Marcos 12
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NAA
1 UYeesu akhanda kʉlonga na bhalongozi bhaala abha Bhayahuudi kʉ vɨkholanyo. Akhalonga akhatɨ, “Álɨɨpo umuntu ʉmo, we áwaalile amazabiibu mu shiizi shaakwe. Akhazyʉngʉʉlɨzya ʉlʉbhaga, akhabana apa kufinyila amazabiibu, akhazenga ʉmʉnaala.Ishiizi ɨsha mazabiibu|src="lb00103c.tif" size="col" ref="12:1" Pe akhɨmvwana na bhalimi kʉtɨ bhabhombaje ɨmbombo ɨnga bhakhagabhane nawo ɨvɨyabho, akhashʉʉla kʉbhala ɨnsɨ ɨya kutali.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 We akhabhalɨlo akhi mvuno ɨya mazabiibu khaafikha, akhamʉsonteelezya umubhombi waakwe ku bhalimi bhaala, kʉtɨ bhaamupe amazabiibu ge bhamʉgabhɨɨye kufuma mu shiizi shaakwe.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Ɨleelo abhalimi bhaala bhakhamʉlema umubhombi waakwe ʉla, bhakhamʉkhoma na kʉmʉgalʉsya ɨnyoobhe nyeene kwa mwene waakwe.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 “Akhamʉsonteelezya winza umubhombi waakwe ʉwamwabho ku bhalimi bhaala. Woope bhakhamʉkhoma na kʉmʉvwalazya amalonda shaakha mwi twe na kʉmʉbhomba akhabhiibhi nhaani.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Akhamʉsonteelezya umubhombi waakwe ʉwamwabho winza, woope abhalimi bhaala bhakhamʉgoga. Ábhasonteleziizye abhabhombi bhaakwe abhamwabho abhinji bhʉʉlo. Abhalimi bhaala bhakhabhakhoma bhamu, abhanjɨ bhakhabhagoga.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Ʉmwene shiizi akhasyalɨlwa nu muntu weeka we áamɨle mwana waakwe we amuganile. Akhamʉsonteelezya ku bhalimi bhaala kʉwʉmalɨlɨshɨlo, akhasɨɨbhaga akhatɨnjɨ, ‘Bhatimushindishe pe mwana waanɨ.’
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 “Ɨleelo abhalimi bhaala bhakhabhʉʉzanya bhakhatɨ, ‘Ʉnʉ we mugaali uwi shiizi ishi. Ishi tʉmʉgoje, ɨnga tweje uwugaali waakwe.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Pe bhakhamʉlema, bhakhamʉgoga, bhakhamʉsʉmba kunzi ku shiizi ɨsha mazabiibu.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 “Ishi pe ʉmwanensho uwi shiizi ɨsha mazabiibu ʉyo akhayɨbhomba lyoni? Akhayɨbhayazya abhalimi bhaala. Ishiizi shiila ɨsha mazabiibu, akhayɨɨbhapa abhanjɨ!
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Mʉtakʉwʉsaajɨla uWusimbe uWufinjile we wʉkʉtɨ,
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Izwi liniili lifumile kwa Mwene,
11 Isto procede do Senhor
12 Abhapɨtɨ abha bhapuutili, abhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo na bhasongo bhakhamanya kʉtɨ akubhiibhika bhɨɨbho. Pe bhakhanza ɨdala ɨlya kʉmʉlema, ɨleelo bhakhogopaga ɨmpʉga ɨya bhantʉ, bhakhamʉlekha, bhakhasogola.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Pe bhakhasonteelezya aBhafalisaayi bhamu peeka nɨ shɨpʉga sha bhalandati bha mwene uHeloodi, ɨnga bhamʉleme mu mazwi gaakwe.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya uYeesu bhakhatɨ, “We Mumanyizyi, tumanyile kʉtɨ ɨwe we muntu ʉwa nalyoli. Khabhɨlɨ ʉtakʉwʉsaajɨla ʉwʉpɨtɨ wa muntu pa mbombo, kʉnongwa ye ʉtakwɨmɨla bha ndwɨmo, lyoli ʉkʉmanyɨzya ɨzya Mʉlʉngʉ mu wanalyoli. Tʉbhʉʉzye she ʉkʉlola. Bhʉlɨ, ɨndajɨzyo zɨkwɨtɨshɨzya kufumwa ɨnsonho kwa Kaisaali awe khaala?”
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Ɨleelo uYeesu ámanyile ɨnsɨɨbho yaabho imbiibhi, akhabhaamʉla akhatɨ, “Khooni khe mʉkʉndɨnga?
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Ndanje ɨnhela ɨnsabhaazya ye mukufumwa kʉ nsonho.” Bhoope bhakhamʉleetela ɨnsabhaazya yeeka.Ɨnhela ɨnsabhaazya|src="HK00166B.TIF" size="col" ref="12:16"
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 UYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Ishifwani ishi nu wusimbe uwu vwa naanu?” Bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “Vwa Kaisaali.” Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Mʉmʉpanje uKaisaali vwe vwa Kaisaali, iwinza mʉmʉpanje ʉMʉlʉngʉ vwe vwa Mʉlʉngʉ.” Bhonti bhakhaswiga nawo nhaani.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 ABhasadukaayi bhe bhakhatɨnjɨ naakumo kʉzyʉkha abhafwe, bhamu bhakhabhala kwa Yeesu, bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ,
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “Mumanyizyi, ʉMoose átusimbiiye ɨndajɨzyo kʉtɨ, ɨnga umuntu aafwa, amʉlekha ʉmʉshɨ sita kʉpaapa ʉmwana, yɨkwɨtɨshɨlwa ʉkhambakʉ waakwe kʉmʉgaala ʉmʉfwɨle ɨnga amʉpaapɨle umuyazi abhaana.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Ishi bhálɨɨpo abhanamuntu saba. Ʉwa kwanda áyeejile ʉmʉshɨ, ɨleelo akhafwa sita kʉpaapa ʉmwana.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Ʉwa wʉbhɨlɨ woope akhamʉgaala ʉmwantanda ʉla, ɨleelo woope akhafwa, atakhalekha ʉmwana nʉʉmo. Woope ʉwa wʉtatʉ zɨkhabha shɨɨsho.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Bhonti saba bhakhafwa, bhatakhalekha ʉmwana nʉʉmo. Kʉwʉmalɨlɨshɨlo wa bhonti, ʉmwantanda ʉla woope akhafwa.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Bhʉlɨ, pi siku lye abhafwe bhakhayɨzyʉkha, ʉmwantanda ʉla akhayɨbha mʉshɨ wa naanu mʉ bhaala saba? Kʉnongwa ye abhasakhaala bhonti saba bhámwejile!”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Mʉkʉpʉbha kʉnongwa ye mutawumanyile uWusimbe uWufinjile, khabhɨlɨ mutagamanyile amakha ga Mʉlʉngʉ.
24 Jesus respondeu:
25 Kʉnongwa ye isiku lye abhafwe bhakhayɨzyʉkha te bhakheegaje awe kwejelwa. Lyoli bhakhayɨbha anza bhakhabhɨzya bhe bhalɨ kʉmwanya.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Ɨleelo kʉ zya kʉzyʉkha abhafwe, mutabhaziizye mu shitaabu sha Moose she ʉMʉlʉngʉ ámubhuziizye paala pe ɨshɨsyeta shɨkhaakhaga ʉmwoto? ɄMʉlʉngʉ ámubhuziizye ʉMoose átɨlɨ, ‘Ɨne ne Mʉlʉngʉ wa Abulahaamu, ne Mʉlʉngʉ wa Isaaka, khabhɨlɨ ne Mʉlʉngʉ wa Yaakobo.’
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Ishi leelo mʉmanye kʉtɨ ʉweene wʉ Mʉlʉngʉ wa bhantʉ bhanaabho, she poope bháfuuye khalɨ. Ɨmwe mupubhile nhaani.”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Umumanyizyi ʉmo ʉwɨ ndajɨzyo akhafikha, akhazyɨmvwa zye uYeesu akhadalɨnhanaga na Bhasadukaayi. We aalola kʉtɨ uYeesu abhaamʉla akhinza, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Mʉ ndajɨzyo zyonti, yilikwi ye ya kwanda?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨya kwanda ye yɨ yɨɨnɨ, ‘Tejeelezya Isilaeli! ɄMwene ʉMʉlʉngʉ wɨɨtʉ, we wʉ Mwene weeka.
29 Jesus respondeu:
30 Nɨɨwe ʉmʉgane ʉMwene ʉMʉlʉngʉ waakho kʉ mwoyo waakho wonti, ku mupepu waakho wonti, kʉ njeele zyakho zyonti na kʉ makha gaakho gonti.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Ɨya wʉbhɨlɨ ye yɨ yɨɨnɨ, ‘Ʉmʉgane uwamwinyu anza she uyiganile wʉneewe.’ Ɨndajɨzyo ɨyamwabho ye mpɨtɨ kʉshɨla ziniizi zɨbhɨlɨ yɨtalɨɨpo nɨɨmo.”
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Umumanyizyi ʉla ʉwɨ ndajɨzyo akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “Mumanyizyi, walonga zya nalyoli kʉtɨ ʉMʉlʉngʉ alɨ weeka mwene, atalɨɨpo ʉwamwabho nʉʉmo, lyoli wʉʉyo mwene.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Khabhɨlɨ lyoli kʉmʉgana ʉMʉlʉngʉ kʉ mwoyo wonti, na kʉ njeele zyonti, na kʉ makha gonti, khabhɨlɨ ʉmʉgane umuntu wowonti anza shishiila she uyiganile wʉneewe. Liniili lɨpɨtɨ nhaani pamiiso ga Mʉlʉngʉ kʉshɨla impuuto zyonti ɨzya kufumwa imfinjile na kʉlʉngʉlɨzya ɨvɨkhanʉ mʉ mwoto.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 UYeesu we aalola kʉtɨ umuntu ʉla amwamʉla ku wushindamu, akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Ɨwe ʉtalɨ apatali nʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ.” Pe kufuma luluula, kʉtakhabha nu muntu ngaweeka we álinjiziizye kʉmʉbhʉzɨɨlɨzya winza uYeesu zimo ɨzya kʉmʉtega.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 We uYeesu akʉmanyɨzya mwi linga ilyi Nyumba iMfinjile, akhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Khooni khe abhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo bhakʉlonga bhakʉtɨ uKilisiti Mwana ʉwa shɨkholo sha mwene uDaudi?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 UDaudi wʉʉyo kʉ makha ga Mupepu uMufinjile, álonjile átɨlɨ,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 “Ishi uDaudi wʉʉyo akʉmʉtekha uKilisiti kʉtɨ wʉ Mwene waakwe, uKilisiti atangabha mwana waakwe bhʉʉlo khaala, lyoli kumo wʉ Mwene.” Ɨmpʉga ya bhantʉ yɨkhabha she yɨkʉmʉtejeelezya uYeesu kʉ lʉseshelo.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Mʉ manyɨzyo zyakwe ɨzyamwabho, uYeesu akhabhamanyɨzya akhatɨ, “Mʉbhe amiiso na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo, abheene bhakʉyɨgana kʉjenda kʉ mabaado we bhakwatile ɨnkanzʉ, kʉtɨ abhantʉ bhabhalamʉkhaje ku lushindikho mʉ manaalo.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 We bhalɨ mwi sinagoogi, bhakwanza kwɨkhala mʉ matengo aga pɨlongolela. Mwope mu vikulukulu bhakwɨkhala mʉ matengo aga bhapɨtɨ.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Abhantʉ ɨbha bhakʉfwʉla ku wushevu ivintu vwa bhafwɨle. Mu shisa ɨshɨ lenga abheene bhakupuuta impuuto intali, kʉtɨ abhantʉ bhatɨnjɨ bhagolosu. Mʉ lɨnɨɨlyo, ʉMʉlʉngʉ akhayɨɨbhapa ulufundo ʉlʉpɨtɨ!”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 UYeesu akhabhala kwɨkhala papɨɨpɨ nɨ shɨlɨɨlo ɨsha kufumwizya imfinjile mu Nyumba iMfinjile. Akhenyaaga abhantʉ abhinji she bhakufumwa ɨnhela mʉ nsandʉʉka muula. Abhadumbwe abhinji bhakhafumwaga amakhela aminji mʉ nsandʉʉka.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Akhɨnza ʉmʉfwɨle ʉmo ʉmʉpɨɨna, woope akhafumwa utukoobheli tʉbhɨlɨ bhʉʉlo.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Pe uYeesu akhabhabhɨlɨshɨla abhalandati bhaakwe, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, ʉmwantanda ʉmʉfwɨle ʉmʉpɨɨna we aafumwa nhaani kʉshɨla abhanjɨ bhonti zye bhafumwizye mʉ shɨlɨɨlo ɨsha kufumwizya imfinjile, mu Nyumba iMfinjile.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Ɨnkʉlonga shiniishi kʉnongwa ye abhantʉ abhinji bhonti bhafumwizye zye zyonjeleeye mu winji wɨ shʉʉma shaabho. Ɨleelo ʉmwantanda ʉnʉ poope she mʉpɨɨna mansɨ, aafumwa vwonti vwe vwamɨle vwa kʉmwavwa mʉ wɨɨkhalo waakwe.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.