1 Tessalonicenses 2

Nuevo Testamento en mixteco (MIBNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chi cájini rō hermano, jeē tu ní jécoo cāhá‑ni ri nuū rō.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Te cájini rō jeē ní castóho i ruhū te ni cacahān ndevāha i nuū rī ini ñuu Filipos. Te vēsú súcuan te máá Yaā Dios ni chindéé ñáhán yá ruhū, ni sáha ya jeē ni íyo ndeyɨ́ ni rī, te ni jecoo ri ñuu rō ni canacani ri jnūhun jeē jnáma ya rohó. Súcuan ni casáha ri vēsú xeēn ni īyo jnūndóho.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Te jnūhun ni canacani ri, nasūu jnúhun ni castɨ́vɨ ri cúu, ni nasūu jéē nihín rī sɨquɨ̄ rō, ni nasūu jéē ní castáhú rí rohó.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Chi máá Yaā Dios ni jito ndee yā ruhū, te ni tejníñu ya ruhū jeē nácani ri jnūhun jeē jnáma ya rohó. Te jeē yúcuan cúu jeē cácahān rī. Te tu cácahān rī jnūhun jeē nújnahan ni ñayuu, chi sa jeē nújnahan ni Yaā Dios, chi máá yá jíto ndee anuá rī.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Te cájini rō jeē tu ní cánducú rí cuajnúhún rí rohó ɨɨn modo stahú, ni tu ní cácahān rī jeē cúsɨɨ̄ ni rī jiín ró návāha nihīn rī xūhun ró. Te jíní Yaā Dios jeē súcuan cúu.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Te ni tu ní cánducú rí jeē cuajnúhún ró ruhū, ni jeē cuajnúhún ɨnga ñayuu ruhū, vēsú súcuan cánuú coo núú, chi apóstol Cristo cácuu ri.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Chi sa suhva vīta ní cacahān rī jiín ró, nájnūhun sáha ñahan ndéca yɨquɨ́n jéē yucún ndíto ña sēhe ña.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Te sɨquɨ̄ jeē cácundáhú ndasɨ́ ni rī rohó, jeē yúcuan ní cacondɨhvɨ̄ ni rī nacani ri jnūhun vāha Yaā Dios nuū rō. Te nasūu máá yúcuan‑ni, chi suni nde vida rī cuāha ri jeē sɨquɨ́ rō nuú, chi yōhyo manī rī jiín ró.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Te cánahan ró hermano, jeē tú ni ɨɨn ró ní stáhān rī jeē cacān rī nuū rō ná ni canacani ri jnūhun vāha Yaā Dios nuū rō. Chi ni canducú ndéyɨ́ rí ni casájniñu ndasɨ́ rí sɨquɨ̄ jeē cótecu rī. Te nduú ñuú ni casájniñu ri.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Máá ró cájini rō, te suni Yaā Dios jiní yā ndese ndaā ndoo ni cajica ri nuū rohó ñáyuu cácandíje. Te ni ɨɨn tu cúu cahān cuēchi sɨquɨ̄ rī.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Te suni cájini rō ndese ni castɨ́hvɨ́ ni rī ná ɨɨn ná ɨɨn ró, te ni cacahān rī jnūhun ndeyɨ́ ni jiín ró, nájnūhun sáha ɨɨn tátá jiín séhe de.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Te ni cacahān nīhin ri jiín ró jeē na cáca ndaā rō nuū Yaā Dios nájnūhun cánuú caca ró. Chi ni cana ya rohó jéē quíngoo ró núū ndácu ya jniñu, nuū luu cujéhnu ró jíín yá.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Te jeē yúcuan níní nácuatáhú rí nuū Yaā Dios, chi ni cajetáhú ró jnūhun ya jeē ní canacani ri. Chi ni cajini rō jeē násūu jnúhun ɨɨn tēe cúu, chi jnūhun Yaā Dios cúu. Te máá jéndaá jeē jnúhun un sájniñu ini anuá rohó ñáyuu cácandíje nde ndacu ró yá.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Hermano, ñayuu ñuu rō ni cajito xeēn i róhó, te súcuan ni candoho ró nájnūhun ni candoho ñayuu cácandíje cáyūcú región Judea jeē cáyɨhɨ ndaha Yaā Dios jiín Cristo Jesús. Chi nájnūhun ni candoho i ni sáha jnáhan i ñayuu hebreo, suni súcuan ni candoho ró.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Chi suu ñayuu hebreo ni cajehni de máá Jítoho yō Jesús, nájnūhun ni cajehni de tāca tée ñuu de jeē ní canacani jnūhun ya nde jenahán. Te suni nde ruhū jijnáhan ri ni cascúnu de. Te cásáha de jniñu jeē tu nújnahan ni Yaā Dios, te cúu de contra sɨquɨ̄ tāca ñáyuu.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Chi jésɨcoo de jeē ma nácani ri jnūhun nuū ñáyuu tācá nación jeē tu jíní, návāha tú cācu i. Te súcuan sáha de jeē nducuehē gā cuēchi sɨquɨ̄ de. Te vijna te yachī quiji quɨvɨ̄ jeē cuāha Yaā Dios castigo xeēn nuū de.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Hermano, ni cacujiyo ri ɨɨn núnúu‑ni nuū rō jijnáhan ró. Te vēsú tu cájito jnáhan yó, te níní cáñuhun ni rī rohó. Te yōhyo ni cacuu ni rī ndacoto ri nuū rō jijnáhan ró.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Te jeē yúcuan ní cajeni ni rī jecoo ri nuū rō nuú. Te ruhū Pablo, tɨjnɨ jínu ni nducú rí modo jeē rī, te Satanás ni jesɨ ichi ri jijnáhan ri.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Chi tuá na ɨnga cáñuhun ni rī, te tuá na ɨnga cácusɨɨ̄ ni rī, chi suu máá ró jijnáhan ró. Te jeē sɨquɨ́ maá ró cúu jeē nihín rī premio rī te cusɨɨ̄ teyɨ́ ni rī cuɨñɨ yó núū maá Jítoho yō Jesucristo quɨvɨ̄ ndíji ya.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Suu jeē sɨquɨ́ rohó cúu jeē cácusɨɨ̄ teyɨ́ ni rī.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.