Marcos 14
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NAA
1 Zyásyalile insiku zɨbhɨlɨ bhʉʉlo kʉtɨ shɨbhe shikulukulu ɨshɨ Pasaaka nɨ sha makaati ge gatabhishiilwe uwusafu. Abhapɨtɨ abha bhapuutili na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo, bhakhanzaga ɨdala ɨlya kumuziga uYeesu kʉtɨ, bhamʉleme kukwilu ɨnga bhamʉlonje na kʉmʉgoga.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Ɨleelo bhakhalonga bhakhatɨ, “Isuuti tʉleshe ishikulukulu shɨshɨle ɨnga tʉkhamʉlemaje, abhantʉ bhatakhabhombe ʉmʉyʉbhano.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 UYeesu áamɨle mʉ nhaaya ɨya mu Besaniya, mu nyumba ya Siimoni we ámuponiizye amaketa, áyɨkhaaye akhalyanga ishaakulya. Akhɨnza ʉmwantanda ʉmo we áamɨle na khasupa akhinza khe khízuuye amafuta agɨ nhela ɨmpɨtɨ ge gakununshiilila, ge bhakhatɨnjɨ ɨnalaado. Amafuta gaala gáamɨle gɨ nhela ɨmpɨtɨ, ge gakhanunshilaga akhinza. Ʉmwantanda ʉla akhabazʉla akhasupa khaala, akhamwitiilizya uYeesu pi twe.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Abhantʉ bhamu bhe bháamɨle mu nyumba muula, bhakhaviitwa. Bhakhanda kʉlonga bheene na bheene kʉtɨ, “Khooni khe akʉnanganya amafuta aminza anza ganaaga?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Amafuta ɨga ge gayiiye kʉkazya idinaali imia zɨtatʉ (300), na kʉʉbhapa abhapɨɨna ɨnhela zye waakazya.” Bhakhamʉlongana nhaani ʉmwantanda ʉla.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ɨleelo uYeesu akhatɨ, “Mʉleshe, khooni khe mʉkʉmʉyɨmvwa? Ʉweene ambombeeye lye lyinza nhaani.
6 Mas Jesus disse:
7 Abhapɨɨna mʉlɨ nabho kukwinyu insiku zyonti, muyiiye kʉbhabhombela inyinza zyonti zye muyiganile. Ɨleelo ɨne te ɨmbe peeka nɨɨmwe insiku zyonti.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Ʉmwantanda ʉnʉ abhomba lye angalɨkhola. Aatala kʉwʉpakha ʉmʉbhɨlɨ waanɨ amafuta ganaaga kʉwʉlɨngaanya kʉsyɨlwa.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, poponti pe iNtumi iNyinza zɨkhayɨlʉmbɨɨlɨlwa mʉ nsɨ zyonti, lye ʉmwantanda ʉnʉ ambombela lɨkhayɨlongwa kʉmʉkʉmbʉkha.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Pe ʉYʉʉda Sikalioti, weeka mu bhalandati bhaala ishumi na bhabhɨlɨ abha Yeesu, akhabhala kʉlonjeelela kʉ bhapɨtɨ abha bhapuutili kʉtɨ, abhalanje ɨdala ɨlya kʉmʉlema uYeesu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Abhapuutili abhapɨtɨ we bhɨmvwa, bhakhasha nhaani. Bhakhalagana nawo kʉtɨ bhatiimupe ɨnhela. Pe ʉYʉʉda akhanda kwanza ɨdala ɨlya kʉmʉlonjeelela uYeesu mʉ khabhalɨlo khe khakhondeeye.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Lyámɨle lisiku ɨlya kwanda ɨlya shikulukulu ɨsha makaati ge gatabhishiilwe uwusafu. Khabhɨlɨ kháamɨle khabhalɨlo khe abhantʉ bhakhabhoolaga ɨngoole ɨyɨ Pasaaka. Pe abhalandati bha Yeesu bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “Ʉkwanza tʉbhale tʉkʉlɨnganɨzanye kwoshi ishikulukulu ɨshɨ Pasaaka?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Pe uYeesu akhabhasonteelezya abhalandati bhaakwe bhabhɨlɨ. Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Bhalaji mʉ nhaaya ɨyo, mʉtɨkhomaane nu muntu ʉmʉsakhaala ʉmo we apimbile ɨnsonta ɨya minzi, mʉkhamʉlandataje kuula kwe akʉbhala.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Mu nyumba yiila ye ayinjila, mʉbhale mʉmʉbhʉʉzye ʉmwene nyumba mʉtɨ, ‘UMumanyizyi akʉbhʉzɨɨlɨzya akʉtɨ, ulupitu ʉlwa bhajeni lʉlɨ pooshi? Mʉnʉʉmwo mwe ɨnkwanza kulya ishikulukulu ɨshɨ Pasaaka peeka na bhalandati bhaanɨ.’
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Pe ʉmwene nyumba wʉʉyo atɨbhalanje ulupitu ʉlʉpɨtɨ ʉlwa pamwanya mu nyumba ɨnjelenhanye, lwe lʉlɨngaanye nzɨɨla apa kwɨkhala. Mʉnʉʉmwo mwe mʉtɨlɨngaanye.”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Abhalandati bhaala bhakhasogola, bhakhabhala bhakhinjila mʉ nhaaya. Bhakhaaga zyonti zɨlɨ shishiila she uYeesu ábhabhuziizye, bhakhalɨngaanya ɨPasaaka.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 We kwabha shalyabheela, uYeesu akhɨnza peeka na bhalandati bhaakwe bhaala ishumi na bhabhɨlɨ.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 We bhalɨ kulya, uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, weeka wiinyu we akulya peeka nɨɨne panaapa, atɨndonjeelele kʉ bhalʉgʉ.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Abhalandati bhaakwe bhakhanda kʉswɨmɨɨlɨla, weeka weeka akhanda kʉmʉbhʉʉzya uYeesu kʉtɨ, “Bhʉlɨ, neene?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 UYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Atɨbhe wamwinyu weeka ɨmwe ishumi na bhabhɨlɨ, we akʉsanzɨla ikaati peeka nɨɨne mʉ shɨlɨɨlo umu.
20 Jesus respondeu:
21 ɄMwana wa Muntu atɨbhale anza she yisimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile. Ɨleelo asheleeye umuntu we akʉmʉlonjeelela ʉMwana wa Muntu kʉ bhalʉgʉ! Yaamɨle kwashi kʉkwakwe umuntu wʉnʉʉyo nhanɨ atakhapapwaga.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 We bhakulya, uYeesu akheega ikaati, akhalɨsaya, akhamensula, akhaabhapa abhalandati bhaakwe, akhatɨ, “Yeeji, uwu we mʉbhɨlɨ waanɨ.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Khabhɨlɨ akheega ɨshɨkoopa, akhasalifwa kwa Mʉlʉngʉ, akhaabhapa abhalandati bhaakwe, bhonti bhakhamwelela mʉ shɨkoopa shiila.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ili lɨbhanda lyanɨ lye likwitikha kʉnongwa ya bhantʉ abhinji, likusimishizya ulufingo ʉlwa Mʉlʉngʉ na bhantʉ bhaakwe.
24 Então lhes disse:
25 Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya ɨnkʉtɨ, kufuma ʉmʉsanyʉʉnʉ, te ɨnhamwele winza idivaayi iyi zabiibu paka pi siku liila lye ɨnhayɨmwela idivaayi iyi zabiibu mʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Pe bhakhɨmba ʉlwɨmbo. We bhaamala kwɨmba, bhakhasogola, bhakhabhala kwɨ gamba ɨlya Mizeituni.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 We bhalɨ mwɨ dala, uYeesu akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Ɨmwe mwenti mʉtɨshɨmbɨle na kʉndekha. Kʉnongwa ye yisimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile kʉtɨ,
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 “Ɨleelo we nazyʉkha, ɨnhayɨbhatangʉlɨla kʉbhala kʉ Galɨlaaya.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Pe uPeeteli akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Poope ɨnga abhamwɨtʉ bhonti bhakʉshɨmbɨla, ɨleelo ɨne ɨntangakʉshɨmbɨla ɨnkʉleshe.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉkʉbhʉʉzya kʉtɨ, uwusiku ʉwa mʉsanyʉʉnʉ, we ɨnhanda yɨshɨɨlɨ kʉbhɨlɨshɨla khabhɨlɨ, ɨwe ʉtɨnhaane khatatʉ kʉtɨ utamanyile.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ɨleelo uPeeteli akhazeemela nhaani akhatɨ, “Poope ɨnga yɨtɨbhe ya kufwa peeka nɨɨwe, te yɨmbɨɨshe kʉtɨ ɨnkʉkhaane ɨwe ngakheeka.” Abhalandati abhamwabho bhoope bhakhalonga shɨɨsho.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 We bhaafikha kwɨ gamba ɨlya Mizeituni, bhakhabhala ku bositaani ye bhakhatɨnjɨ iGetisemaani. UYeesu akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Yiikhali ɨpa, mʉ khabhalɨlo khe ɨne inkupuuta.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Akhabheega uPeeteli, ʉYaakobo nu Yookhani, akhabhala nabho apatali khashe, akhanda kʉswɨmɨɨlɨla na kupulinta.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ʉmwoyo waanɨ wʉswɨmɨlɨɨye nhaani, ɨngafwa bhʉʉlo. Ɨmwe mwɨkhale panaapa, mʉbhe amiiso.”
34 E lhes disse:
35 Akhasejela pɨlongolela khashe, akhagwa shikupama. Akhapuutaga kʉtɨ, ɨnga yɨtɨnhanaga, aamɨle atashɨlɨle mʉ khabhalɨlo ɨkho akha mayɨmba.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 UYeesu akhalonga akhatɨ, “Aaba, we Taata, ɨwe kʉkwakho zyonti zɨkʉbhombekha. Ʉtakhɨtɨshɨzye kʉtɨ amayɨmba amapɨtɨ ɨga ganaaje! Ɨleelo yɨtakhabhe anza she ɨnkwanza, lyoli anza she ʉkwanza ɨwe.”
36 E dizia:
37 We agalʉkha ku bhalandati bhaakwe, akhaaga bhagonile utulo. Akhamʉbhʉʉzya uPeeteli akhatɨ, “Siimoni, ugonile utulo? Wapootwa kʉbha amiiso ɨsaala yeeka nyeene?”
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Daamushi, mʉbhe amiiso na kupuuta kʉtɨ mutakhinjile mʉ ndɨngo. Ʉmwoyo wʉlɨ na makha aga kwɨtɨshɨla, ɨleelo ʉmʉbhɨlɨ mudeganu.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 UYeesu akhabhala akha wʉbhɨlɨ kupuuta, akhagalʉshɨla kʉlonga amazwi gagaala.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 We agalʉkha winza, akhaaga bhagonile, kʉnongwa ye utulo twámɨle twinji mu miiso gaabho. We abhadaamʉsya, bhatakhalɨmanya ɨlya kʉmwamʉla khaala.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 We ayɨnza winza akha wʉtatʉ, akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Mʉlɨ she mugonile utulo na kʉtʉʉzya? Ishi mwagona khayaana. Akhabhalɨlo khaafikha khe ʉMwana wa Muntu atɨlemwe na bhabhomba mbiibhi.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Daamushi, saalɨ tʉsogolaje! Yeenya, ʉla we akʉndonjeelela alɨ papɨɨpɨ.”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 We uYeesu akʉlonga, ʉYʉʉda, weeka mu bhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ, akhɨnza peeka nɨ mpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ bhe bháamɨle na mafwo amapɨtɨ ni nduugu. Ɨmpʉga yɨnɨɨyo yáfumile kʉ bhapɨtɨ abha bhapuutili, ku bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo na kʉ bhasongo abha Bhayahuudi.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 ɄYʉʉda we atɨmʉlonjeelele, ábhapiiye nzɨɨla ɨshɨlolesyo átɨlɨ, “Ʉla we mwalola namʉtambɨla, mʉkhamanyaje kʉtɨ we wʉʉyo. Mʉkhamʉlemaje na kʉsogola nawo mʉmʉlɨndɨlɨɨye.”
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Pe ʉYʉʉda we aafikha bhʉʉlo paala, akhalongola akhabhala pe uYeesu áamɨle, akhalonga akhatɨ, “Mwagona Mumanyizyi!” Akhamʉtambɨla.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Pe abhantʉ bhaala bhakhamʉlema uYeesu, bhakhamʉlɨndɨɨlɨla.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Ɨleelo umuntu ʉmo mʉ bhaala bhe bhɨ́mɨlɨɨye papaala peeka nu Yeesu, akhasakʉla ʉmʉfwo waakwe ʉmʉpɨtɨ, akhamʉkhoma na kumudiba ikutwe umubhombi wa mupuutili ʉmʉpɨtɨ.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 UYeesu akhabhabhʉʉzya abhantʉ bhaala akhatɨ, “Khooni khe mwinzile na mafwo amapɨtɨ ni nduugu kʉtɨ mʉndeme ɨne, ngatɨ bhantʉ bhe bhakʉbhala kʉmʉlema umuntu we mufwuli?
48 Jesus lhes disse:
49 Wiila bhʉʉlo naamɨle peeka nɨɨmwe, namanyɨzyaga mwi linga ilyi Nyumba iMfinjile, khooni khe mʉtandemaga? Ɨleelo ziniizi zyabhombekha ɨnga zye zyásimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile zɨkwɨle.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Pe abhalandati bhaakwe bhonti bhe bháamɨle peeka nawo, bhakhamʉlekha, bhakhashɨmbɨla.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Kwámɨle nʉ mwana umutunta ʉmo we ákwatile ɨshɨlʉndo, akhamʉlandataga uYeesu. Woope bhakhalɨnga kʉtɨ bhamʉleme.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Ɨleelo ʉweene akhapulumukha kʉ nyoobhe, akhabhaleshela ɨshɨlʉndo shaakwe, akhashɨmbɨla ʉlʉbhɨlo alɨ shitali.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Pe abhantʉ bhaala bhakhamʉtwala uYeesu kwa mupuutili ʉmʉpɨtɨ. Bhakhabhʉngaana papaala abhapɨtɨ abha bhapuutili bhonti, abhasongo, na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 UPeeteli akhamʉlandataga uYeesu apatali bhʉʉlo. Akhabhala, akhinjila mukaasi mʉ lʉbhaga lwa mupuutili ʉmʉpɨtɨ. Akhɨɨkhala mumuula peeka na bhalindiilili bha mupuutili ʉmʉpɨtɨ, akhootaga ʉmwoto pa lʉbhʉngo.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Abhapɨtɨ abha bhapuutili nɨ balaaza lyonti ɨlya bhasongo, bhakhanda kwanza uwukeeti ʉwa kʉmʉsɨtaakɨla uYeesu ɨnga bhamʉlonje na kʉmʉgoga, ɨleelo bhatakhawaaga uwukeeti naawumo.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Abhantʉ abhinji bháfumwizye uwukeeti ʉwa kʉmwandɨla ɨlenga uYeesu, ɨleelo uwukeeti waabho wʉkhaleganaga.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Khabhɨlɨ abhantʉ abhamwabho bhamu bhakhɨmɨɨlɨla kufumwa uwukeeti ʉwɨ lenga. Bhakhalongaga bhakhatɨnjɨ,
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 “Ɨtwe twámwimvwizye tʉneetwe umuntu ʉnʉ akʉlonga akʉtɨ, ‘Ɨne ɨntɨpongolanye iNyumba iMfinjile ɨnɨ ye abhantʉ bházenjile. Ɨleelo ɨnhayɨzenga iyinji ku nsiku zɨtatʉ nyeene. Inyumba yɨnɨɨyo te yɨkhazengwe na bhantʉ.’ ”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Poope na ku liniili bhʉʉlo, uwukeeti waabho wʉtakhɨtɨnhana ngakheeka.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Pe umupuutili ʉmʉpɨtɨ akhɨmɨɨlɨla pɨlongolela pɨ balaaza. Akhamʉbhʉzɨɨlɨzya uYeesu akhatɨ, “Bhʉlɨ, ʉtakwamʉla naalimo? Ʉtakʉlola kʉtɨ abhantʉ bhonti ɨbha bhakufumwa uwukeeti kʉkʉsɨtaaka ɨwe?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Ɨleelo uYeesu akhapʉʉma mye, atakhalonga izwi naalimo. Umupuutili ʉmʉpɨtɨ akhamʉbhʉzɨɨlɨzya winza akhatɨ, “Bhʉlɨ, ɨwe we we Kilisiti, ʉMwana wa Mʉlʉngʉ, ʉMʉlʉngʉ ʉwa Wumwamu?”
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Ee! Ɨne ne neene. Khabhɨlɨ ɨmwe mʉtɨmʉlole ʉMwana wa Muntu ayɨkhaaye kʉmbalɨ ɨya kʉndɨɨlo ɨya Mʉlʉngʉ ʉwa makha. Khabhɨlɨ mʉkhayɨmʉlola we akwɨnza mʉ mabhɨngo.”
62 Jesus respondeu:
63 Pe umupuutili ʉmʉpɨtɨ akhadebulanya amenda gaakwe akhatɨ, “Tʉkwanza bhaashi abhakeeti winza?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Mwɨmvwa mʉneemwe amashoolanyo gaakwe! Ishi ɨmwe, mʉkʉtɨ bhʉlɨ?” Abhantʉ bhonti bhakhamʉlonga bhakhatɨ, “Ʉnʉ ayiiye kʉtɨ tʉmʉgoje.”
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Pe bhamu bhakhanda kʉmʉswɨla amatɨ, kumugubishila kumiiso na kʉmʉkhoma ni nguumu. Bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Tambʉla twenye wumukuwi she waamanya kʉtɨ wu naanu we akʉkhoma!” Bhoope abhalindiilili bhe bháamɨle papaala, bhakhamwega, bhakhamʉkhoma na makoofi.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Mʉ khabhalɨlo khanaakho, uPeeteli áamɨle she alɨ mʉ lʉbhʉngo. Pe akhɨnza ʉmʉlɨndʉ weeka mu bhabhombi abha shantanda abha mupuutili ʉmʉpɨtɨ.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Akhamʉlola uPeeteli akwota ʉmwoto, akhamutina. Akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Nɨɨwe bhʉʉlo waamɨle peeka nu Yeesu ʉwa ku Naazaleti.”
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Ɨleelo uPeeteli akhakhaana akhatɨ, “Ɨne intamanyile. Khabhɨlɨ ɨntakʉzyaganya zɨnɨɨzyo zye ʉkʉlonga khaala!” Akhabhala pa shɨlyango. Mʉ khabhalɨlo khakhaala, ɨnhanda yɨkhabhɨlɨshɨla.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Umubhombi ʉmʉlɨndʉ ʉla akhamʉlola winza uPeeteli, akhanda kʉbhabhʉʉzya abhantʉ bhe bhɨ́mɨlɨɨye paala akhatɨ, “Umuntu ʉnʉ woope alɨ peeka nabho.”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Ɨleelo uPeeteli akhakhaana winza. Akhabhalɨlo khakhashɨla khashe bhʉʉlo, abhantʉ bhaala bhe bhɨ́mɨlɨɨye papaala, bhoope bhakhamʉbhʉʉzya uPeeteli bhakhatɨ, “Nalyoli wumuntu ɨwe ʉlɨ peeka nabho, kʉnongwa ye nɨɨwe ufumile kʉ Galɨlaaya.”
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Ɨleelo uPeeteli akhanda kutipa na kʉlapa, akhatɨ, “Umuntu ʉnʉ we mʉkʉmʉtekha, ɨne intamumanyile. Ɨne ɨnkʉlonga zya nalyoli, ɨnga ɨnkwanda lɨlenga, ʉMʉlʉngʉ akhandongaje!”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Panaapo bhʉʉlo, ɨnhanda yɨkhabhɨlɨshɨla akha wʉbhɨlɨ. Mʉ khabhalɨlo khanaakho, uPeeteli akhalɨkʉmbʉkha izwi liila lye uYeesu ámubhuziizye kʉtɨ, “We ɨnhanda yɨshɨɨlɨ kʉbhɨlɨshɨla, ʉtɨnhaane khatatʉ.” UPeeteli we asɨɨbha zɨnɨɨzyo, akhalɨla, akhiisya amasonzi aminji.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.