2 Coríntios 7

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Núu súcuan, ñánī mánī, cánevāha yó táca jnúhun yáha jéē ni jéjnūhun ya. Jeē yúcuan na sándoo yó máá yó tāca jéē sajnéhén yɨquɨ cúñu yō jiín ánuá yō. Te na cónso īyo yó núū Yaā Dios, te coo ndoo coo iī yō nuū yā jiín ndɨhɨ jniñu cúní yā.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Coo manī rō jiín rí jijnáhan ró víī. Chi tu ní sáha ri falta nuū ní ɨɨn ró, te tu ní stɨ́vɨ rí anuá ni ɨɨn ró, te ni ɨɨn ró tu ní stáhú rí.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Te nasūu jéē nducú rí cahān rī nuū rō cúu jeē cahán rī súcuan, chi je ni cahān rī jeē yóhyo manī rī jiín ró. Te níní ñúhun ni rī rohó, vēsú cuu yō chí cotecu yō.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Te cúcáhnu ndasɨ́ ni rī rohó jíjnáhan ró, te cúsɨɨ̄ teyɨ́ ni rī jeē sɨquɨ́ rō. Te vēsú cájito ri tāca jnúndóho yáha, te íyó ndeyɨ́ ni rī te cúsɨɨ̄ ndasɨ́ ni rī jeē sɨquɨ́ rō.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Ná ni jengoo ri Macedonia te tu ní íyo nayúú ni anuá rī, chi sa suhva yɨɨ́ ní īyo jnūndóho jíín rí tāca lado. Chi ni īyo jeē ní castáhān jnáhan jíín rí, te ni cayūhu rí sanaa te caca yátá ñáyuu cácandíje.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Te Yaā Dios jeē sáha jeē ndúndeyɨ́ ni ñayuu cácucuíhyá ni, ni sáha ya jeē ní candundeyɨ́ ni rī, chi ni quiji Tito ni sáha ya.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Te ni candusɨɨ̄ ni rī, nasūu máá ɨɨn‑ni sɨquɨ̄ jeē ní quiji de, chi suni jeē ní ndundeyɨ́ ni de ni casáha ró. Chi ni castūhún de jeē cáñuhun ni rō coto tucu ró rúhū, jíín jéē cácucuíhyá ni rō jeē sɨquɨ́ cuéchi ró, jíín jéē cánacani ni rō jehē rī. Te jeē yúcuan ní cusɨɨ̄ gā ni rī.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Te carta jeē ní tají rí nuū rō, vēsú ni sáha jeē ní cacucuíhyá ni rō, te tuá nácani cuíhyá ni rī jeē ni sáha súcuan. Chi vēsú ni cucuíhyá ni rī saá, te vijna te tuá, chi jíní rī jeē jecu‑ni quɨvɨ̄ ni cacucuíhyá ni rō ni sáha.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Te vijna te cúsɨɨ̄ ni rī, te nasūu sɨ́quɨ̄ maá jéē ní cacucuíhyá ni rō. Chi cúsɨɨ̄ ni rī jeē ní jejníñu jeē ní cacucuíhyá ni rō, chi ni sáha jeē ní canacani ni rō sɨquɨ̄ cuéchi ró. Chi ni cacucuíhyá ni rō nájnūhun cúní maá Yaā Dios, te nasūu jéē ni sáhuhū rī rohó.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Chi núu cúcuíhyá ni yō nájnūhun cúní Yaā Dios, te suu sáha jeē nácani ni yō sɨquɨ̄ cuéchi yó te jnama ya yohó, te ma cóo ga jeē nácani cuíhyá ni yō. Te jeē cácucuíhyá ni ñayuu tu cácandíje, tu jéjníñu jeē nácani ni i, chi sa jnahnū ndetū i.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Te ni cacucuíhyá ni rō nájnūhun cúní Yaā Dios, te vijna te cájito ró náa vāha ni jejníñu. Chi ni canacani ndasɨ́ ni rō ni sáha, te ni canducú ró jeē quéndōo ndaā rō, te ni cacuxeēn rō nuū tée ni sáha cuēchi, te ni cayūhu ró jeē ní castɨ́vɨ ró núū yā. Yūcuán na te yōhyo ni cacuni rō coto tucu ró núū rī, te yōhyo ni candɨhvɨ̄ ni rō ni cacuxeēn rō nuū tée ni sáha cuēchi ún. Te súcuan ni castéén rō jeē tú cuēchi ró, chi tu ní cájejnúhún ró cuēchi ni sáha tēe ún.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Te jeē ní tee ri carta un, nasūu máá‑ni jeē cúxeēn rī nuū tée ni sáha cuēchi ún, ni nasūu máá‑ni jeē cahán rī jehē tēe ni ndoho ni sáha de. Chi sa suhva ni tee ri návāha nucūhun ni rō ndese yōhyo ni canacani ni rō jehē rī jíto jínúū Yaā Dios.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Jeē yúcuan ní candusɨɨ̄ ni rī jeē sɨquɨ́ rō.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Chi je ni cahān rī jiín de jeē cúsɨɨ̄ ni rī jeē váha ñayuu cácuu ró, te vijna te tu ní quéndōo ri jnūhun canu jeē sɨquɨ́ rō. Chi nájnūhun ni cajini rō jeē iyó ndáā tāca jnúhun ni cacahān rī jiín ró, suni súcuan ni cundaā jnūhun ni cacahān rī jiín Tito jeē cúsɨɨ̄ ni rī sɨquɨ̄ rō jeē váha cásquícu ró.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Te víhyá gā manī de jíín ró vijna jeē ñúhun ni de jeē vāha ni cajetáhú ró jeē cahán de, te ni cahīyo yɨ́ñúhún ró ni candiso īyo ró núū de.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Núu súcuan te cúsɨɨ̄ ni rī sɨquɨ̄ jeē cucáhnu ndasɨ́ ni rī rohó jíjnáhan ró.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.