Marcos 12
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARA
1 UYeesu akhanda kʉlonga na bhalongozi bhaala abha Bhayahuudi kʉ vɨkholanyo. Akhalonga akhatɨ, “Álɨɨpo umuntu ʉmo, we áwaalile amazabiibu mu shiizi shaakwe. Akhazyʉngʉʉlɨzya ʉlʉbhaga, akhabana apa kufinyila amazabiibu, akhazenga ʉmʉnaala.Ishiizi ɨsha mazabiibu|src="lb00103c.tif" size="col" ref="12:1" Pe akhɨmvwana na bhalimi kʉtɨ bhabhombaje ɨmbombo ɨnga bhakhagabhane nawo ɨvɨyabho, akhashʉʉla kʉbhala ɨnsɨ ɨya kutali.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 We akhabhalɨlo akhi mvuno ɨya mazabiibu khaafikha, akhamʉsonteelezya umubhombi waakwe ku bhalimi bhaala, kʉtɨ bhaamupe amazabiibu ge bhamʉgabhɨɨye kufuma mu shiizi shaakwe.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Ɨleelo abhalimi bhaala bhakhamʉlema umubhombi waakwe ʉla, bhakhamʉkhoma na kʉmʉgalʉsya ɨnyoobhe nyeene kwa mwene waakwe.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 “Akhamʉsonteelezya winza umubhombi waakwe ʉwamwabho ku bhalimi bhaala. Woope bhakhamʉkhoma na kʉmʉvwalazya amalonda shaakha mwi twe na kʉmʉbhomba akhabhiibhi nhaani.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Akhamʉsonteelezya umubhombi waakwe ʉwamwabho winza, woope abhalimi bhaala bhakhamʉgoga. Ábhasonteleziizye abhabhombi bhaakwe abhamwabho abhinji bhʉʉlo. Abhalimi bhaala bhakhabhakhoma bhamu, abhanjɨ bhakhabhagoga.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Ʉmwene shiizi akhasyalɨlwa nu muntu weeka we áamɨle mwana waakwe we amuganile. Akhamʉsonteelezya ku bhalimi bhaala kʉwʉmalɨlɨshɨlo, akhasɨɨbhaga akhatɨnjɨ, ‘Bhatimushindishe pe mwana waanɨ.’
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 “Ɨleelo abhalimi bhaala bhakhabhʉʉzanya bhakhatɨ, ‘Ʉnʉ we mugaali uwi shiizi ishi. Ishi tʉmʉgoje, ɨnga tweje uwugaali waakwe.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Pe bhakhamʉlema, bhakhamʉgoga, bhakhamʉsʉmba kunzi ku shiizi ɨsha mazabiibu.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 “Ishi pe ʉmwanensho uwi shiizi ɨsha mazabiibu ʉyo akhayɨbhomba lyoni? Akhayɨbhayazya abhalimi bhaala. Ishiizi shiila ɨsha mazabiibu, akhayɨɨbhapa abhanjɨ!
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Mʉtakʉwʉsaajɨla uWusimbe uWufinjile we wʉkʉtɨ,
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Izwi liniili lifumile kwa Mwene,
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Abhapɨtɨ abha bhapuutili, abhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo na bhasongo bhakhamanya kʉtɨ akubhiibhika bhɨɨbho. Pe bhakhanza ɨdala ɨlya kʉmʉlema, ɨleelo bhakhogopaga ɨmpʉga ɨya bhantʉ, bhakhamʉlekha, bhakhasogola.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Pe bhakhasonteelezya aBhafalisaayi bhamu peeka nɨ shɨpʉga sha bhalandati bha mwene uHeloodi, ɨnga bhamʉleme mu mazwi gaakwe.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya uYeesu bhakhatɨ, “We Mumanyizyi, tumanyile kʉtɨ ɨwe we muntu ʉwa nalyoli. Khabhɨlɨ ʉtakʉwʉsaajɨla ʉwʉpɨtɨ wa muntu pa mbombo, kʉnongwa ye ʉtakwɨmɨla bha ndwɨmo, lyoli ʉkʉmanyɨzya ɨzya Mʉlʉngʉ mu wanalyoli. Tʉbhʉʉzye she ʉkʉlola. Bhʉlɨ, ɨndajɨzyo zɨkwɨtɨshɨzya kufumwa ɨnsonho kwa Kaisaali awe khaala?”
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Ɨleelo uYeesu ámanyile ɨnsɨɨbho yaabho imbiibhi, akhabhaamʉla akhatɨ, “Khooni khe mʉkʉndɨnga?
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ndanje ɨnhela ɨnsabhaazya ye mukufumwa kʉ nsonho.” Bhoope bhakhamʉleetela ɨnsabhaazya yeeka.Ɨnhela ɨnsabhaazya|src="HK00166B.TIF" size="col" ref="12:16"
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 UYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Ishifwani ishi nu wusimbe uwu vwa naanu?” Bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “Vwa Kaisaali.” Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Mʉmʉpanje uKaisaali vwe vwa Kaisaali, iwinza mʉmʉpanje ʉMʉlʉngʉ vwe vwa Mʉlʉngʉ.” Bhonti bhakhaswiga nawo nhaani.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 ABhasadukaayi bhe bhakhatɨnjɨ naakumo kʉzyʉkha abhafwe, bhamu bhakhabhala kwa Yeesu, bhakhamʉbhʉzɨɨlɨzya bhakhatɨ,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Mumanyizyi, ʉMoose átusimbiiye ɨndajɨzyo kʉtɨ, ɨnga umuntu aafwa, amʉlekha ʉmʉshɨ sita kʉpaapa ʉmwana, yɨkwɨtɨshɨlwa ʉkhambakʉ waakwe kʉmʉgaala ʉmʉfwɨle ɨnga amʉpaapɨle umuyazi abhaana.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Ishi bhálɨɨpo abhanamuntu saba. Ʉwa kwanda áyeejile ʉmʉshɨ, ɨleelo akhafwa sita kʉpaapa ʉmwana.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Ʉwa wʉbhɨlɨ woope akhamʉgaala ʉmwantanda ʉla, ɨleelo woope akhafwa, atakhalekha ʉmwana nʉʉmo. Woope ʉwa wʉtatʉ zɨkhabha shɨɨsho.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Bhonti saba bhakhafwa, bhatakhalekha ʉmwana nʉʉmo. Kʉwʉmalɨlɨshɨlo wa bhonti, ʉmwantanda ʉla woope akhafwa.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Bhʉlɨ, pi siku lye abhafwe bhakhayɨzyʉkha, ʉmwantanda ʉla akhayɨbha mʉshɨ wa naanu mʉ bhaala saba? Kʉnongwa ye abhasakhaala bhonti saba bhámwejile!”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Mʉkʉpʉbha kʉnongwa ye mutawumanyile uWusimbe uWufinjile, khabhɨlɨ mutagamanyile amakha ga Mʉlʉngʉ.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Kʉnongwa ye isiku lye abhafwe bhakhayɨzyʉkha te bhakheegaje awe kwejelwa. Lyoli bhakhayɨbha anza bhakhabhɨzya bhe bhalɨ kʉmwanya.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Ɨleelo kʉ zya kʉzyʉkha abhafwe, mutabhaziizye mu shitaabu sha Moose she ʉMʉlʉngʉ ámubhuziizye paala pe ɨshɨsyeta shɨkhaakhaga ʉmwoto? ɄMʉlʉngʉ ámubhuziizye ʉMoose átɨlɨ, ‘Ɨne ne Mʉlʉngʉ wa Abulahaamu, ne Mʉlʉngʉ wa Isaaka, khabhɨlɨ ne Mʉlʉngʉ wa Yaakobo.’
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Ishi leelo mʉmanye kʉtɨ ʉweene wʉ Mʉlʉngʉ wa bhantʉ bhanaabho, she poope bháfuuye khalɨ. Ɨmwe mupubhile nhaani.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Umumanyizyi ʉmo ʉwɨ ndajɨzyo akhafikha, akhazyɨmvwa zye uYeesu akhadalɨnhanaga na Bhasadukaayi. We aalola kʉtɨ uYeesu abhaamʉla akhinza, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Mʉ ndajɨzyo zyonti, yilikwi ye ya kwanda?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨya kwanda ye yɨ yɨɨnɨ, ‘Tejeelezya Isilaeli! ɄMwene ʉMʉlʉngʉ wɨɨtʉ, we wʉ Mwene weeka.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Nɨɨwe ʉmʉgane ʉMwene ʉMʉlʉngʉ waakho kʉ mwoyo waakho wonti, ku mupepu waakho wonti, kʉ njeele zyakho zyonti na kʉ makha gaakho gonti.’
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Ɨya wʉbhɨlɨ ye yɨ yɨɨnɨ, ‘Ʉmʉgane uwamwinyu anza she uyiganile wʉneewe.’ Ɨndajɨzyo ɨyamwabho ye mpɨtɨ kʉshɨla ziniizi zɨbhɨlɨ yɨtalɨɨpo nɨɨmo.”
31 O segundo é:
32 Umumanyizyi ʉla ʉwɨ ndajɨzyo akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “Mumanyizyi, walonga zya nalyoli kʉtɨ ʉMʉlʉngʉ alɨ weeka mwene, atalɨɨpo ʉwamwabho nʉʉmo, lyoli wʉʉyo mwene.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Khabhɨlɨ lyoli kʉmʉgana ʉMʉlʉngʉ kʉ mwoyo wonti, na kʉ njeele zyonti, na kʉ makha gonti, khabhɨlɨ ʉmʉgane umuntu wowonti anza shishiila she uyiganile wʉneewe. Liniili lɨpɨtɨ nhaani pamiiso ga Mʉlʉngʉ kʉshɨla impuuto zyonti ɨzya kufumwa imfinjile na kʉlʉngʉlɨzya ɨvɨkhanʉ mʉ mwoto.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 UYeesu we aalola kʉtɨ umuntu ʉla amwamʉla ku wushindamu, akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Ɨwe ʉtalɨ apatali nʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ.” Pe kufuma luluula, kʉtakhabha nu muntu ngaweeka we álinjiziizye kʉmʉbhʉzɨɨlɨzya winza uYeesu zimo ɨzya kʉmʉtega.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 We uYeesu akʉmanyɨzya mwi linga ilyi Nyumba iMfinjile, akhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Khooni khe abhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo bhakʉlonga bhakʉtɨ uKilisiti Mwana ʉwa shɨkholo sha mwene uDaudi?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 UDaudi wʉʉyo kʉ makha ga Mupepu uMufinjile, álonjile átɨlɨ,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 “Ishi uDaudi wʉʉyo akʉmʉtekha uKilisiti kʉtɨ wʉ Mwene waakwe, uKilisiti atangabha mwana waakwe bhʉʉlo khaala, lyoli kumo wʉ Mwene.” Ɨmpʉga ya bhantʉ yɨkhabha she yɨkʉmʉtejeelezya uYeesu kʉ lʉseshelo.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Mʉ manyɨzyo zyakwe ɨzyamwabho, uYeesu akhabhamanyɨzya akhatɨ, “Mʉbhe amiiso na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo, abheene bhakʉyɨgana kʉjenda kʉ mabaado we bhakwatile ɨnkanzʉ, kʉtɨ abhantʉ bhabhalamʉkhaje ku lushindikho mʉ manaalo.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 We bhalɨ mwi sinagoogi, bhakwanza kwɨkhala mʉ matengo aga pɨlongolela. Mwope mu vikulukulu bhakwɨkhala mʉ matengo aga bhapɨtɨ.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Abhantʉ ɨbha bhakʉfwʉla ku wushevu ivintu vwa bhafwɨle. Mu shisa ɨshɨ lenga abheene bhakupuuta impuuto intali, kʉtɨ abhantʉ bhatɨnjɨ bhagolosu. Mʉ lɨnɨɨlyo, ʉMʉlʉngʉ akhayɨɨbhapa ulufundo ʉlʉpɨtɨ!”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 UYeesu akhabhala kwɨkhala papɨɨpɨ nɨ shɨlɨɨlo ɨsha kufumwizya imfinjile mu Nyumba iMfinjile. Akhenyaaga abhantʉ abhinji she bhakufumwa ɨnhela mʉ nsandʉʉka muula. Abhadumbwe abhinji bhakhafumwaga amakhela aminji mʉ nsandʉʉka.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Akhɨnza ʉmʉfwɨle ʉmo ʉmʉpɨɨna, woope akhafumwa utukoobheli tʉbhɨlɨ bhʉʉlo.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Pe uYeesu akhabhabhɨlɨshɨla abhalandati bhaakwe, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, ʉmwantanda ʉmʉfwɨle ʉmʉpɨɨna we aafumwa nhaani kʉshɨla abhanjɨ bhonti zye bhafumwizye mʉ shɨlɨɨlo ɨsha kufumwizya imfinjile, mu Nyumba iMfinjile.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Ɨnkʉlonga shiniishi kʉnongwa ye abhantʉ abhinji bhonti bhafumwizye zye zyonjeleeye mu winji wɨ shʉʉma shaabho. Ɨleelo ʉmwantanda ʉnʉ poope she mʉpɨɨna mansɨ, aafumwa vwonti vwe vwamɨle vwa kʉmwavwa mʉ wɨɨkhalo waakwe.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.