1 Tessalonicenses 2
Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs BKJ
1 Chi cájini rō hermano, jeē tu ní jécoo cāhá‑ni ri nuū rō.
1 Porque vós mesmos, irmãos, sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Te cájini rō jeē ní castóho i ruhū te ni cacahān ndevāha i nuū rī ini ñuu Filipos. Te vēsú súcuan te máá Yaā Dios ni chindéé ñáhán yá ruhū, ni sáha ya jeē ni íyo ndeyɨ́ ni rī, te ni jecoo ri ñuu rō ni canacani ri jnūhun jeē jnáma ya rohó. Súcuan ni casáha ri vēsú xeēn ni īyo jnūndóho.
2 mas, mesmo depois de termos antes sofrido e sido envergonhados, como sabeis, em Filipos, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Te jnūhun ni canacani ri, nasūu jnúhun ni castɨ́vɨ ri cúu, ni nasūu jéē nihín rī sɨquɨ̄ rō, ni nasūu jéē ní castáhú rí rohó.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com malícia;
4 Chi máá Yaā Dios ni jito ndee yā ruhū, te ni tejníñu ya ruhū jeē nácani ri jnūhun jeē jnáma ya rohó. Te jeē yúcuan cúu jeē cácahān rī. Te tu cácahān rī jnūhun jeē nújnahan ni ñayuu, chi sa jeē nújnahan ni Yaā Dios, chi máá yá jíto ndee anuá rī.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, quem prova os nossos corações.
5 Te cájini rō jeē tu ní cánducú rí cuajnúhún rí rohó ɨɨn modo stahú, ni tu ní cácahān rī jeē cúsɨɨ̄ ni rī jiín ró návāha nihīn rī xūhun ró. Te jíní Yaā Dios jeē súcuan cúu.
5 Porque nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Te ni tu ní cánducú rí jeē cuajnúhún ró ruhū, ni jeē cuajnúhún ɨnga ñayuu ruhū, vēsú súcuan cánuú coo núú, chi apóstol Cristo cácuu ri.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem ainda de outros, quando podíamos ser-vos pesados, como os apóstolos de Cristo;
7 Chi sa suhva vīta ní cacahān rī jiín ró, nájnūhun sáha ñahan ndéca yɨquɨ́n jéē yucún ndíto ña sēhe ña.
7 mas fomos brandos entre vós, como a ama que cuida de seus filhos.
8 Te sɨquɨ̄ jeē cácundáhú ndasɨ́ ni rī rohó, jeē yúcuan ní cacondɨhvɨ̄ ni rī nacani ri jnūhun vāha Yaā Dios nuū rō. Te nasūu máá yúcuan‑ni, chi suni nde vida rī cuāha ri jeē sɨquɨ́ rō nuú, chi yōhyo manī rī jiín ró.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não o evangelho de Deus apenas, mas ainda as nossas próprias almas; porque éreis muito queridos a nós.
9 Te cánahan ró hermano, jeē tú ni ɨɨn ró ní stáhān rī jeē cacān rī nuū rō ná ni canacani ri jnūhun vāha Yaā Dios nuū rō. Chi ni canducú ndéyɨ́ rí ni casájniñu ndasɨ́ rí sɨquɨ̄ jeē cótecu rī. Te nduú ñuú ni casájniñu ri.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e dor; porque, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Máá ró cájini rō, te suni Yaā Dios jiní yā ndese ndaā ndoo ni cajica ri nuū rohó ñáyuu cácandíje. Te ni ɨɨn tu cúu cahān cuēchi sɨquɨ̄ rī.
10 Vós sois testemunhas, e Deus também, de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco, os que crestes.
11 Te suni cájini rō ndese ni castɨ́hvɨ́ ni rī ná ɨɨn ná ɨɨn ró, te ni cacahān rī jnūhun ndeyɨ́ ni jiín ró, nájnūhun sáha ɨɨn tátá jiín séhe de.
11 Assim, como sabeis de que modo exortamos, consolamos e cobramos a cada um de vós, como o pai faz a seus filhos,
12 Te ni cacahān nīhin ri jiín ró jeē na cáca ndaā rō nuū Yaā Dios nájnūhun cánuú caca ró. Chi ni cana ya rohó jéē quíngoo ró núū ndácu ya jniñu, nuū luu cujéhnu ró jíín yá.
12 para que vós andásseis dignamente diante de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Te jeē yúcuan níní nácuatáhú rí nuū Yaā Dios, chi ni cajetáhú ró jnūhun ya jeē ní canacani ri. Chi ni cajini rō jeē násūu jnúhun ɨɨn tēe cúu, chi jnūhun Yaā Dios cúu. Te máá jéndaá jeē jnúhun un sájniñu ini anuá rohó ñáyuu cácandíje nde ndacu ró yá.
13 Por isso também damos graças a Deus sem cessar, porque, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não a palavra de homens, mas segundo é, na verdade, a palavra de Deus, a qual também opera de forma eficaz em vós, os que crestes.
14 Hermano, ñayuu ñuu rō ni cajito xeēn i róhó, te súcuan ni candoho ró nájnūhun ni candoho ñayuu cácandíje cáyūcú región Judea jeē cáyɨhɨ ndaha Yaā Dios jiín Cristo Jesús. Chi nájnūhun ni candoho i ni sáha jnáhan i ñayuu hebreo, suni súcuan ni candoho ró.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos seguidores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Cristo Jesus; porquanto também sofrestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram,
15 Chi suu ñayuu hebreo ni cajehni de máá Jítoho yō Jesús, nájnūhun ni cajehni de tāca tée ñuu de jeē ní canacani jnūhun ya nde jenahán. Te suni nde ruhū jijnáhan ri ni cascúnu de. Te cásáha de jniñu jeē tu nújnahan ni Yaā Dios, te cúu de contra sɨquɨ̄ tāca ñáyuu.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Chi jésɨcoo de jeē ma nácani ri jnūhun nuū ñáyuu tācá nación jeē tu jíní, návāha tú cācu i. Te súcuan sáha de jeē nducuehē gā cuēchi sɨquɨ̄ de. Te vijna te yachī quiji quɨvɨ̄ jeē cuāha Yaā Dios castigo xeēn nuū de.
16 E nos impedem de falar aos gentios para que possam ser salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até o fim.
17 Hermano, ni cacujiyo ri ɨɨn núnúu‑ni nuū rō jijnáhan ró. Te vēsú tu cájito jnáhan yó, te níní cáñuhun ni rī rohó. Te yōhyo ni cacuu ni rī ndacoto ri nuū rō jijnáhan ró.
17 Nós, porém, irmãos, separados da vossa presença por pouco tempo, não do coração, apressamo-nos o máximo possível para vermos vossas faces com grande desejo.
18 Te jeē yúcuan ní cajeni ni rī jecoo ri nuū rō nuú. Te ruhū Pablo, tɨjnɨ jínu ni nducú rí modo jeē rī, te Satanás ni jesɨ ichi ri jijnáhan ri.
18 Por isso bem quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, uma e outra vez; mas Satanás nos impediu.
19 Chi tuá na ɨnga cáñuhun ni rī, te tuá na ɨnga cácusɨɨ̄ ni rī, chi suu máá ró jijnáhan ró. Te jeē sɨquɨ́ maá ró cúu jeē nihín rī premio rī te cusɨɨ̄ teyɨ́ ni rī cuɨñɨ yó núū maá Jítoho yō Jesucristo quɨvɨ̄ ndíji ya.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa de glória? Por acaso não o sois vós na presença de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Suu jeē sɨquɨ́ rohó cúu jeē cácusɨɨ̄ teyɨ́ ni rī.
20 Porque vós sois nossa glória e alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.