Marcos 6

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pe uYeesu akhasogola kʉ nsɨ yiila, akhagalʉkha kʉkwabho ku Naazaleti na bhalandati bhaakwe.
1 Jesus saiu dali e foi para a sua cidade, acompanhado dos seus discípulos.
2 Pa Sabaato ye yɨkhalandata, akhanda kʉmanyɨzya mwi sinagoogi.UYeesu akʉmanyɨzya mwi sinagoogi|src="lb00244c.tif" size="col" ref="6:2" Abhinji bhe bhámwimvwizye she akʉmanyɨzya, bháswijile na kʉmʉshoolanya nhaani. Bhakhatɨnjɨ, “Ishi anza wʉnʉʉnʉ azyajile kwoshi ziniizi? Khabhɨlɨ azyajile kwoshi ɨnjeele zyonti anza ziniizi na makha aga kʉbhombela amayele anza ganaaga?
2 Quando chegou o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam ficavam admirados. "De onde lhe vêm estas coisas? ", perguntavam eles. "Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E estes milagres que ele faz?
3 Bhʉlɨ, wʉnʉʉnʉ te wʉ wʉʉla umukelesi? Bhʉlɨ, te mwana wa Maliya? Bhʉlɨ, abhakhambakʉ bhaakwe te wʉ Yaakobo, ʉYoose, ʉYʉʉda nu Siimoni? Bhʉlɨ, abhayɨlʉmbʉ bhaakwe tʉtakwɨkhala nabho panaapa?” Pe bhakhakhaana kʉmwɨtɨkha.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Não estão aqui conosco as suas irmãs? " E ficavam escandalizados por causa dele.
4 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Abhantʉ bhakumushindikha umukuwi ukunji kwonti, ɨleelo abha mʉ nhaaya yaakwe, na bhanholo bhaakwe, na bha mu nyumba yaakwe bhatakumushindikha.”
4 Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra, entre seus parentes e em sua própria casa, é que um profeta não tem honra".
5 Kʉnongwa ye bhatáamɨle nʉ lwɨtɨkho, uYeesu akhabhomba amayele mashe bhʉʉlo kukuula. Ábhabhɨshɨɨye ɨnyoobhe abhabhinu bhashe bhʉʉlo, akhabhaponɨa.
5 E não pôde fazer ali nenhum milagre, exceto impor as mãos sobre alguns doentes e curá-los.
6 Zɨkhabha zya khaswigo kʉkwakwe we aalola bhatalɨ nʉ lwɨtɨkho naalumo.
6 E ficou admirado com a incredulidade deles. Então Jesus passou a percorrer os povoados, ensinando.
7 Akhabhabhɨlɨshɨla peeka abhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ bhaala. Akhaabhapa ʉwaamʉlo ʉwa kʉbhɨnga amapepu amabhiibhi, akhabhasonteelezya bhabhɨlɨ bhabhɨlɨ.
7 Chamando os Doze para junto de si, enviou-os de dois em dois e deu-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Akhabhalajɨzya akhatɨ, “Mʉtakhaapaye akhantʉ naakhamu mwɨ dala, awe ishaakulya, imbuguuli awe ɨnhela mʉ nyambɨ zyinyu, lyoli mwegaje zyɨ ndoogo nyeene mʉ nyoobhe.
8 Estas foram as suas instruções: "Não levem nada pelo caminho, a não ser um bordão. Não levem pão, nem saco de viagem, nem dinheiro em seus cintos;
9 Mʉkwataje vwɨ vɨlyatʉ vwinyu, mʉtakhaapaye amenda aga kwandʉlanya kwe mʉkʉbhala.”
9 calcem sandálias, mas não levem túnica extra;
10 Iwinza akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Mu nyumba yoyonti yiila ye bhabhaposheela, mʉkhabhanje mʉmwo, kufishila akhabhalɨlo khe mʉkhayɨsogola mʉ nhaaya yɨnɨɨyo.
10 sempre que entrarem numa casa, fiquem ali até partirem;
11 Ɨnga poponti paala pe bhatabhaposheela awe kʉbhatejeelezya, we mʉkʉsogola, mukhakunyuntaje ulusuuto mʉ vɨnama vwinyu, kʉbhasokha kʉtɨ bhakʉmʉkhaana wʉ Mʉlʉngʉ.”
11 e, se algum povoado não os receber nem os ouvir, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem de lá, como testemunho contra eles".
12 Pe abhalandati bhaala bhakhasogola, bhakhanda kʉbhalʉmbɨɨlɨla abhantʉ bhonti bhe bhakhomaana nabho kʉtɨ bhapɨndʉkhaje na kʉzɨlekha imbiibhi zyabho.
12 Eles saíram e pregaram ao povo que se arrependesse.
13 Bhakhefwaga amapepu amabhiibhi kʉ bhantʉ abhinji, na kʉbhaponɨa abhabhinu abhinji ɨmpʉngo, we bhabhapakhazya amafuta.
13 Expulsavam muitos demônios, ungiam muitos doentes com óleo e os curavam.
14 Pe panaapo ʉmwene ʉwɨ nsɨ yiila, we ɨtaawa lyakwe áamɨle wu Heloodi, akhɨmvwa zye uYeesu akhabhombaga, kʉnongwa ye bhakhamʉlongaga poponti paala. Bhamu bhakhatɨnjɨ, “Wʉnʉʉyo wu Yookhani uMwozyi azyushile kufuma kʉ bhafwe. Ye nongwa ɨnɨ akʉbhomba amayele amapɨtɨ anza ganaago.”
14 O rei Herodes ouviu falar dessas coisas, pois o nome de Jesus havia se tornado bem conhecido. Algumas pessoas estavam dizendo: "João Batista ressuscitou dos mortos! Por isso estão operando nele poderes miraculosos".
15 Bhamu bhakhatɨnjɨ, “Wu Eliya.” Abhamwabho bhakhatɨnjɨ, “Ʉnʉ mukuwi anza bhakuwi abhɨ maandɨ.”
15 Outros diziam: "Ele é Elias". E ainda outros afirmavam: "Ele é um profeta, como um dos antigos profetas".
16 Ɨleelo uHeloodi we ayɨmvwa, akhatɨ, “Wʉnʉʉnʉ wu Yookhani uMwozyi we ɨne námudumuuye itwe, azyushile kufuma kʉ bhafwe!”
16 Mas quando Herodes ouviu essas coisas, disse: "João, o homem a quem decapitei, ressuscitou dos mortos! "
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes tinha dado ordens para que prendessem João, o amarrassem e o colocassem na prisão, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, com a qual se casara.
18 — ausente —
18 Porquanto João dizia a Herodes: "Não te é permitido viver com a mulher do teu irmão".
19 We zyabha shɨnɨɨsho, uHelodiya akhabha nu lwisi kwa Yookhani. Akhanzaga ɨdala ɨlya kʉmʉgoga, ɨleelo akhapotwaga.
19 Assim, Herodias o odiava e queria matá-lo. Mas não podia fazê-lo,
20 Kʉnongwa ye uHeloodi akhamwogopaga uYookhani, pe akhamʉlɨndɨlɨlaga kʉtɨ uHelodiya atakhamʉgoje, kʉnongwa ye ámanyile nzɨɨla kʉtɨ uYookhani muntu we mwinza, mugolosu, khabhɨlɨ áamɨle nu wanalyoli. UHeloodi áyiganile kʉmʉtejeelezya uYookhani nhaani, poope we amwɨmvwa, akhasʉngamaga nhaani.
20 porque Herodes temia a João e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo; e quando o ouvia, ficava perplexo. Mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Pɨlongolela, uHeloodi akhabhɨɨkha ishikulukulu na bhatongwa bhaakwe, abhantʉ abhapɨtɨ mʉ Galɨlaaya, peeka na bhapɨtɨ bha bhasikaali bhaakwe kʉkʉmbʉkha isiku lye ápapiilwe. Pe uHelodiya akhalyaga ɨdala ɨlya kʉmʉgojela uYookhani.
21 Finalmente chegou uma ocasião oportuna. No seu aniversário, Herodes ofereceu um banquete aos seus líderes mais importantes, aos comandantes militares e às principais personalidades da Galiléia.
22 Ʉmwalɨ wa Helodiya akhinjila mu shikulukulu, akhavina pɨlongolela pa Heloodi na bhajeni bhaakwe, bhonti bhakhasha nhaani. Ʉmwene uHeloodi akhamʉbhʉʉzya ʉmwana ʉla akhatɨ, “Mbʉʉzye khokhonti khe ʉkwanza, ɨne intiikupe.”
22 Quando a filha de Herodias entrou e dançou, agradou a Herodes e aos convidados. O rei disse à jovem: "Peça-me qualquer coisa que você quiser, e eu lhe darei".
23 Iwinza akhalapa akhatɨ, “Khokhonti khe ɨwe ʉkwanza, ɨne intiikupe, poope ni nuusu ɨya wʉmwene waanɨ bhʉʉlo, woope inkuukupa.”
23 E prometeu-lhe sob juramento: "Seja o que for que me pedir, eu lhe darei, até a metade do meu reino".
24 Pe ʉmwana ʉmʉlɨndʉ ʉla akhafuma panzɨ, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya unyina akhatɨ, “Maayɨ, ɨndaabhe akhooni?” Unyina akhamwamʉla akhatɨ, “Laabha aakupe itwe lya Yookhani uMwozyi.”
24 Ela saiu e disse à sua mãe: "Que pedirei? " "A cabeça de João Batista", respondeu ela.
25 Pe ʉmwana ʉmʉlɨndʉ ʉla akhakhalambana, akhabhala kwa mwene, akhamʉlaabha akhatɨ, “Ɨnkwanza kʉtɨ umpe shiniishi itwe lya Yookhani uMwozyi mʉ nselo.”
25 Imediatamente a jovem apressou-se em apresentar-se ao rei com o pedido: "Desejo que me dês agora mesmo a cabeça de João Batista num prato".
26 ɄMwene akhayibhuna nhaani, ɨleelo kʉnongwa ɨya lufingo lwe álapile pɨlongolela pa bhajeni bhaala, akhapootwa she atɨmʉkhaane.
26 O rei ficou muito aflito, mas por causa do seu juramento e dos convidados, não quis negar o pedido à jovem.
27 Pe akhamʉsonteelezya umusikaali kʉtɨ abhale kumudumula uYookhani itwe. Umusikaali ʉla akhabhala, akhamudumula uYookhani itwe mwɨ jeela.
27 Assim enviou imediatamente um carrasco com ordens para trazer a cabeça de João. O homem foi, decapitou João na prisão
28 Akhalɨleeta itwe lya Yookhani mʉ nselo, akhaamupa ʉmwalɨ ʉla, woope akhaamupa unyina.
28 e trouxe sua cabeça num prato. Ele a entregou à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 We abhalandati bha Yookhani bhazyɨmvwa ziniizi, bhakhabhala, bhakheega ivimba lyakwe, bhakhalɨsyɨla mʉ mbɨɨpa.
29 Tendo ouvido isso, os discípulos de João vieram, levaram o seu corpo e o colocaram num túmulo.
30 Pe abhasundikwa bha Yeesu bhakhamʉbhʉngaanɨla, bhakhamʉbhʉʉzya zyonti zye bhábhombile, na she bhabhamanyiziizye abhantʉ.
30 Os apóstolos reuniram-se a Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kʉnongwa ye kwámɨle na bhantʉ abhinji nhaani, bhamu bhakhɨnzaga, bhamu bhakhasogolaga, pe na bhalandati bhaakwe bhakhapootwa kʉbha na khabhalɨlo akha kulya. UYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Saalɨ tʉbheene, tʉbhale pamu pe patalɨ nɨ shongo, mʉtʉʉzye khashe.”
31 Havia muita gente indo e vindo, a ponto de eles não terem tempo para comer. Jesus lhes disse: "Venham comigo para um lugar deserto e descansem um pouco".
32 Bhakhasogola bheene mʉ shɨtʉʉlɨ, bhakhabhala kumo kwe kʉtáamɨle na bhantʉ.
32 Assim, eles se afastaram num barco para um lugar deserto.
33 Ɨleelo abhinji bhʉʉlo bhakhabhalola we bhakʉsogola, bhakhabhamanya. Bhakhabhashɨmbɨɨlɨla ʉlwa paasɨ kufuma ɨnhaaya inyinji bhʉʉlo, bhakhabhatangʉlɨla kufikha kuula kwe bhakhabhalaga.
33 Mas muitos dos que os viram retirar-se, tendo-os reconhecido, correram a pé de todas as cidades e chegaram lá antes deles.
34 We ayiikha mʉ shɨtʉʉlɨ, akhayɨlola ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ. We abhalola, akhabhalolela ishisa, kʉnongwa ye bháamɨle ngatɨ ngoole zye zɨtalɨ nu mudiimi. Pe akhanda kʉbhamanyɨzya inyinji.
34 Quando Jesus saiu do barco e viu uma grande multidão, teve compaixão deles, porque eram como ovelhas sem pastor. Então começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 We kwabha shalyabheela, abhalandati bhaakwe bhakhabhala bhakhamʉbhʉʉzya uYeesu bhakhatɨ, “Ɨpa pe tʉlɨ shilozu sheene, uwusiku wʉpalamɨɨye.
35 Já era tarde e, por isso, os seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Este é um lugar deserto, e já é tarde.
36 Ishi, bhalaje abhantʉ ɨbha ɨnga bhabhale bhayɨkalɨle bhɨɨbho ivwakulya mʉ tʉkhaaya ʉtwa mʉpɨɨpɨ.”
36 Manda embora o povo para que possa ir aos campos e povoados vizinhos comprar algo para comer".
37 Ɨleelo uYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Bhape mʉneemwe ishaakulya!” Pe bhoope bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Ʉkʉtɨ ɨtwe tʉbhale tʉbhakalɨle amakaati agi dinaali imia zɨbhɨlɨ (200), kʉtɨ bhalye?”
37 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles lhe disseram: "Isto exigiria duzentos denários! Devemos gastar tanto dinheiro em pão e dar-lhes de comer? "
38 Pe uYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Bhʉlɨ, mʉlɨ na makaati galɨnga? Bhalaji mwenye.” We bhagaaga, bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Tʉlɨ na makaati gasaanʉ ni nswi zɨbhɨlɨ.”
38 Perguntou ele: "Quantos pães vocês têm? Verifiquem". Quando ficaram sabendo, disseram: "Cinco pães e dois peixes".
39 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya kʉtɨ, bhabhɨɨkhazye abhantʉ bhonti mʉ tʉpʉga mwɨ laala ibhisi.
39 Então Jesus ordenou que fizessem todo o povo assentar-se em grupos na grama verde.
40 Pe bhakhɨɨkhala mʉ tʉpʉga ʉtwa bhantʉ, bhamu imia yeeka (100), bhamu amashumi gasaanʉ.
40 Assim, eles se assentaram em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Akheega amakaati gaala gasaanʉ ni nswi zɨbhɨlɨ, akheenya kʉmwanya, akhavɨsaya. Akhamensulanyaaga amakaati gaala, akhabhapanga abhalandati bhaakwe bhabhagabhɨlaje abhantʉ. Iwinza akhabhagabhanya ni nswi ziila zyope zɨkhabhakwɨla abhantʉ bhonti.
41 Tomando os cinco pães e os dois peixes e, olhando para o céu, deu graças e partiu os pães. Em seguida, entregou-os aos seus discípulos para que os servissem ao povo. E também dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Abhantʉ bhonti bhakhalya, bhakhiikuta.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos,
43 Abhalandati bhaakwe bhakhabhʉngaanya ɨvɨtʉndʉ ishumi na vɨbhɨlɨ ɨvwɨ nsenyenha ɨzya makaati ni nswi.
43 e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bhe bháliiye ishaakulya shiila bháamɨle bhinji, abhasakhaala bheene bháamɨle ielufu zɨsaanʉ (5,000).
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Nalʉbhɨlo, uYeesu akhabhabijila abhalandati bhaakwe kʉtɨ bhinjile mʉ shɨtʉʉlɨ, bhalongolele kʉbhala kwɨsyɨla ɨya sʉmbɨ ku Betisayida, we akʉyɨlaga ɨmpʉga ɨya bhantʉ.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com os discípulos para que entrassem no barco e fossem adiante dele para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 We alenhaana nabho, akhazʉbha wʉʉyo mwene mwɨ gamba kupuuta.
46 Tendo-a despedido, subiu a um monte para orar.
47 We kwavwelelema, ɨshɨtʉʉlɨ shikhafikha pakaasi pa sʉmbɨ, uYeesu áamɨle mwene kʉ nsɨ inyuumu kwɨsyɨla ilinji.
47 Ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e Jesus se achava sozinho em terra.
48 UYeesu akhabhalola abhalandati bhaakwe bhakulibha kʉshɨjenzya ɨshɨtʉʉlɨ shaabho kʉnongwa ye impepu yikhavugulaga kʉbhala ukunji. Kʉ masheelo, akhabhabhalɨla akʉjenda pamwanya pa minzi, akhanzaga kʉbhashɨla.
48 Ele viu os discípulos remando com dificuldade, porque o vento soprava contra eles. Alta madrugada, Jesus dirigiu-se a eles, andando sobre o mar; e estava já a ponto de passar por eles.
49 — ausente —
49 Quando o viram andando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma. Então gritaram,
50 — ausente —
50 pois todos o tinham visto e ficam aterrorizados. Mas Jesus imediatamente lhes disse: "Coragem! Sou eu! Não tenham medo! "
51 We uYeesu ayinjila mʉ shɨtʉʉlɨ mwe bháamɨle, impepu yɨkhalekha kuvugula. Bhakhabha na khaswigo akhapɨtɨ nhaani,
51 Então subiu no barco para junto deles, e o vento se acalmou; e eles ficaram atônitos,
52 kʉnongwa ye amooyo gaabho gáamɨle magomu, bhatázyaganyiinye naazimo ɨzyɨ yele lya Yeesu ɨlya kʉpela amakaati gaala.
52 pois não tinham entendido o milagre dos pães. Seus corações estavam endurecidos.
53 We uYeesu na bhalandati bhaakwe bhafumiila ʉsʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya, bhakhafikha mʉmbalɨ yɨ nhaaya ɨya mu Genezaleeti, bhakhashɨmɨɨlɨkha ɨshɨtʉʉlɨ kukuula.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré e ali amarraram o barco.
54 We bhaafuma bhʉʉlo mʉ shɨtʉʉlɨ, abhantʉ bhakhamʉmanya uYeesu nalʉbhɨlo bhʉʉlo.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu Jesus.
55 Pe bhakhashɨmbɨla kʉbhala kʉbhabhʉʉzya abhantʉ mʉ nsɨ yiila yonti. We abhantʉ bhɨmvwa, bhakhabhapɨmbaga abhabhinu mʉ vɨlɨlɨ kʉbhala kwokwonti kwe bhɨmvwa kʉtɨ uYeesu alɨ.
55 Eles percorriam toda aquela região e levavam os doentes em macas, para onde ouviam que ele estava.
56 Poponti paala pe akhabhalaga, mʉbhe mʉ tʉkhaaya, mʉ nhaaya awe mʉ nsɨ yiila mwomwonti, bhakhamʉletelaga abhabhinu. Bhakhamʉlambaga uYeesu kʉtɨ abhɨtɨshɨzye bhapalamansye mwi pindilwi ɨlya mwenda waakwe lyene. Pe abhabhinu bhonti bhe bhápalamansiizye, bháponile.
56 E aonde quer que ele fosse, povoados, cidades ou campos, levavam os doentes para as praças. Suplicavam-lhe que pudessem pelo menos tocar na borda do seu manto; e todos os que nele tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.