Apocalipse 6
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARIB
1 Yūcuán na te ni jito ri jeē Yaā cúu Londe Yaā Dios, ni jehnde yā ɨɨn jeē uxá sello un. Te ni jini sōho ri jeē cahán ɨɨn jnáhan ndɨcúún jeē técu ún, nájnūhun cáhán taja:
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Te ni ndacoto ri, te ni jito ri ɨɨn caballo cuijín. Te jeē yosó sɨ́quɨ̄ tɨ̄ un ndáhá ɨɨn arco jeē stáva nduva. Te ni jecūhun ɨɨn corona xinī. Te ni quenda ni jejnáhan, te ni cundeyɨ́ sɨ́quɨ̄ ndɨhɨ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello uū. Te ni jini sōho ri jeē cahán ɨnga jnáhan ndɨcúún jeē técu:
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Te ni quenda ɨɨn caballo cuehé, te jeē yosó sɨ́quɨ̄ tɨ̄ ndíso jníñu jeē snáā jnūhun cáyūcu mánī ñayuu ñayɨ̄vɨ́, te quejéé i cahni jnáhan i. Te ni nihīn ún ɨɨn espada cáhnu.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello unī. Te ni jini sōho ri jeē cahán ɨnga jnáhan ndɨcúún jeē técu:
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Te mēhñú ndɨcúún jeē técu un ní jini sōho ri ɨɨn jeē cahán:
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello cuūn. Te ni jini sōho ri jeē cahán tucu ɨnga jnáhan ndɨcúún jeē técu:
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Te ni ndacoto ri, te ni jito ri ɨɨn caballo cuaán yaa, te jeē yosó sɨ́quɨ̄ tɨ̄ cúu máá cuéhyɨ̄ jéhni ñayuu. Te ichi yátá un ndíquín máá jnúhun jeē quɨ́vɨ ñayuu lugar nuū cáyūcu ánuá ndɨ̄yɨ. Te ndɨndúú un cándiso jníñu jeē ndónda sɨquɨ̄ ɨɨn jeē ndɨcúún parte ñayɨ̄vɨ́, te cuu sáha jeē cúū ñayuu jiín guerra, jiín jnámā, jiín cuéhyɨ̄ xeén, jiín táca quɨtɨ xéén jeē iyó ñayɨ̄vɨ́.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello uhūn. Te chīji altar cáhnu ni jito ri anuá ñayuu jeē ní cacandíje jnūhun Yaā Dios te ni canacani ndaā i jnūhun ya, te sɨquɨ̄ yūcuan ní cajehni ñayuu i.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Te ni cacana jee ánuá un:
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Yūcuán na te ni jēhe ya sahma cuijín cuhun i jíjnáhan i, te ni cahān yā jiín i jeē na ndétātú i jecu gā tiempo. Chi íyó gá hermano i jeē cájejníñu nuū yā, jeē suni jíni ñúhún cuu i návāha jīnu número i, áchí yá.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Yūcuán na te Londe un ní jehnde yā sello iñū. Te ni jito ri jeē ni jnáa ndasɨ́. Te ni cujnúú níāndii nájnūhun ɨɨn sahma jnúú. Te nɨ́ɨ́ yóō ni nduu nájnūhun nɨñɨ̄.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Te quɨ̄mɨ andɨvɨ́ ní nɨngoyo nuū ñúhun nájnūhun nɨ́ngoyo ndehē yɨ̄hɨ́ yujnu higo sáha tachī níhin.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Te andɨvɨ́ ní cujiyo cuahān nájnūhun jeē nátuu ɨɨn tutu cáhnu. Te tācá yucu jíín táca isla ni cujiyo cuangoo ɨnga lado.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Te tāca rey ñayɨ̄vɨ́, jíín jéē cácujéhnu, jíín jéē cucá, jíín táca capitán, jiín jéē cándiso poder, jiín mozo jeē ní cajeen ñayuu, jiín tée cásájniñu cuenta maá, ní cachisāhi máá ini yaū cava jíín méhñu cava chīji yucu.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Te ni cacahān i jíín yucu jíín cava:
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Chi ni quee maá quɨ́vɨ̄ cáhnu jeē cuáha ya castigo, ¿te ndé ɨɨn canda condichi nuū yā? achí i jíjnáhan i.
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.