2 Coríntios 6
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs NVT
1 Núu súcuan te sɨquɨ̄ jeē cácuu ri tēe cásájniñu jíín yá, te cácahān ndahú rí jiín ró jeē ma stóo uun ró jnúhun jeē ni sáha Yaā Dios jeē váha róhó.
1 Como cooperadores de Deus, suplicamos a vocês que não recebam em vão a graça de Deus.
2 Chi áchí yá nuū tútu iī:
2 Pois Deus diz: “No tempo certo, eu o ouvi; no dia da salvação, eu lhe dei socorro”. De fato, agora é o “tempo certo”. Hoje é o dia da salvação!
3 Te cánducú rí jeē ma sáha ri ni ɨɨn jniñu jeē casɨ jeē candíje ñayuu, návāha ma cahán i sɨquɨ̄ jníñu ndíso ri.
3 Vivemos de forma que ninguém tropece por nossa causa, nem tenha motivo para criticar nosso ministério.
4 Chi sa suhva cánducú rí jeē ndɨhɨ jeē sáha ri, steén jeē cácuu ri tēe cájejníñu nuū Yaā Dios. Jeē yúcuan cájendeyɨ́ ni rī jiín jéē ndóho ri jnūndóho, jíín jéē cúmanī nuū rī, jiín jéē yɨɨ́ sáha jíín rí.
4 Em tudo que fazemos, mostramos que somos verdadeiros servos de Deus. Suportamos pacientemente aflições, privações e calamidades de todo tipo.
5 Chi ni īyo tɨjnɨ jínu jeē ní cacani i ruhū, jeē ní cachune i ruhū vecāa, jeē ní candonda i sɨquɨ̄ rī, jeē ní casájniñu nīhin ri, jeē ní cajehni rī māhna máá rí, jeē ní cahīyo ndite ni rī.
5 Fomos espancados e encarcerados, enfrentamos multidões furiosas, trabalhamos até a exaustão, suportamos noites sem dormir e passamos fome.
6 Te suni cánducú rí jeē cuajnúhún i ruhū sɨquɨ̄ jeē ndoo cájica ri, te cájecūhun vāha ni rī jnūhun ndaā, te cáhīyo paciencia ni rī, te vāha ni rī, te ndéé Espíritu Santo ini rī, te cácundáhú ndije ni rī jnáhan ri.
6 Mostramos quem somos por nossa pureza, nosso entendimento, nossa paciência e nossa bondade, pelo Espírito Santo que vive em nós e por nosso amor sincero.
7 Te cánacani ndaā rī jnūhun, te poder Yaā Dios íne jíín rí. Te jíín jnúhun ndaā cándahva rī tācá jniñu néé, chi nájnūhun jeē cájejnáhan ri sɨquɨ̄. Chi nájnūhun jeē ndónda un sɨ́quɨ̄ rī te ndónda ri sɨquɨ̄.
7 Proclamamos a verdade fielmente, e o poder de Deus opera em nós. Usamos as armas da justiça, com a mão direita para atacar e com a mão esquerda para defender.
8 Iyó jínu yɨ́ñúhún ñáyuu jiín rí, te íyó jínu tuú. Iyó jínu jéjnúhún i ruhū, te íyó jínu cácahān i sɨquɨ̄ rī. Iyó jínu cácahān i jeē tée stáhú cácuu ri, te íyó jínu cácahān i jeē tée ndaā cácuu ri.
8 Servimos quer as pessoas nos honrem, quer nos desprezem, quer nos difamem, quer nos elogiem. Somos chamados de impostores, apesar de sermos honestos.
9 Iyó jínu cásáha i nájnūhun jeē tu jíní i ruhū jijnáhan ri, te íyó jínu jeē jiní vāha i ruhū. Iyó jínu jeē cuní ñayuu cahni i ruhū, te cátecu nahín rí. Te vēsú cástóho i ruhū, te tu cájihī rī sáha.
9 Somos tratados como desconhecidos, embora sejamos bem conhecidos. Vivemos à beira da morte, mas ainda estamos vivos. Fomos espancados, mas não mortos.
10 Te vēsú iyó jéē cácucuíhyá ni rī, te níní cácusɨɨ̄ ni rī. Te vēsú tēe ndáhú cácuu ri, te sácúcá rí cuehē ñayuu jiín jnúhun ya. Te vēsú tú na vé cánevāha ri, te jíín máá yá te ndɨhɨ‑ni cúu jeē cánevāha ri.
10 Nosso coração se entristece, mas sempre temos alegria. Somos pobres, mas enriquecemos a muitos outros. Não possuímos nada e, no entanto, temos tudo.
11 Hermano ñuu Corinto, súcuan cúu jeē cácahān cají rí jiín ró jijnáhan ró, chi sɨquɨ̄ jeē maní rī jiín ró, jeē yúcuan cáchí ndɨhɨ ri ndese cándoho ri.
11 Queridos coríntios, falamos a vocês com toda honestidade e lhes abrimos o coração.
12 Máá rí jijnáhan ri cácahān cají rí sɨquɨ̄ jeē maní ndasɨ́ rí jiín ró, te máá ró jijnáhan ró sanaa te tu súcuan cúu.
12 Não falta amor da nossa parte, mas vocês nos negaram seu afeto.
13 Nájnūhun cáhán tatá jiín séhe, súcuan cáhán ndahú rí jiín ró jeē nájnūhun íyó mánī rī jiín ró, súcuan na cóo manī tucu ró jíín rí.
13 Peço que retribuam esse amor como se fossem meus próprios filhos. Abram o coração para nós!
14 Ma quɨ́vɨ nduu rō jiín jniñu néé cásáha ñayuu tu cácandíje, chi ma cúu coo ɨnuú ró jíín i. ¿Chi ndese cuu quijnáhan jniñu cásáha ñayuu ndaā jiín jniñu cásáha ñayuu tú ndaā? ¿Te ndese cuu coyūcú ɨnuú ñáyuu cájica jíín luz yā jiín ñáyuu cájica nájnūhun nuū néē?
14 Não se ponham em jugo desigual com os descrentes. Como pode a justiça ser parceira da maldade? Como pode a luz conviver com as trevas?
15 ¿Ndese cuu coo ɨnuú ni Cristo jiín Satanás? ¿Te ndese cuu cuɨñɨ cáhnu ñayuu cácandíje jíín ñáyuu tu cácandíje?
15 Que harmonia pode haver entre Cristo e o diabo? Como alguém que crê pode se ligar a quem não crê?
16 ¿Te ndese cuu quijnáhan templo Yaā Dios jiín ídolo? Chi máá ró cácuu templo Yaā Dios, Yaā técu, chi ndéé yá ini anuá rō, nájnūhun ni cahān yā:
16 E que união pode haver entre o templo de Deus e os ídolos? Pois somos o templo do Deus vivo. Como ele próprio disse: “Habitarei e andarei no meio deles. Serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.
17 Te jeē yúcuan ní cahān gā yā:
17 Portanto, afastem-se e separem-se deles, diz o Senhor. Não toquem em coisas impuras, e eu os receberei.
18 te cuu ri Tatá rō jijnáhan ró,
18 Eu serei seu Pai, e vocês serão meus filhos e minhas filhas, diz o Senhor Todo-poderoso”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.