Atos 12

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te suu tiempo un ní quejéé rey Herodes jíto xeēn de sava ñayuu cácandíje.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Te ni ndacu de jniñu jeē jiín espada na cáhni i Jacobo ñani Juan.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Te ni jini de jeē ní cacusɨɨ̄ ni tēe hebreo jeē ni sáha de súcuan, te jeē yúcuan suni ni jnɨɨ de Pedro. Te máá quɨ́vɨ̄ un ní cuu vico jeē yéji ñayuu pan jeē tu yɨ́hɨ levadura.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Te nuū ní jnɨɨ de Pedro, te ni chune de vecāa, te ni jeni de cuūn grupo soldado jeē cóndito Pedro, cuūn cuūn soldado cúu jeē ɨ́ɨn ɨɨn grupo. Chi cúní Herodes jeē na yáha vico un jéē cúu vico pascua te quenehen de Pedro vecāa un stéén de nuū ñáyuu cuehē.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Te súcuan íne Pedro vecāa, te cándīto soldado un de. Te ñayuu cácandíje chi nīhin ni cajicān tahú i jehē Pedro nuū Yaā Dios jeē na cácu de.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Te jéni ni Herodes jeē na cúndijin ɨnga quɨvɨ̄ te quenehen de Pedro vecāa, te stéén de nuū ñáyuu un núú. Te núhní Pedro jiín úū cadena, cátú de quíxí de mēhñu úū soldado jecuáā ún, te suni cáhīin ga soldado cándīto yéhyɨ́ vécāa ún.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Te suu jecuáā ún te sanaa‑ni te ni jinū ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō, te ni ndindēé ini vecāa. Te ni squɨ́hɨ ya Pedro, te ni natahū ni de. Te ni cahān yā:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Te ni cahān ndajéhé yā jiín de:
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Te ni quenda de ndíquín de ya cuahān de jíín yá, te jéni ni de jeē násūu jéndaá cúu jeē sáha ndajéhé yā jiín de, chi jéni ni de jeē ɨɨn jeē ni stéén yā jíto ndijin de cúu.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Te ni yāha ya jiín de uū nuū cándīto soldado. Te ni jinū yā jiín de yéhyɨ́ cáa nuū quénda de caca de calle, te yéhyɨ́ un ní nune iī‑ni máá. Te ni quenda ya jiín de, te ni yāha de ɨɨn calle cuahān de. Yūcuán na te ni cujiyo‑ni ndajéhé yā nuū de cuahān yā.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Te ni nducájí ni Pedro te ni cahān maá ní cahān ɨɨn de:
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Te nuū ní jini de jeē ni cácu ndije de, te ni quihin de ichi cuahān de vehe María naná Juan jeē suni nání de Marcos. Te yūcuan cáhīin tútú cuéhē ñayuu cájicān tahú i jehē Pedro.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Te cáhán Pedro ni jinū de yéhyɨ́ fuera, te ɨɨn sūchi sɨ́hɨ́ nání Rode cuahān i jeē cúni i núu ndé ɨɨn cúu jeē cahán.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Te ni nacuni i tachī Pedro, te jeē ní cusɨɨ̄ ni i te tu ní núne i yéhyɨ́ un, chi ni nandió cóo i te jínu i ni ndɨ̄vɨ i ini cuarto. Te ni castūhún i jeē ní quee Pedro índichi de yéhyɨ́ fuera.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Te ni cacahān jiín i:
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Te víhyá gā cahán Pedro. Yūcuán na te ni canune i yéhyɨ́, te ni canacuni i nuū de, te nahán ní canaa ni i cájito i.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Te máá de ni sáha de ndaha de jeē ma cúvaā gā i, te ni castūhún de ndese ni quenehen máá Jítoho yō de vecāa. Te ni cahān de:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Te nuū ní cundijin, te ni cacuvaā teyɨ́ soldado jeē tuá Pedro.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Te ni ndacu Herodes jniñu jeē na nánducú váha i Pedro. Te tu ní cánanihīn i de, te nuū ní cuu ni stichí de soldado jijnáhan, te ni ndacu de jniñu jeē na cúū. Yūcuán na te ni quenda Herodes Judea cuahān de ñuu Cesarea, te ni condee de yūcuán.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Te yōhyo ni quɨtɨ̄ ni rey Herodes nuū ñáyuu ñuu Tiro jiín ñuu Sidón. Te ñayuu un ní candajnūhún i jeē ɨnuú‑ni quɨ̄vɨcoo ndɨhɨ i nuū rey un. Te ni casáha i amigo i jíín Blasto, tēe cújéhnu jéjníñu nuū rey un. Te ni cacahān ndahú i jíín de jeē na cáhán ndahú de jíín rey un jéē na ndéē ni de jíín i. Chi nde ñuu maá rey un cájeen i jeē cáyeji i.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Te ni jeni Herodes ɨɨn quɨvɨ̄. Te ni nucūhun de sahma yɨ́ñúhún de, te ni cucōo de mesa nuū ndácu de jniñu, te ni cahān de ɨɨn jnūhun jehū ni cajini sōho i.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Te ñayuu un ní caquejéé i cácahān jee i jnūhun yɨ́ñúhún jíín de:
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Te máá hora un ní sáha‑ni ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō jeē ní jnɨɨ ɨɨn cuehyɨ̄ xeēn rey Herodes, te ni cayeji tɨndācú de, te ni jihī de, chi ni sandúxí‑ni de máá de te tu ní cáhán de jeē Yaā Dios cúu jeē cujéhnu.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Te ni jitē gā jnūhun máá Jítoho yō, te cuehē ndasɨ́ ñáyuu ni cacandíje i tācá‑ni lugar.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Te ni jīnu jniñu jeē ní quindeca Bernabé jiín Saulo jeē cótecu ñayuu Judea. Te ni quendacoo de Jerusalén cuanungoo de Antioquía, te cándēca de Juan jeē suni nání de Marcos cuahān jiín de.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.