Apocalipse 16
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC
1 Yūcuán na te ini templo ni jini sōho ri ɨɨn jnūhun cáhán jee jíín ndɨhúxá ndajéhé yā:
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Te cuahān ndajéhé ɨɨn, te ni jetɨ ya cohō yā sɨquɨ̄ ñayɨ̄vɨ́. Te tāca ñáyuu jeē ndeé jnunī quɨtɨ xéén un jíín jéē cáchiñúhún imagen tɨ̄, ni canecoo ndɨ̄hyɨ xeēn jeē jetú ndasɨ́.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Te ndajéhé uū ni jetɨ ya cohō yā nuū mar, te ndute mar ni nduu nájnūhun nɨñɨ̄ ndɨ́yɨ. Te ni cajihī tācá quɨtɨ jeē ñúhun ini mar.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Te ndajéhé unī ni jetɨ ya cohō yā ini tāca yúte jíín táca núū cáne ndute, te ni nduu nɨñɨ̄.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Te ni jini ri jeē cahán ndajéhé jeē ndíso jníñu sɨquɨ̄ ndúte:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Chi ni casáha i jeē ní jetɨ nɨñɨ̄ ñayuu ndoo ní jíín ñáyuu ní canacani jnūhun ní. Te vijna chi ni sáha ní jéē cájihi i nɨñɨ̄, chi ñayuu casáha jniñu néé cácuu i, jeē cánuú ndoho i súcuan.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Te ni jini sōho ri jeē cahán ɨnga nde nuū altar:
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Te ndajéhé cuūn ni jetɨ ya cohō yā sɨquɨ̄ níāndii, te ni jēhe Yaā Dios jnūhun jeē ndujíhní ndasɨ́ níāndii návāha cayū ñayuu.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Te xeēn ndasɨ́ ní cayū tāca ñáyuu. Te vēsú súcuan te tu ní cánacani ni i stóo i cuēchi i, ni tu ní cácahān i jeē cujéhnu Yaā Dios. Chi sa suhva ni cacahān ndevāha i sɨquɨ̄ yā jeē ni jéhe ya tācá castigo yáha nuū i.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Te ndajéhé uhūn ni jetɨ ya cohō yā nuū mesa nuū ndácu quɨtɨ xéén jniñu. Te ni cunee nɨɨ́ cáhnu nuū ndácu tɨ jniñu. Te cánacayɨ̄hɨ ñáyuu yuhu i jeē cájetū ndasɨ́ i.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Te vēsú súcuan te tu ní cánacani ni i stóo i jniñu néé cásáha i. Chi sa ni cacahān ndevāha i sɨquɨ̄ Yaā Dios andɨvɨ́ sɨ́quɨ̄ jeē cájetū ndasɨ́ i jíín ndɨ́hyɨ xeēn cándoho i.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Te ndajéhé iñū ni jetɨ ya cohō yā sɨquɨ̄ yúte cáhnu jeē naní Eufrates. Te ni ichi ndɨhɨ ndute yūte ún, návāha nune ɨɨn ichi jeē quíjicoo tāca rey ichi núū cáne niāndii.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Te ni jito ri jeē ini yuhu coō cáhnu jíín ini yuhu quɨtɨ xéén jiín ini yuhu máá tée nácani jnūhun stáhú ní canecoo unī tachī jeē cáa nájnūhun sáhvá.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Te tachī ún chi ndajéhé jexeén cácuu, te cásáha jniñu jéhnu jeē náā ni ñayuu cájito i. Te ni quendacoo tachī un jéē nastútú táca rey nɨɨ́ cáhnu ñayɨ̄vɨ, jéē cuajnáhan de sɨquɨ̄ Yaā Dios quɨvɨ̄ jeē ndíji ya. Te máá yá cúu jeē jnɨ́ɨ ndɨhɨ poder.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Cuni sōho jíjnáhan ró, chi sanaa ni rō te ndiji ri, nájnūhun jeē ɨɨn sanaa‑ni te quíji ñacuīhná. Te nacā jeē ndetū ñayuu jeē ndito ni i, te ndíto yúcún i sahma i, návāha ma cáca vichí lɨ́ɨ i, cúu jeē tú na cuēchi coo sɨquɨ̄ i jeē cucanu i nuū tāca ñáyuu, achí yá.
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Te ni canastútú táchī un táca rey, ni candutútú ɨɨn lugar jeē yuhu hebreo naní Armagedón.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Te ndajéhé uxā ni jetɨ ya cohō yā nuū tachí. Te ini templo andɨvɨ́ jíín núū mesa nuū ndácu ya jniñu, ni cane ɨɨn jnūhun jeē ni cáhān jee:
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Yūcuán na te ni ndindēé taja, te nɨ́hɨn, te cáhán taja, te ni jnāa ndasɨ́. Chi nde nɨɨ́ cáni jeē iyó ñáyuu ñayɨ̄vɨ́, tu ní jnáa nīhin ndasɨ́ nájnūhun jeē ni jnáa ni jito ri.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Te máá ñuu cujéhnu Jerusalén, ni cusɨ́ɨn ni nduu unī parte, te nɨ́ɨ́ cáhnu ñayɨ̄vɨ́ ni naa tācá ñuu. Te ñuu teyɨ́ Babilonia, chi ni sáha nahín yá jeē ní ndutahū i castigo xeēn, chi ni quɨtɨ̄ ndasɨ́ ni yā sɨquɨ̄ cuéchi i.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Te ni naa tāca isla, te suni yucu tuá gā.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Te ichi ándɨvɨ́ ní cuun ñɨ́ñɨ́ náhnu sɨquɨ̄ ñayuu, jeē véyɨ nde uū xico kilo. Te ni cacahān ndevāha ñayuu sɨquɨ̄ Yaā Dios jeē ní cuun ndasɨ́ ñɨ́ñɨ́, chi ɨɨn jnūndóho xeēn ni cuu.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.