Marcos 14

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Zyásyalile insiku zɨbhɨlɨ bhʉʉlo kʉtɨ shɨbhe shikulukulu ɨshɨ Pasaaka nɨ sha makaati ge gatabhishiilwe uwusafu. Abhapɨtɨ abha bhapuutili na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo, bhakhanzaga ɨdala ɨlya kumuziga uYeesu kʉtɨ, bhamʉleme kukwilu ɨnga bhamʉlonje na kʉmʉgoga.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Ɨleelo bhakhalonga bhakhatɨ, “Isuuti tʉleshe ishikulukulu shɨshɨle ɨnga tʉkhamʉlemaje, abhantʉ bhatakhabhombe ʉmʉyʉbhano.”
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 UYeesu áamɨle mʉ nhaaya ɨya mu Besaniya, mu nyumba ya Siimoni we ámuponiizye amaketa, áyɨkhaaye akhalyanga ishaakulya. Akhɨnza ʉmwantanda ʉmo we áamɨle na khasupa akhinza khe khízuuye amafuta agɨ nhela ɨmpɨtɨ ge gakununshiilila, ge bhakhatɨnjɨ ɨnalaado. Amafuta gaala gáamɨle gɨ nhela ɨmpɨtɨ, ge gakhanunshilaga akhinza. Ʉmwantanda ʉla akhabazʉla akhasupa khaala, akhamwitiilizya uYeesu pi twe.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Abhantʉ bhamu bhe bháamɨle mu nyumba muula, bhakhaviitwa. Bhakhanda kʉlonga bheene na bheene kʉtɨ, “Khooni khe akʉnanganya amafuta aminza anza ganaaga?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Amafuta ɨga ge gayiiye kʉkazya idinaali imia zɨtatʉ (300), na kʉʉbhapa abhapɨɨna ɨnhela zye waakazya.” Bhakhamʉlongana nhaani ʉmwantanda ʉla.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ɨleelo uYeesu akhatɨ, “Mʉleshe, khooni khe mʉkʉmʉyɨmvwa? Ʉweene ambombeeye lye lyinza nhaani.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Abhapɨɨna mʉlɨ nabho kukwinyu insiku zyonti, muyiiye kʉbhabhombela inyinza zyonti zye muyiganile. Ɨleelo ɨne te ɨmbe peeka nɨɨmwe insiku zyonti.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Ʉmwantanda ʉnʉ abhomba lye angalɨkhola. Aatala kʉwʉpakha ʉmʉbhɨlɨ waanɨ amafuta ganaaga kʉwʉlɨngaanya kʉsyɨlwa.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, poponti pe iNtumi iNyinza zɨkhayɨlʉmbɨɨlɨlwa mʉ nsɨ zyonti, lye ʉmwantanda ʉnʉ ambombela lɨkhayɨlongwa kʉmʉkʉmbʉkha.”
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Pe ʉYʉʉda Sikalioti, weeka mu bhalandati bhaala ishumi na bhabhɨlɨ abha Yeesu, akhabhala kʉlonjeelela kʉ bhapɨtɨ abha bhapuutili kʉtɨ, abhalanje ɨdala ɨlya kʉmʉlema uYeesu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Abhapuutili abhapɨtɨ we bhɨmvwa, bhakhasha nhaani. Bhakhalagana nawo kʉtɨ bhatiimupe ɨnhela. Pe ʉYʉʉda akhanda kwanza ɨdala ɨlya kʉmʉlonjeelela uYeesu mʉ khabhalɨlo khe khakhondeeye.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Lyámɨle lisiku ɨlya kwanda ɨlya shikulukulu ɨsha makaati ge gatabhishiilwe uwusafu. Khabhɨlɨ kháamɨle khabhalɨlo khe abhantʉ bhakhabhoolaga ɨngoole ɨyɨ Pasaaka. Pe abhalandati bha Yeesu bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ, “Ʉkwanza tʉbhale tʉkʉlɨnganɨzanye kwoshi ishikulukulu ɨshɨ Pasaaka?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Pe uYeesu akhabhasonteelezya abhalandati bhaakwe bhabhɨlɨ. Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Bhalaji mʉ nhaaya ɨyo, mʉtɨkhomaane nu muntu ʉmʉsakhaala ʉmo we apimbile ɨnsonta ɨya minzi, mʉkhamʉlandataje kuula kwe akʉbhala.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Mu nyumba yiila ye ayinjila, mʉbhale mʉmʉbhʉʉzye ʉmwene nyumba mʉtɨ, ‘UMumanyizyi akʉbhʉzɨɨlɨzya akʉtɨ, ulupitu ʉlwa bhajeni lʉlɨ pooshi? Mʉnʉʉmwo mwe ɨnkwanza kulya ishikulukulu ɨshɨ Pasaaka peeka na bhalandati bhaanɨ.’
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Pe ʉmwene nyumba wʉʉyo atɨbhalanje ulupitu ʉlʉpɨtɨ ʉlwa pamwanya mu nyumba ɨnjelenhanye, lwe lʉlɨngaanye nzɨɨla apa kwɨkhala. Mʉnʉʉmwo mwe mʉtɨlɨngaanye.”
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Abhalandati bhaala bhakhasogola, bhakhabhala bhakhinjila mʉ nhaaya. Bhakhaaga zyonti zɨlɨ shishiila she uYeesu ábhabhuziizye, bhakhalɨngaanya ɨPasaaka.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 We kwabha shalyabheela, uYeesu akhɨnza peeka na bhalandati bhaakwe bhaala ishumi na bhabhɨlɨ.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 We bhalɨ kulya, uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya, weeka wiinyu we akulya peeka nɨɨne panaapa, atɨndonjeelele kʉ bhalʉgʉ.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Abhalandati bhaakwe bhakhanda kʉswɨmɨɨlɨla, weeka weeka akhanda kʉmʉbhʉʉzya uYeesu kʉtɨ, “Bhʉlɨ, neene?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 UYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Atɨbhe wamwinyu weeka ɨmwe ishumi na bhabhɨlɨ, we akʉsanzɨla ikaati peeka nɨɨne mʉ shɨlɨɨlo umu.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 ɄMwana wa Muntu atɨbhale anza she yisimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile. Ɨleelo asheleeye umuntu we akʉmʉlonjeelela ʉMwana wa Muntu kʉ bhalʉgʉ! Yaamɨle kwashi kʉkwakwe umuntu wʉnʉʉyo nhanɨ atakhapapwaga.”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 We bhakulya, uYeesu akheega ikaati, akhalɨsaya, akhamensula, akhaabhapa abhalandati bhaakwe, akhatɨ, “Yeeji, uwu we mʉbhɨlɨ waanɨ.”
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Khabhɨlɨ akheega ɨshɨkoopa, akhasalifwa kwa Mʉlʉngʉ, akhaabhapa abhalandati bhaakwe, bhonti bhakhamwelela mʉ shɨkoopa shiila.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ili lɨbhanda lyanɨ lye likwitikha kʉnongwa ya bhantʉ abhinji, likusimishizya ulufingo ʉlwa Mʉlʉngʉ na bhantʉ bhaakwe.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya ɨnkʉtɨ, kufuma ʉmʉsanyʉʉnʉ, te ɨnhamwele winza idivaayi iyi zabiibu paka pi siku liila lye ɨnhayɨmwela idivaayi iyi zabiibu mʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ.”
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Pe bhakhɨmba ʉlwɨmbo. We bhaamala kwɨmba, bhakhasogola, bhakhabhala kwɨ gamba ɨlya Mizeituni.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 We bhalɨ mwɨ dala, uYeesu akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Ɨmwe mwenti mʉtɨshɨmbɨle na kʉndekha. Kʉnongwa ye yisimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile kʉtɨ,
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 “Ɨleelo we nazyʉkha, ɨnhayɨbhatangʉlɨla kʉbhala kʉ Galɨlaaya.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Pe uPeeteli akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Poope ɨnga abhamwɨtʉ bhonti bhakʉshɨmbɨla, ɨleelo ɨne ɨntangakʉshɨmbɨla ɨnkʉleshe.”
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉkʉbhʉʉzya kʉtɨ, uwusiku ʉwa mʉsanyʉʉnʉ, we ɨnhanda yɨshɨɨlɨ kʉbhɨlɨshɨla khabhɨlɨ, ɨwe ʉtɨnhaane khatatʉ kʉtɨ utamanyile.”
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Ɨleelo uPeeteli akhazeemela nhaani akhatɨ, “Poope ɨnga yɨtɨbhe ya kufwa peeka nɨɨwe, te yɨmbɨɨshe kʉtɨ ɨnkʉkhaane ɨwe ngakheeka.” Abhalandati abhamwabho bhoope bhakhalonga shɨɨsho.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 We bhaafikha kwɨ gamba ɨlya Mizeituni, bhakhabhala ku bositaani ye bhakhatɨnjɨ iGetisemaani. UYeesu akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Yiikhali ɨpa, mʉ khabhalɨlo khe ɨne inkupuuta.”
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Akhabheega uPeeteli, ʉYaakobo nu Yookhani, akhabhala nabho apatali khashe, akhanda kʉswɨmɨɨlɨla na kupulinta.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ʉmwoyo waanɨ wʉswɨmɨlɨɨye nhaani, ɨngafwa bhʉʉlo. Ɨmwe mwɨkhale panaapa, mʉbhe amiiso.”
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Akhasejela pɨlongolela khashe, akhagwa shikupama. Akhapuutaga kʉtɨ, ɨnga yɨtɨnhanaga, aamɨle atashɨlɨle mʉ khabhalɨlo ɨkho akha mayɨmba.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 UYeesu akhalonga akhatɨ, “Aaba, we Taata, ɨwe kʉkwakho zyonti zɨkʉbhombekha. Ʉtakhɨtɨshɨzye kʉtɨ amayɨmba amapɨtɨ ɨga ganaaje! Ɨleelo yɨtakhabhe anza she ɨnkwanza, lyoli anza she ʉkwanza ɨwe.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 We agalʉkha ku bhalandati bhaakwe, akhaaga bhagonile utulo. Akhamʉbhʉʉzya uPeeteli akhatɨ, “Siimoni, ugonile utulo? Wapootwa kʉbha amiiso ɨsaala yeeka nyeene?”
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Daamushi, mʉbhe amiiso na kupuuta kʉtɨ mutakhinjile mʉ ndɨngo. Ʉmwoyo wʉlɨ na makha aga kwɨtɨshɨla, ɨleelo ʉmʉbhɨlɨ mudeganu.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 UYeesu akhabhala akha wʉbhɨlɨ kupuuta, akhagalʉshɨla kʉlonga amazwi gagaala.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 We agalʉkha winza, akhaaga bhagonile, kʉnongwa ye utulo twámɨle twinji mu miiso gaabho. We abhadaamʉsya, bhatakhalɨmanya ɨlya kʉmwamʉla khaala.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 We ayɨnza winza akha wʉtatʉ, akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Mʉlɨ she mugonile utulo na kʉtʉʉzya? Ishi mwagona khayaana. Akhabhalɨlo khaafikha khe ʉMwana wa Muntu atɨlemwe na bhabhomba mbiibhi.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Daamushi, saalɨ tʉsogolaje! Yeenya, ʉla we akʉndonjeelela alɨ papɨɨpɨ.”
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 We uYeesu akʉlonga, ʉYʉʉda, weeka mu bhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ, akhɨnza peeka nɨ mpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ bhe bháamɨle na mafwo amapɨtɨ ni nduugu. Ɨmpʉga yɨnɨɨyo yáfumile kʉ bhapɨtɨ abha bhapuutili, ku bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo na kʉ bhasongo abha Bhayahuudi.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 ɄYʉʉda we atɨmʉlonjeelele, ábhapiiye nzɨɨla ɨshɨlolesyo átɨlɨ, “Ʉla we mwalola namʉtambɨla, mʉkhamanyaje kʉtɨ we wʉʉyo. Mʉkhamʉlemaje na kʉsogola nawo mʉmʉlɨndɨlɨɨye.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Pe ʉYʉʉda we aafikha bhʉʉlo paala, akhalongola akhabhala pe uYeesu áamɨle, akhalonga akhatɨ, “Mwagona Mumanyizyi!” Akhamʉtambɨla.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Pe abhantʉ bhaala bhakhamʉlema uYeesu, bhakhamʉlɨndɨɨlɨla.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Ɨleelo umuntu ʉmo mʉ bhaala bhe bhɨ́mɨlɨɨye papaala peeka nu Yeesu, akhasakʉla ʉmʉfwo waakwe ʉmʉpɨtɨ, akhamʉkhoma na kumudiba ikutwe umubhombi wa mupuutili ʉmʉpɨtɨ.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 UYeesu akhabhabhʉʉzya abhantʉ bhaala akhatɨ, “Khooni khe mwinzile na mafwo amapɨtɨ ni nduugu kʉtɨ mʉndeme ɨne, ngatɨ bhantʉ bhe bhakʉbhala kʉmʉlema umuntu we mufwuli?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Wiila bhʉʉlo naamɨle peeka nɨɨmwe, namanyɨzyaga mwi linga ilyi Nyumba iMfinjile, khooni khe mʉtandemaga? Ɨleelo ziniizi zyabhombekha ɨnga zye zyásimbiilwe mu Wusimbe uWufinjile zɨkwɨle.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Pe abhalandati bhaakwe bhonti bhe bháamɨle peeka nawo, bhakhamʉlekha, bhakhashɨmbɨla.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Kwámɨle nʉ mwana umutunta ʉmo we ákwatile ɨshɨlʉndo, akhamʉlandataga uYeesu. Woope bhakhalɨnga kʉtɨ bhamʉleme.
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 Ɨleelo ʉweene akhapulumukha kʉ nyoobhe, akhabhaleshela ɨshɨlʉndo shaakwe, akhashɨmbɨla ʉlʉbhɨlo alɨ shitali.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Pe abhantʉ bhaala bhakhamʉtwala uYeesu kwa mupuutili ʉmʉpɨtɨ. Bhakhabhʉngaana papaala abhapɨtɨ abha bhapuutili bhonti, abhasongo, na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 UPeeteli akhamʉlandataga uYeesu apatali bhʉʉlo. Akhabhala, akhinjila mukaasi mʉ lʉbhaga lwa mupuutili ʉmʉpɨtɨ. Akhɨɨkhala mumuula peeka na bhalindiilili bha mupuutili ʉmʉpɨtɨ, akhootaga ʉmwoto pa lʉbhʉngo.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Abhapɨtɨ abha bhapuutili nɨ balaaza lyonti ɨlya bhasongo, bhakhanda kwanza uwukeeti ʉwa kʉmʉsɨtaakɨla uYeesu ɨnga bhamʉlonje na kʉmʉgoga, ɨleelo bhatakhawaaga uwukeeti naawumo.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Abhantʉ abhinji bháfumwizye uwukeeti ʉwa kʉmwandɨla ɨlenga uYeesu, ɨleelo uwukeeti waabho wʉkhaleganaga.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Khabhɨlɨ abhantʉ abhamwabho bhamu bhakhɨmɨɨlɨla kufumwa uwukeeti ʉwɨ lenga. Bhakhalongaga bhakhatɨnjɨ,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 “Ɨtwe twámwimvwizye tʉneetwe umuntu ʉnʉ akʉlonga akʉtɨ, ‘Ɨne ɨntɨpongolanye iNyumba iMfinjile ɨnɨ ye abhantʉ bházenjile. Ɨleelo ɨnhayɨzenga iyinji ku nsiku zɨtatʉ nyeene. Inyumba yɨnɨɨyo te yɨkhazengwe na bhantʉ.’ ”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Poope na ku liniili bhʉʉlo, uwukeeti waabho wʉtakhɨtɨnhana ngakheeka.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Pe umupuutili ʉmʉpɨtɨ akhɨmɨɨlɨla pɨlongolela pɨ balaaza. Akhamʉbhʉzɨɨlɨzya uYeesu akhatɨ, “Bhʉlɨ, ʉtakwamʉla naalimo? Ʉtakʉlola kʉtɨ abhantʉ bhonti ɨbha bhakufumwa uwukeeti kʉkʉsɨtaaka ɨwe?”
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Ɨleelo uYeesu akhapʉʉma mye, atakhalonga izwi naalimo. Umupuutili ʉmʉpɨtɨ akhamʉbhʉzɨɨlɨzya winza akhatɨ, “Bhʉlɨ, ɨwe we we Kilisiti, ʉMwana wa Mʉlʉngʉ, ʉMʉlʉngʉ ʉwa Wumwamu?”
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Ee! Ɨne ne neene. Khabhɨlɨ ɨmwe mʉtɨmʉlole ʉMwana wa Muntu ayɨkhaaye kʉmbalɨ ɨya kʉndɨɨlo ɨya Mʉlʉngʉ ʉwa makha. Khabhɨlɨ mʉkhayɨmʉlola we akwɨnza mʉ mabhɨngo.”
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Pe umupuutili ʉmʉpɨtɨ akhadebulanya amenda gaakwe akhatɨ, “Tʉkwanza bhaashi abhakeeti winza?
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Mwɨmvwa mʉneemwe amashoolanyo gaakwe! Ishi ɨmwe, mʉkʉtɨ bhʉlɨ?” Abhantʉ bhonti bhakhamʉlonga bhakhatɨ, “Ʉnʉ ayiiye kʉtɨ tʉmʉgoje.”
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Pe bhamu bhakhanda kʉmʉswɨla amatɨ, kumugubishila kumiiso na kʉmʉkhoma ni nguumu. Bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Tambʉla twenye wumukuwi she waamanya kʉtɨ wu naanu we akʉkhoma!” Bhoope abhalindiilili bhe bháamɨle papaala, bhakhamwega, bhakhamʉkhoma na makoofi.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Mʉ khabhalɨlo khanaakho, uPeeteli áamɨle she alɨ mʉ lʉbhʉngo. Pe akhɨnza ʉmʉlɨndʉ weeka mu bhabhombi abha shantanda abha mupuutili ʉmʉpɨtɨ.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Akhamʉlola uPeeteli akwota ʉmwoto, akhamutina. Akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Nɨɨwe bhʉʉlo waamɨle peeka nu Yeesu ʉwa ku Naazaleti.”
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ɨleelo uPeeteli akhakhaana akhatɨ, “Ɨne intamanyile. Khabhɨlɨ ɨntakʉzyaganya zɨnɨɨzyo zye ʉkʉlonga khaala!” Akhabhala pa shɨlyango. Mʉ khabhalɨlo khakhaala, ɨnhanda yɨkhabhɨlɨshɨla.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Umubhombi ʉmʉlɨndʉ ʉla akhamʉlola winza uPeeteli, akhanda kʉbhabhʉʉzya abhantʉ bhe bhɨ́mɨlɨɨye paala akhatɨ, “Umuntu ʉnʉ woope alɨ peeka nabho.”
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Ɨleelo uPeeteli akhakhaana winza. Akhabhalɨlo khakhashɨla khashe bhʉʉlo, abhantʉ bhaala bhe bhɨ́mɨlɨɨye papaala, bhoope bhakhamʉbhʉʉzya uPeeteli bhakhatɨ, “Nalyoli wumuntu ɨwe ʉlɨ peeka nabho, kʉnongwa ye nɨɨwe ufumile kʉ Galɨlaaya.”
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Ɨleelo uPeeteli akhanda kutipa na kʉlapa, akhatɨ, “Umuntu ʉnʉ we mʉkʉmʉtekha, ɨne intamumanyile. Ɨne ɨnkʉlonga zya nalyoli, ɨnga ɨnkwanda lɨlenga, ʉMʉlʉngʉ akhandongaje!”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Panaapo bhʉʉlo, ɨnhanda yɨkhabhɨlɨshɨla akha wʉbhɨlɨ. Mʉ khabhalɨlo khanaakho, uPeeteli akhalɨkʉmbʉkha izwi liila lye uYeesu ámubhuziizye kʉtɨ, “We ɨnhanda yɨshɨɨlɨ kʉbhɨlɨshɨla, ʉtɨnhaane khatatʉ.” UPeeteli we asɨɨbha zɨnɨɨzyo, akhalɨla, akhiisya amasonzi aminji.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.