Apocalipse 6
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NAA
1 Yūcuán na te ni jito ri jeē Yaā cúu Londe Yaā Dios, ni jehnde yā ɨɨn jeē uxá sello un. Te ni jini sōho ri jeē cahán ɨɨn jnáhan ndɨcúún jeē técu ún, nájnūhun cáhán taja:
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Te ni ndacoto ri, te ni jito ri ɨɨn caballo cuijín. Te jeē yosó sɨ́quɨ̄ tɨ̄ un ndáhá ɨɨn arco jeē stáva nduva. Te ni jecūhun ɨɨn corona xinī. Te ni quenda ni jejnáhan, te ni cundeyɨ́ sɨ́quɨ̄ ndɨhɨ.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello uū. Te ni jini sōho ri jeē cahán ɨnga jnáhan ndɨcúún jeē técu:
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Te ni quenda ɨɨn caballo cuehé, te jeē yosó sɨ́quɨ̄ tɨ̄ ndíso jníñu jeē snáā jnūhun cáyūcu mánī ñayuu ñayɨ̄vɨ́, te quejéé i cahni jnáhan i. Te ni nihīn ún ɨɨn espada cáhnu.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello unī. Te ni jini sōho ri jeē cahán ɨnga jnáhan ndɨcúún jeē técu:
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Te mēhñú ndɨcúún jeē técu un ní jini sōho ri ɨɨn jeē cahán:
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello cuūn. Te ni jini sōho ri jeē cahán tucu ɨnga jnáhan ndɨcúún jeē técu:
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 Te ni ndacoto ri, te ni jito ri ɨɨn caballo cuaán yaa, te jeē yosó sɨ́quɨ̄ tɨ̄ cúu máá cuéhyɨ̄ jéhni ñayuu. Te ichi yátá un ndíquín máá jnúhun jeē quɨ́vɨ ñayuu lugar nuū cáyūcu ánuá ndɨ̄yɨ. Te ndɨndúú un cándiso jníñu jeē ndónda sɨquɨ̄ ɨɨn jeē ndɨcúún parte ñayɨ̄vɨ́, te cuu sáha jeē cúū ñayuu jiín guerra, jiín jnámā, jiín cuéhyɨ̄ xeén, jiín táca quɨtɨ xéén jeē iyó ñayɨ̄vɨ́.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello uhūn. Te chīji altar cáhnu ni jito ri anuá ñayuu jeē ní cacandíje jnūhun Yaā Dios te ni canacani ndaā i jnūhun ya, te sɨquɨ̄ yūcuan ní cajehni ñayuu i.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Te ni cacana jee ánuá un:
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Yūcuán na te ni jēhe ya sahma cuijín cuhun i jíjnáhan i, te ni cahān yā jiín i jeē na ndétātú i jecu gā tiempo. Chi íyó gá hermano i jeē cájejníñu nuū yā, jeē suni jíni ñúhún cuu i návāha jīnu número i, áchí yá.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello iñū. Te ni jito ri jeē ni jnáa ndasɨ́. Te ni cujnúú níāndii nájnūhun ɨɨn sahma jnúú. Te nɨ́ɨ́ yóō ni nduu nájnūhun nɨñɨ̄.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Te quɨ̄mɨ andɨvɨ́ ní nɨngoyo nuū ñúhun nájnūhun nɨ́ngoyo ndehē yɨ̄hɨ́ yujnu higo sáha tachī níhin.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Te andɨvɨ́ ní cujiyo cuahān nájnūhun jeē nátuu ɨɨn tutu cáhnu. Te tācá yucu jíín táca isla ni cujiyo cuangoo ɨnga lado.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Te tāca rey ñayɨ̄vɨ́, jíín jéē cácujéhnu, jíín jéē cucá, jíín táca capitán, jiín jéē cándiso poder, jiín mozo jeē ní cajeen ñayuu, jiín tée cásájniñu cuenta maá, ní cachisāhi máá ini yaū cava jíín méhñu cava chīji yucu.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Te ni cacahān i jíín yucu jíín cava:
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Chi ni quee maá quɨ́vɨ̄ cáhnu jeē cuáha ya castigo, ¿te ndé ɨɨn canda condichi nuū yā? achí i jíjnáhan i.
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.