Atos 12

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te suu tiempo un ní quejéé rey Herodes jíto xeēn de sava ñayuu cácandíje.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Te ni ndacu de jniñu jeē jiín espada na cáhni i Jacobo ñani Juan.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Te ni jini de jeē ní cacusɨɨ̄ ni tēe hebreo jeē ni sáha de súcuan, te jeē yúcuan suni ni jnɨɨ de Pedro. Te máá quɨ́vɨ̄ un ní cuu vico jeē yéji ñayuu pan jeē tu yɨ́hɨ levadura.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Te nuū ní jnɨɨ de Pedro, te ni chune de vecāa, te ni jeni de cuūn grupo soldado jeē cóndito Pedro, cuūn cuūn soldado cúu jeē ɨ́ɨn ɨɨn grupo. Chi cúní Herodes jeē na yáha vico un jéē cúu vico pascua te quenehen de Pedro vecāa un stéén de nuū ñáyuu cuehē.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Te súcuan íne Pedro vecāa, te cándīto soldado un de. Te ñayuu cácandíje chi nīhin ni cajicān tahú i jehē Pedro nuū Yaā Dios jeē na cácu de.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Te jéni ni Herodes jeē na cúndijin ɨnga quɨvɨ̄ te quenehen de Pedro vecāa, te stéén de nuū ñáyuu un núú. Te núhní Pedro jiín úū cadena, cátú de quíxí de mēhñu úū soldado jecuáā ún, te suni cáhīin ga soldado cándīto yéhyɨ́ vécāa ún.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Te suu jecuáā ún te sanaa‑ni te ni jinū ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō, te ni ndindēé ini vecāa. Te ni squɨ́hɨ ya Pedro, te ni natahū ni de. Te ni cahān yā:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Te ni cahān ndajéhé yā jiín de:
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Te ni quenda de ndíquín de ya cuahān de jíín yá, te jéni ni de jeē násūu jéndaá cúu jeē sáha ndajéhé yā jiín de, chi jéni ni de jeē ɨɨn jeē ni stéén yā jíto ndijin de cúu.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Te ni yāha ya jiín de uū nuū cándīto soldado. Te ni jinū yā jiín de yéhyɨ́ cáa nuū quénda de caca de calle, te yéhyɨ́ un ní nune iī‑ni máá. Te ni quenda ya jiín de, te ni yāha de ɨɨn calle cuahān de. Yūcuán na te ni cujiyo‑ni ndajéhé yā nuū de cuahān yā.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Te ni nducájí ni Pedro te ni cahān maá ní cahān ɨɨn de:
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Te nuū ní jini de jeē ni cácu ndije de, te ni quihin de ichi cuahān de vehe María naná Juan jeē suni nání de Marcos. Te yūcuan cáhīin tútú cuéhē ñayuu cájicān tahú i jehē Pedro.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Te cáhán Pedro ni jinū de yéhyɨ́ fuera, te ɨɨn sūchi sɨ́hɨ́ nání Rode cuahān i jeē cúni i núu ndé ɨɨn cúu jeē cahán.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Te ni nacuni i tachī Pedro, te jeē ní cusɨɨ̄ ni i te tu ní núne i yéhyɨ́ un, chi ni nandió cóo i te jínu i ni ndɨ̄vɨ i ini cuarto. Te ni castūhún i jeē ní quee Pedro índichi de yéhyɨ́ fuera.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Te ni cacahān jiín i:
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Te víhyá gā cahán Pedro. Yūcuán na te ni canune i yéhyɨ́, te ni canacuni i nuū de, te nahán ní canaa ni i cájito i.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Te máá de ni sáha de ndaha de jeē ma cúvaā gā i, te ni castūhún de ndese ni quenehen máá Jítoho yō de vecāa. Te ni cahān de:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Te nuū ní cundijin, te ni cacuvaā teyɨ́ soldado jeē tuá Pedro.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Te ni ndacu Herodes jniñu jeē na nánducú váha i Pedro. Te tu ní cánanihīn i de, te nuū ní cuu ni stichí de soldado jijnáhan, te ni ndacu de jniñu jeē na cúū. Yūcuán na te ni quenda Herodes Judea cuahān de ñuu Cesarea, te ni condee de yūcuán.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Te yōhyo ni quɨtɨ̄ ni rey Herodes nuū ñáyuu ñuu Tiro jiín ñuu Sidón. Te ñayuu un ní candajnūhún i jeē ɨnuú‑ni quɨ̄vɨcoo ndɨhɨ i nuū rey un. Te ni casáha i amigo i jíín Blasto, tēe cújéhnu jéjníñu nuū rey un. Te ni cacahān ndahú i jíín de jeē na cáhán ndahú de jíín rey un jéē na ndéē ni de jíín i. Chi nde ñuu maá rey un cájeen i jeē cáyeji i.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Te ni jeni Herodes ɨɨn quɨvɨ̄. Te ni nucūhun de sahma yɨ́ñúhún de, te ni cucōo de mesa nuū ndácu de jniñu, te ni cahān de ɨɨn jnūhun jehū ni cajini sōho i.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Te ñayuu un ní caquejéé i cácahān jee i jnūhun yɨ́ñúhún jíín de:
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 Te máá hora un ní sáha‑ni ɨɨn ndajéhé maá Jítoho yō jeē ní jnɨɨ ɨɨn cuehyɨ̄ xeēn rey Herodes, te ni cayeji tɨndācú de, te ni jihī de, chi ni sandúxí‑ni de máá de te tu ní cáhán de jeē Yaā Dios cúu jeē cujéhnu.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Te ni jitē gā jnūhun máá Jítoho yō, te cuehē ndasɨ́ ñáyuu ni cacandíje i tācá‑ni lugar.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Te ni jīnu jniñu jeē ní quindeca Bernabé jiín Saulo jeē cótecu ñayuu Judea. Te ni quendacoo de Jerusalén cuanungoo de Antioquía, te cándēca de Juan jeē suni nání de Marcos cuahān jiín de.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.