Lucas 9
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NAA
1 UYeesu akhabhabhɨlɨshɨla abhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ. Akhaabhapa amakha nʉ waamʉlo ʉwa kʉbhɨnga amapepu amabhiibhi, na ga kʉbhaponɨa abhabhinu.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 Khabhɨlɨ akhabhasonteelezya kʉlʉmbɨɨlɨla intumi ɨzya wʉmwene wa Mʉlʉngʉ na kʉbhaponɨa abhabhinu.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “We mʉkʉshʉʉla, mʉtakhaapaye akhantʉ naakhamu: ɨndoogo, imbuguuli, ishaakulya, ɨnhela, awe amenda aga kwandʉlanya.
3 E disse-lhes:
4 Inyumba yoyonti ye mwinjila, mʉkhabhanje mʉmwo, kufishila akhabhalɨlo khe mʉkhayɨsogola mʉ nhaaya yɨnɨɨyo.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Ɨnga poponti paala pe bhatabhaposheela awe kʉbhatejeelezya, we mʉkʉsogola, mukhakunyuntaje ulusuuto mʉ vɨnama vwinyu, kʉbhasokha kʉtɨ bhakʉmʉkhaana wʉ Mʉlʉngʉ.”
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Pe abhasundikwa bhaala bhakhabhala mʉ nhaaya nɨɨzyo nɨɨzyo bhakhalʉmbɨlɨlaga iNtumi iNyinza, na kʉbhaponɨa abhabhinu kwonti kwe bhakhabhalaga.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ʉmwene uHeloodi akhɨmvwa ɨnongwa zyonti zye uYeesu akhabhombaga. Zɨnɨɨzyo zɨkhamʉzyʉgʉnhanya nhaani, kʉnongwa ye abhantʉ bhamu bhakhalongaga bhakhatɨnjɨ uYeesu wu Yookhani uMwozyi azyushile kufuma kʉ bhafwe.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Bhamu bhakhalongaga bhakhatɨnjɨ, wu Eliya ayinzile winza. Bhamu bhakhalongaga bhakhatɨnjɨ, weeka mu bhakuwi abhɨ maandɨ azyushile.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Ɨleelo uHeloodi akhatɨ, “UYookhani ɨne námudumuuye itwe! Ishi, wu naanu we akʉbhomba ziniizi zye ɨnkʉzyɨmvwa?” Pe uHeloodi akhanzaga nhaani kʉlolana nu Yeesu.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Pe abhasundikwa bhaala bhakhagalʉkha kwa Yeesu, bhakhamʉbhʉʉzya zyonti zye bhábhombile. Pe akhabheega, bhakhabhala mʉ nhaaya ye bhakhatɨnjɨ Betisayida, ɨnga bhabhe bheene kukwilu.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ɨleelo abhantʉ abhinji we bhaamanya kwe abhalile, bhakhamʉlandata kʉʉkwo. UYeesu akhabhaposheela akhinza, akhabhamanyɨzyaga intumi ɨzya wʉmwene wa Mʉlʉngʉ. Khabhɨlɨ bhe bháamɨle nu wubhinu, akhabhaponɨaga.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 We kwabha shalyabheela, abhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ bhakhabhala kwa Yeesu, bhakhatɨ, “Ʉbhɨtɨshɨzye abhantʉ bhabhale mʉ nhaaya ɨzya mʉpɨɨpɨ na mu vwizi, ɨnga bhalaabhe ishaakulya na pa kʉgona, kʉnongwa ye ɨpa pe tʉlɨ shilozu sheene patalɨ naakhamu akha kʉbhaavwa.”
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 UYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Bhape mʉneemwe ishaakulya!” Bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “Ɨtwe tʉtalɨ nakho naakhamu, lyoli amakaati gasaanʉ ni nswi zɨbhɨlɨ nyeene. Bhanga tʉbhale tʉkale ishaakulya ɨshamwabho she shɨngabhakwɨla abhantʉ bhonti ɨbha!”
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Abhantʉ bhe bhálɨɨpo paala, abhasakhaala bheene bháamɨle ielufu zɨsaanʉ (5,000). Ɨleelo uYeesu akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Bhɨɨkhazye abhantʉ mʉ vɨpʉga ɨvwa bhantʉ amashumi gasaanʉ.”
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Pe bhakhabhomba anza she ábhabhuziizye, abhantʉ bhonti bhakhɨɨkhala.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Pe uYeesu akheega amakaati gaala gasaanʉ ni nswi ziila zɨbhɨlɨ, akheenya kʉmwanya, akhavɨsaya. Akhamensulanyaaga amakaati gaala, akhabhapanga abhalandati bhaakwe bhabhagabhɨlaje abhantʉ.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Abhantʉ bhonti bhakhalya, bhakhiikuta. Abhalandati bhaakwe bhakhabhʉngaanya ɨnsenyenha, zikhiizula ɨvɨtʉndʉ ishumi na vɨbhɨlɨ.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Isiku limo, uYeesu na bhalandati bhaakwe bháamɨle peeka, kukwilu, uYeesu akhapuutaga kwa Mʉlʉngʉ. Pɨlongolela, akhabhabhʉzɨɨlɨzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Abhantʉ bhakʉtɨ ɨne ne naanu?”
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “Bhamu bhakʉtɨ, ɨwe we Yookhani uMwozyi, bhamu bhakʉtɨ we Eliya. Bhamu bhakʉtɨ ɨwe we mukuwi weeka mu bhakuwi abhɨ maandɨ we azyushile.”
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 UYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya winza akhatɨ, “Nɨɨmwe, mʉkʉtɨ ɨne ne naanu?” UPeeteli akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨwe we Kilisiti, we ʉMʉlʉngʉ átɨlɨ akhayɨmʉsonteelezya!”
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 UYeesu akhabhasokha kʉtɨ, bhatakhamʉbhʉʉzye umuntu nʉʉmo ɨnongwa zɨnɨɨzyo.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 UYeesu akhabhabhʉʉzya winza akhatɨ, “ɄMwana wa Muntu yɨkwanzɨwa kʉyɨmba amayɨmba amapɨtɨ, kʉkhaanwa na bhasongo abha Bhayahuudi, abhapɨtɨ abha bhapuutili na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo. Akhayɨgogwa, ɨleelo akhayɨzyʉkha isiku ɨlya wʉtatʉ.”
22 dizendo:
23 Pɨlongolela, uYeesu akhabhabhʉʉzya bhonti akhatɨ, “Umuntu wowonti ʉla we akwanza kʉndandata ɨne, akwanzɨwa ayɨkhaane wʉʉyo, apɨmbe ɨshɨkhobhenhanyo shaakwe, andandate ɨne.
23 Jesus dizia a todos:
24 Kʉnongwa ye umuntu we akwanza kʉwʉpokha uwuumi waakwe wʉʉyo, akhayɨwʉteezya. Ɨleelo ʉla we akuwufumwa uwuumi waakwe kʉnongwa yaanɨ, akhayɨwʉpokha.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Umuntu angakabha akhooni ɨnga aapata vwonti ɨvwa mʉ nsɨ, ɨleelo ateezya uwuumi waakwe?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Umuntu wowonti we akʉndolela insoni pa bhantʉ ɨne nɨ manyɨzyo zyanɨ, woope ʉMwana wa Muntu we akwikha mu wumwamu waakwe, nʉ wa Taata nʉ wa bhakhabhɨzya abhafinjile, akhayɨmʉlolela insoni umuntu wʉnʉʉyo.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya ɨnkʉtɨ, panaapa bhalɨɨpo abhantʉ bhe bhakhayɨlola kwɨnza kʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ we bhashɨɨlɨ kufwa.”
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 We zyashɨla insiku naane kufuma pe akhalongaga amazwi ganaago, uYeesu akhabheega uPeeteli, uYookhani, nʉ Yaakobo, akhazʉbha nabho mwɨ gamba kupuuta.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 We akupuuta, akhagalʉnhana pamiiso na menda gaakwe gakhabha mazelu, gakhalama nhaani.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 — ausente —
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Akhabhalɨlo khanaakho uPeeteli na bhamwabho bhágonile. Ɨleelo we bhakʉdaamʉkha, bhakhalola uwumwamu wa Yeesu, khabhɨlɨ bhakhabhalola abhasakhaala bhabhɨlɨ bhɨmɨlɨɨye peeka nawo.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Abhantʉ bhaala bhabhɨlɨ we bhakʉlenhaana nu Yeesu, uPeeteli akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “We mʉpɨtɨ, khinza kʉtɨ ɨtwe twɨkhalaje ɨpa! Ɨnga ʉkwanza, ɨntɨzenje ivwegwi vɨtatʉ: sheeka shɨbhe shaakho, shimo shɨbhe sha Moose, nɨ shamwabho shɨbhe sha Eliya.” Atakhamanya lye akʉlonga.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 UPeeteli we akʉlonga amazwi ganaago, lɨkhɨnza ɨbhɨngo likhabhagubishila, ɨpo pe bhakhoogopa nhaani.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Pe bhakhɨmvwa izi kufuma mwɨ bhɨngo lɨkʉtɨ, “Ʉnʉ we Mwana waanɨ we ɨmʉsabhʉʉye, mʉmwɨmvwaje ʉweene!”
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Izi lɨnɨɨlyo we lyavwɨnha, uYeesu akhalolekha alɨ mwene. Abhalandati bhaakwe bhakhapʉʉma mye. Mu nsiku zɨnɨɨzyo bhatámubhuziizye umuntu nʉʉmo zye bházilolile.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Ɨndaabhɨ yaakwe, uYeesu na bhalandati bhaala bhatatʉ we bhiikha kufuma mwɨ gamba, bhakhakhomaana nɨ mpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Kufuma mʉ mpʉga yiila umuntu ʉmo akhabhɨlɨshɨla akhatɨ, “We Mumanyizyi, ɨnkʉlaabha ʉmwenye ʉmwana waanɨ, kʉnongwa ye ɨndɨ nawo wʉnʉʉnʉ mwene.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Ipepu ibhiibhi likumubudaga, panaapo akʉkhoolaga nhaani. Khabhɨlɨ likumuyinzanya na kumugwisya paasɨ, likumuzilisya, kumo ʉmʉtatafʉla wukumufuma kwi lomu. Ipepu liniili lɨkʉmʉyɨmvwa nhaani, lɨtakʉmʉleshezya, lyoli khashe bhʉʉlo.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Naabhalaabhile abhalandati bhaakho kʉtɨ bhalɨbhɨnje, bhaapotiilwe.”
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 UYeesu akhaamʉla akhatɨ, “Ɨmwe mushipaafi she shɨtakwɨtɨkha, she shiteejile. Ɨntɨyɨɨkhale nɨɨmwe kufishila liino? Imbajimbiilile paka liino? Mʉleete kʉkwanɨ.”
41 Jesus exclamou:
42 We bhakʉmʉtwala, ipepu liila likhamugwisya paasɨ, likhaamupa ishizilisi. Pe uYeesu akhalɨkhajɨla ipepu ibhiibhi, akhamʉponɨa ʉmwana ʉla, akhamʉgalʉsya kwa yise waakwe.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Abhantʉ bhonti we bhagalola amakha amapɨtɨ aga Mʉlʉngʉ she galɨ, bhakhaswiga nhaani.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Tejeelezyi akhinza zye ɨnkwanza kʉbhabhʉʉzya: ʉMwana wa Muntu atɨlonjeelelwe na kʉtwalwa mʉ nyoobhe zya bhalʉgʉ.”
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ɨleelo abheene bhatakhazyaganyaaga zye uYeesu akhalongaga. Bháfisiilwe ɨnga bhatazyaganyaaje, khabhɨlɨ bhakhoogopa kʉmʉbhʉzɨɨlɨzya.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Abhalandati bha Yeesu bhakhanda kʉdalɨnhana kʉtɨ wu naanu we mʉpɨtɨ mʉ shɨpʉga shaabho.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 UYeesu akhamanya ɨnsɨɨbho zyabho, pe akhamwega ʉmwana umunsi, akhamwɨmɨɨlɨsya papɨɨpɨ na wʉʉyo,
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “We akʉmʉposheela ʉmwana umunsi anza wʉnʉʉnʉ kwɨ taawa lyanɨ, akʉmposheela neene. Khabhɨlɨ we akʉmposheela ɨne, akʉmʉposheela nʉ Taata we ansonteleziizye. Kʉnongwa ye we munsi kukwinyu mwenti, wʉnʉʉyo we mʉpɨtɨ kʉshɨla bhonti.”
48 e lhes disse:
49 UYookhani akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “We Mʉpɨtɨ, twaamulolile umuntu ʉmo akʉbhɨnga amapepu amabhiibhi kwɨ taawa lyakho, twaamukhaanile, kʉnongwa ye atalɨ peeka nɨɨtwe.”
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Mʉtamʉkhaanaje, kʉnongwa ye umuntu we atakʉbhakhaana, alɨ peeka nɨɨmwe.”
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Insiku zyakwe ɨzya kʉzʉbha kʉmwanya we zyapalamɨla, uYeesu akhaamʉla kʉbhala ku Yelusaleemu.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Pe akhabhasonteelezya abhantʉ bhalongolele mʉ nhaaya ɨya Bhasamaliya ɨnga bhamʉlɨnganɨzanye pamu.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ɨleelo abhantʉ abha kukuula bhakhakhaana kʉmʉposheela, kʉnongwa ye ákhambɨɨye kʉbhala ku Yelusaleemu.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Abhalandati bhaakwe ʉYaakobo nu Yookhani, we bhaalola lɨnɨɨlyo, bhakhatɨ, “We Mwene, ʉkwanza tʉlaabhe ʉmwoto wiishe kufuma kʉmwanya wʉbhapembe, [anza she umukuwi uEliya woope ábhombile]?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Ɨleelo uYeesu akhagalʉnhana kʉbheenya, akhabhakhajɨla. [Akhatɨ, “Ɨmwe mutamanyile ɨnjendo zyinyu she zɨlɨ, kʉnongwa ye ʉMwana wa Muntu atínzile kʉyazya, lyoli áyinzile kʉbhatʉʉla abhantʉ.”]
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Bhakhasogola bhakhabhala mʉ khakhaaya akhanjɨ.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 UYeesu na bhalandati bhaakwe we bhalɨ mwɨ dala, umuntu ʉmo akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “Ɨntɨkʉlandate kwonti kwe ʉkʉbhala!”
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 UYeesu akhatɨ, “Ɨmbɨla zɨlɨ nɨ ngwenya, inyonyi zɨlɨ ni vwanswi, ɨleelo ʉMwana wa Muntu atalɨ ni nyumba ɨya kwɨkhala.”
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 UYeesu akhamʉbhʉʉzya umuntu ʉwamwabho akhatɨ, “Ndandataje!” Umuntu ʉla akhatɨ, “We Mwene, ʉnɨtɨshɨzye ɨmbale suuti, ɨmʉsyɨle uyise waanɨ.”
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Bhaleshe abhafwe bhabhasyɨlaje abhafwe bhaabho. Lyoli ɨwe, bhalaga kʉvwɨnsya ʉwʉmwene wa Mʉlʉngʉ.”
60 Mas Jesus insistiu:
61 Woope ʉwamwabho akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “We Mwene, ɨntɨkʉlandate, ɨleelo ʉnɨtɨshɨzye suuti ɨmbale ɨndaje kʉkhaaya.”Kʉlɨma nɨ ngʼombe|alt="Kulima kwa ngʼombe" src="LB00018B.TIF" size="col" ref="9:62"
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Umuntu ɨnga ayanda kʉlɨma nɨ ngʼombe, kumo akʉgalʉnhana kwenya kʉlʉsalo, ʉyo atakhondeeye kʉbha mubhombi mʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ.”
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.