Apocalipse 9
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVI
1 Te ndajéhé uhūn ni tɨvɨ yā trompeta. Te ni jito ri jeē ichi ándɨvɨ́ ní nɨngava ɨɨn quɨ̄mɨ nde ini ñayɨ̄vɨ́. Te nuū quɨ́mɨ un ní jēhe ndacáa jeē núne tūhnchi cúnú ndasɨ́.
1 O quinto anjo tocou a sua trombeta, e vi uma estrela que havia caído do céu sobre a terra. À estrela foi dada a chave do poço do Abismo.
2 Yūcuán na te ni nune un túhnchi, te ni cane ñuhmā ni caa nájnūhun ñuhmā ɨɨn ijnū cáhnu. Te ñuhmā un ní sáha jeē ní cunee niāndii jiín nɨ́ɨ́ núū tachí.
2 Quando ela abriu o Abismo, subiu dele fumaça como a de uma gigantesca fornalha. O sol e o céu escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Te nuū ñuhmā un ní canecoo tɨ́ca ndɨcuéhyɨ́, ni jitē núu tɨ nɨɨ́ cáhnu ñayɨ̄vɨ́. Te ni jēhe ya jnūhun jeē sáha tɨ nájnūhun cásáha tɨsuhma xeēn jeē iyó ini ñayɨ̄vɨ́.
3 Da fumaça saíram gafanhotos que vieram sobre a terra, e lhes foi dado poder como o dos escorpiões da terra.
4 Te ni ndacu ya jniñu nuū tɨ̄ jeē ma sáha tɨ daño ite jiín yúcū cuíi jíín yujnu, chi máni ñayuu jeē tu ndéé sello Yaā Dios jneē i cúu jeē tuu tɨ.
4 Eles receberam ordens para não causar dano nem à relva da terra nem a qualquer planta ou árvore, mas apenas àqueles que não tinham o selo de Deus na testa.
5 Te tu ní jéhe ya jnūhun jeē cáhni tɨ̄ ñayuu, chi máni jeē stóho tɨ i uhūn yoō. Te sáha tɨ jeē jetú i nájnūhun jeē jetú ñayuu jeē túu tɨsuhma i.
5 Não lhes foi dado poder para matá-los, mas sim para causar-lhes tormento durante cinco meses. A agonia que eles sofreram era como a da picada do escorpião.
6 Te quɨvɨ̄ ún nducú ndasɨ́ ñáyuu modo cuu i, te ma nihín i modo. Te vēsú cuní i cuu i, te tú na modo cuu i.
6 Naqueles dias os homens procurarão a morte, mas não a encontrarão; desejarão morrer, mas a morte fugirá deles.
7 Te tɨ́ca ndɨcuéhyɨ́ un cáa tɨ nájnūhun caballo jeē cáhīyo tūhva quingoo nuū cuájnáhan. Te xinī tɨ̄ ñúhun nájnūhun corona oro. Te née tɨ nuū tée.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos preparados para a batalha. Tinham sobre a cabeça algo como coroas de ouro, e o rosto deles parecia rosto humano.
8 Te íyó ixi tɨ jeē cáa nájnūhun ixi xíní ñahan. Te jnūhun tɨ cáa nájnūhun jnūhun ndɨcaha.
8 Os cabelos deles eram como os de mulheres e os dentes como os de leão.
9 Te nɨ́ɨ́ tɨ́ ndihyú nájnūhun sahma cáa. Te nɨ́hɨn ndijēn tɨ̄ nájnūhun nɨ́hɨn jeē cuángoo cuehē caballo nuū guerra cáñuhun tɨ carreta.
9 Tinham couraças como couraças de ferro, e o som das suas asas era como o barulho de muitos cavalos e carruagens correndo para a batalha.
10 Te suhmā tɨ̄ ndíso iñu nájnūhun tɨsuhma. Te jíín súhmā tɨ̄ cuu stóho tɨ ñayuu uhūn yoō.
10 Tinham caudas e ferrões como de escorpiões, e na cauda tinham poder para causar tormento aos homens durante cinco meses.
11 Te íyó ɨɨn jeē cujéhnu nuū tɨ̄, te suu cúu ndajéhé jexeén jeē ndíto tūhnchi cúnú ndasɨ́ un. Te ndajéhé un yuhu hebreo naní Abadón, te yuhu griego naní Apolión, jeē cuní cahān maá jéē snáā.
11 Tinham um rei sobre eles, o anjo do Abismo, cujo nome, em hebraico, é Abadom, e, em grego, Apoliom.
12 Je ni yāha ɨɨn jnūndóho, te íyó úū gā jnūndóho jeē quíji.
12 O primeiro ai passou; dois outros ais ainda estão por vir.
13 Te ndajéhé iñū ni tɨvɨ yā trompeta. Te ni jini sōho ri ɨɨn jnūhun jeē ni cáhān nde mēhñú ndɨcúún yɨquɨ̄ altar oro jeē íin nuū Yaā Dios.
13 O sexto anjo tocou a sua trombeta, e ouvi uma voz que vinha das pontas do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Te ni cahān un jíín ndajéhé iñū jeē ndahá trompeta:
14 Ela disse ao sexto anjo que tinha a trombeta: "Solte os quatro anjos que estão amarrados junto ao grande rio Eufrates".
15 Te ni nandajī ndɨcúún ndajéhé un, návāha cahni ɨɨn jeē uní parte ñayuu ñayɨ̄vɨ́. Chi je cáhīyo tūhva ndajéhé un jeē sɨquɨ́ maá hora jiín quɨ́vɨ̄ jiín yóō jiín cuíyā jeē cóo súcuan.
15 Os quatro anjos, que estavam preparados para aquela hora, dia, mês e ano, foram soltos para matar um terço da humanidade.
16 Te ni jini sōho ri jeē achí jéē iyó úū ciento millón soldado jeē cáyoso caballo.
16 O número dos cavaleiros que compunham os exércitos era de duzentos milhões; eu ouvi o seu número.
17 Te ni steén gā yā nuū rī, te ni jito ndijin rī tācá caballo. Te tēe cáyoso sɨquɨ̄ tɨ̄ cáñuhun de camisa cāa jeē cuehé, jeē ndeé, jíín jéē cuaán. Te xinī caballo un cándāa nájnūhun xinī ndɨ́caha. Te yuhu tɨ quénda ñuhūn jiín ñúhmā jiín azufre.
17 Os cavalos e os cavaleiros que vi em minha visão tinham este aspecto: as suas couraças eram vermelhas como o fogo, azul-escuras, e amarelas como o enxofre. A cabeça dos cavalos parecia a cabeça de um leão, e da boca lançavam fogo, fumaça e enxofre.
18 Te jíín únī jeē quénda yuhu caballo un, te ni jihī ɨɨn jeē uní parte ñayuu, suu jíín ñúhūn jiín ñúhmā jiín azufre.
18 Um terço da humanidade foi morto pelas três pragas de fogo, fumaça e enxofre que saíam das suas bocas.
19 Chi yuhu tɨ jiín súhmā tɨ̄ iyó fuerza jeē cáhni tɨ̄ ñayuu. Chi suhmā tɨ̄ cándāa nájnūhun coō, te íyó xínī, te jíín yúcuan stóho tɨ ñayuu.
19 O poder dos cavalos estava na boca e na cauda; pois as suas caudas eram como cobras; tinham cabeças com as quais feriam as pessoas.
20 Te sava ga ñayuu jeē tu ní jíhí jiín táca jnúndóho yáha, tu ní nácani ni i stóo i ídolo jeē ní casáha i. Te tu ní stóo i jeē cáchiñúhún i tāca táchī jiín ídolo jeē ní cuvāha jíín oro jiín plata jiín cáa cuaán jiín yúū jiín yujnu. Te tācá un chi tu cúu coto, ni tu cúu cuni sōho, ni tu cúu caca.
20 O restante da humanidade que não morreu por essas pragas, nem assim se arrependeu das obras das suas mãos; eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, prata, bronze, pedra e madeira, ídolos que não podem ver nem ouvir nem andar.
21 Te ni tu ní cánacani ni i stóo i jeē jéhni i ndɨ̄yɨ, jíín jéē satásɨ́ i, jíín jéē jíca jnéní i, jíín jéē sacuíhná i.
21 Também não se arrependeram dos seus assassinatos, das suas feitiçarias, da sua imoralidade sexual e dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.