Lucas 9

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 UYeesu akhabhabhɨlɨshɨla abhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ. Akhaabhapa amakha nʉ waamʉlo ʉwa kʉbhɨnga amapepu amabhiibhi, na ga kʉbhaponɨa abhabhinu.
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 Khabhɨlɨ akhabhasonteelezya kʉlʉmbɨɨlɨla intumi ɨzya wʉmwene wa Mʉlʉngʉ na kʉbhaponɨa abhabhinu.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “We mʉkʉshʉʉla, mʉtakhaapaye akhantʉ naakhamu: ɨndoogo, imbuguuli, ishaakulya, ɨnhela, awe amenda aga kwandʉlanya.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Inyumba yoyonti ye mwinjila, mʉkhabhanje mʉmwo, kufishila akhabhalɨlo khe mʉkhayɨsogola mʉ nhaaya yɨnɨɨyo.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Ɨnga poponti paala pe bhatabhaposheela awe kʉbhatejeelezya, we mʉkʉsogola, mukhakunyuntaje ulusuuto mʉ vɨnama vwinyu, kʉbhasokha kʉtɨ bhakʉmʉkhaana wʉ Mʉlʉngʉ.”
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Pe abhasundikwa bhaala bhakhabhala mʉ nhaaya nɨɨzyo nɨɨzyo bhakhalʉmbɨlɨlaga iNtumi iNyinza, na kʉbhaponɨa abhabhinu kwonti kwe bhakhabhalaga.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ʉmwene uHeloodi akhɨmvwa ɨnongwa zyonti zye uYeesu akhabhombaga. Zɨnɨɨzyo zɨkhamʉzyʉgʉnhanya nhaani, kʉnongwa ye abhantʉ bhamu bhakhalongaga bhakhatɨnjɨ uYeesu wu Yookhani uMwozyi azyushile kufuma kʉ bhafwe.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 Bhamu bhakhalongaga bhakhatɨnjɨ, wu Eliya ayinzile winza. Bhamu bhakhalongaga bhakhatɨnjɨ, weeka mu bhakuwi abhɨ maandɨ azyushile.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Ɨleelo uHeloodi akhatɨ, “UYookhani ɨne námudumuuye itwe! Ishi, wu naanu we akʉbhomba ziniizi zye ɨnkʉzyɨmvwa?” Pe uHeloodi akhanzaga nhaani kʉlolana nu Yeesu.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Pe abhasundikwa bhaala bhakhagalʉkha kwa Yeesu, bhakhamʉbhʉʉzya zyonti zye bhábhombile. Pe akhabheega, bhakhabhala mʉ nhaaya ye bhakhatɨnjɨ Betisayida, ɨnga bhabhe bheene kukwilu.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ɨleelo abhantʉ abhinji we bhaamanya kwe abhalile, bhakhamʉlandata kʉʉkwo. UYeesu akhabhaposheela akhinza, akhabhamanyɨzyaga intumi ɨzya wʉmwene wa Mʉlʉngʉ. Khabhɨlɨ bhe bháamɨle nu wubhinu, akhabhaponɨaga.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 We kwabha shalyabheela, abhalandati bhaakwe ishumi na bhabhɨlɨ bhakhabhala kwa Yeesu, bhakhatɨ, “Ʉbhɨtɨshɨzye abhantʉ bhabhale mʉ nhaaya ɨzya mʉpɨɨpɨ na mu vwizi, ɨnga bhalaabhe ishaakulya na pa kʉgona, kʉnongwa ye ɨpa pe tʉlɨ shilozu sheene patalɨ naakhamu akha kʉbhaavwa.”
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 UYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Bhape mʉneemwe ishaakulya!” Bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “Ɨtwe tʉtalɨ nakho naakhamu, lyoli amakaati gasaanʉ ni nswi zɨbhɨlɨ nyeene. Bhanga tʉbhale tʉkale ishaakulya ɨshamwabho she shɨngabhakwɨla abhantʉ bhonti ɨbha!”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Abhantʉ bhe bhálɨɨpo paala, abhasakhaala bheene bháamɨle ielufu zɨsaanʉ (5,000). Ɨleelo uYeesu akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Bhɨɨkhazye abhantʉ mʉ vɨpʉga ɨvwa bhantʉ amashumi gasaanʉ.”
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Pe bhakhabhomba anza she ábhabhuziizye, abhantʉ bhonti bhakhɨɨkhala.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Pe uYeesu akheega amakaati gaala gasaanʉ ni nswi ziila zɨbhɨlɨ, akheenya kʉmwanya, akhavɨsaya. Akhamensulanyaaga amakaati gaala, akhabhapanga abhalandati bhaakwe bhabhagabhɨlaje abhantʉ.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Abhantʉ bhonti bhakhalya, bhakhiikuta. Abhalandati bhaakwe bhakhabhʉngaanya ɨnsenyenha, zikhiizula ɨvɨtʉndʉ ishumi na vɨbhɨlɨ.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Isiku limo, uYeesu na bhalandati bhaakwe bháamɨle peeka, kukwilu, uYeesu akhapuutaga kwa Mʉlʉngʉ. Pɨlongolela, akhabhabhʉzɨɨlɨzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Abhantʉ bhakʉtɨ ɨne ne naanu?”
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “Bhamu bhakʉtɨ, ɨwe we Yookhani uMwozyi, bhamu bhakʉtɨ we Eliya. Bhamu bhakʉtɨ ɨwe we mukuwi weeka mu bhakuwi abhɨ maandɨ we azyushile.”
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 UYeesu akhabhabhʉzɨɨlɨzya winza akhatɨ, “Nɨɨmwe, mʉkʉtɨ ɨne ne naanu?” UPeeteli akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨwe we Kilisiti, we ʉMʉlʉngʉ átɨlɨ akhayɨmʉsonteelezya!”
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 UYeesu akhabhasokha kʉtɨ, bhatakhamʉbhʉʉzye umuntu nʉʉmo ɨnongwa zɨnɨɨzyo.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 UYeesu akhabhabhʉʉzya winza akhatɨ, “ɄMwana wa Muntu yɨkwanzɨwa kʉyɨmba amayɨmba amapɨtɨ, kʉkhaanwa na bhasongo abha Bhayahuudi, abhapɨtɨ abha bhapuutili na bhamanyizyi abhɨ ndajɨzyo. Akhayɨgogwa, ɨleelo akhayɨzyʉkha isiku ɨlya wʉtatʉ.”
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Pɨlongolela, uYeesu akhabhabhʉʉzya bhonti akhatɨ, “Umuntu wowonti ʉla we akwanza kʉndandata ɨne, akwanzɨwa ayɨkhaane wʉʉyo, apɨmbe ɨshɨkhobhenhanyo shaakwe, andandate ɨne.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Kʉnongwa ye umuntu we akwanza kʉwʉpokha uwuumi waakwe wʉʉyo, akhayɨwʉteezya. Ɨleelo ʉla we akuwufumwa uwuumi waakwe kʉnongwa yaanɨ, akhayɨwʉpokha.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Umuntu angakabha akhooni ɨnga aapata vwonti ɨvwa mʉ nsɨ, ɨleelo ateezya uwuumi waakwe?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Umuntu wowonti we akʉndolela insoni pa bhantʉ ɨne nɨ manyɨzyo zyanɨ, woope ʉMwana wa Muntu we akwikha mu wumwamu waakwe, nʉ wa Taata nʉ wa bhakhabhɨzya abhafinjile, akhayɨmʉlolela insoni umuntu wʉnʉʉyo.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya ɨnkʉtɨ, panaapa bhalɨɨpo abhantʉ bhe bhakhayɨlola kwɨnza kʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ we bhashɨɨlɨ kufwa.”
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 We zyashɨla insiku naane kufuma pe akhalongaga amazwi ganaago, uYeesu akhabheega uPeeteli, uYookhani, nʉ Yaakobo, akhazʉbha nabho mwɨ gamba kupuuta.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 We akupuuta, akhagalʉnhana pamiiso na menda gaakwe gakhabha mazelu, gakhalama nhaani.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Akhabhalɨlo khanaakho uPeeteli na bhamwabho bhágonile. Ɨleelo we bhakʉdaamʉkha, bhakhalola uwumwamu wa Yeesu, khabhɨlɨ bhakhabhalola abhasakhaala bhabhɨlɨ bhɨmɨlɨɨye peeka nawo.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Abhantʉ bhaala bhabhɨlɨ we bhakʉlenhaana nu Yeesu, uPeeteli akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “We mʉpɨtɨ, khinza kʉtɨ ɨtwe twɨkhalaje ɨpa! Ɨnga ʉkwanza, ɨntɨzenje ivwegwi vɨtatʉ: sheeka shɨbhe shaakho, shimo shɨbhe sha Moose, nɨ shamwabho shɨbhe sha Eliya.” Atakhamanya lye akʉlonga.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 UPeeteli we akʉlonga amazwi ganaago, lɨkhɨnza ɨbhɨngo likhabhagubishila, ɨpo pe bhakhoogopa nhaani.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Pe bhakhɨmvwa izi kufuma mwɨ bhɨngo lɨkʉtɨ, “Ʉnʉ we Mwana waanɨ we ɨmʉsabhʉʉye, mʉmwɨmvwaje ʉweene!”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Izi lɨnɨɨlyo we lyavwɨnha, uYeesu akhalolekha alɨ mwene. Abhalandati bhaakwe bhakhapʉʉma mye. Mu nsiku zɨnɨɨzyo bhatámubhuziizye umuntu nʉʉmo zye bházilolile.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Ɨndaabhɨ yaakwe, uYeesu na bhalandati bhaala bhatatʉ we bhiikha kufuma mwɨ gamba, bhakhakhomaana nɨ mpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Kufuma mʉ mpʉga yiila umuntu ʉmo akhabhɨlɨshɨla akhatɨ, “We Mumanyizyi, ɨnkʉlaabha ʉmwenye ʉmwana waanɨ, kʉnongwa ye ɨndɨ nawo wʉnʉʉnʉ mwene.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Ipepu ibhiibhi likumubudaga, panaapo akʉkhoolaga nhaani. Khabhɨlɨ likumuyinzanya na kumugwisya paasɨ, likumuzilisya, kumo ʉmʉtatafʉla wukumufuma kwi lomu. Ipepu liniili lɨkʉmʉyɨmvwa nhaani, lɨtakʉmʉleshezya, lyoli khashe bhʉʉlo.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Naabhalaabhile abhalandati bhaakho kʉtɨ bhalɨbhɨnje, bhaapotiilwe.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 UYeesu akhaamʉla akhatɨ, “Ɨmwe mushipaafi she shɨtakwɨtɨkha, she shiteejile. Ɨntɨyɨɨkhale nɨɨmwe kufishila liino? Imbajimbiilile paka liino? Mʉleete kʉkwanɨ.”
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 We bhakʉmʉtwala, ipepu liila likhamugwisya paasɨ, likhaamupa ishizilisi. Pe uYeesu akhalɨkhajɨla ipepu ibhiibhi, akhamʉponɨa ʉmwana ʉla, akhamʉgalʉsya kwa yise waakwe.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Abhantʉ bhonti we bhagalola amakha amapɨtɨ aga Mʉlʉngʉ she galɨ, bhakhaswiga nhaani.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Tejeelezyi akhinza zye ɨnkwanza kʉbhabhʉʉzya: ʉMwana wa Muntu atɨlonjeelelwe na kʉtwalwa mʉ nyoobhe zya bhalʉgʉ.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ɨleelo abheene bhatakhazyaganyaaga zye uYeesu akhalongaga. Bháfisiilwe ɨnga bhatazyaganyaaje, khabhɨlɨ bhakhoogopa kʉmʉbhʉzɨɨlɨzya.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Abhalandati bha Yeesu bhakhanda kʉdalɨnhana kʉtɨ wu naanu we mʉpɨtɨ mʉ shɨpʉga shaabho.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 UYeesu akhamanya ɨnsɨɨbho zyabho, pe akhamwega ʉmwana umunsi, akhamwɨmɨɨlɨsya papɨɨpɨ na wʉʉyo,
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “We akʉmʉposheela ʉmwana umunsi anza wʉnʉʉnʉ kwɨ taawa lyanɨ, akʉmposheela neene. Khabhɨlɨ we akʉmposheela ɨne, akʉmʉposheela nʉ Taata we ansonteleziizye. Kʉnongwa ye we munsi kukwinyu mwenti, wʉnʉʉyo we mʉpɨtɨ kʉshɨla bhonti.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 UYookhani akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “We Mʉpɨtɨ, twaamulolile umuntu ʉmo akʉbhɨnga amapepu amabhiibhi kwɨ taawa lyakho, twaamukhaanile, kʉnongwa ye atalɨ peeka nɨɨtwe.”
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Mʉtamʉkhaanaje, kʉnongwa ye umuntu we atakʉbhakhaana, alɨ peeka nɨɨmwe.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Insiku zyakwe ɨzya kʉzʉbha kʉmwanya we zyapalamɨla, uYeesu akhaamʉla kʉbhala ku Yelusaleemu.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Pe akhabhasonteelezya abhantʉ bhalongolele mʉ nhaaya ɨya Bhasamaliya ɨnga bhamʉlɨnganɨzanye pamu.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Ɨleelo abhantʉ abha kukuula bhakhakhaana kʉmʉposheela, kʉnongwa ye ákhambɨɨye kʉbhala ku Yelusaleemu.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Abhalandati bhaakwe ʉYaakobo nu Yookhani, we bhaalola lɨnɨɨlyo, bhakhatɨ, “We Mwene, ʉkwanza tʉlaabhe ʉmwoto wiishe kufuma kʉmwanya wʉbhapembe, [anza she umukuwi uEliya woope ábhombile]?”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Ɨleelo uYeesu akhagalʉnhana kʉbheenya, akhabhakhajɨla. [Akhatɨ, “Ɨmwe mutamanyile ɨnjendo zyinyu she zɨlɨ, kʉnongwa ye ʉMwana wa Muntu atínzile kʉyazya, lyoli áyinzile kʉbhatʉʉla abhantʉ.”]
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Bhakhasogola bhakhabhala mʉ khakhaaya akhanjɨ.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 UYeesu na bhalandati bhaakwe we bhalɨ mwɨ dala, umuntu ʉmo akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “Ɨntɨkʉlandate kwonti kwe ʉkʉbhala!”
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 UYeesu akhatɨ, “Ɨmbɨla zɨlɨ nɨ ngwenya, inyonyi zɨlɨ ni vwanswi, ɨleelo ʉMwana wa Muntu atalɨ ni nyumba ɨya kwɨkhala.”
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 UYeesu akhamʉbhʉʉzya umuntu ʉwamwabho akhatɨ, “Ndandataje!” Umuntu ʉla akhatɨ, “We Mwene, ʉnɨtɨshɨzye ɨmbale suuti, ɨmʉsyɨle uyise waanɨ.”
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Bhaleshe abhafwe bhabhasyɨlaje abhafwe bhaabho. Lyoli ɨwe, bhalaga kʉvwɨnsya ʉwʉmwene wa Mʉlʉngʉ.”
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Woope ʉwamwabho akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “We Mwene, ɨntɨkʉlandate, ɨleelo ʉnɨtɨshɨzye suuti ɨmbale ɨndaje kʉkhaaya.”Kʉlɨma nɨ ngʼombe|alt="Kulima kwa ngʼombe" src="LB00018B.TIF" size="col" ref="9:62"
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Umuntu ɨnga ayanda kʉlɨma nɨ ngʼombe, kumo akʉgalʉnhana kwenya kʉlʉsalo, ʉyo atakhondeeye kʉbha mubhombi mʉ wʉmwene wa Mʉlʉngʉ.”
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.