Atos 11

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te tēe apóstol jiín táca hermano cáyūcú Judea, ni canihīn de jnūhun jeē súni ñayuu sɨ́ɨn nación ni cacandíje i jnūhun Yaā Dios.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Te cuanuhun Pedro ñuu Jerusalén. Te sava tēe hebreo jeē cácandíje de ya ni cacahān de nuū Pedro:
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 ¿Najehē ni condee ní vehe ñayuu jeē násūu ñáyuu nación yō cúu? Te ni yeji ni jíín i, áchí.
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Yūcuán na te ni nacani cájí Pedro jnūhun nuū tée ún ndɨhɨ ndese ni cuu sɨquɨ̄ tée sɨ́ɨn nación:
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 Néne ná ñuu Jope. Te níní jícán tahú na, te ni steén ndijin yā nuū ná, te ni jito ná nájnūhun ɨɨn sahma manta jité cáhnu jeē nuhní jnáhan ndɨcúún punta, te nde ichi ándɨvɨ́ ní cuun ni quiji nuū ná.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Te ni jito vāha ná, te ni jini na jéē chíji un cáñūhun quɨtɨ cúún ndaha jíín quɨtɨ xéén jíín cóō jiín quɨtɨ cándava.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Te ni jini sōho ná ɨɨn jnūhun ni cahān jiín ná: Pedro, ndocuɨñɨ̄ te cahni rō tācá quɨtɨ jiñā, te caji rō tɨ̄, áchí jíni ná.
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Te ni cahān ná: Ma cáji na, Tátā, chi tu yéji cuɨtɨ na táca quɨtɨ jeē cahán ley ni jéē tu cáhīyo ndoo tɨ nuū ní, áchí ná.
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Yūcuán na te jnūhun jeē véji nde andɨvɨ́ ní cahān tucu jíín ná: Ni sándoo máá rí tɨ̄, te ma cahán gā rō jeē tu cáhīyo ndoo tɨ, áchí jíni ná.
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Te unī jínu ni cahān súcuan. Yūcuán na te ni ndaa sahma un cuánuhun andɨvɨ́.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Te hora un ní jinūcoo unī tēe vehe nuū ni cóndee ná un, cánanducú de sāñá, te ɨɨn jnáhan ñuu de Cesarea ni tají de vējicoo de.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Te máá Espíritu ni cahān yā jiín ná jeē ma cáni ni na jéē tú vāha quihīn na jíín de. Te suni iñū hermano yáha ní jengoo jíín ná, te ni quɨ̄vɨcoo ná ini vehe tēe nání Cornelio.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Te tēe un ní nacani de jnūhun nuū na jíjnáhan ná jéē ní jito de ɨɨn ndajéhé Yaā Dios, índichi yā ini vehe de, te ni cahān yā jiín de: Tají ró jecu tēe na quíngoo de ñuu Jope, quicana de Simón jeē suni nání de Pedro, na quíji de.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Te tēe ún cachi de nuū rō ndese jnama Yaā Dios rohó jíín ndɨhɨ ñayuu cáyūcú vehe ró, áchí yá. Achí Cornelio jiín ná.
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Te nuū ní quejéé ná cahán na, te ni quɨ̄vɨ‑ni Espíritu Santo ini anuá i jíjnáhan i, nájnūhun ni quɨ̄vɨ ya ini anuá maá yó xīhna gā.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Yūcuán na te ni nucūhun ni na jnúhun ni cahān maá Jítoho yō: Jendaá jeē maá ndute‑ni ni scuándute Juan ñayuu. Te róhó jíjnáhan ró chi nájnūhun cuandute ró jíín Espíritu Santo, cúu jeē cóndee yā ini anuá rō, achí yá.
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Te suni ni jēhe Yaā Dios Espíritu yā nuū maá i nájnūhun ni jēhe ya nuū maá yó jeē cácandíje yó Jítoho yō Jesucristo. Núu súcuan ¿te ndé ɨɨn cúu ná jéē cásɨ ná jniñu jeē sáha Yaā Dios? áchí Pedro.
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Súcuan ni cajini sōho de jnūhun yáha, te tuá ni cácahān de nuū Pedro, chi sa suhva ni cacahān de jeē yóhyo cújéhnu Yaā Dios. Te ni cacahān de:
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Te quɨvɨ̄ ní cajehni de Esteban ni quejéé de cájito xeēn de ñayuu cácandíje, te jeē yúcuan ní cajitē núu ñayuu un táca ñuu cuangoo i, te ni jinūcoo i Fenicia jiín Chipre jiín ñuu Antioquía. Te ni canacani i jnūhun vāha ya nuū máni jnáhan hebreo i jeē cáyūcu yúcuan, te tu ní cánacani i jnūhun ya nuū ɨ́nga ñayuu.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Te jecu tēe cácandíje jeē cáyūcu Chipre jiín ñuu Cirene ni jinūcoo de ñuu Antioquía, te suni nuū ñáyuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ya ni canacani de jnūhun máá Jítoho yō Jesús jeē jnáma ya i.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Te máá Jítoho yō ni chindéé ñáhán yá de, te cuehē ñayuu ni castóo i jniñu jeē tu íyó ndáā te ni cacandíje i máá Jítoho yō.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Te ñayuu cácandíje ini ñuu Jerusalén ni cajini jnūhun i, te ni catají i Bernabé cuahān de nde ñuu Antioquía.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Te nuū ni jínū Bernabé yūcuán, te ni jini de jeē yóhyo vāha ni sáha Yaā Dios jiín i, te ni cusɨɨ̄ ndasɨ́ ni de. Te ni stɨhvɨ́ ni de tāca ñáyuu un jéē jiín ini jiín ánuá i na cóndɨhvɨ̄ ni i squícu vāha i nuū maá Jítoho yō, te ma náyūhú i.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Chi tēe vāha cúu Bernabé, te ni cunuú Espíritu Santo jiín de, te cándíje nīhin de. Te ni cacandíje cuehē ñayuu nuū maá Jítoho yō ni sáha de.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Yūcuán na te cuahān de nde ñuu Tarso cuananducú de Saulo. Te ni nanihīn jnáhan de jíín Saulo, te ndéca de tēe un ní ndee de ñuu Antioquía.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Te nɨ́ɨ́ ɨɨn cuiyā ni candutútú de jíín ñáyuu cácandíje yūcuán, te ni castéén de jnūhun ya nuū cuehē ñayuu. Te ñuu Antioquía cúu nuū xíhna ñúhún gá ni caconaní ñayuu cristiano sɨquɨ̄ jeē ní cacandíje i Cristo.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Te suni tiempo un ní quendacoo tēe cánacani jnūhun Yaā Dios ñuu Jerusalén cuangoo de nde ñuu Antioquía.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Te ɨɨn jnáhan de jeē naní Agabo ni ndocuɨñɨ̄ nuū hermano cácandíje. Te ni steén Espíritu Santo nuū de, te ni castūhún de jeē cóo ɨɨn jnamā xeēn nɨɨ́ cáhnu. Te ni cuu jnamā ún ɨɨn parte tiempo jeē ní ndacu Claudio jniñu jeē ní cuu de rey.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Yūcuán na te ni candajnūhun tée cácandíje ñuu Antioquía jeē cuáha ɨɨn ɨɨn de nasaa canda de cuāha de te tají de quihīn cotecu hermano cáyūcú Judea.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Te súcuan ni casáha de. Te ni catají de Bernabé jiín Saulo ni cajendēca de nuū tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje cáyūcú Judea.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.