Atos 11

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te tēe apóstol jiín táca hermano cáyūcú Judea, ni canihīn de jnūhun jeē súni ñayuu sɨ́ɨn nación ni cacandíje i jnūhun Yaā Dios.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Te cuanuhun Pedro ñuu Jerusalén. Te sava tēe hebreo jeē cácandíje de ya ni cacahān de nuū Pedro:
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 ¿Najehē ni condee ní vehe ñayuu jeē násūu ñáyuu nación yō cúu? Te ni yeji ni jíín i, áchí.
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Yūcuán na te ni nacani cájí Pedro jnūhun nuū tée ún ndɨhɨ ndese ni cuu sɨquɨ̄ tée sɨ́ɨn nación:
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 Néne ná ñuu Jope. Te níní jícán tahú na, te ni steén ndijin yā nuū ná, te ni jito ná nájnūhun ɨɨn sahma manta jité cáhnu jeē nuhní jnáhan ndɨcúún punta, te nde ichi ándɨvɨ́ ní cuun ni quiji nuū ná.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Te ni jito vāha ná, te ni jini na jéē chíji un cáñūhun quɨtɨ cúún ndaha jíín quɨtɨ xéén jíín cóō jiín quɨtɨ cándava.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Te ni jini sōho ná ɨɨn jnūhun ni cahān jiín ná: Pedro, ndocuɨñɨ̄ te cahni rō tācá quɨtɨ jiñā, te caji rō tɨ̄, áchí jíni ná.
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Te ni cahān ná: Ma cáji na, Tátā, chi tu yéji cuɨtɨ na táca quɨtɨ jeē cahán ley ni jéē tu cáhīyo ndoo tɨ nuū ní, áchí ná.
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Yūcuán na te jnūhun jeē véji nde andɨvɨ́ ní cahān tucu jíín ná: Ni sándoo máá rí tɨ̄, te ma cahán gā rō jeē tu cáhīyo ndoo tɨ, áchí jíni ná.
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Te unī jínu ni cahān súcuan. Yūcuán na te ni ndaa sahma un cuánuhun andɨvɨ́.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Te hora un ní jinūcoo unī tēe vehe nuū ni cóndee ná un, cánanducú de sāñá, te ɨɨn jnáhan ñuu de Cesarea ni tají de vējicoo de.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Te máá Espíritu ni cahān yā jiín ná jeē ma cáni ni na jéē tú vāha quihīn na jíín de. Te suni iñū hermano yáha ní jengoo jíín ná, te ni quɨ̄vɨcoo ná ini vehe tēe nání Cornelio.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Te tēe un ní nacani de jnūhun nuū na jíjnáhan ná jéē ní jito de ɨɨn ndajéhé Yaā Dios, índichi yā ini vehe de, te ni cahān yā jiín de: Tají ró jecu tēe na quíngoo de ñuu Jope, quicana de Simón jeē suni nání de Pedro, na quíji de.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Te tēe ún cachi de nuū rō ndese jnama Yaā Dios rohó jíín ndɨhɨ ñayuu cáyūcú vehe ró, áchí yá. Achí Cornelio jiín ná.
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Te nuū ní quejéé ná cahán na, te ni quɨ̄vɨ‑ni Espíritu Santo ini anuá i jíjnáhan i, nájnūhun ni quɨ̄vɨ ya ini anuá maá yó xīhna gā.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Yūcuán na te ni nucūhun ni na jnúhun ni cahān maá Jítoho yō: Jendaá jeē maá ndute‑ni ni scuándute Juan ñayuu. Te róhó jíjnáhan ró chi nájnūhun cuandute ró jíín Espíritu Santo, cúu jeē cóndee yā ini anuá rō, achí yá.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Te suni ni jēhe Yaā Dios Espíritu yā nuū maá i nájnūhun ni jēhe ya nuū maá yó jeē cácandíje yó Jítoho yō Jesucristo. Núu súcuan ¿te ndé ɨɨn cúu ná jéē cásɨ ná jniñu jeē sáha Yaā Dios? áchí Pedro.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Súcuan ni cajini sōho de jnūhun yáha, te tuá ni cácahān de nuū Pedro, chi sa suhva ni cacahān de jeē yóhyo cújéhnu Yaā Dios. Te ni cacahān de:
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Te quɨvɨ̄ ní cajehni de Esteban ni quejéé de cájito xeēn de ñayuu cácandíje, te jeē yúcuan ní cajitē núu ñayuu un táca ñuu cuangoo i, te ni jinūcoo i Fenicia jiín Chipre jiín ñuu Antioquía. Te ni canacani i jnūhun vāha ya nuū máni jnáhan hebreo i jeē cáyūcu yúcuan, te tu ní cánacani i jnūhun ya nuū ɨ́nga ñayuu.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Te jecu tēe cácandíje jeē cáyūcu Chipre jiín ñuu Cirene ni jinūcoo de ñuu Antioquía, te suni nuū ñáyuu tācá nación jeē tu cájini i jnūhun ya ni canacani de jnūhun máá Jítoho yō Jesús jeē jnáma ya i.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Te máá Jítoho yō ni chindéé ñáhán yá de, te cuehē ñayuu ni castóo i jniñu jeē tu íyó ndáā te ni cacandíje i máá Jítoho yō.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Te ñayuu cácandíje ini ñuu Jerusalén ni cajini jnūhun i, te ni catají i Bernabé cuahān de nde ñuu Antioquía.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Te nuū ni jínū Bernabé yūcuán, te ni jini de jeē yóhyo vāha ni sáha Yaā Dios jiín i, te ni cusɨɨ̄ ndasɨ́ ni de. Te ni stɨhvɨ́ ni de tāca ñáyuu un jéē jiín ini jiín ánuá i na cóndɨhvɨ̄ ni i squícu vāha i nuū maá Jítoho yō, te ma náyūhú i.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Chi tēe vāha cúu Bernabé, te ni cunuú Espíritu Santo jiín de, te cándíje nīhin de. Te ni cacandíje cuehē ñayuu nuū maá Jítoho yō ni sáha de.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Yūcuán na te cuahān de nde ñuu Tarso cuananducú de Saulo. Te ni nanihīn jnáhan de jíín Saulo, te ndéca de tēe un ní ndee de ñuu Antioquía.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Te nɨ́ɨ́ ɨɨn cuiyā ni candutútú de jíín ñáyuu cácandíje yūcuán, te ni castéén de jnūhun ya nuū cuehē ñayuu. Te ñuu Antioquía cúu nuū xíhna ñúhún gá ni caconaní ñayuu cristiano sɨquɨ̄ jeē ní cacandíje i Cristo.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Te suni tiempo un ní quendacoo tēe cánacani jnūhun Yaā Dios ñuu Jerusalén cuangoo de nde ñuu Antioquía.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Te ɨɨn jnáhan de jeē naní Agabo ni ndocuɨñɨ̄ nuū hermano cácandíje. Te ni steén Espíritu Santo nuū de, te ni castūhún de jeē cóo ɨɨn jnamā xeēn nɨɨ́ cáhnu. Te ni cuu jnamā ún ɨɨn parte tiempo jeē ní ndacu Claudio jniñu jeē ní cuu de rey.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Yūcuán na te ni candajnūhun tée cácandíje ñuu Antioquía jeē cuáha ɨɨn ɨɨn de nasaa canda de cuāha de te tají de quihīn cotecu hermano cáyūcú Judea.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Te súcuan ni casáha de. Te ni catají de Bernabé jiín Saulo ni cajendēca de nuū tée jéhnu cándīso jníñu nuū ñáyuu cácandíje cáyūcú Judea.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.