Marcos 6
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ACF
1 Pe uYeesu akhasogola kʉ nsɨ yiila, akhagalʉkha kʉkwabho ku Naazaleti na bhalandati bhaakwe.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Pa Sabaato ye yɨkhalandata, akhanda kʉmanyɨzya mwi sinagoogi.UYeesu akʉmanyɨzya mwi sinagoogi|src="lb00244c.tif" size="col" ref="6:2" Abhinji bhe bhámwimvwizye she akʉmanyɨzya, bháswijile na kʉmʉshoolanya nhaani. Bhakhatɨnjɨ, “Ishi anza wʉnʉʉnʉ azyajile kwoshi ziniizi? Khabhɨlɨ azyajile kwoshi ɨnjeele zyonti anza ziniizi na makha aga kʉbhombela amayele anza ganaaga?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Bhʉlɨ, wʉnʉʉnʉ te wʉ wʉʉla umukelesi? Bhʉlɨ, te mwana wa Maliya? Bhʉlɨ, abhakhambakʉ bhaakwe te wʉ Yaakobo, ʉYoose, ʉYʉʉda nu Siimoni? Bhʉlɨ, abhayɨlʉmbʉ bhaakwe tʉtakwɨkhala nabho panaapa?” Pe bhakhakhaana kʉmwɨtɨkha.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Abhantʉ bhakumushindikha umukuwi ukunji kwonti, ɨleelo abha mʉ nhaaya yaakwe, na bhanholo bhaakwe, na bha mu nyumba yaakwe bhatakumushindikha.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Kʉnongwa ye bhatáamɨle nʉ lwɨtɨkho, uYeesu akhabhomba amayele mashe bhʉʉlo kukuula. Ábhabhɨshɨɨye ɨnyoobhe abhabhinu bhashe bhʉʉlo, akhabhaponɨa.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Zɨkhabha zya khaswigo kʉkwakwe we aalola bhatalɨ nʉ lwɨtɨkho naalumo.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Akhabhabhɨlɨshɨla peeka abhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ bhaala. Akhaabhapa ʉwaamʉlo ʉwa kʉbhɨnga amapepu amabhiibhi, akhabhasonteelezya bhabhɨlɨ bhabhɨlɨ.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Akhabhalajɨzya akhatɨ, “Mʉtakhaapaye akhantʉ naakhamu mwɨ dala, awe ishaakulya, imbuguuli awe ɨnhela mʉ nyambɨ zyinyu, lyoli mwegaje zyɨ ndoogo nyeene mʉ nyoobhe.
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Mʉkwataje vwɨ vɨlyatʉ vwinyu, mʉtakhaapaye amenda aga kwandʉlanya kwe mʉkʉbhala.”
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Iwinza akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Mu nyumba yoyonti yiila ye bhabhaposheela, mʉkhabhanje mʉmwo, kufishila akhabhalɨlo khe mʉkhayɨsogola mʉ nhaaya yɨnɨɨyo.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Ɨnga poponti paala pe bhatabhaposheela awe kʉbhatejeelezya, we mʉkʉsogola, mukhakunyuntaje ulusuuto mʉ vɨnama vwinyu, kʉbhasokha kʉtɨ bhakʉmʉkhaana wʉ Mʉlʉngʉ.”
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Pe abhalandati bhaala bhakhasogola, bhakhanda kʉbhalʉmbɨɨlɨla abhantʉ bhonti bhe bhakhomaana nabho kʉtɨ bhapɨndʉkhaje na kʉzɨlekha imbiibhi zyabho.
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 Bhakhefwaga amapepu amabhiibhi kʉ bhantʉ abhinji, na kʉbhaponɨa abhabhinu abhinji ɨmpʉngo, we bhabhapakhazya amafuta.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Pe panaapo ʉmwene ʉwɨ nsɨ yiila, we ɨtaawa lyakwe áamɨle wu Heloodi, akhɨmvwa zye uYeesu akhabhombaga, kʉnongwa ye bhakhamʉlongaga poponti paala. Bhamu bhakhatɨnjɨ, “Wʉnʉʉyo wu Yookhani uMwozyi azyushile kufuma kʉ bhafwe. Ye nongwa ɨnɨ akʉbhomba amayele amapɨtɨ anza ganaago.”
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Bhamu bhakhatɨnjɨ, “Wu Eliya.” Abhamwabho bhakhatɨnjɨ, “Ʉnʉ mukuwi anza bhakuwi abhɨ maandɨ.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Ɨleelo uHeloodi we ayɨmvwa, akhatɨ, “Wʉnʉʉnʉ wu Yookhani uMwozyi we ɨne námudumuuye itwe, azyushile kufuma kʉ bhafwe!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 We zyabha shɨnɨɨsho, uHelodiya akhabha nu lwisi kwa Yookhani. Akhanzaga ɨdala ɨlya kʉmʉgoga, ɨleelo akhapotwaga.
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 Kʉnongwa ye uHeloodi akhamwogopaga uYookhani, pe akhamʉlɨndɨlɨlaga kʉtɨ uHelodiya atakhamʉgoje, kʉnongwa ye ámanyile nzɨɨla kʉtɨ uYookhani muntu we mwinza, mugolosu, khabhɨlɨ áamɨle nu wanalyoli. UHeloodi áyiganile kʉmʉtejeelezya uYookhani nhaani, poope we amwɨmvwa, akhasʉngamaga nhaani.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Pɨlongolela, uHeloodi akhabhɨɨkha ishikulukulu na bhatongwa bhaakwe, abhantʉ abhapɨtɨ mʉ Galɨlaaya, peeka na bhapɨtɨ bha bhasikaali bhaakwe kʉkʉmbʉkha isiku lye ápapiilwe. Pe uHelodiya akhalyaga ɨdala ɨlya kʉmʉgojela uYookhani.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 Ʉmwalɨ wa Helodiya akhinjila mu shikulukulu, akhavina pɨlongolela pa Heloodi na bhajeni bhaakwe, bhonti bhakhasha nhaani. Ʉmwene uHeloodi akhamʉbhʉʉzya ʉmwana ʉla akhatɨ, “Mbʉʉzye khokhonti khe ʉkwanza, ɨne intiikupe.”
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Iwinza akhalapa akhatɨ, “Khokhonti khe ɨwe ʉkwanza, ɨne intiikupe, poope ni nuusu ɨya wʉmwene waanɨ bhʉʉlo, woope inkuukupa.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Pe ʉmwana ʉmʉlɨndʉ ʉla akhafuma panzɨ, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya unyina akhatɨ, “Maayɨ, ɨndaabhe akhooni?” Unyina akhamwamʉla akhatɨ, “Laabha aakupe itwe lya Yookhani uMwozyi.”
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Pe ʉmwana ʉmʉlɨndʉ ʉla akhakhalambana, akhabhala kwa mwene, akhamʉlaabha akhatɨ, “Ɨnkwanza kʉtɨ umpe shiniishi itwe lya Yookhani uMwozyi mʉ nselo.”
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 ɄMwene akhayibhuna nhaani, ɨleelo kʉnongwa ɨya lufingo lwe álapile pɨlongolela pa bhajeni bhaala, akhapootwa she atɨmʉkhaane.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Pe akhamʉsonteelezya umusikaali kʉtɨ abhale kumudumula uYookhani itwe. Umusikaali ʉla akhabhala, akhamudumula uYookhani itwe mwɨ jeela.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 Akhalɨleeta itwe lya Yookhani mʉ nselo, akhaamupa ʉmwalɨ ʉla, woope akhaamupa unyina.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 We abhalandati bha Yookhani bhazyɨmvwa ziniizi, bhakhabhala, bhakheega ivimba lyakwe, bhakhalɨsyɨla mʉ mbɨɨpa.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Pe abhasundikwa bha Yeesu bhakhamʉbhʉngaanɨla, bhakhamʉbhʉʉzya zyonti zye bhábhombile, na she bhabhamanyiziizye abhantʉ.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Kʉnongwa ye kwámɨle na bhantʉ abhinji nhaani, bhamu bhakhɨnzaga, bhamu bhakhasogolaga, pe na bhalandati bhaakwe bhakhapootwa kʉbha na khabhalɨlo akha kulya. UYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Saalɨ tʉbheene, tʉbhale pamu pe patalɨ nɨ shongo, mʉtʉʉzye khashe.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Bhakhasogola bheene mʉ shɨtʉʉlɨ, bhakhabhala kumo kwe kʉtáamɨle na bhantʉ.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Ɨleelo abhinji bhʉʉlo bhakhabhalola we bhakʉsogola, bhakhabhamanya. Bhakhabhashɨmbɨɨlɨla ʉlwa paasɨ kufuma ɨnhaaya inyinji bhʉʉlo, bhakhabhatangʉlɨla kufikha kuula kwe bhakhabhalaga.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 We ayiikha mʉ shɨtʉʉlɨ, akhayɨlola ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ. We abhalola, akhabhalolela ishisa, kʉnongwa ye bháamɨle ngatɨ ngoole zye zɨtalɨ nu mudiimi. Pe akhanda kʉbhamanyɨzya inyinji.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 We kwabha shalyabheela, abhalandati bhaakwe bhakhabhala bhakhamʉbhʉʉzya uYeesu bhakhatɨ, “Ɨpa pe tʉlɨ shilozu sheene, uwusiku wʉpalamɨɨye.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 Ishi, bhalaje abhantʉ ɨbha ɨnga bhabhale bhayɨkalɨle bhɨɨbho ivwakulya mʉ tʉkhaaya ʉtwa mʉpɨɨpɨ.”
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Ɨleelo uYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Bhape mʉneemwe ishaakulya!” Pe bhoope bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Ʉkʉtɨ ɨtwe tʉbhale tʉbhakalɨle amakaati agi dinaali imia zɨbhɨlɨ (200), kʉtɨ bhalye?”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Pe uYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Bhʉlɨ, mʉlɨ na makaati galɨnga? Bhalaji mwenye.” We bhagaaga, bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Tʉlɨ na makaati gasaanʉ ni nswi zɨbhɨlɨ.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya kʉtɨ, bhabhɨɨkhazye abhantʉ bhonti mʉ tʉpʉga mwɨ laala ibhisi.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Pe bhakhɨɨkhala mʉ tʉpʉga ʉtwa bhantʉ, bhamu imia yeeka (100), bhamu amashumi gasaanʉ.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Akheega amakaati gaala gasaanʉ ni nswi zɨbhɨlɨ, akheenya kʉmwanya, akhavɨsaya. Akhamensulanyaaga amakaati gaala, akhabhapanga abhalandati bhaakwe bhabhagabhɨlaje abhantʉ. Iwinza akhabhagabhanya ni nswi ziila zyope zɨkhabhakwɨla abhantʉ bhonti.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Abhantʉ bhonti bhakhalya, bhakhiikuta.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Abhalandati bhaakwe bhakhabhʉngaanya ɨvɨtʉndʉ ishumi na vɨbhɨlɨ ɨvwɨ nsenyenha ɨzya makaati ni nswi.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Bhe bháliiye ishaakulya shiila bháamɨle bhinji, abhasakhaala bheene bháamɨle ielufu zɨsaanʉ (5,000).
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Nalʉbhɨlo, uYeesu akhabhabijila abhalandati bhaakwe kʉtɨ bhinjile mʉ shɨtʉʉlɨ, bhalongolele kʉbhala kwɨsyɨla ɨya sʉmbɨ ku Betisayida, we akʉyɨlaga ɨmpʉga ɨya bhantʉ.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 We alenhaana nabho, akhazʉbha wʉʉyo mwene mwɨ gamba kupuuta.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 We kwavwelelema, ɨshɨtʉʉlɨ shikhafikha pakaasi pa sʉmbɨ, uYeesu áamɨle mwene kʉ nsɨ inyuumu kwɨsyɨla ilinji.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 UYeesu akhabhalola abhalandati bhaakwe bhakulibha kʉshɨjenzya ɨshɨtʉʉlɨ shaabho kʉnongwa ye impepu yikhavugulaga kʉbhala ukunji. Kʉ masheelo, akhabhabhalɨla akʉjenda pamwanya pa minzi, akhanzaga kʉbhashɨla.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 — ausente —
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 — ausente —
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 We uYeesu ayinjila mʉ shɨtʉʉlɨ mwe bháamɨle, impepu yɨkhalekha kuvugula. Bhakhabha na khaswigo akhapɨtɨ nhaani,
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 kʉnongwa ye amooyo gaabho gáamɨle magomu, bhatázyaganyiinye naazimo ɨzyɨ yele lya Yeesu ɨlya kʉpela amakaati gaala.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 We uYeesu na bhalandati bhaakwe bhafumiila ʉsʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya, bhakhafikha mʉmbalɨ yɨ nhaaya ɨya mu Genezaleeti, bhakhashɨmɨɨlɨkha ɨshɨtʉʉlɨ kukuula.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 We bhaafuma bhʉʉlo mʉ shɨtʉʉlɨ, abhantʉ bhakhamʉmanya uYeesu nalʉbhɨlo bhʉʉlo.
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 Pe bhakhashɨmbɨla kʉbhala kʉbhabhʉʉzya abhantʉ mʉ nsɨ yiila yonti. We abhantʉ bhɨmvwa, bhakhabhapɨmbaga abhabhinu mʉ vɨlɨlɨ kʉbhala kwokwonti kwe bhɨmvwa kʉtɨ uYeesu alɨ.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Poponti paala pe akhabhalaga, mʉbhe mʉ tʉkhaaya, mʉ nhaaya awe mʉ nsɨ yiila mwomwonti, bhakhamʉletelaga abhabhinu. Bhakhamʉlambaga uYeesu kʉtɨ abhɨtɨshɨzye bhapalamansye mwi pindilwi ɨlya mwenda waakwe lyene. Pe abhabhinu bhonti bhe bhápalamansiizye, bháponile.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.