Apocalipse 6
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Yūcuán na te ni jito ri jeē Yaā cúu Londe Yaā Dios, ni jehnde yā ɨɨn jeē uxá sello un. Te ni jini sōho ri jeē cahán ɨɨn jnáhan ndɨcúún jeē técu ún, nájnūhun cáhán taja:
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Te ni ndacoto ri, te ni jito ri ɨɨn caballo cuijín. Te jeē yosó sɨ́quɨ̄ tɨ̄ un ndáhá ɨɨn arco jeē stáva nduva. Te ni jecūhun ɨɨn corona xinī. Te ni quenda ni jejnáhan, te ni cundeyɨ́ sɨ́quɨ̄ ndɨhɨ.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello uū. Te ni jini sōho ri jeē cahán ɨnga jnáhan ndɨcúún jeē técu:
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Te ni quenda ɨɨn caballo cuehé, te jeē yosó sɨ́quɨ̄ tɨ̄ ndíso jníñu jeē snáā jnūhun cáyūcu mánī ñayuu ñayɨ̄vɨ́, te quejéé i cahni jnáhan i. Te ni nihīn ún ɨɨn espada cáhnu.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello unī. Te ni jini sōho ri jeē cahán ɨnga jnáhan ndɨcúún jeē técu:
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Te mēhñú ndɨcúún jeē técu un ní jini sōho ri ɨɨn jeē cahán:
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello cuūn. Te ni jini sōho ri jeē cahán tucu ɨnga jnáhan ndɨcúún jeē técu:
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Te ni ndacoto ri, te ni jito ri ɨɨn caballo cuaán yaa, te jeē yosó sɨ́quɨ̄ tɨ̄ cúu máá cuéhyɨ̄ jéhni ñayuu. Te ichi yátá un ndíquín máá jnúhun jeē quɨ́vɨ ñayuu lugar nuū cáyūcu ánuá ndɨ̄yɨ. Te ndɨndúú un cándiso jníñu jeē ndónda sɨquɨ̄ ɨɨn jeē ndɨcúún parte ñayɨ̄vɨ́, te cuu sáha jeē cúū ñayuu jiín guerra, jiín jnámā, jiín cuéhyɨ̄ xeén, jiín táca quɨtɨ xéén jeē iyó ñayɨ̄vɨ́.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello uhūn. Te chīji altar cáhnu ni jito ri anuá ñayuu jeē ní cacandíje jnūhun Yaā Dios te ni canacani ndaā i jnūhun ya, te sɨquɨ̄ yūcuan ní cajehni ñayuu i.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Te ni cacana jee ánuá un:
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Yūcuán na te ni jēhe ya sahma cuijín cuhun i jíjnáhan i, te ni cahān yā jiín i jeē na ndétātú i jecu gā tiempo. Chi íyó gá hermano i jeē cájejníñu nuū yā, jeē suni jíni ñúhún cuu i návāha jīnu número i, áchí yá.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello iñū. Te ni jito ri jeē ni jnáa ndasɨ́. Te ni cujnúú níāndii nájnūhun ɨɨn sahma jnúú. Te nɨ́ɨ́ yóō ni nduu nájnūhun nɨñɨ̄.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Te quɨ̄mɨ andɨvɨ́ ní nɨngoyo nuū ñúhun nájnūhun nɨ́ngoyo ndehē yɨ̄hɨ́ yujnu higo sáha tachī níhin.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Te andɨvɨ́ ní cujiyo cuahān nájnūhun jeē nátuu ɨɨn tutu cáhnu. Te tācá yucu jíín táca isla ni cujiyo cuangoo ɨnga lado.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Te tāca rey ñayɨ̄vɨ́, jíín jéē cácujéhnu, jíín jéē cucá, jíín táca capitán, jiín jéē cándiso poder, jiín mozo jeē ní cajeen ñayuu, jiín tée cásájniñu cuenta maá, ní cachisāhi máá ini yaū cava jíín méhñu cava chīji yucu.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Te ni cacahān i jíín yucu jíín cava:
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Chi ni quee maá quɨ́vɨ̄ cáhnu jeē cuáha ya castigo, ¿te ndé ɨɨn canda condichi nuū yā? achí i jíjnáhan i.
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.