yá, te jéni ni de jeē násūu jéndaá cúu jeē sáha ndajéhé yā jiín de, chi jéni ni de jeē ɨɨn jeē ni stéén yā jíto ndijin de cúu.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Te ni yāha ya jiín de uū nuū cándīto soldado. Te ni jinū yā jiín de yéhyɨ́ cáa nuū quénda de caca de calle, te yéhyɨ́ un ní nune iī‑ni máá. Te ni quenda ya jiín de, te ni yāha de ɨɨn calle cuahān de. Yūcuán na te ni cujiyo‑ni ndajéhé yā nuū de cuahān yā.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Te ni nducájí ni Pedro te ni cahān maá ní cahān ɨɨn de:
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Te nuū ní jini de jeē ni cácu ndije de, te ni quihin de ichi cuahān de vehe María naná Juan jeē suni nání de Marcos. Te yūcuan cáhīin tútú cuéhē ñayuu cájicān tahú i jehē Pedro.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Te cáhán Pedro ni jinū de yéhyɨ́ fuera, te ɨɨn sūchi sɨ́hɨ́ nání Rode cuahān i jeē cúni i núu ndé ɨɨn cúu jeē cahán.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Te ni nacuni i tachī Pedro, te jeē ní cusɨɨ̄ ni i te tu ní núne i yéhyɨ́ un, chi ni nandió cóo i te jínu i ni ndɨ̄vɨ i ini cuarto. Te ni castūhún i jeē ní quee Pedro índichi de yéhyɨ́ fuera.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Te ni cacahān jiín i:
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Te víhyá gā cahán Pedro. Yūcuán na te ni canune i yéhyɨ́, te ni canacuni i nuū de, te nahán ní canaa ni i cájito i.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Te máá de ni sáha de ndaha de jeē ma cúvaā gā i, te ni castūhún de ndese ni quenehen máá Jítoho yō de vecāa. Te ni cahān de:
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Te nuū ní cundijin, te ni cacuvaā teyɨ́ soldado jeē tuá Pedro.
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Te ni ndacu Herodes jniñu jeē na nánducú váha i Pedro. Te tu ní cánanihīn i de, te nuū ní cuu ni stichí de soldado jijnáhan, te ni ndacu de jniñu jeē na cúū. Yūcuán na te ni quenda Herodes Judea cuahān de ñuu Cesarea, te ni condee de yūcuán.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Te yōhyo ni quɨtɨ̄ ni rey Herodes nuū ñáyuu ñuu Tiro jiín ñuu Sidón. Te ñayuu un ní candajnūhún i jeē ɨnuú‑ni quɨ̄vɨcoo ndɨhɨ i nuū rey un. Te ni casáha i amigo i jíín Blasto, tēe cújéhnu jéjníñu nuū rey un. Te ni cacahān ndahú i jíín de jeē na cáhán ndahú de jíín rey un jéē na ndéē ni de jíín i. Chi nde ñuu maá rey un cájeen i jeē cáyeji i.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Te ni jeni Herodes ɨɨn quɨvɨ̄. Te ni nucūhun de sahma yɨ́ñúhún de, te ni cucōo de mesa nuū ndácu de jniñu, te ni cahān de ɨɨn jnūhun jehū ni cajini sōho i.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Te ñayuu un ní caquejéé i cácahān jee i jnūhun yɨ́ñúhún jíín de:
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Te máá hora un ní sáha‑ni ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō jeē ní jnɨɨ ɨɨn cuehyɨ̄ xeēn rey Herodes, te ni cayeji tɨndācú de, te ni jihī de, chi ni sandúxí‑ni de máá de te tu ní cáhán de jeē Yaā Dios cúu jeē cujéhnu.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Te ni jitē gā jnūhun máá Jítoho yō, te cuehē ndasɨ́ ñáyuu ni cacandíje i tācá‑ni lugar.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Te ni jīnu jniñu jeē ní quindeca Bernabé jiín Saulo jeē cótecu ñayuu Judea. Te ni quendacoo de Jerusalén cuanungoo de Antioquía, te cándēca de Juan jeē suni nání de Marcos cuahān jiín de.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.