Lucas 9

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 UYeesu akhabhabhɨlɨshɨla abhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ. Akhaabhapa amakha nʉ waamʉlo ʉwa kʉbhɨnga amapepu amabhiibhi, na ga kʉbhaponɨa abhabhinu.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 Khabhɨlɨ akhabhasonteelezya kʉlʉmbɨɨlɨla intumi ɨzya wʉmwene wa Mʉlʉngʉ na kʉbhaponɨa abhabhinu.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “We mʉkʉshʉʉla, mʉtakhaapaye akhantʉ naakhamu: ɨndoogo, imbuguuli, ishaakulya, ɨnhela, awe amenda aga kwandʉlanya.
3 Ele disse:
4 Inyumba yoyonti ye mwinjila, mʉkhabhanje mʉmwo, kufishila akhabhalɨlo khe mʉkhayɨsogola mʉ nhaaya yɨnɨɨyo.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 Ɨnga poponti paala pe bhatabhaposheela awe kʉbhatejeelezya, we mʉkʉsogola, mukhakunyuntaje ulusuuto mʉ vɨnama vwinyu, kʉbhasokha kʉtɨ bhakʉmʉkhaana wʉ Mʉlʉngʉ.”
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Pe abhasundikwa bhaala bhakhabhala mʉ nhaaya nɨɨzyo nɨɨzyo bhakhalʉmbɨlɨlaga iNtumi iNyinza, na kʉbhaponɨa abhabhinu kwonti kwe bhakhabhalaga.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Ʉmwene uHeloodi akhɨmvwa ɨnongwa zyonti zye uYeesu akhabhombaga. Zɨnɨɨzyo zɨkhamʉzyʉgʉnhanya nhaani, kʉnongwa ye abhantʉ bhamu bhakhalongaga bhakhatɨnjɨ uYeesu wu Yookhani uMwozyi azyushile kufuma kʉ bhafwe.
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 Bhamu bhakhalongaga bhakhatɨnjɨ, wu Eliya ayinzile winza. Bhamu bhakhalongaga bhakhatɨnjɨ, weeka mu bhakuwi abhɨ maandɨ azyushile.
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Ɨleelo uHeloodi akhatɨ, “UYookhani ɨne námudumuuye itwe! Ishi, wu naanu we akʉbhomba ziniizi zye ɨnkʉzyɨmvwa?” Pe uHeloodi akhanzaga nhaani kʉlolana nu Yeesu.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Pe abhasundikwa bhaala bhakhagalʉkha kwa Yeesu, bhakhamʉbhʉʉzya zyonti zye bhábhombile. Pe akhabheega, bhakhabhala mʉ nhaaya ye bhakhatɨnjɨ Betisayida, ɨnga bhabhe bheene kukwilu.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Ɨleelo abhantʉ abhinji we bhaamanya kwe abhalile, bhakhamʉlandata kʉʉkwo. UYeesu akhabhaposheela akhinza, akhabhamanyɨzyaga intumi ɨzya wʉmwene wa Mʉlʉngʉ. Khabhɨlɨ bhe bháamɨle nu wubhinu, akhabhaponɨaga.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 We kwabha shalyabheela, abhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ bhakhabhala kwa Yeesu, bhakhatɨ, “Ʉbhɨtɨshɨzye abhantʉ bhabhale mʉ nhaaya ɨzya mʉpɨɨpɨ na mu vwizi, ɨnga bhalaabhe ishaakulya na pa kʉgona, kʉnongwa ye ɨpa pe tʉlɨ shilozu sheene patalɨ naakhamu akha kʉbhaavwa.”
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 UYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Bhape mʉneemwe ishaakulya!” Bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “Ɨtwe tʉtalɨ nakho naakhamu, lyoli amakaati gasaanʉ ni nswi zɨbhɨlɨ nyeene. Bhanga tʉbhale tʉkale ishaakulya ɨshamwabho she shɨngabhakwɨla abhantʉ bhonti ɨbha!”
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 Abhantʉ bhe bhálɨɨpo paala, abhasakhaala bheene bháamɨle ielufu zɨsaanʉ (5,000). Ɨleelo uYeesu akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Bhɨɨkhazye abhantʉ mʉ vɨpʉga ɨvwa bhantʉ amashumi gasaanʉ.”
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Pe bhakhabhomba anza she ábhabhuziizye, abhantʉ bhonti bhakhɨɨkhala.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Pe uYeesu akheega amakaati gaala gasaanʉ ni nswi ziila zɨbhɨlɨ, akheenya kʉmwanya, akhavɨsaya. Akhamensulanyaaga amakaati gaala, akhabhapanga abhalandati bhaakwe bhabhagabhɨlaje abhantʉ.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Abhantʉ bhonti bhakhalya, bhakhiikuta. Abhalandati bhaakwe bhakhabhʉngaanya ɨnsenyenha, zikhiizula ɨvɨtʉndʉ ishumi na vɨbhɨlɨ.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Isiku limo, uYeesu na bhalandati bhaakwe bháamɨle peeka, kukwilu, uYeesu akhapuutaga kwa Mʉlʉngʉ. Pɨlongolela, akhabhabhʉzɨɨlɨzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Abhantʉ bhakʉtɨ ɨne ne naanu?”
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 Bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “Bhamu bhakʉtɨ, ɨwe we Yookhani uMwozyi, bhamu bhakʉtɨ we Eliya. Bhamu bhakʉtɨ ɨwe we mukuwi weeka mu bhakuwi abhɨ maandɨ we azyushile.”
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 UYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya winza akhatɨ, “Nɨɨmwe, mʉkʉtɨ ɨne ne naanu?” UPeeteli akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨwe we Kilisiti, we ʉMʉlʉngʉ átɨlɨ akhayɨmʉsonteelezya!”
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 UYeesu akhabhasokha kʉtɨ, bhatakhamʉbhʉʉzye umuntu nʉʉmo ɨnongwa zɨnɨɨzyo.
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 UYeesu akhabhabhʉʉzya winza akhatɨ, “ɄMwana wa Muntu yɨkwanzɨwa kʉyɨmba amayɨmba amapɨtɨ, kʉkhaanwa na bhasongo abha Bhayahuudi, abhapɨtɨ abha bhapuutili na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo. Akhayɨgogwa, ɨleelo akhayɨzyʉkha isiku ɨlya wʉtatʉ.”
22 E continuou:
23 Pɨlongolela, uYeesu akhabhabhʉʉzya bhonti akhatɨ, “Umuntu wowonti ʉla we akwanza kʉndandata ɨne, akwanzɨwa ayɨkhaane wʉʉyo, apɨmbe ɨshɨkhobhenhanyo shaakwe, andandate ɨne.
23 Depois disse a todos:
24 Kʉnongwa ye umuntu we akwanza kʉwʉpokha uwuumi waakwe wʉʉyo, akhayɨwʉteezya. Ɨleelo ʉla we akuwufumwa uwuumi waakwe kʉnongwa yaanɨ, akhayɨwʉpokha.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 Umuntu angakabha akhooni ɨnga aapata vwonti ɨvwa mʉ nsɨ, ɨleelo ateezya uwuumi waakwe?
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Umuntu wowonti we akʉndolela insoni pa bhantʉ ɨne nɨ manyɨzyo zyanɨ, woope ʉMwana wa Muntu we akwikha mu wumwamu waakwe, nʉ wa Taata nʉ wa bhakhabhɨzya abhafinjile, akhayɨmʉlolela insoni umuntu wʉnʉʉyo.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya ɨnkʉtɨ, panaapa bhalɨɨpo abhantʉ bhe bhakhayɨlola kwɨnza kʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ we bhashɨɨlɨ kufwa.”
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 We zyashɨla insiku naane kufuma pe akhalongaga amazwi ganaago, uYeesu akhabheega uPeeteli, uYookhani, nʉ Yaakobo, akhazʉbha nabho mwɨ gamba kupuuta.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 We akupuuta, akhagalʉnhana pamiiso na menda gaakwe gakhabha mazelu, gakhalama nhaani.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 — ausente —
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Akhabhalɨlo khanaakho uPeeteli na bhamwabho bhágonile. Ɨleelo we bhakʉdaamʉkha, bhakhalola uwumwamu wa Yeesu, khabhɨlɨ bhakhabhalola abhasakhaala bhabhɨlɨ bhɨmɨlɨɨye peeka nawo.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Abhantʉ bhaala bhabhɨlɨ we bhakʉlenhaana nu Yeesu, uPeeteli akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “We mʉpɨtɨ, khinza kʉtɨ ɨtwe twɨkhalaje ɨpa! Ɨnga ʉkwanza, ɨntɨzenje ivwegwi vɨtatʉ: sheeka shɨbhe shaakho, shimo shɨbhe sha Moose, nɨ shamwabho shɨbhe sha Eliya.” Atakhamanya lye akʉlonga.
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 UPeeteli we akʉlonga amazwi ganaago, lɨkhɨnza ɨbhɨngo likhabhagubishila, ɨpo pe bhakhoogopa nhaani.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Pe bhakhɨmvwa izi kufuma mwɨ bhɨngo lɨkʉtɨ, “Ʉnʉ we Mwana waanɨ we ɨmʉsabhʉʉye, mʉmwɨmvwaje ʉweene!”
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Izi lɨnɨɨlyo we lyavwɨnha, uYeesu akhalolekha alɨ mwene. Abhalandati bhaakwe bhakhapʉʉma mye. Mu nsiku zɨnɨɨzyo bhatámubhuziizye umuntu nʉʉmo zye bházilolile.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Ɨndaabhɨ yaakwe, uYeesu na bhalandati bhaala bhatatʉ we bhiikha kufuma mwɨ gamba, bhakhakhomaana nɨ mpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Kufuma mʉ mpʉga yiila umuntu ʉmo akhabhɨlɨshɨla akhatɨ, “We Mumanyizyi, ɨnkʉlaabha ʉmwenye ʉmwana waanɨ, kʉnongwa ye ɨndɨ nawo wʉnʉʉnʉ mwene.
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 Ipepu ibhiibhi likumubudaga, panaapo akʉkhoolaga nhaani. Khabhɨlɨ likumuyinzanya na kumugwisya paasɨ, likumuzilisya, kumo ʉmʉtatafʉla wukumufuma kwi lomu. Ipepu liniili lɨkʉmʉyɨmvwa nhaani, lɨtakʉmʉleshezya, lyoli khashe bhʉʉlo.
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 Naabhalaabhile abhalandati bhaakho kʉtɨ bhalɨbhɨnje, bhaapotiilwe.”
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 UYeesu akhaamʉla akhatɨ, “Ɨmwe mushipaafi she shɨtakwɨtɨkha, she shiteejile. Ɨntɨyɨɨkhale nɨɨmwe kufishila liino? Imbajimbiilile paka liino? Mʉleete kʉkwanɨ.”
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 We bhakʉmʉtwala, ipepu liila likhamugwisya paasɨ, likhaamupa ishizilisi. Pe uYeesu akhalɨkhajɨla ipepu ibhiibhi, akhamʉponɨa ʉmwana ʉla, akhamʉgalʉsya kwa yise waakwe.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Abhantʉ bhonti we bhagalola amakha amapɨtɨ aga Mʉlʉngʉ she galɨ, bhakhaswiga nhaani.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 “Tejeelezyi akhinza zye ɨnkwanza kʉbhabhʉʉzya: ʉMwana wa Muntu atɨlonjeelelwe na kʉtwalwa mʉ nyoobhe zya bhalʉgʉ.”
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Ɨleelo abheene bhatakhazyaganyaaga zye uYeesu akhalongaga. Bháfisiilwe ɨnga bhatazyaganyaaje, khabhɨlɨ bhakhoogopa kʉmʉbhʉzɨɨlɨzya.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Abhalandati bha Yeesu bhakhanda kʉdalɨnhana kʉtɨ wu naanu we mʉpɨtɨ mʉ shɨpʉga shaabho.
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 UYeesu akhamanya ɨnsɨɨbho zyabho, pe akhamwega ʉmwana umunsi, akhamwɨmɨɨlɨsya papɨɨpɨ na wʉʉyo,
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “We akʉmʉposheela ʉmwana umunsi anza wʉnʉʉnʉ kwɨ taawa lyanɨ, akʉmposheela neene. Khabhɨlɨ we akʉmposheela ɨne, akʉmʉposheela nʉ Taata we ansonteleziizye. Kʉnongwa ye we munsi kukwinyu mwenti, wʉnʉʉyo we mʉpɨtɨ kʉshɨla bhonti.”
48 Aí disse:
49 UYookhani akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “We Mʉpɨtɨ, twaamulolile umuntu ʉmo akʉbhɨnga amapepu amabhiibhi kwɨ taawa lyakho, twaamukhaanile, kʉnongwa ye atalɨ peeka nɨɨtwe.”
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Mʉtamʉkhaanaje, kʉnongwa ye umuntu we atakʉbhakhaana, alɨ peeka nɨɨmwe.”
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Insiku zyakwe ɨzya kʉzʉbha kʉmwanya we zyapalamɨla, uYeesu akhaamʉla kʉbhala ku Yelusaleemu.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Pe akhabhasonteelezya abhantʉ bhalongolele mʉ nhaaya ɨya Bhasamaliya ɨnga bhamʉlɨnganɨzanye pamu.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Ɨleelo abhantʉ abha kukuula bhakhakhaana kʉmʉposheela, kʉnongwa ye ákhambɨɨye kʉbhala ku Yelusaleemu.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Abhalandati bhaakwe ʉYaakobo nu Yookhani, we bhaalola lɨnɨɨlyo, bhakhatɨ, “We Mwene, ʉkwanza tʉlaabhe ʉmwoto wiishe kufuma kʉmwanya wʉbhapembe, [anza she umukuwi uEliya woope ábhombile]?”
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Ɨleelo uYeesu akhagalʉnhana kʉbheenya, akhabhakhajɨla. [Akhatɨ, “Ɨmwe mutamanyile ɨnjendo zyinyu she zɨlɨ, kʉnongwa ye ʉMwana wa Muntu atínzile kʉyazya, lyoli áyinzile kʉbhatʉʉla abhantʉ.”]
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 Bhakhasogola bhakhabhala mʉ khakhaaya akhanjɨ.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 UYeesu na bhalandati bhaakwe we bhalɨ mwɨ dala, umuntu ʉmo akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “Ɨntɨkʉlandate kwonti kwe ʉkʉbhala!”
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 UYeesu akhatɨ, “Ɨmbɨla zɨlɨ nɨ ngwenya, inyonyi zɨlɨ ni vwanswi, ɨleelo ʉMwana wa Muntu atalɨ ni nyumba ɨya kwɨkhala.”
58 Então Jesus disse:
59 UYeesu akhamʉbhʉʉzya umuntu ʉwamwabho akhatɨ, “Ndandataje!” Umuntu ʉla akhatɨ, “We Mwene, ʉnɨtɨshɨzye ɨmbale suuti, ɨmʉsyɨle uyise waanɨ.”
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Bhaleshe abhafwe bhabhasyɨlaje abhafwe bhaabho. Lyoli ɨwe, bhalaga kʉvwɨnsya ʉwʉmwene wa Mʉlʉngʉ.”
60 Jesus disse:
61 Woope ʉwamwabho akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “We Mwene, ɨntɨkʉlandate, ɨleelo ʉnɨtɨshɨzye suuti ɨmbale ɨndaje kʉkhaaya.”Kʉlɨma nɨ ngʼombe|alt="Kulima kwa ngʼombe" src="LB00018B.TIF" size="col" ref="9:62"
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Umuntu ɨnga ayanda kʉlɨma nɨ ngʼombe, kumo akʉgalʉnhana kwenya kʉlʉsalo, ʉyo atakhondeeye kʉbha mubhombi mʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ.”
62 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.