Marcos 6

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pe uYeesu akhasogola kʉ nsɨ yiila, akhagalʉkha kʉkwabho ku Naazaleti na bhalandati bhaakwe.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Pa Sabaato ye yɨkhalandata, akhanda kʉmanyɨzya mwi sinagoogi.UYeesu akʉmanyɨzya mwi sinagoogi|src="lb00244c.tif" size="col" ref="6:2" Abhinji bhe bhámwimvwizye she akʉmanyɨzya, bháswijile na kʉmʉshoolanya nhaani. Bhakhatɨnjɨ, “Ishi anza wʉnʉʉnʉ azyajile kwoshi ziniizi? Khabhɨlɨ azyajile kwoshi ɨnjeele zyonti anza ziniizi na makha aga kʉbhombela amayele anza ganaaga?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Bhʉlɨ, wʉnʉʉnʉ te wʉ wʉʉla umukelesi? Bhʉlɨ, te mwana wa Maliya? Bhʉlɨ, abhakhambakʉ bhaakwe te wʉ Yaakobo, ʉYoose, ʉYʉʉda nu Siimoni? Bhʉlɨ, abhayɨlʉmbʉ bhaakwe tʉtakwɨkhala nabho panaapa?” Pe bhakhakhaana kʉmwɨtɨkha.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Abhantʉ bhakumushindikha umukuwi ukunji kwonti, ɨleelo abha mʉ nhaaya yaakwe, na bhanholo bhaakwe, na bha mu nyumba yaakwe bhatakumushindikha.”
4 Mas Jesus disse:
5 Kʉnongwa ye bhatáamɨle nʉ lwɨtɨkho, uYeesu akhabhomba amayele mashe bhʉʉlo kukuula. Ábhabhɨshɨɨye ɨnyoobhe abhabhinu bhashe bhʉʉlo, akhabhaponɨa.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Zɨkhabha zya khaswigo kʉkwakwe we aalola bhatalɨ nʉ lwɨtɨkho naalumo.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Akhabhabhɨlɨshɨla peeka abhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ bhaala. Akhaabhapa ʉwaamʉlo ʉwa kʉbhɨnga amapepu amabhiibhi, akhabhasonteelezya bhabhɨlɨ bhabhɨlɨ.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Akhabhalajɨzya akhatɨ, “Mʉtakhaapaye akhantʉ naakhamu mwɨ dala, awe ishaakulya, imbuguuli awe ɨnhela mʉ nyambɨ zyinyu, lyoli mwegaje zyɨ ndoogo nyeene mʉ nyoobhe.
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Mʉkwataje vwɨ vɨlyatʉ vwinyu, mʉtakhaapaye amenda aga kwandʉlanya kwe mʉkʉbhala.”
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Iwinza akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Mu nyumba yoyonti yiila ye bhabhaposheela, mʉkhabhanje mʉmwo, kufishila akhabhalɨlo khe mʉkhayɨsogola mʉ nhaaya yɨnɨɨyo.
10 Disse ainda:
11 Ɨnga poponti paala pe bhatabhaposheela awe kʉbhatejeelezya, we mʉkʉsogola, mukhakunyuntaje ulusuuto mʉ vɨnama vwinyu, kʉbhasokha kʉtɨ bhakʉmʉkhaana wʉ Mʉlʉngʉ.”
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Pe abhalandati bhaala bhakhasogola, bhakhanda kʉbhalʉmbɨɨlɨla abhantʉ bhonti bhe bhakhomaana nabho kʉtɨ bhapɨndʉkhaje na kʉzɨlekha imbiibhi zyabho.
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 Bhakhefwaga amapepu amabhiibhi kʉ bhantʉ abhinji, na kʉbhaponɨa abhabhinu abhinji ɨmpʉngo, we bhabhapakhazya amafuta.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Pe panaapo ʉmwene ʉwɨ nsɨ yiila, we ɨtaawa lyakwe áamɨle wu Heloodi, akhɨmvwa zye uYeesu akhabhombaga, kʉnongwa ye bhakhamʉlongaga poponti paala. Bhamu bhakhatɨnjɨ, “Wʉnʉʉyo wu Yookhani uMwozyi azyushile kufuma kʉ bhafwe. Ye nongwa ɨnɨ akʉbhomba amayele amapɨtɨ anza ganaago.”
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Bhamu bhakhatɨnjɨ, “Wu Eliya.” Abhamwabho bhakhatɨnjɨ, “Ʉnʉ mukuwi anza bhakuwi abhɨ maandɨ.”
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Ɨleelo uHeloodi we ayɨmvwa, akhatɨ, “Wʉnʉʉnʉ wu Yookhani uMwozyi we ɨne námudumuuye itwe, azyushile kufuma kʉ bhafwe!”
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 — ausente —
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 — ausente —
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 We zyabha shɨnɨɨsho, uHelodiya akhabha nu lwisi kwa Yookhani. Akhanzaga ɨdala ɨlya kʉmʉgoga, ɨleelo akhapotwaga.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Kʉnongwa ye uHeloodi akhamwogopaga uYookhani, pe akhamʉlɨndɨlɨlaga kʉtɨ uHelodiya atakhamʉgoje, kʉnongwa ye ámanyile nzɨɨla kʉtɨ uYookhani muntu we mwinza, mugolosu, khabhɨlɨ áamɨle nu wanalyoli. UHeloodi áyiganile kʉmʉtejeelezya uYookhani nhaani, poope we amwɨmvwa, akhasʉngamaga nhaani.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Pɨlongolela, uHeloodi akhabhɨɨkha ishikulukulu na bhatongwa bhaakwe, abhantʉ abhapɨtɨ mʉ Galɨlaaya, peeka na bhapɨtɨ bha bhasikaali bhaakwe kʉkʉmbʉkha isiku lye ápapiilwe. Pe uHelodiya akhalyaga ɨdala ɨlya kʉmʉgojela uYookhani.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Ʉmwalɨ wa Helodiya akhinjila mu shikulukulu, akhavina pɨlongolela pa Heloodi na bhajeni bhaakwe, bhonti bhakhasha nhaani. Ʉmwene uHeloodi akhamʉbhʉʉzya ʉmwana ʉla akhatɨ, “Mbʉʉzye khokhonti khe ʉkwanza, ɨne intiikupe.”
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Iwinza akhalapa akhatɨ, “Khokhonti khe ɨwe ʉkwanza, ɨne intiikupe, poope ni nuusu ɨya wʉmwene waanɨ bhʉʉlo, woope inkuukupa.”
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Pe ʉmwana ʉmʉlɨndʉ ʉla akhafuma panzɨ, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya unyina akhatɨ, “Maayɨ, ɨndaabhe akhooni?” Unyina akhamwamʉla akhatɨ, “Laabha aakupe itwe lya Yookhani uMwozyi.”
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Pe ʉmwana ʉmʉlɨndʉ ʉla akhakhalambana, akhabhala kwa mwene, akhamʉlaabha akhatɨ, “Ɨnkwanza kʉtɨ umpe shiniishi itwe lya Yookhani uMwozyi mʉ nselo.”
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 ɄMwene akhayibhuna nhaani, ɨleelo kʉnongwa ɨya lufingo lwe álapile pɨlongolela pa bhajeni bhaala, akhapootwa she atɨmʉkhaane.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Pe akhamʉsonteelezya umusikaali kʉtɨ abhale kumudumula uYookhani itwe. Umusikaali ʉla akhabhala, akhamudumula uYookhani itwe mwɨ jeela.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Akhalɨleeta itwe lya Yookhani mʉ nselo, akhaamupa ʉmwalɨ ʉla, woope akhaamupa unyina.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 We abhalandati bha Yookhani bhazyɨmvwa ziniizi, bhakhabhala, bhakheega ivimba lyakwe, bhakhalɨsyɨla mʉ mbɨɨpa.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Pe abhasundikwa bha Yeesu bhakhamʉbhʉngaanɨla, bhakhamʉbhʉʉzya zyonti zye bhábhombile, na she bhabhamanyiziizye abhantʉ.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Kʉnongwa ye kwámɨle na bhantʉ abhinji nhaani, bhamu bhakhɨnzaga, bhamu bhakhasogolaga, pe na bhalandati bhaakwe bhakhapootwa kʉbha na khabhalɨlo akha kulya. UYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Saalɨ tʉbheene, tʉbhale pamu pe patalɨ nɨ shongo, mʉtʉʉzye khashe.”
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Bhakhasogola bheene mʉ shɨtʉʉlɨ, bhakhabhala kumo kwe kʉtáamɨle na bhantʉ.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Ɨleelo abhinji bhʉʉlo bhakhabhalola we bhakʉsogola, bhakhabhamanya. Bhakhabhashɨmbɨɨlɨla ʉlwa paasɨ kufuma ɨnhaaya inyinji bhʉʉlo, bhakhabhatangʉlɨla kufikha kuula kwe bhakhabhalaga.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 We ayiikha mʉ shɨtʉʉlɨ, akhayɨlola ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ. We abhalola, akhabhalolela ishisa, kʉnongwa ye bháamɨle ngatɨ ngoole zye zɨtalɨ nu mudiimi. Pe akhanda kʉbhamanyɨzya inyinji.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 We kwabha shalyabheela, abhalandati bhaakwe bhakhabhala bhakhamʉbhʉʉzya uYeesu bhakhatɨ, “Ɨpa pe tʉlɨ shilozu sheene, uwusiku wʉpalamɨɨye.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Ishi, bhalaje abhantʉ ɨbha ɨnga bhabhale bhayɨkalɨle bhɨɨbho ivwakulya mʉ tʉkhaaya ʉtwa mʉpɨɨpɨ.”
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Ɨleelo uYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Bhape mʉneemwe ishaakulya!” Pe bhoope bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Ʉkʉtɨ ɨtwe tʉbhale tʉbhakalɨle amakaati agi dinaali imia zɨbhɨlɨ (200), kʉtɨ bhalye?”
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Pe uYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Bhʉlɨ, mʉlɨ na makaati galɨnga? Bhalaji mwenye.” We bhagaaga, bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Tʉlɨ na makaati gasaanʉ ni nswi zɨbhɨlɨ.”
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya kʉtɨ, bhabhɨɨkhazye abhantʉ bhonti mʉ tʉpʉga mwɨ laala ibhisi.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Pe bhakhɨɨkhala mʉ tʉpʉga ʉtwa bhantʉ, bhamu imia yeeka (100), bhamu amashumi gasaanʉ.
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Akheega amakaati gaala gasaanʉ ni nswi zɨbhɨlɨ, akheenya kʉmwanya, akhavɨsaya. Akhamensulanyaaga amakaati gaala, akhabhapanga abhalandati bhaakwe bhabhagabhɨlaje abhantʉ. Iwinza akhabhagabhanya ni nswi ziila zyope zɨkhabhakwɨla abhantʉ bhonti.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Abhantʉ bhonti bhakhalya, bhakhiikuta.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Abhalandati bhaakwe bhakhabhʉngaanya ɨvɨtʉndʉ ishumi na vɨbhɨlɨ ɨvwɨ nsenyenha ɨzya makaati ni nswi.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Bhe bháliiye ishaakulya shiila bháamɨle bhinji, abhasakhaala bheene bháamɨle ielufu zɨsaanʉ (5,000).
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Nalʉbhɨlo, uYeesu akhabhabijila abhalandati bhaakwe kʉtɨ bhinjile mʉ shɨtʉʉlɨ, bhalongolele kʉbhala kwɨsyɨla ɨya sʉmbɨ ku Betisayida, we akʉyɨlaga ɨmpʉga ɨya bhantʉ.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 We alenhaana nabho, akhazʉbha wʉʉyo mwene mwɨ gamba kupuuta.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 We kwavwelelema, ɨshɨtʉʉlɨ shikhafikha pakaasi pa sʉmbɨ, uYeesu áamɨle mwene kʉ nsɨ inyuumu kwɨsyɨla ilinji.
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 UYeesu akhabhalola abhalandati bhaakwe bhakulibha kʉshɨjenzya ɨshɨtʉʉlɨ shaabho kʉnongwa ye impepu yikhavugulaga kʉbhala ukunji. Kʉ masheelo, akhabhabhalɨla akʉjenda pamwanya pa minzi, akhanzaga kʉbhashɨla.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 — ausente —
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 — ausente —
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 We uYeesu ayinjila mʉ shɨtʉʉlɨ mwe bháamɨle, impepu yɨkhalekha kuvugula. Bhakhabha na khaswigo akhapɨtɨ nhaani,
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 kʉnongwa ye amooyo gaabho gáamɨle magomu, bhatázyaganyiinye naazimo ɨzyɨ yele lya Yeesu ɨlya kʉpela amakaati gaala.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 We uYeesu na bhalandati bhaakwe bhafumiila ʉsʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya, bhakhafikha mʉmbalɨ yɨ nhaaya ɨya mu Genezaleeti, bhakhashɨmɨɨlɨkha ɨshɨtʉʉlɨ kukuula.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 We bhaafuma bhʉʉlo mʉ shɨtʉʉlɨ, abhantʉ bhakhamʉmanya uYeesu nalʉbhɨlo bhʉʉlo.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Pe bhakhashɨmbɨla kʉbhala kʉbhabhʉʉzya abhantʉ mʉ nsɨ yiila yonti. We abhantʉ bhɨmvwa, bhakhabhapɨmbaga abhabhinu mʉ vɨlɨlɨ kʉbhala kwokwonti kwe bhɨmvwa kʉtɨ uYeesu alɨ.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Poponti paala pe akhabhalaga, mʉbhe mʉ tʉkhaaya, mʉ nhaaya awe mʉ nsɨ yiila mwomwonti, bhakhamʉletelaga abhabhinu. Bhakhamʉlambaga uYeesu kʉtɨ abhɨtɨshɨzye bhapalamansye mwi pindilwi ɨlya mwenda waakwe lyene. Pe abhabhinu bhonti bhe bhápalamansiizye, bháponile.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.